ข้ามไปเนื้อหา

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ (วิดีโอเกม)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไลฟ์อิสสเตรนจ์
ไฟล์:Life Is Strange cover art.png
ภาพปกเกมที่มีตัวละครเอกคือ แม็กซ์ คอลฟิลด์
นักพัฒนาดอนต์น็อดเอ็นเตอร์เทนเมนต์[a]
ผู้จัดจำหน่ายสแควร์เอนิกซ์[b]
ผู้กำกับ
  • Raoul Barbet
  • Michel Koch
โปรดิวเซอร์Luc Baghadoust
นักออกแบบ
  • Baptiste Moisan
  • Sebastien Judit
  • Sebastien Gaillard
ศิลปิน
  • Michel Koch
  • Kenny Laurent
  • Amaury Balandier
นักเขียน
  • Christian Divine
  • Jean-Luc Cano
ผู้ประพันธ์เพลงJonathan Morali
ชุดเกมไลฟ์อิสสเตรนจ์
เอนจินอันเรียลเอนจิน 3[c]
แพลตฟอร์ม
วันวางจำหน่าย
  • ตอนที่ 1: Chrysalis
  • 30 January 2015
  • ตอนที่ 2: Out of Time
  • 24 March 2015[2]
  • ตอนที่ 3: Chaos Theory
  • 19 May 2015[3]
  • ตอนที่ 4: Dark Room
  • 28 July 2015[4]
  • ตอนที่ 5: Polarized
  • 20 October 2015
แนวเกมผจญภัย
โหมดการเล่นวิดีโอเกมผู้เล่นคนเดียว

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ (อังกฤษ: Life Is Strange) เป็นเกมผจญภัยแบบแบ่งเป็นตอน ๆ พัฒนาโดยดอนต์น็อดเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และจำหน่ายโดยสแควร์เอนิกซ์ เกมภาคแรกของแฟรนไชส์นี้วางจำหน่ายเป็น 5 ตอน ทยอยออกมาตลอดปี 2015 สำหรับเพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เอกซ์บอกซ์ 360 เอกซ์บอกซ์ วัน ต่อมาได้พอร์ตไปยังโอเอสเท็น และลินุกซ์ ในปี 2016 รวมถึงไอโอเอส และแอนดรอยด์ ในปี 2017 และ 2018 ตามลำดับ

เนื้อเรื่องมุ่งเน้นไปที่แม็กซ์ คอลฟิลด์ นักศึกษาสาขาถ่ายภาพวัย 18 ปี ที่ค้นพบว่าเธอมีความสามารถในการย้อนเวลาได้ทุกเมื่อ ซึ่งนำไปสู่ปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีกในทุกช่วงเวลา เธอใช้ความสามารถนี้เพื่อไขปริศนาการหายตัวไปของเด็กสาวชื่อเรเชล แอมเบอร์ และโศกนาฏกรรมแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นกับผู้หญิงในสถาบันของเธอ การกระทำของผู้เล่นสามารถเปลี่ยนแปลงเรื่องราวได้ และในหลายกรณีผู้เล่นสามารถย้อนเวลาเพื่อเลือกตัวเลือกที่แตกต่างออกไปและเปลี่ยนแปลงเรื่องราวได้ การทำภารกิจตามหาของและการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมเป็นรูปแบบหนึ่งของการแก้ปริศนา นอกเหนือจากการใช้ตัวเลือกแบบแตกแขนงในการสนทนา

การพัฒนาเกมเริ่มต้นในเดือนเมษายน 2013 โดยวางโครงสร้างเป็นแบบแบ่งเป็นตอนๆ ด้วยเหตุผลทั้งด้านการเงินและความคิดสร้างสรรค์ ผู้พัฒนาได้ทำการวิจัยภาคสนามเกี่ยวกับฉากหลังของเกมโดยการเดินทางไปยังแปซิฟิกนอร์ทเวสต์ และได้พลิกแพงต้นแบบดั้งเดิมตัวละครที่คุ้นเคยเพื่อสร้างตัวละครขึ้นมา ความคิดเห็นของผู้เล่นมีอิทธิพลต่อการปรับปรุงในแต่ละตอน เรื่องราวและการพัฒนาของตัวละครเป็นจุดศูนย์กลางของเกม

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวกและได้รับการยกย่องในด้านการพัฒนาตัวละคร เพลงประกอบ เนื้อเรื่อง กลไกการย้อนเวลา ความลึกซึ้งทางอารมณ์ และการจัดการกับประเด็นต้องห้าม ข้อวิจารณ์บางส่วนได้แก่ การใช้คำสแลง การขยับปากที่ไม่ดี และความไม่สอดคล้องกันของโทนเสียงในเนื้อเรื่อง เกมนี้ได้รับรางวัลและติดอันดับเกมแห่งปีมากกว่า 75 รางวัล และมีผู้เล่นถึง 20 ล้านคน ณ เดือนพฤศจิกายน 2023 ถือเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลและเป็นตัวอย่างของวิดีโอเกมในรูปแบบศิลปะ[5][6]

