ข้ามไปเนื้อหา

บิ๊กอี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Big E)
บิ๊กอี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดEttore Ewen
(1986-03-01) มีนาคม 1, 1986 (40 ปี)
Tampa, Florida, United States
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนBig E[1]
Big E Langston[2][3]
Biggie Langston[2]
Ettore Ewen[2]
William Langston[2]
ส่วนสูง5 ฟุต 11 นิ้ว (180 เซนติเมตร)[4]
น้ำหนัก285 ปอนด์ (129 กิโลกรัม)[4]
มาจากTampa, Florida[4]
ฝึกหัดโดยFlorida Championship Wrestling[2]
NXT[2]
เปิดตัว17 ธันวาคม 2009[2]
รีไทร์9 ตุลาคม 2025

เอ็ตโตเร อีเวน เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1986 เป็นผู้ประกาศข่าว นักวิเคราะห์กีฬา อดีตนักมวยปล้ำอาชีพ และอดีตนักยกน้ำหนักพาวเวอร์ลิฟต์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในวงการมวยปล้ำภายใต้ชื่อ บิ๊กอี ปัจจุบันเซ็นสัญญากับ WWE ทำหน้าที่หลักในฐานะผู้ร่วมรายการ นักวิเคราะห์ และโฆษกของบริษัท เขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการปล้ำให้ WWE ระหว่างปี 2009–2022 และจากการเป็นสมาชิกของกลุ่ม เดอะ นิว เดย์ ร่วมกับ โคฟี คิงส์ตัน และ เซเวียร์ วูดส์ ซึ่งทำให้เขาคว้าแชมป์แท็กทีมสแมคดาวน์ 6 สมัย และแชมป์แท็กทีมรอว์ 2 สมัย หลังได้รับบาดเจ็บกระดูกต้นคอหักระหว่างการแข่งขันในเดือนมีนาคม 2022 เขาจึงยุติบทบาทนักมวยปล้ำบนสังเวียน และประกาศรีไทร์อย่างเป็นทางการในปี 2025

ก่อนเข้าสู่วงการมวยปล้ำ เขาเคยเล่นอเมริกันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยให้กับมหาวิทยาลัยไอโอวา และต่อมาเป็นนักพาวเวอร์ลิฟต์จนคว้าแชมป์ของสมาคมพาวเวอร์ลิฟต์แห่งสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเคยคว้าแชมป์มวยปล้ำระดับรัฐในช่วงมัธยมศึกษาอีกด้วย หลังเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2009 เขาถูกส่งไปพัฒนาในแบรนด์ฟลอริดา แชมเปียนชิป เรสต์ลิง ภายใต้ชื่อ บิ๊ก อี แลงสตัน เมื่อฟลอริดา แชมเปียนชิป เรสต์ลิง ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็นเอ็กซ์ที เขากลายเป็นแชมป์เอ็นเอ็กซ์ทีคนที่สองในประวัติศาสตร์ ก่อนถูกดันขึ้นสู่บัญชีรายชื่อนักมวยปล้ำหลักของ WWE ในเดือนธันวาคม 2012 และเปลี่ยนชื่อเหลือเพียง บิ๊ก อี จากนั้นเข้าร่วมกลุ่มเดอะ นิว เดย์ในปี 2014 โดยในฐานะสมาชิกของกลุ่ม เขาถือครองสถิติการครองแชมป์แท็กทีมรอว์ยาวนานที่สุดที่ 483 วัน

ในปี 2020 บิ๊ก อีกลับมามุ่งสู่เส้นทางนักมวยปล้ำเดี่ยว และถูกแยกจากเพื่อนร่วมทีมเดอะ นิว เดย์ในการดราฟต์ WWE ปี 2020 เขาคว้าชัยในแมตช์บันไดมันนี อิน เดอะ แบงก์ฝ่ายชายปี 2021 ก่อนใช้สัญญาได้สำเร็จในปีเดียวกันเพื่อคว้าแชมป์ WWE กลายเป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่ 33 ในประวัติศาสตร์ของบริษัท นอกจากนี้เขายังเป็นแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัยอีกด้วย

