ไอเอิร์น(II) คลอไรด์

Iron(II) chloride
Anhydrous	Tetrahydrate
Structure of anhydrous ferrous chloride ( Fe, Cl)	structure of tetrahydrate
ชื่อ
	IUPAC names Iron(II) chloride; Iron dichloride
	ชื่ออื่น Ferrous chloride; Rokühnite
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS	7758-94-3 ; 16399-77-2 (dihydrate) ; 13478-10-9 (tetrahydrate) ;
3D model (JSmol)	anhydrous: รูปภาพแบบโต้ตอบ; tetrahydrate: รูปภาพแบบโต้ตอบ;
ChEBI	CHEBI:30812 ;
เคมสไปเดอร์	22866 ;
ECHA InfoCard	100.028.949
EC Number	231-843-4;
ผับเคม CID	24458;
RTECS number	NO5400000;
UNII	S3Y25PHP1W ;
CompTox Dashboard (EPA)	DTXSID9029695 ;
	InChI InChI=1S/2ClH.Fe/h21H;/q;;+2/p-2 Key: NMCUIPGRVMDVDB-UHFFFAOYSA-L ; InChI=1/2ClH.Fe/h21H;/q;;+2/p-2 Key: NMCUIPGRVMDVDB-NUQVWONBAL;
	SMILES anhydrous: Cl[Fe]Cl; tetrahydrate: Cl[Fe-4](Cl)([OH2+])([OH2+])([OH2+])[OH2+];
คุณสมบัติ
สูตรเคมี	FeCl2
มวลโมเลกุล	126.751 g/mol (anhydrous); 198.8102 g/mol (tetrahydrate)
ลักษณะทางกายภาพ	Tan solid (anhydrous); Pale green solid (di-tetrahydrate)
ความหนาแน่น	3.16 g/cm3 (anhydrous) ; 2.39 g/cm3 (dihydrate) ; 1.93 g/cm3 (tetrahydrate)
จุดหลอมเหลว	677 องศาเซลเซียส (1,251 องศาฟาเรนไฮต์; 950 เคลวิน) (anhydrous) ; 120 °C (dihydrate) ; 105 °C (tetrahydrate)
จุดเดือด	1,023 องศาเซลเซียส (1,873 องศาฟาเรนไฮต์; 1,296 เคลวิน) (anhydrous)
ละลายในน้ำ	64.4 g/100 mL (10 °C),; 68.5 g/100 mL (20 °C),; 105.7 g/100 mL (100 °C)
ความสามารถละลายได้ ใน THF	Soluble
log P	−0.15
Magnetic susceptibility (χ)	+14750·10−6 cm3/mol
โครงสร้าง
โครงสร้างผลึก	Monoclinic
Coordination geometry	Octahedral at Fe
เภสัชวิทยา
ATC code	B03AA05 (WHO)
ความอันตราย
	GHS labelling:
Pictograms
Signal word	อันตราย
Hazard statements	H290, H302, H315, H317, H318, H412
Precautionary statements	P234, P261, P264, P264+P265, P270, P272, P273, P280, P301+P317, P302+P352, P305+P354+P338, P317, P321, P330, P332+P317, P333+P317, P362+P364, P390, P406, P501
NFPA 704 (fire diamond)	3 0 0
	NIOSH (US health exposure limits):
REL (Recommended)	TWA 1 mg/m3
เอกสารข้อมูลความปลอดภัย (SDS)	Iron (II) chloride MSDS
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนอื่น ๆ	Iron(II) fluoride; Iron(II) bromide; Iron(II) iodide
แคทไอออนอื่น ๆ	Cobalt(II) chloride; Manganese(II) chloride; Copper(II) chloride
	หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C [77 °F], 100 kPa verify (what is ?) อ้างอิงกล่องข้อมูล

ไอเอิร์น(II) คลอไรด์ (อังกฤษ: Iron(II) chloride) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เฟอร์รัสคลอไรด์ (อังกฤษ: ferrous chloride) เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตรคือ FeCl₂ มีลักษณะเป็นของแข็งพาราแมกเนติกที่มีจุดหลอมเหลวสูง สารประกอบนี้มีความบริสุทธิ์เป็นสีขาว แต่ตัวอย่างทั่วไปมักพบเป็นสีขาวหม่น FeCl₂ ตกผลึกจากน้ำในรูปของผลึกสีเขียวแกมน้ำที่เรียกว่า เตตระไฮเดรต (tetrahydrate) ซึ่งเป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุดในการค้าและในห้องปฏิบัติการ นอกจากนี้ยังมีในรูปไดไฮเดรตอีกด้วย สารประกอบนี้มีความสามารถในการละลายในน้ำได้สูงมาก โดยจะให้สารละลายสีเขียวอ่อน

การผลิต

โครงสร้างของ "FeCl₂(thf)_x", Fe₄Cl₈(thf)₆ แสดงให้เห็นถึงเรขาคณิตการจัดเรียงตัวแบบทรงสี่หน้าและทรงแปดหน้า^[2]

รูปแบบไฮเดรตของเฟอร์รัสคลอไรด์ผลิตขึ้นจากการบำบัดของเสียที่เกิดจากอุตสาหกรรมเหล็กด้วยกรดไฮโดรคลอริก สารละลายประเภทนี้ถูกเรียกว่า "กรดที่ใช้แล้ว" หรือ "น้ำยาประสานเหล็ก" โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่กรดไฮโดรคลอริกยังไม่ถูกใช้งานจนหมด:

Fe + 2 HCl → FeCl₂ + H₂

การผลิตไอเอิร์น(II) คลอไรด์จำเป็นต้องใช้เฟอร์รัสคลอไรด์เป็นส่วนประกอบ นอกจากนี้ เฟอร์รัสคลอไรด์ยังเป็นผลพลอยได้จากการผลิตไทเทเนียม เนื่องจากสินแร่ไทเทเนียมบางชนิดมีเหล็กเป็นส่วนประกอบปนอยู่ด้วย^[3]

ดูเพิ่ม

อ้างอิง

↑ NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0346". National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
↑ Cotton, F. A.; Luck, R. L.; Son, K.-A. (1991). "New polynuclear compounds of iron(II) chloride with oxygen donor ligands Part I. Fe₄Cl₈(THF)₆: synthesis and a single crystal X-ray structure determination". Inorganica Chimica Acta. 179: 11–15. doi:10.1016/S0020-1693(00)85366-9.
↑ Egon Wildermuth, Hans Stark, Gabriele Friedrich, Franz Ludwig Ebenhöch, Brigitte Kühborth, Jack Silver, Rafael Rituper "Iron Compounds" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley-VCH, Wienheim, 2005.

บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[1] NIOSH Pocket Guide to Chemical Hazards. "#0346". National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).

[FACica-2] Cotton, F. A.; Luck, R. L.; Son, K.-A. (1991). "New polynuclear compounds of iron(II) chloride with oxygen donor ligands Part I. Fe₄Cl₈(THF)₆: synthesis and a single crystal X-ray structure determination". Inorganica Chimica Acta. 179: 11–15. doi:10.1016/S0020-1693(00)85366-9.

[Ullmann-3] Egon Wildermuth, Hans Stark, Gabriele Friedrich, Franz Ludwig Ebenhöch, Brigitte Kühborth, Jack Silver, Rafael Rituper "Iron Compounds" in Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Wiley-VCH, Wienheim, 2005.

[1]

[2]

[3]