เกมพรีเควล ไลฟ์อิสสเตรนจ์: บีฟอร์เดอะสตอร์ม วางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม 2017 ขณะที่เวอร์ชันรีมาสเตอร์ของเกมวางจำหน่ายเป็นส่วนหนึ่งของ ไลฟ์อิสสเตรนจ์ รีมาสเตอร์คอลเลกชัน ในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 ส่วนเกมภาคต่อโดยตรงไลฟ์อิสสเตรนจ์: ดับเบิลเอ็กซ์โพเชอร์ ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนตุลาคม 2024 โดยทั้งสามเกมได้รับการพัฒนาโดยเด๊กไนน์ แทนที่จะเป็นดอนต์น็อดเอนเตอร์เทนเมนต์ ผู้พัฒนาเกมดั้งเดิม

ระบบเกม

[แก้]
ตัวละครผู้เล่นใช้กลไกเกมการเดินทางข้ามเวลา ตัวจับเวลาจะปรากฏให้เห็นบนหน้าจอ
ผู้เล่นสามารถย้อนเวลาเหตุการณ์ได้ภายในช่วงเวลาที่กำหนด

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ เป็นเกมผจญภัยภาพกราฟิกที่เล่นในมุมมองบุคคลที่สาม[7] ผู้เล่นจะควบคุมตัวละครเอก แม็กซ์ คอลฟิลด์ ซึ่งความสามารถในการย้อนเวลาของเขาช่วยให้ผู้เล่นสามารถทำซ้ำการกระทำเกือบทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นได้[8][9] ผู้เล่นสามารถตรวจสอบและโต้ตอบกับวัตถุต่าง ๆ ซึ่งช่วยให้สามารถแก้ปริศนาในรูปแบบของภารกิจค้นหาสิ่งของและเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมได้[7][10] ไอเท็มที่เก็บรวบรวมก่อนการเดินทางข้ามเวลาจะยังคงอยู่ในคลังสินค้าหลังจากนั้น[11]

ผู้เล่นสามารถสำรวจสถานที่ต่างๆ ในฉากสมมติของอาร์เคเดียเบย์และสื่อสารกับตัวละครที่ไม่สามารถควบคุมได้ (NPC)[12][13] การสนทนาสามารถย้อนกลับได้ในขณะที่ใช้ตัวเลือกแบบแยกสาขาสำหรับการสนทนา[14][15] เมื่อเหตุการณ์ถูกเริ่มใหม่ รายละเอียดที่ให้ไว้ก่อนหน้านี้จะสามารถนำมาใช้ได้ในอนาคต[16] ในบางกรณี ตัวเลือกในการสนทนาจะเปลี่ยนแปลงและส่งผลกระทบต่อเรื่องราวผ่านผลลัพธ์ในระยะสั้นหรือระยะยาว[17] สำหรับแต่ละตัวเลือก สิ่งที่ดีในระยะสั้นอาจกลายเป็นสิ่งที่แย่ลงในภายหลัง[8]

เนื้อเรื่อง

[แก้]

ในเดือนตุลาคมปี 2013 แม็กซีน "แม็กซ์" คอลฟิลด์ (แฮนนาห์ เทลล์) วัย 18 ปี กลับมายังอาร์เคเดียเบย์ รัฐออริกอน เพื่อศึกษาต่อที่สถาบันแบล็กเวลล์อะคาเดมี ระหว่างเรียนวิชาถ่ายภาพกับอาจารย์มาร์ก เจฟเฟอร์สัน (เดเรก ฟิลลิปส์) แม็กซ์ได้เห็นภาพนิมิตล่วงหน้าอันชัดเจนและร้ายแรงเกี่ยวกับพายุทอร์นาโดที่จะทำลายประภาคารและกำลังเข้าใกล้เมือง เธอจึงไปห้องน้ำเพื่อตั้งสติและถ่ายภาพผีเสื้อด้วยกล้องของเธอ จากนั้นเธอก็เห็นเพื่อนร่วมชั้น นาธาน เพรสคอตต์ (นิก ชไรเนอร์) ยิงและฆ่าหญิงสาวคนหนึ่งด้วยความโกรธ ในความพยายามอย่างฉับพลัน แม็กซ์ได้รับความสามารถในการย้อนเวลากลับไปในอดีตโดยอัตโนมัติ และช่วยชีวิตหญิงสาวคนนั้น ซึ่งก็คือโคลอี ไพรซ์ (แอชลีย์ เบิร์ช) เพื่อนสมัยเด็กของเธอ ทั้งสองได้กลับมาพบกันและไปที่ประภาคาร ซึ่งแม็กซ์ได้เปิดเผยพลังของเธอให้โคลอีรู้ รูปแบบสภาพอากาศที่แปลกประหลาดและความผิดปกติอื่น ๆ เริ่มเกิดขึ้นทั่วอาร์เคเดียเบย์[18]