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

เอ็ตตอร์ อีเวน เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1986 ที่เมืองแทมปา รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา[5] เป็นบุตรของ Margaret และ Ettore Ewen เขามีเชื้อสายจาเมกาและมอนต์เซอร์รัต[6] Ewen เริ่มเข้าเรียนระดับมัธยมต้นตั้งแต่ชั้นเกรด 7 และต่อด้วยโรงเรียนมัธยมที่ Tampa Preparatory School ในเมืองแทมปา ซึ่งเขาสร้างชื่อจากความสามารถด้านกีฬา โดยคว้าเกียรติยศหลายรายการ รวมถึงการเป็นแชมป์มลรัฐในกีฬามวยปล้ำระดับมัธยม[7] หลังจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เขาย้ายไปเรียนที่ Wharton High School เพื่อเล่นอเมริกันฟุตบอล และได้รับรางวัล "Ironman of the Year" ของเขต Hillsborough County จากผลงานด้านกีฬา[8] หลังสำเร็จการศึกษา Ewen เข้าเรียนที่ University of Iowa และเล่นอเมริกันฟุตบอลในตำแหน่ง Defensive Lineman ให้กับทีม Iowa Hawkeyes football ปี 2004 เขาไม่ได้ลงเล่นเนื่องจากสถานะ redshirt (ปีที่ฝึกซ้อมโดยไม่เสียสิทธิ์แข่งขัน) ฤดูกาล 2005 เขาพลาดทั้งฤดูกาลจากอาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นในช่วงแคมป์ปรีซีซัน ปี 2006 เขาลงเล่นเป็นฤดูกาลเดียวในระดับมหาวิทยาลัยในฐานะนักศึกษาชั้นปีที่ 2 Ewen สำเร็จการศึกษาด้วยปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต หลังจากจบมหาวิทยาลัย เขาหันมาให้ความสนใจกับกีฬายกน้ำหนักแบบพละกำลัง[5]

อาชีพกีฬายกน้ำหนัก

[แก้]

หลังจากจบมหาวิทยาลัย Ettore Ewen หันมาแข่งขัน Powerlifting โดยเข้าร่วมรายการของ USA Powerlifting ครั้งแรกในปี 2010 ที่การแข่งขัน United States Open Championships รัฐฟลอริดา เขาสร้างผลงานโดดเด่นในรุ่นน้ำหนัก 275 ปอนด์[9] ด้วยการทำลายสถิติรัฐฟลอริดาแบบ Raw ทั้ง 4 รายการ รวมถึงทำลายสถิติระดับชาติในท่า Deadlift และคะแนนรวม (Total) ด้วยสถิติ Squat: 611 ปอนด์, Bench Press: 490 ปอนด์, Deadlift: 749 ปอนด์, Total: 1,850 ปอนด์ ในปี 2011 เขาคว้าแชมป์ USAPL Raw Nationals รุ่น Super Heavyweight และทำลายสถิติ American และ National Raw ในท่า Deadlift (799 ปอนด์) และ Total (2,039 ปอนด์) อย่างไรก็ตาม สถิติระดับชาติและอเมริกันทั้งหมดของเขาถูกทำลายลงในเวลาต่อมา[10][11]

สถิติ

[แก้]
  • Squat – 711 lbs (322.5 kg)[12] raw without knee wraps
  • Bench press – 529 lbs (240 kg)[12] raw
  • Deadlift – 799 lbs (362.5 kg)[9] raw
  • Powerlifting total – 2,039 lbs[9] 925 kg[12] (322.5-240-362.5) raw without knee wraps

ประวัติในมวยปล้ำ

[แก้]
เป็นบอดี้การ์ดให้กับดอล์ฟ ซิกก์เลอร์และเอเจลี
เป็นสมาชิกเดอะนิวเดย์ร่วมกับโคฟี คิงส์ตันและเซเวียร์ วูดส์

