ข้ามไปเนื้อหา

เจ็ตสตาร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Jetstar Airways)
เจ็ตสตาร์
IATA ICAO รหัสเรียก
JQ JST JETSTAR
ก่อตั้งค.ศ. 2003 (23 ปี)
เริ่มดำเนินงาน (2004-05-25) 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 (22 ปี)
AOC #CASA.AOC.0005
ฐานการบิน
สะสมไมล์ควอนตัสฟรีเควนท์ฟลายเออร์
ขนาดฝูงบิน100
จุดหมาย40[1]
บริษัทแม่ควอนตัส
สำนักงานใหญ่ประเทศออสเตรเลีย เมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย
บุคลากรหลักสเตฟานี ทัลลี (ซีอีโอ)
เว็บไซต์www.jetstar.com

เจ็ตสตาร์แอร์เวย์ (อังกฤษ: Jetstar Airways) รู้จักกันในชื่อ เจ็ตสตาร์ (อังกฤษ: Jetstar) เป็นสายการบินราคาประหยัดสัญชาติออสเตรเลีย ที่มีสำนักงานใหญ่ในเมลเบิร์น[2][3] สายการบินเป็นบริษัทลูกของควอนตัส สายการบินแห่งชาติของประเทศ โดยเป็นกลยุทธ์สำคัญในการแข่งขันกับเวอร์จินบลู (เวอร์จินออสเตรเลียในปัจจุบัน)[4] โดยมีควอนตัสเป็นสายการบินที่ให้การบริการบนเครื่องแบบเต็มรูปแบบ และเจ็ตสตาร์เป็นสายการบินราคาประหยัดเพื่อสนองตลาดการบินในราคาที่ต่ำกว่า

สายการบินให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางภายในประเทศ ระดับภูมิภาค และระหว่างประเทศจากฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานเมลเบิร์น โดยใช้ฝูงบินผสมซึ่งประกอบด้วยเครื่องบินตระกูลแอร์บัส เอ320 และโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์ เช่นเดียวกับควอนตัส บริษัทแม่ เจ็ตสตาร์แข่งขันกับเวอร์จินออสเตรเลียเช่นเดียวกัน[5] นอกจากเจ็ตสตาร์แอร์เวย์แล้ว ควอนตัสยังถือหุ้นหลักๆในสายการบินในเครืออย่างเจ็ตสตาร์เจแปน

กิจการองค์กร

[แก้]

ผลประกอบการ

[แก้]

ผลประกอบการของเครือเจ็ตสตาร์มีดังนี้ (โดยปีงบประมาณที่สิ้นสุดในวันที่ 30 มิถุนายน):[6]

รายได้
(ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย)		 กำไร
(ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย)		 อัตราบรรทุกผู้โดยสาร
(%)		 ฝูงบิน อ้างอิง
2012 3,076 203 79.2 [7]
2013 3,288 138 79.1 [8]
2014 3,222 −116 77.9 [9]
2015 3,464 230 79.9 [10]
2016 3,636 452 81.5 [11]
2017 3,600 417 83.1 95 [12]
2018 3,795 457 85.6 93 [13]
2019 3,961 400 86.1 94 [14]
2020 3,006 −26 84.3 87 [15]
2021 1,140 −541 71.3 78 [16]
2022 1,440 −796 71.2 76 [17]
2023 4,235 404 86.4 81 [18]

การตลาด

[แก้]

ตั้งแต่ปี 2004 ถึง 2006 เจ็ตสตาร์ได้มีสัญลักษณ์นำโชค "จูลีเดอะเจ็ตสตาร์เกิร์ล" รับบทโดยนักแสดงมักดา ซูบันสกี[ต้องการอ้างอิง] สโลแกนโฆษณาของเจ็ตสตาร์ คือ "ราคาประหยัดทั้งวันทุกวัน" (All day every day low fares) ในปี 2006 คำพูด "Let's Fly Jetstar tonight" และการรับบทของซูบันสกีก็ได้หยุดลง และถูกแทนที่ด้วยสโลแกน "It's All About Choice / Fly Away" (ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Low Fares, Good Time")[ต้องการอ้างอิง]