วันต่อมา ชั้นเรียนของแม็กซ์ถูกขัดจังหวะเมื่อเคต มาร์ช (เดย์แอน ฮัตตัน) พื่อนนักเรียนที่ถูกกลั่นแกล้งเพราะวิดีโอไวรอลที่แสดงให้เห็นว่าเธอกำลังจูบนักเรียนหลายคนในงานปาร์ตี พยายามฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงมาจากหลังคาหอพักหญิง หลังจากย้อนเวลากลับไปและไปถึงหลังคา แม็กซ์ช่วยเคทไว้ได้ หรือไม่ก็พยายามเกลี้ยกล่อมไม่ให้เธอกระโดด หลังจากเหตุการณ์นั้น แม็กซ์ตั้งใจที่จะค้นหาสิ่งที่เกิดขึ้นกับเคต และเรเชล แอมเบอร์ เพื่อนที่หายไปของโคลอี[19] คืนนั้น แม็กซ์และโคลอี้บุกเข้าไปในห้องทำงานของครูใหญ่ และพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่านาธานมีส่วนเกี่ยวข้อง เช้าวันต่อมา พวกเขาแอบเข้าไปในรถบ้านของแฟรงก์ บาวเวอส์ (แดเนียล บอนชูร์) พ่อค้ายาเสพติด และได้รู้ว่าราเชลมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับเขา ซึ่งเป็นความจริงที่เธอปิดบังจากโคลอี้ ต่อมาแม็กซ์ตรวจสอบรูปถ่ายในวัยเด็กของเธอกับโคลอี้ และถูกส่งย้อนเวลากลับไปในวันที่ถ่ายรูปนั้นโดยไม่คาดคิด เธอช่วยชีวิตวิลเลียม (โจ ออชแมน) พ่อของโคลอี ไจากอุบัติเหตุทางจราจร ทำให้เกิดความจริงอีกแบบขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งในโลกนั้นวิลเลียมยังมีชีวิตอยู่ แต่โคลอีเป็นอัมพาตตั้งแต่ช่วงคอลงมาจากอุบัติเหตุอีกเหตุการณ์หนึ่ง[20] ด้วยความเสียใจ แม็กซ์จึงใช้รูปถ่ายเพื่อแก้ไขสิ่งที่เธอทำและกลับมาสู่เส้นเวลาปัจจุบัน[21]

แม็กซ์และโคลอี้สืบสวนต่อจนพบบังเกอร์ใต้โรงนาร้างของครอบครัวเพรสคอตต์ ที่นั่นพวกเขาพบแฟ้มเอกสารบรรจุภาพถ่ายของหญิงสาวที่ถูกมัดไว้ ในบรรดาภาพเหล่านั้นมีภาพของเคท และที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้นคือภาพศพของราเชลกำลังถูกฝัง ทั้งคู่รีบไปที่ลานเศษเหล็ก และพบซากศพของราเชล ทำให้โคลอี้เสียใจอย่างมาก ต่อมาพวกเขาไปงานเลี้ยงที่โรงเรียนเพื่อเผชิญหน้ากับนาธาน ซึ่งส่งข้อความมาขู่ว่าจะทำลายหลักฐาน เมื่อกลับไปที่ลานเศษเหล็ก พวกเขาถูกเจฟเฟอร์สันดักโจมตี เจฟเฟอร์สันวางยาแม็กซ์และยิงโคลอีเสียชีวิตด้วยปืนที่ศีรษะ แม็กซ์ตื่นขึ้นมาในบังเกอร์ เจฟเฟอร์สันเปิดเผยตัวว่าเป็นฆาตกรต่อเนื่องไซโคพาทที่หมกมุ่นกับการลักพาตัวและถ่ายภาพหญิงสาว โดยอธิบายถึงความปรารถนาของเขาที่จะ "บันทึกช่วงเวลาที่ความบริสุทธิ์แปรเปลี่ยนเป็นความเสื่อมทราม" เขาเปิดเผยว่านาธานกระทำการภายใต้อิทธิพลของเขาและได้ฆ่าราเชลโดยไม่ได้ตั้งใจด้วยการให้ยาเกินขนาด หลังจากที่เจฟเฟอร์สันลงมือฆ่านาธานเองแล้ว เขาวางแผนจะฆ่าแม็กซ์อีกครั้งเมื่อถ่ายรูปเธอเสร็จแล้ว