ปี 2009 เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE ร่วมฝึกค่ายพัฒนาทักษะ ฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง(FCW)[2][13] ก่อนจะเปลี่ยนเป็น NXT[14] ปี 2012 บิ๊กอีได้เปิดตัวครั้งแรกในรอว์ สแลมมีอะวอร์ด รับบทเป็นฝ่ายอธรรม โดยมาเล่นงานจอห์น ซีนา และเป็นลูกน้องของดอล์ฟ ซิกก์เลอร์กับเอเจ ลี[15][16][17] ปี 2013 บิ๊กอีได้คว้าแชมป์ NXTจากเซท รอลลินส์แบบไม่มีกฏกติกา[18][19] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29บิ๊กอีกับซิกก์เลอร์ได้ชิงแชมป์แท็กทีม WWEกับทีมเฮลโน(เคนและแดเนียล ไบรอัน) แต่ไม่ได้แชมป์[20][21]

ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013)ระหว่างการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทของซิกก์เลอร์กับอัลเบร์โต เดล รีโอนั้น เอเจเอาเข็มขัดฟาดเดล รีโอบนเวที ทำให้ซิกก์เลอร์แพ้ฟาวล์ไม่ได้แชมป์[22] ในรอว์คืนต่อมาซิกก์เลอร์บอกเลิกกับเอเจ ก่อนชิงแชมป์กับเดล รีโออีกครั้ง แต่เอเจได้แอบสั่นระฆังทำให้ซิกก์เลอร์เสียสมาธิแพ้ หลังแมตซ์เอเจทะเลาะกับซิกก์เลอร์แล้วบิ๊กอีก็เข้ามาอัดซิกก์เลอร์ใส่บิ๊กเอนดิ้ง และเอเจก็จูบซิกก์เลอร์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินไปพร้อมกับบิ๊กอี[23] ในรอว์ 29 กรกฎาคมบิ๊กอีสู้กับซิกก์เลอร์ได้ไม่นาน เอเจมาก่อกวนแต่ซิกก์เลอร์หนีไปได้[24] ในรอว์ 5 สิงหาคมบิ๊กอีได้รีแมตช์กับซิกก์เลอร์ เคทลินออกมาเล่นงานเอเจจนหนีขึ้นไปบนเวที ซิกก์เลอร์พยายามเข้าไปห้าม บิ๊กอีก็วิ่งมาโคลทส์ไลน์ต่อด้วยบิ๊กเอนดิ้งกดชนะไป[25] ในซัมเมอร์สแลม (2013)จับคู่กับเอเจแพ้ซิกก์เลอร์กับเคทลินยุติเรื่องราวกัน[26]

ในเดือนตุลาคม 2013 บิ๊กอีได้มาเป็นฝ่ายธรรมะ[27] ในเฮลอินเอเซล (2013)ได้ชิงแชมป์ยูเอสกับดีน แอมโบรสแต่ไม่สำเร็จ ในรอว์ 18 พฤศจิกายน บิ๊กอีได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลสมัยแรกจากเคอร์ติส แอ็กเซล ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2013)สามารถป้องกันแชมป์กับแอ็กเซลเอาไว้ได้[28] ในทีแอลซี (2013)ป้องกันแชมป์กับแดเมียน แซนดาวไว้ได้[29] ในอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2014)ป้องกันแชมป์กับแจ็ก สแวกเกอร์เอาไว้ได้[30] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2014)เสียแชมป์แชมป์ให้แบด นิวส์ บาร์เร็ตต์[31]

ในปลายปี 2014 บิ๊กอีได้ร่วมกลุ่มกับโคฟี คิงส์ตันและเซเวียร์ วูดส์ในนามเดอะนิวเดย์[32] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015)นิวเดย์ได้คว้าแชมป์แท็กทีมสมัยแรกจากไทสัน คิด และซีซาโร[33] ก่อนเสียแชมป์ให้กับไพรม์ไทม์เพลเยอส์ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015) และชิงคืนมาได้ในซัมเมอร์สแลม (2015)[34] ในโรดบล็อก: เอ็นด์ออฟเดอะไลน์นิวเดย์เสียแชมป์ให้กับซีซาโรและเชมัสจบสถิติการครองแชมป์ที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ 483 วัน เมษายน 2017 นิวเดย์ได้ย้ายมาสแมคดาวน์และได้คว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEหลายสมัย[35]