รายการโทรทัศน์

[แก้]

เครือข่ายไนน์เน็ตเวิร์กเริ่มออกอากาศซีรีส์เรื่อง โกอิงเพลสเซส ตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 ซีรีส์ความยาว 8 ตอนนี้จะเล่าถึงชีวิตประจำวันของพนักงานสายการบินเจ็ตสตาร์ที่ได้รับคัดเลือกในท่าอากาศยานเมลเบิร์น โดยซีรีส์จะเล่าถึงเรื่องราวดราม่าของพนักงานเช็คอินระหว่างเที่ยวบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินต่างชาติคนใหม่[ต้องการอ้างอิง]

การสนับสนุน

[แก้]

เจ็ตสตาร์เป็นผู้สนับสนุนหลักของโกลดโคสต์ไทนทันในแนชนัลรักบี้ลีก ตั้งแต่ปี 2008 จนถึงปี 2012[19][20] ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เจ็ตสตาร์ได้รับเลือกให้เป็นสายการบินอย่างเป็นทางการของเอ็นอาร์แอล โดยได้มีการตกแต่งแอร์บัส เอ320 ลำหนึ่งด้วยสติกเกอร์พิเศษเพื่อโฆษณาความสัมพันธ์ระหว่างสายการบิน[21]

จุดหมายปลายทาง

[แก้]
แผนที่จุดหมายปลายทางของเจ็ตสตาร์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024[22][23]

ข้อตกลงการบินร่วม

[แก้]

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เจ็ตสตาร์แอร์เวย์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:[24]

ฝูงบิน

[แก้]

ฝูงบินในปัจจุบัน

[แก้]
แอร์บัส เอ320-200 ของเจ็ตสตาร์ในลวดลายเก่า
แอร์บัส เอ321-200 ของเจ็ตสตาร์ในลวดลายเก่า
แอร์บัส เอ320นีโอ ของเจ็ตสตาร์
แอร์บัส เอ321แอลอาร์ ของเจ็ตสตาร์
โบอิง 787-8 ของเจ็ตสตาร์ในลวดลายเก่า

ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2026 เจ็ตสตาร์มีเครื่องบินประจำการอยู่ในฝูงบินดังนี้:[27][28][29]

ฝูงบินของเจ็ตสตาร์
เครื่องบิน ประจำการ คำสั่งซื้อ ผู้โดยสาร หมายเหตุ
J Y รวม
แอร์บัส เอ320-200 53 — — 180 180[27]
186 186
แอร์บัส เอ320นีโอ 5 8[30] — 188 188 เริ่มส่งมอบในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024[31]
แอร์บัส เอ321-200 6 — — 230 230[27]
แอร์บัส เอ321แอลอาร์ 25 —[30] — 232 232[32]
แอร์บัส เอ321เอ็กซ์แอลอาร์ — 12[30] รอประกาศ เริ่มส่งมอบในปี 2027
โบอิง 787-8 10[33] — 21 314 335 จะปรับปรุงห้องโดยสารใหม่ตั้งแต่ปลายปี 2027[34]
1 44 281 225
รวม 100 20

เจ็ตสตาร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 10.3 ปี

ฝูงบินในอดีต

[แก้]

เจ็ตสตาร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:

โบอิง 717-200 ของเจ็ตสตาร์ในอดีต
แอร์บัส เอ330-200 ของเจ็ตสตาร์ในอดีต
ฝูงบินของเจ็ตสตาร์ในอดีต
เครื่องบิน จำนวน เริ่มประจำการ ปลดประจำการ หมายเหตุ
แอร์บัส เอ330-200 11 2006 2015 โอนย้ายไปยังควอนตัส
โบอิง 717-200 14 2004 2007 รับต่อจากอิมพัลส์แอร์ไลน์
โอนย้ายไปยังควอนตัสลิงก์
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8-300 5 2015 2019 ให้บริการโดยอีสเทิร์นออสเรเลียแอร์ไลน์
โอนย้ายกลับไปยังควอนตัสลิงก์