แม็กซ์หลบหนีโดยการเข้าไปในรูปถ่ายและกลับไปยังช่วงต้นสัปดาห์ในชั้นเรียนของเจฟเฟอร์สัน เธอแจ้งเตือนเดวิด แมดเซน (ดอน แมกมานัส) พ่อเลี้ยงของโคลอี้และหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของแบล็กเวลล์ อะคาเดมี ซึ่งช่วยป้องกันการเสียชีวิตของโคลอี้และนำไปสู่การจับกุมทั้งเจฟเฟอร์สันและนาธาน[22] แม็กซ์เดินทางไปซานฟรานซิสโกกับอาจารย์ใหญ่เวลส์แทนเจฟเฟอร์สัน ซึ่งหนึ่งในรูปถ่ายของเธอถูกจัดแสดงในหอศิลป์ ขณะอยู่ที่นั่น เธอโทรหาโคลอี้และตระหนักว่าพายุยังคงพัดถล่มอาร์เคเดียเบย์ แม็กซ์กลับไปยังช่วงเวลาที่เธอถ่ายรูปที่ชนะ ซึ่งนำเธอผ่านไทม์ไลน์ที่พังทลายหลายเส้นที่ปรากฏออกมาเป็นฝันร้ายคล้ายความฝัน

เมื่อแม็กซ์ได้พบกับโคลอีอีกครั้งที่ประภาคาร เธอโทษการตัดสินใจของตัวเองที่ช่วยโคลอี้เมื่อต้นสัปดาห์ว่าเป็นสาเหตุของพายุ โคลอีซึ่งเก็บรูปถ่ายผีเสื้อของแม็กซ์ไว้ จึงเสนอทางเลือกสุดท้ายให้แม็กซ์ คือ ใช้รูปถ่ายนั้นเพื่อย้อนเวลากลับไปให้โคลอีตายเพื่อช่วยเมืองอาร์เคเดียเบย์ หรืออยู่ในช่วงเวลาปัจจุบันและยอมให้เมืองถูกทำลายเพื่อช่วยโคลอี โคลอีเชื่อว่ายังมีคนในเมืองที่สมควรมีชีวิตอยู่มากกว่าตายเพื่อความอยู่รอดของเธอเอง รวมถึงจอยซ์แม่ของเธอ และขอร้องให้แม็กซ์เสียสละจอยซ์ แม็กซ์คัดค้านเพราะไม่อยากเสียเธอไป แต่โคลอีก็คะยั้นคะยอให้เธอเลือก

  • ถ้าแม็กซ์เลือกที่จะเสียสละโคลอีเธอจะกลับไปที่ห้องน้ำแบล็กเวลล์อย่างไม่เต็มใจในช่วงต้นสัปดาห์ และได้ยินนาธานยิงโคลอีเสียชีวิต นาธานและเจฟเฟอร์สันถูกจับกุม พายุไม่เกิดขึ้น และแม็กซ์เข้าร่วมงานศพของโคลอีกับจอยซ์ เดวิด และชาวเมืองคนอื่นๆ
  • ถ้าแม็กซ์เลือกที่จะเสียสละอาร์เคเดียเบย์ เธอจะทำลายรูปถ่าย และเธอกับโคลอีจะเฝ้าดูพายุทำลายล้างเมืองก่อนที่จะสลายไป เช้าวันรุ่งขึ้น แม็กซ์และโคลอี้จะออกจากเมืองที่พังทลายไปด้วยกัน

การพัฒนาเกม

[แก้]
บาร์เบ็ตและโคชอธิบายเกมและกล่าวถึงบทบาทของตัวเอก แม็กซ์ คอลฟิลด์

การพัฒนาเกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ เริ่มต้นขึ้นในเดือนเมษายนปี 2013 ด้วยทีมงาน 15 คน และได้เพิ่มจำนวนคนขึ้นเมื่อเริ่มร่วมมือกับสแควร์เอนิกซ์[23][24] เดิมทีวางแผนจะปล่อยแต่ละตอนห่างกันประมาณ 6 สัปดาห์[25] ฌ็อง-มักซีม มอริส ผู้ร่วมก่อตั้งดอนต์น็อด ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของเกมในตอนแรก[26] ดอนต์น็อดนำเสนอโครงการเกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ให้สแควร์เอนิกซ์ ลอนดอน ทราบหลังจากที่พวกเขาปฏิเสธข้อเสนอเกมขนาดใหญ่กว่าไปแล้ว[27][28] ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับกับสแควร์เอนิกซ์นั้น เดิมทีไลฟ์อิสสเตรนจ์ถูกวางแผนไว้ให้เป็นเกมเต็มรูปแบบที่ดอนต์น็อดจะจัดจำหน่ายเอง อย่างไรก็ตาม ผู้จัดจำหน่ายคาดการณ์ว่ามันจะประสบความสำเร็จมากกว่าหากแบ่งเป็นตอน ๆ[29] เดิมทีเกมนี้มีชื่อรหัสว่า ว็อตอิฟ แต่ไม่ได้ใช้ชื่อนี้เนื่องจากมีภาพยนตร์ชื่อเดียวกันอยู่แล้ว[30]