ในปี 2020 นิวเดย์ได้ถูกจับแยกทีมกันโดยบิ๊กอีถูกดราฟท์มาสแมคดาวน์คนเดียวเพื่อฉายเดี่ยวและได้คว้าแชมป์อินเตอร์สมัย2[36][37] เสียแชมป์ให้อะพอลโล ครูวส์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 37กติกา Nigerian Drum Fight[38] ใน Money in the Bank 2021 บิ๊กอีได้คว้ากระเป๋าสิทธ์ชิงแชมป์เมื่อไรก็ได้ภายใน 1 ปีและยังเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ได้กระเป๋าสิทธิ์[39] และสามารถแคชอินคว้าแชมป์ WWEได้จากบ็อบบี แลชลีย์ในเดือนกันยายน 2021[40] ใน Day 1 ปี 2022 เสียแชมป์ให้บร็อก เลสเนอร์ในรูปแบบ 5 เส้า[41][42]

ในเดือนมีนาคม 2022 บิ๊กอีได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากการถูก Overhead Suplex จนหัวกระแทกกับพื้นด้านล่างเวทีทำให้ต้องถูกหามขึ้นเปลหามและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล[43][44] บิ๊กอีเผยผ่านโซเชียลมีเดียว่าเขาคอหัก กระดูกสันหลังส่วน C1 และ C6 หัก แต่ไม่มีอาการบาดเจ็บที่เอ็นหรือไขสันหลัง นอกจากนี้ เขายังกล่าวด้วยว่า เขาไม่ต้องเข้ารับการผ่าตัดสำหรับอาการบาดเจ็บ และขอบคุณผู้คนที่เป็นห่วง[45] ในเดือนสิงหาคม 2023 บิ๊กอีเปิดเผยว่าเขาได้รับคำแนะนำจากแพทย์ว่าเขาไม่ควรขึ้นปล้ำอีกแม้ว่าจะไม่มีปัญหาเรื่องเส้นประสาทหรือพละกำลังก็ตาม[46] ในเดือนตุลาคมปี 2025 บิ๊กอีได้ประกาศรีไทร์จากการปล้ำอย่างเป็นทางการ[47][48]

สไตล์การปล้ำ

[แก้]

ท่าไม้ตายของ บิก อี คือ Big Ending ซึ่งเขาอธิบายว่ามันเป็น “RKO ที่เล่นกับลำตัว” ท่านี้ถูกเสนอโดย เคิร์ต ฮอว์กินส์ เมื่อปี 2009[49]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ในวันที่ 5 พฤษภาคม 2025 Ettore Ewen ประกาศหมั้นกับ Kris Yim ซึ่งเป็นน้องสาวของนักมวยปล้ำหญิง Mia Yim[50][51] ต่อมาในวันที่ 9 ตุลาคม 2025 ในการสัมภาษณ์รายการ What’s Your Story? กับ Stephanie McMahon Ewen เปิดเผยถึงการต่อสู้กับภาวะซึมเศร้ารุนแรงที่เริ่มมาตั้งแต่วัยเด็ก เขาเล่าว่าเริ่มมีความคิดด้านลบเกี่ยวกับตัวเองตั้งแต่อายุ 9 ขวบ และรู้สึกว่าไม่สบายใจกับตัวตนของตัวเอง อาการของเขารุนแรงขึ้นในช่วงเล่นอเมริกันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัยจากอาการบาดเจ็บหลายครั้ง ก่อนจะได้รับการวินิจฉัยว่าเป็น โรคซึมเศร้ารุนแรงที่มีอาการทางจิต Ewen เข้ารับการบำบัด ได้รับยาต้านซึมเศร้าและยารักษาอาการทางจิต รวมถึงเคยเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยจิตเวชของ University of Iowa แม้จะประสบความสำเร็จใน WWE กับกลุ่ม The New Day เขายังคงเผชิญกับความคิดทำร้ายตัวเองในบางช่วง เขากล่าวว่าการบำบัด การทำสมาธิ และการฝึกสติ มีส่วนสำคัญในการช่วยจัดการสุขภาพจิต โดยเฉพาะการทำสมาธิทุกวันในช่วงการระบาดของ COVID-19 ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในการฟื้นตัวของเขา[52]