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Jetstar airways on ch-aviation". ch-aviation (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-11-09.
  2. ↑ "Corporate addresses". Jetstar Airways. สืบค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Terms of use." Jetstar. Retrieved on 25 December 2010. "Licensed Address: 473 Bourke St, Melbourne Vic 3000"
  4. ↑ "Qantas: The Australian flag carrier undergoes a metamorphosis as it attains 90 years of operations". Airline Leader. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-10-05. สืบค้นเมื่อ 23 กรกฎาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Tiger air becomes part of Virgin". News Life Media. 8 กรกฎาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 พฤศจิกายน 2013. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2013.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Qantas Annual Reports". investor.qantas.com. สืบค้นเมื่อ 2024-08-16.
  7. ↑ "Preliminary Final Report 2012" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กันยายน 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Preliminary Final Report 2013" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ "Preliminary Final Report 2014" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 28 สิงหาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Preliminary Final Report 2015" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Qantas Annual Report 2016" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Qantas Annual Report 2017" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 27 กันยายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Qantas Annual Report 2018" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 30 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Qantas Annual Report 2019" (PDF). Qantas Airways Ltd. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Qantas Annual Report 2020" (PDF). Qantas Airways Ltd. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Qantas Annual Report 2021" (PDF). Qantas Airways Ltd. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Qantas Annual Report 2022" (PDF). Qantas Airways Ltd. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "Qantas Annual Report 2023" (PDF). Qantas Airways Ltd. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "It's the Jetstar Gold Coast Titans" – Gold Coast Titans Media Release เก็บถาวร 22 กรกฎาคม 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน retrieved 22 January 2009.
  20. ↑ Long, Michael (15 มิถุนายน 2012). "iSelect renames the Gold Coast Titans". SportsPro. สืบค้นเมื่อ 20 มิถุนายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "Australian Kangaroos coach and captain launch Jetstar partnership, ‘Go Roos’ aircraft and PlayJetstarRugbyLeague.com" – Jetstar Media Release เก็บถาวร 23 พฤษภาคม 2011 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน retrieved 22 January 2009.
  22. ↑ Route maps of the Jetstar subsidiaries, accessed via"FlightConnections". FlightConnections. สืบค้นเมื่อ 1 ก.ย. 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Jetstar Online Booking". Jetstar. สืบค้นเมื่อ 1 ก.ย. 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Profile on Jetstar Airways". CAPA. Centre for Aviation. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2016. สืบค้นเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Finnair / Qantas Group expands codeshare partnership from late-March 2019". Routesonline. 12 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ 제주항공-濠 제트스타, 인천~골드코스트 공동운항 (ภาษาเกาหลี). 파이낸셜뉴스 (Financial News). 3 พฤษภาคม 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. 1 2 3 "Our fleet". Jetstar Airways.
  28. ↑ Airbus Orders and Deliveries (XLS), monthly updated, accessed via "Orders & deliveries". Airbus. Airbus SAS. 30 กันยายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Qantas' international plans to emerge from the "Hermit Kingdom"". CAPA - Centre for Aviation (ภาษาอังกฤษ). 26 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. 1 2 3 https://www.qantasnewsroom.com.au/wp-content/uploads/2024/08/Fact-Sheet-Qantas-Group-Fleet-Renewal.pdf
  31. ↑ Nelson, Jake (2024-10-31). "Jetstar's first A320neo spotted in flight tests". Australian Aviation. สืบค้นเมื่อ 2024-10-31.
  32. ↑ "Jetstar's new A321neo fleet will improve range and comfort". Jetstar newsroom (ข่าวประชาสัมพันธ์). พฤษภาคม 2022.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ "First Jetstar 787 in final assembly". Australian Aviation. 5 มิถุนายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Jetstar announces major revamp of its Boeing 787 international fleet". Jetstar Newsroom. 2023-11-09. สืบค้นเมื่อ 2023-11-11.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ เครือเจ็ตสตาร์

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เจ็ตสตาร์&oldid=13058463"