ก่อนวางจำหน่าย มีการเผยแพร่บันทึกของผู้พัฒนาที่ระบุว่า ผู้จัดจำหน่ายส่วนใหญ่ไม่เต็มใจที่จะเผยแพร่เกม เว้นแต่ว่าเกมนั้นจะมีตัวเอกเป็นผู้ชาย[31][32] พวกเขากล่าวว่า ผู้จัดจำหน่ายส่วนใหญ่มีข้อโต้แย้งแบบเดียวกันกับโปรเจกต์แรกของดอนต์น็อดอย่างรีเมมเบอร์มี ซึ่งมีตัวละครเอกเป็นผู้หญิงเช่นกัน[33] ออสการ์ กิลแบร์ต ประธานบริหารของดอนต์น็อด ก็ได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับแนวคิดนี้ตั้งแต่แรกเช่นกัน[29] ผู้พัฒนาได้กล่าวว่า สแควร์เอนิกซ์เป็นผู้จัดจำหน่ายเพียงรายเดียวที่ไม่มีเจตนาที่จะเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้[34]

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ถือกำเนิดมาจากแนวคิดกลไกการย้อนเวลา ซึ่งผู้พัฒนาได้ทดลองใช้กับเกมรีเมมเบอร์มี เกมก่อนหน้าของพวกเขาแล้ว ตัวละครหลักอย่างแม็กซ์ถูกสร้างขึ้นมาพร้อมกับความสามารถในการย้อนเวลาเพื่อเสริมกลไกนี้[35] รูปแบบเกมแบบแบ่งเป็นตอน ๆ เป็นการตัดสินใจของสตูดิโอด้วยเหตุผลด้านความคิดสร้างสรรค์ ข้อจำกัดทางการเงิน[36] และวัตถุประสงค์ทางการตลาด[37] ทำให้พวกเขาสามารถเล่าเรื่องราวในจังหวะที่ช้าลงตามที่ต้องการ[38] ภูมิภาคแปซิฟิกนอร์ทเวสต์เป็นฉากหลังของเรื่องเพื่อสื่อถึงความรู้สึกหวนรำลึกถึงความหลังและฤดูใบไม้ร่วง[39] ทีมพัฒนาได้ไปเยี่ยมชมภูมิภาคนี้[17] ถ่ายภาพ ดูหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น และใกูเกิล สตรีตวิว เพื่อให้แน่ใจว่าสภาพแวดล้อมได้รับการถ่ายทอดอย่างถูกต้อง[40][41] มีการตัดสินใจตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่างบประมาณส่วนใหญ่จะใช้ไปกับการเขียนบทและนักพากย์เสียง[25] เรื่องราวต้นฉบับเขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสโดยฌ็อง-ลุก กาโน และถูกแปลงเป็นบทเกมโดยผู้กำกับร่วมและทีมออกแบบ ต่อมาได้มีการส่งต่อให้คริสเตียน ดิไวน์ และกาโน ปรับแต่งเป็นภาษาอังกฤษ[42][43] เกมเน้นเนื้อเรื่องและพัฒนาการของตัวละครมากกว่าปริศนาแนวชี้และคลิก[44] ทำให้การเลือกและผลที่ตามมาเป็นส่วนสำคัญของการดำเนินเรื่อง[45] แฮนนาห์ เทลล์ เข้ารับการคัดเลือกให้พากย์บทแม็กซ์ คอลฟิลด์ ในเดือนกรกฎาคมปี 2014 และได้รับบทนี้ ขณะที่แอชลีย์ เบิร์ช เข้าร่วมคัดเลือกทั้งบทของแม็กซ์และบทของโคลอี ไพรซ์ ที่เธอได้รับ การบันทึกเสียงทำในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีนักพัฒนาชาวฝรั่งเศสเข้ามามีส่วนร่วมผ่านสไกป์[46][47]