ผลงานอื่นๆ

[แก้]

โทรทัศน์

[แก้]
Year Title Role Notes
2015 Total Divas Himself Guest star[53]
2016 Swerved
Ride Along
Let's Make a Deal Guest star (with the New Day)
2019–2021 Lazor Wulf Canon Wulf (voice) Main role
2023 Weakest Link Himself
Hot Wheels: Ultimate Challenge Episode: "Mardi Gras Mania vs. The Reaper"
2024 Laid Stu Jackward Episode: “FB to the T”
2025 Your Friendly Neighborhood Spider-Man Bulldozer[54]
2026 Hell's Kitchen Himself 2 episodes

ภาพยนตร์

[แก้]
Year Title Role Notes
2016 Countdown Himself
2021 Escape the Undertaker Main star[55]

แชมป์และรางวัล

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ Big E, Kingston, and Woods defended the title under the Freebird Rule. On September 5, 2016, during the New Day's second reign, the titles were renamed the Raw Tag Team Championship after SmackDown established the SmackDown Tag Team Championship.
  2. ↑ Big E defended the title with Kingston and Woods under the Freebird Rule during his first three reigns. He defended the title with Woods in the fourth reign and with Kingston in the fifth.

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Caldwell, James. "Caldwell's WWE Main Event results 2/12: Big E. drops "Langston," then 3MB; Wyatts in six-man tag, Natalya, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 16, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 "Profile". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "FCW Profile". Florida Championship Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-05-18. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 "Big E bio". WWE. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 23, 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 "Ettore Ewen". HawkeyesSports.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 5, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 31, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "Florida Man on Twitter". Twitter. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 11, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Jones, Terry (กันยายน 2, 2005) [November 23, 2003]. "Wrestling champ folds up the mat". Tampa Bay Times. สืบค้นเมื่อ 2023-09-15.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Guzzo, Paul (กันยายน 15, 2021). "Tampa's Big E is the New WWE Champion". Tampa Bay Times. สืบค้นเมื่อ 2023-09-15.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 3 "USAPL Florida State Raw Open Records – Men" (PDF). ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ มิถุนายน 12, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Men's Raw American Records". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มิถุนายน 21, 2013. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ "Raw National Championship Records". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มีนาคม 1, 2012. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 18, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 3 USAPL Raw Nationals (results) เก็บถาวร มีนาคม 24, 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (click "Mens Results" tab on bottom, defaults to Women's)
  13. ↑ "Matches « Big E « Wrestlers Database « CAGEMATCH – The Internet Wrestling Database". Cagematch.net. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 27, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "WWE News: FCW name being phased out". Wrestling Observer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-08-17. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 14, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "RAW NEWS: "Big" NXT debut concludes Raw, teased MITB cash-in, Punk-Rock hype, full list of returns & Slammy winners". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 18 ธันวาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Tedesco, Mike. "Smackdown Results – 12/18/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 1/14". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 19, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "NXT SPOILERS: New champion, The Shield involved, Nash's role, Hall of Famer at next TV taping". PWTorch. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 18, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ James, Justin. "JAMES'S WWE NXT REPORT 1/9". PWTorch. สืบค้นเมื่อ มกราคม 12, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS". สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over".
  22. ↑ Giannini, Alex. "Divas Champion AJ Lee def. Kaitlyn". WWE.com. WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-03. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Benigno, Anthony. "World Heavyweight Champion Alberto Del Rio def. Dolph Ziggler". WWE.com. WWE.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-07-19. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 14, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/29 (Hour 2): World champ Del Rio vs. Christian, Ziggler faces Big E. Langston & A.J. snaps again, Rhodes-Sandow feud continues".
