มหินทะ ราชปักษะ
มหินทะ ราชปักษะ | |
|---|---|
| මහින්ද රාජපක්ෂ மஹிந்த ராஜபக்ஷ | |
_(cropped).JPG) ราชปักษะในปี 2020 | |
| ประธานาธิบดีศรีลังกา คนที่ 6 | |
| ดำรงตำแหน่ง 19 พฤศจิกายน 2005 – 9 มกราคม 2015 | |
| นายกรัฐมนตรี | รัตนสิริ วิกรมสิงหะ ดี เอ็ม ชยรัตนะ |
| ก่อนหน้า | จันทริกา กุมารตุงคะ |
| ถัดไป | ไมตรีปาละ สิริเสนะ |
| นายหรัฐมนตรีศรีลังกา คนที่ 13 | |
| ดำรงตำแหน่ง 21 พฤศิจกายน 2019 – 9 พฤษภาคม 2022 | |
| ประธานาธิบดี | โคฐาภยะ ราชปักษะ |
| ก่อนหน้า | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ถัดไป | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ดำรงตำแหน่ง 26 ตุลาคม 2018 – 15 ธันวาคม 2018 | |
| ประธานาธิบดี | ไมตรีปาละ สิริเสนะ |
| ก่อนหน้า | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ถัดไป | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ดำรงตำแหน่ง 6 เมษายน 2004 – 19 พฤศจิกายน 2005 | |
| ประธานาธิบดี | จันทริกา กุมารตุงคะ |
| ก่อนหน้า | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ถัดไป | รัตนสิริ วิกรมสิงหะ |
| ผู้นำฝ่ายค้านคนที่ 12 | |
| ดำรงตำแหน่ง 18 ธันวาคม 2018 – 21 พฤศจิกายน 2019 | |
| ประธานาธิบดี | ไมตรีปาละ สิริเสนะ |
| นายกรัฐมนตรี | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ก่อนหน้า | อาร์ สัมปันตัน |
| ถัดไป | สาชีต เปรมทาสะ |
| ดำรงตำแหน่ง 6 กุมภาพันธ์ 2002 – 2 เมษายน 2004 | |
| ประธานาธิบดี | จันทริกา กุมารตุงคะ |
| นายกรัฐมนตรี | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ก่อนหน้า | รัตนสิริ วิกรมสิงหะ |
| ถัดไป | รนิล วิกรมสิงหะ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | เปอร์ซี มเหนทระ วิกรมสิงหะ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 วีรเกติยะ จังหวัดใต้ ซีลอนของอังกฤษ |
| เชื้อชาติ | ศรีลังกา |
| พรรคการเมือง | ศรีลังกาโปทุชนเปรมุนะ (หลังปี 2018) |
| การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น | พรรคเสรีภาพศรีลังกา (ก่อนปี 2018) |
| คู่สมรส | ศิรันติ ราชปักษะ (Shiranthi Rajapaksa) (สกุลเดิม วิกรมสิงหะ) |
| บุตร | นมัล โยศิตะ โรหิตะ |
| ความสัมพันธ์ | |
| ที่อยู่อาศัย | เมทมุลานะวัลลวะ |
| ศิษย์เก่า | วิทยาลัยนิติศาสตร์ศรีลังกา |
| วิชาชีพ | ทนายความ |
| เว็บไซต์ | เว็บทางการ |
มหินทะ ราชปักษะ (สิงหล: මහින්ද රාජපක්ෂ; Mahinda Rajapaksa) หรือ มหินตะ ราชปักษะ (ทมิฬ: மஹிந்த ராஜபக்ஷ) ชื่อเมื่อเกิด เปอร์ซี มเหนทระ ราชปักษะ (Percy Mahendra Rajapaksa, เกิด 18 พฤศจิกายน 1945) เป็นนักการเมืองชาวศรีลังกา ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีศรีลังกาคนที่หกระหว่างปี 2005-2015 และนายกรัฐมนตรีศรีลังกาสามสมัยระหว่างปี 2004 ถึง 2005, ปี 2018 และ ปี 2019 ถึงปี 2022[2] ตำแหน่งทางการเมืองที่สำคัญอื่น ๆ รวมถึงผู้นำฝ่ายค้านระหว่างปี 2002 ถึง 2004 และ 2018 ถึง 2019 และเป็นรัฐมนตรีการคลังระหว่างปี 2005 ถึง 2015 และ 2019 ถึง 2021[3]
ราชปักษะเป็นนักฎหมายโดยวิชาชีพ และได้รับเลือกตั้งเข้าสู่รัฐสภาครั้งแรกในปี 1970 เขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคเสรีภาพจากปี 2005 ถึง 2015 และสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิลดีในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2005 ต่อมาได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในปี 2010 เพื่อดำรงตำแหน่งต่อในวาระที่สอง[4]
ในวันที่ 26 ตุลาคม 2018 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีโดยประธานาธิบดีไมตรีปาละ สิริเสนะ หลังพันธมิตรรัฐบาลล่ม การแต่งตั้งนี้เป็นประเด็นที่ถกเถียงในสังคม แลพนากยรัฐมนตรีในตำแหน่ง รนิล วิกรมสิงหะ ปฏิเสธคำสั่งขับจากตำแหน่งซึ่งเขาระบุว่าขัดต่อรัฐธรรมนูญ และนำไปสู่วิกฤตรัฐธรรมนูญ ท้ายที่สุดในวันที่ 3 ธันวาคม 2018 ศาลตัดสินพักอำนาจของราชปักษะในฐานะนายกรัฐมนตรี และตัดสินให้คณะรัฐมนตรีของเขาไม่สามารถทำงานได้ ราชปักษะจึงลาออกจากตำแหน่งในวันที่ 15 ธันวาคม 2018 และวิกรมสิงหะได้รับแต่งตั้งตำแหน่งใหม่อีกครั้ง ในชณะที่ราชปักษะได้รับแต่งตั้งตำแหน่งผู้นำฝ่ายค้านแทน[5]
เขากลับมาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอีกครั้งในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2019 โดยพี่/น้องชายโคฐาภยะ ราชปักษะ ประธานาธิบดี เป็นผู้แต่งตั้ง หลังชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 2019 ในวันที่ 3 พฤษภาคม 2022 มีการอภิปรายไม่ไว้วางใจราชปักษะและคณะรัฐมนตรีโดยฝ่ายค้านในสภา[6] และเขาตกเป็นเป้าของการประท้วงปี 2022 ประเด็นการฉ้อโกงของตระกูลราชปักษะที่นำไปสู่วิกฤตเศรษฐกิจที่ทำให้ศรีลังกาเป็นประเทศล้มละลาย ผู้ประท้วงเรียกเขาว่า "ไมนา" (นกเอี้ยง) และเรียกร้องให้ลาออกจากตำแหน่ง หลังการประท้วงและผู้ต้านการประท้วงปะทะกันจนเกิดเป็นความรุนแรงไปทั่วเกาะศรีลังกา เขาลาออกจากตำแหน่งในที่สุด[2][7]
ชีวิตทางการเมืองของราชปักษะถูกกล่าวโทษว่าก่อาชญากรรมหลายครั้ง รวมถึงอาชญากรรมสงครามในช่วงปีท้าย ๆ ของสงครามกลางเมืองศรีลังกา ไปจนถึงข้อกล่าวหาการละเมิดสิทธิมนุษยชน, การฉ้อโกง และการยุยงปลุกปั่นให้เกิดความรุนแรงต้านทานการประท้วงในปี 2022[8][9][10][11] ประเทศแคนาดาคว่ำบาตรเขาในปี 2023 ด้วยข้อกล่าวหาละเมิดสิทธิมนุษยชน[12]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Hon. Mahinda Rajapaksa, M.P." parliament.lk. Parliament of Sri Lanka. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 March 2023. สืบค้นเมื่อ 15 July 2022.
- 1 2 "Prime Minister Mahinda Rajapaksa resigns". NewsWire (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-05-09. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 June 2022. สืบค้นเมื่อ 2022-05-09.
- ↑ "Proud leader who defended the motherland". Silumina. 13 November 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 November 2021. สืบค้นเมื่อ 2021-06-08.
- ↑ https://www.google.com/s/www.thehindu.com/news/international/Rajapaksarsquos-second-term-starts-in-November-2010-Supreme-Court/article16811954.ece/amp/ [ลิงก์เสีย]
- ↑ "Sri Lanka's PM resigns in effort to ease constitutional crisis". the Guardian (ภาษาอังกฤษ). 2018-12-15. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2024. สืบค้นเมื่อ 2022-05-15.
- ↑ "Sri Lanka opposition declares no confidence in government". ABC News. 3 May 2022.
- ↑ "More violence reported around the country : Over 100 injured". NewsWire. 9 May 2022. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 June 2022. สืบค้นเมื่อ 9 May 2022.
- ↑ "Reject The UN War Crimes Report: Mahinda Rajapaksa Tells Govt". Colombo Telegraph (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2015-09-22. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 May 2022. สืบค้นเมื่อ 2022-05-27.
- ↑ "Mahinda Rajapaksa: Sri Lanka's saviour or war criminal?". The Guardian. 26 October 2013. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2024. สืบค้นเมื่อ 2022-05-26.
- ↑ "'May 9' violence in Sri Lanka: Former Prime Minister Mahinda Rajapaksa questioned by CID". The Hindu (ภาษาIndian English). 2022-05-26. ISSN 0971-751X. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 May 2022. สืบค้นเมื่อ 2022-05-26.
- ↑ "Suspected Architect of Sri Lanka War Crimes is UN's 'Chief Guest'". Human Rights Watch (ภาษาอังกฤษ). 2020-10-30. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2024. สืบค้นเมื่อ 2022-05-27.
- ↑ "Canada sanctions Mahinda, Gota". www.dailymirror.lk (ภาษาอังกฤษ). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 January 2023. สืบค้นเมื่อ 10 January 2023.
 | ||