เกมนี้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับรีเมมเบอร์มี ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมาก แต่กล่าวถึงธีมที่คล้ายคลึงกันเกี่ยวกับงความจำและเอกลักษณ์[48] โดยไลฟ์อิสสเตรนจ์ถูกระบุว่าเป็นมุมมองแบบอนาล็อกเกี่ยวกับเอกลักษณ์ของมนุษย์ ตรงกันข้ามกับรีเมมเบอร์มีซึ่งเป็นมุมมองแบบดิดิจิทัลในประเด็นเดียวกัน[49] เกมนี้ทำงานบนอันเรียลเอนจิน 3 เวอร์ชันปรับปรุง โดยใช้เครื่องมือและเอฟเฟกต์พิเศษ เช่น แสงและความลึกของภาพที่ออกแบบมาสำหรับรีเมมเบอร์มี รวมถึงความก้าวหน้าในภายหลัง[50][36] เทคนิคทางภาพ เช่น กระบวนการหลังการถ่ายทำ เทคนิคภาพซ้อน และระบบอนุภาคพื้นที่หน้าจอที่ซ้อนทับกัน ถูกนำมาใช้เป็นแนวทางศิลปะเพื่อแสดงในขณะที่ตัวละครหลักย้อนเวลา[51] พื้นผิวที่เห็นในเกมทั้งหมดวาดด้วยมือ ปรับเพื่อให้ได้สิ่งที่ผู้อำนวยการฝ่ายศิลป์ มีแชล กอช เรียกว่า "การเรนเดอร์แบบอิมเพรสชั่นนิสต์"[7] องค์ประกอบต่าง ๆ ได้รับการปรับเปลี่ยนตามความคิดเห็นของผู้เล่น[35] โดยคำนึงถึงอิทธิพลจากเดอะวอล์กกิงเดด กอนโฮม[d] และเฮวีเรน เป็นแนวทางในการพัฒนา[49][53] แหล่งแรงบันดาลใจเพิ่มเติมได้แก่ วิชวลโนเวลดันกันรอนปะ ในแง่ของการสร้างความสมดุลระหว่างระบบเกมและเนื้อเรื่อง[54] และนิยายเรื่อง เดอะแคตเชอร์อินเดอะไรย์ ซึ่งตัวเอกโฮลเดน คอลฟิลด์ มีนามสกุลเดียวกับแม็กซ์ที่เป็นตัวเอกของเกม[54] ตัวละครถูกสร้างขึ้นโดยใช้ต้นแบบดั้งเดิมที่รู้จักกันดี ในตอนแรกเพื่อสร้างจุดเริ่มต้นสำหรับผู้เล่น จากนั้นจึงพลิกผันต้นแบบเหล่านั้น[40] เพื่อให้สอดคล้องกับความสมจริง องค์ประกอบเหนือธรรมชาติจึงถูกออกแบบมาเป็นอุปมาอุปไมยสำหรับความขัดแย้งภายในของตัวละคร[[55] และมีการปรึกษาผู้เชี่ยวชาญเพื่อจัดการกับประเด็นเรื่องการฆ่าตัวตายในวัยรุ่น[56] ดนตรีประกอบแต่งโดยโจนาธาน โมราลี จากวงซิดแมตเทอส์[57] ได้รับแรงบันดาลใจมาจากดนตรีแนวอินดีโฟล์กสมัยใหม่[58][44] เพลงประกอบมีจุดประสงค์เพื่อสร้างบรรยากาศ[8] ดนตรีประกอบด้วยการผสมผสานระหว่างเพลงที่ได้รับอนุญาตและเพลงที่แต่งขึ้นเอง[58] ศิลปินเด่น ได้แก่ โฆเซ กอนซาเลส ม็อกวาย เบรตัน อะแมนดา พาล์มเมอร์ ไบรอัน วิกลีโอนี ไบรต์อายส์ เมสเสจทูแบส์ โลคอลเนทีฟส์ ซิดแมตเทอส์ สปาร์เคิลฮอร์ส แองกัสแอนด์จูเลียสโตน ออลต์-เจ มัดโฟลว์[59] และโฟลส์[60]

การวางจำหน่าย

[แก้]