  25. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/5 (Hour 3): The Shield vs. Cena & Bryan & Orton main event, Ziggler vs. Big E."
  26. ↑ "CALDWELL'S WWE SSLAM PPV RESULTS 8/18 (Hour 3)". สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 7, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ "WWE Smackdown Report 10.18.13". สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 19, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Johnson, Mike. "COMPLETE WWE SURVIVOR SERIES BLOG, OR...DANIEL BRYAN IS SORELY MISSED IN THE MAIN EVENT PICTURE". PWInsider. สืบค้นเมื่อ 2013-11-24.
  29. ↑ http://www.wrestleview.com/wwe-news/45575-wwe-tlc-ppv-results-12-15-13-unification-main-event
  30. ↑ Caldwell, James. "WWE E. CHAMBER PPV RESULTS 2/23 (Hour 1): IC Title & Tag Title matches, Prime Time Players explode". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 23, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Clapp, John. "Intercontinental Champion Big E vs. Bad News Barrett". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2014-04-23. สืบค้นเมื่อ เมษายน 16, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Parks, Greg. (พฤศจิกายน 28, 2014). "PARKS'S WWE SMACKDOWN REPORT 11/28: Ongoing "virtual time" coverage of Friday show, including Luke Harper vs. Dolph Ziggler in an Intercontinental Title match". PWTorch.com. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 30, 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Caldwell, James (เมษายน 26, 2015). "CALDWELL'S EXTREME RULES PPV REPORT 4/26: Ongoing "virtual-time" coverage of live PPV - Rollins vs. Orton steel cage, Cena vs. Rusev, Last Man Standing, more". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ เมษายน 26, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Burdick, Michael. "WWE Tag Team Champions The New Day vs. The Prime Time Players". WWE. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Rob Goldberg. "The New Day sent to WWE SmackDown in Superstar Shake-up". Bleacher Report.
  36. ↑ WWE.com Staff (ตุลาคม 9, 2020). "See all the results from the 2020 Draft". WWE. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 9, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "WWE Smackdown on FOX Results for 10/9/20 WWE Draft Begins, Bayley Retains, New Tag Champs Crowned | Fightful Wrestling". www.fightful.com (ภาษาอังกฤษ). ตุลาคม 9, 2020. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 10, 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Powell, Jason (เมษายน 11, 2021). "WrestleMania 37 results: Powell's live review of night two with Roman Reigns vs. Edge vs. Daniel Bryan in a Triple Threat for the WWE Universal Championship, Asuka vs. Rhea Ripley for the Raw Women's Championship, Big E vs. Apollo Crews in a Nigerian Drum Fight for the IC Title". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 11, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Powell, Jason (มิถุนายน 25, 2021). "6/25 WWE Friday Night Smackdown results: Powell's review of Roman Reigns' victory celebration, Apollo Crews vs. Big E in a Money in the Bank qualifier, Bianca Belair and Cesaro vs. Bayley and Seth Rollins in a mixed tag match". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 26, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Powell, Jason (กันยายน 13, 2021). "9/13 WWE Raw Results: Powell's live review of Bobby Lashley vs. Randy Orton for the WWE Championship following Big E's threat to cash in the MITB contract, Damian Priest vs. Jeff Hardy for the U.S. Title, Raw Women's Champion Charlotte Flair vs. Shayna Baszler in a non-title match, Rhea Ripley vs. Natalya". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Bryant, Nathan (มกราคม 1, 2022). "Brock Lesnar def. WWE Champion Big E, Seth Rollins, Kevin Owens and Bobby Lashley". WWE. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Powell, Jason (มกราคม 1, 2022). "WWE Day 1 results: Powell's review of Big E vs. Brock Lesnar vs. Bobby Lashley vs. Kevin Owens vs. Seth Rollins for the WWE Championship, Becky Lynch vs. Liv Morgan for the Raw Women's Championship, The Usos vs. Kofi Kingston and King Woods for the Smackdown Tag Titles, Edge vs. The Miz". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ มกราคม 1, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Rose, Bryan. "Big E suffers broken neck during WWE SmackDown match". f4wonline.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Currier, Joseph (มีนาคม 12, 2022). "WWE's Big E provides update on broken neck, won't need surgery". f4wonline.com. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Raimondi, Marc (มีนาคม 12, 2022). "Big E hospitalized for what he says was broken neck suffered during WWE SmackDown". ESPN. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 13, 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Chiari, Mike (2023-08-05). "WWE's Big E Told to Not Wrestle Again After Injury: I'd 'Like to Not Die in the Ring'". Bleacher Report (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-08-05.
  47. ↑ "Big E: My WWE "Career Is Kind Of Behind Me"". Wrestling News. ตุลาคม 9, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ "Long-Time Injured WWE Superstar Confirms His Retirement" (ภาษาอังกฤษ). The Sporter.com. กุมภาพันธ์ 6, 2026. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Tempest (2020-11-01). "Former WWE Star Came Up With Big E's Finisher". WrestleTalk (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-03-29.
  50. ↑ Lambert, Jeremy (พฤษภาคม 5, 2025). "Big E Announces Engagement To Kris Yim". Fightful (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 5, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Boone, Matt (พฤษภาคม 5, 2025). "Big E. Gets Engaged To Be Married To Sister Of Current WWE Superstar". Wrestling Headlines (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 5, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Chambers, Erick (2025-10-09). "Big E: "I Still Struggled With Suicidal Thoughts, Even At The Height Of The New Day"". Wrestling News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2025-10-09.
  53. ↑ WWE (มกราคม 8, 2015). "Paige sizes up Big E's chest muscles: Total Divas Preview Clip, January 11, 2015". สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 22, 2019 – โดยทาง YouTube.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Das, Kaushik (กุมภาพันธ์ 6, 2025). "Big E makes major debut outside WWE". Sportskeeda. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2025. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 12, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ "Netflix's Escape The Undertaker Review: An Underwhelming Undertaking". GameSpot. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 3, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ "FCW Championship histories". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 8, 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ "PWI Awards". Pro Wrestling Illustrated. Kappa Publishing Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ มกราคม 21, 2016. สืบค้นเมื่อ กันยายน 22, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2021". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ กันยายน 12, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Middleton, Marc (พฤศจิกายน 18, 2020). "FTR Takes Top Spot On The Inaugural PWI Tag Team 50 List". Wrestling Inc. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ Barrasso, Justin (มกราคม 6, 2022). "The Top 10 Wrestlers of 2021". Sports Illustrated. สืบค้นเมื่อ 2022-02-02.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Meltzer, Dave (มกราคม 25, 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 46. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Meltzer, Dave (มีนาคม 12, 2021). "MARCH 15, 2021 OBSERVER NEWSLETTER: AEW REVOLUTION, WRESTLEMANIA 37 TICKET DETAILS". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 12, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ "WWE Championship". WWE. สืบค้นเมื่อ กันยายน 14, 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ "Big E Langston's first Intercontinental Championship reign". WWE. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 23, 2013. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 18, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ "WWE Intercontinental Championship". World Wrestling Entertainment (WWE). สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 23, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ "The New Day's first Tag Team Championship reign".{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  67. ↑ Kreikenbohm, Philip. "Matches « WWE SmackDown Tag Team Title #1 Contendership Tournament « Tournaments Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database". www.cagematch.net. สืบค้นเมื่อ กันยายน 25, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ "Big E Langston's first NXT Championship reign". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ธันวาคม 9, 2015. สืบค้นเมื่อ ตุลาคม 27, 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ Powell, Jason (กรกฎาคม 18, 2020). "WWE Money in the Bank results: Powell's review of the MITB ladder matches, Roman Reigns vs. Edge for the WWE Universal Championship, Bobby Lashley vs. Kofi Kingston for the WWE Championship, Rhea Ripley vs. Charlotte Flair for the Raw Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 19, 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Mendhe, Abhilash (ธันวาคม 25, 2019). "WWE Year End Awards 2019: Analyzing each award category - Seth Rollins should have won Male Superstar of the Year". Sportskeeda. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 26, 2019.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=บิ๊กอี&oldid=13233211"