สแควร์เอนิกซ์ได้ประกาศเปิดตัวเกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ เป็นครั้งแรกในงานเกมส์คอม เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2014[61][24] โดยตัวเกมในแต่ละตอนได้ออกวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดสำหรับเครื่องพีซีผ่านสตีม เครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 ผ่านระบบเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์ก รวมถึงเครื่องเอกซ์บอกซ์ 360 และเอกซ์บอกซ์วัน ผ่านระบบเอกซ์บอกซ์ไลฟ์ ในช่วงระหว่างวันที่ 30 มกราคม 2015 ถึงวันที่ 20 ตุลาคม 2015[62][63] ทั้งนี้ผู้เล่นยังสามารถเลือกซื้อตั๋วเข้าถึงเกมล่วงหน้าหรือซีซันพาสได้ในราคาที่ถูกลง โดยมีให้เลือกสองรูปแบบคือแบบรวมตอนที่ 1 ถึง 5 และแบบรวมตอนที่ 2 ถึง 5[62] นอกจากนี้ตัวเกมเดโมที่มีความยาว 20 นาทีแรกยังได้เปิดตัวพร้อมกับการวางจำหน่ายตอนที่ 1 บนเครื่องคอนโซล และเปิดให้ดาวน์โหลดบนพีซีในเวลาต่อมา[64] ซึ่งในเดือนพฤศจิกายน 2014 ทางผู้นำจัดจำหน่ายได้เปิดเผยว่ามีความสนใจที่จะผลิตเกมในรูปแบบบรรจุภัณฑ์เพื่อวางจำหน่ายทั่วไปเช่นกัน แต่ในเวลานั้นต้องการที่จะ "มุ่งเน้นไปที่การวางจำหน่ายในรูปแบบดิจิทัลอย่างเต็มที่ก่อน"[65] หลังจากนั้นหนึ่งปี ได้มีการกำหนดวันวางจำหน่ายเกมในรูปแบบแผ่นสำหรับเครื่องพีซี เพลย์สเตชัน 4 และเอกซ์บอกซ์วัน โดยเริ่มวางจำหน่ายในภูมิภาคอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 19 มกราคม 2016 และในภูมิภาคยุโรปเมื่อวันที่ 22 ยูโรป 2016 ซึ่งในชุดลิมิเต็ดเอดิชัน จะประกอบไปด้วยหนังสือรวมภาพศิลปะ แผ่นเพลงประกอบ แผ่นดนตรีประพันธ์ และวิดีโอบันทึกความคิดเห็นของผู้อำนวยการสร้าง[60][66] ซึ่งในเวลาต่อมาวิดีโอบันทึกความคิดเห็นดังกล่าวก็ได้เปิดให้ดาวน์โหลดเป็นเนื้อหาเสริมฟรีสำหรับผู้เล่นทั่วไปด้วย[67] นอกจากนี้ตัวเกมเวอร์ชันพากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นยังได้ออกวางจำหน่ายสำหรับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2016[68][69] ในส่วนของการขยายฐานผู้เล่นไปยังระบบปฏิบัติการอื่น ๆ ฟีรัลอินเตอร์แอ็กทีฟ ได้ทำหน้าที่พอร์ตเกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ไปลงระบบปฏิบัติการโอเอสเทน โดยวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2016[70] และระบบปฏิบัติการลินุกซ์[71] ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2016[72] โดยในวันเดียวกันนั้นเอง ตัวเกมตอนแรกก็ได้รับการเปิดให้ดาวน์โหลดไปเล่นกันได้ฟรีอย่างไม่มีกำหนด ทั้งบนระบบปฏิบัติการลินุกซ์[72] วินโดวส์ โอเอสเอกซ์ เครื่องเพลย์สเตชัน 3 เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์ 360 และเอกซ์บอกซ์วัน[73] นอกจากนี้เกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ยังได้รับเลือกให้เป็นส่วนหนึ่งของบริการเพลย์สเตชันพลัส สำหรับภูมิภาคอเมริกาและภูมิภาคพาล ในเดือนมิถุนายน 2017[74][75] และในท้ายที่สุด ตัวเกมได้รับการพอร์ตลงระบบปฏิบัติการไอโอเอส ในช่วงระหว่างวันที่ 14 ธันวาคม 2017 ถึงวันที่ 29 มีนาคม 2018 ก่อนจะเปิดตัวบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2018 ซึ่งได้รับการพอร์ตโดยแบล็กวิงฟาวน์เดชัน[76][77][78]

การตอบรับ

[แก้]
คะแนนปฏิทัศน์สะสม
เกม เมตาคริติก
ทั้งซีซัน (PC) 83/100[79]
(PS4) 85/100[80]
(XONE) 85/100[81]
(iOS) 83/100[82]
Episode 1: Chrysalis (PC) 77/100[83]
(PS4) 75/100[84]
(XONE) 77/100[85]
Episode 2: Out of Time (PC) 77/100[86]
(PS4) 78/100[87]
(XONE) 73/100[88]
Episode 3: Chaos Theory (PC) 80/100[89]
(PS4) 81/100[90]
(XONE) 80/100[91]
Episode 4: Dark Room (PC) 76/100[92]
(PS4) 81/100[93]
(XONE) 74/100[94]
Episode 5: Polarized (PC) 83/100[95]
(PS4) 81/100[96]
(XONE) 80/100[97]

ไลฟ์อิสสเตรนจ์ ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงบวก[e] เมทาคริติกรายงานว่าการตอบรับจากนักวิจารณ์ประกอบด้วย "บทวิจารณ์ที่เป็นไปในทางที่ดีโดยทั่วไป"[37] แม้ว่านักวิจารณ์บางคนจะวิจารณ์การซิงก์ริมฝีปากของเกม[106][107][108] และการใช้คำสแลงที่ล้าสมัย[108][109][110] แต่พวกเขาก็ชื่นชมการพัฒนาตัวละคร[108][111][112] และองค์ประกอบการเดินทางข้ามเวลา[108][113][114] โดยแนะนำว่าควรมีเกมแบบนี้มากขึ้น[115][116] ยูโรเกมเมอร์กล่าวว่ามันเป็น "หนึ่งในเกมเรื่องราวแบบโต้ตอบที่ดีที่สุดของยุคนี้"[117] และฮาร์ดคอร์เกมเมอร์กล่าวว่ามันเป็นเกมฮิตแบบเงียบ ๆ ของปี 2015[108] เลเจนแดรีเอนเตอร์เทนเมนต์ระบุว่าได้รับรางวัลและรายชื่อเกมแห่งปีมากกว่า 75 รายการ[118] ในเดือนเมษายน 2017 เอกซ์บอกซ์ วัน ยูเค จัดอันดับให้เป็นอันดับหนึ่งในรายการเกมเอกซ์บอกซ์ วัน ที่มีราคาต่ำกว่า 20 ปอนด์[119] โยโกะ ทาโร ผู้กำกับเกมระบุว่าเกมนี้เป็นหนึ่งในเกมเพลย์สเตชัน 4 ที่เขาชื่นชอบ[120]

เควิน แวนออร์ด จากเกมสปอต กล่าวว่าตอนที่ 1: Chrysalis[f] เป็น "เรื่องราวเสี้ยวชีวิตที่น่าสนใจซึ่งประสบความสำเร็จเพราะสถานการณ์ต่างๆ สะท้อนให้เห็นถึงความคิดของคนวัยเรียนมหาวิทยาลัยในช่วงแรกได้อย่างชัดเจน"[122] ในขณะที่คิมเบอร์ลีย์ วอลเลซ จากเกมอินฟอร์มเมอร์ กล่าวว่าการที่เกมนี้กล่าวถึง "หัวข้อที่มักเป็นข้อห้ามในวิดีโอเกม" นั้นน่าประทับใจ[123] เบรตต์ มาเคดอนสกี จากเดสทรักทอยด์ กล่าวว่าจุดเด่นที่สุดของตอนนี้คือการสำรวจ ทั้ง "การสำรวจตนเองและโลกภายนอก"[124] มิตช์ ไดเออร์ จากไอจีเอ็น กล่าวว่าเรื่องราวถูกขัดขวางในที่สุดด้วยบทที่ "น่าหัวเราะ" และ "การแสดงที่แย่กว่า"[125] ในการตอบสนองต่อตอนที่ 2: Out of Time เมแกน ฟาโรคมาเนช จากโพลีกอน ก็กล่าวเช่นกันว่าการเน้นการสำรวจตนเองมีผลกระทบอย่างมากต่อความสนุกสนานของเกม[126] นักวิจารณ์คนอื่น ๆ กล่าวว่าตอนจบเป็น "จุดสูงสุดทางอารมณ์" และทำให้ความหมายของการเลือกจากทั้งตอนแรกและตอนที่สองมีความหมาย[127][128] ไมก์ วิลเลียมส์ กล่าวในยูเอสเกมเมอร์ว่าจังหวะของตอนที่ 2: Out of Time นั้น "ช้าลงและน่าตื่นเต้นน้อยลง" เมื่อเทียบกับตอนแรก[129] เอริก สเวน จากป็อปแมตเทอส์ อธิบายว่าตอนนี้มีความจริงใจโดยทั่วไป แต่มีบางช่วงที่ทำให้ความน่าเชื่อถือลดลง[130]

แอดแนน รีอาซ จากฮาร์ดคอร์เกมเมอร์ กล่าวว่าตอนที่ 3: Chaos Theory เป็นการพัฒนาที่น่าทึ่งซึ่งนำเสนอเรื่องราวที่ "น่าตื่นเต้น สะเทือนใจ น่าหลงใหล และ...เย้ายวนใจ" ซึ่งผลลัพธ์จากการตัดสินใจในอดีตยังเพิ่มความสมจริงอีกด้วย[131] ปีเตอร์ พาราส จากเกมเรโวลูชัน ชื่นชมจังหวะของตัวละคร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาของโคลอี ไพรซ์ ซึ่งเขากล่าวว่า "เธอกลายเป็นตัวละครที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ"[132] แม้ว่าอเล็กซา เรย์ คอร์เรีย จากเกมสปอต จะกล่าวว่าภารกิจเก็บของขัดขวางคุณภาพทางอารมณ์[10] แต่ตอนดังกล่าวก็สร้างขึ้นมาจนถึง "จุดจบที่น่าตื่นเต้น" ตามที่ฟาโรคมาเนชกล่าว[133] แมตต์ ลีเบิล จากเกมโซน กล่าวว่าตอนที่ 4: Dark Room เป็น "ตอนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่สุด" และปริศนาของเรเชล แอมเบอร์ได้ "ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยมในการทำให้เราติดใจ"[134] ทอม ฮอกกินส์ จากเดอะเทเลกราฟ กล่าวว่า การที่ผู้พัฒนาเกมนำเสนอประเด็นต่าง ๆ เช่น การแบ่งแยกทางสังคม การกลั่นแกล้งทางออนไลน์ ความขัดแย้งระหว่างพ่อแม่ และการฆ่าตัวตายนั้น "กล้าหาญ"[135] นักวิจารณ์กล่าวว่ามีปัญหาเรื่องโทนของเกม ซึ่งเกิดจาก "วิธีการที่ดูถูก" ในการดำเนินเรื่อง เช่น ความไม่สอดคล้องกันของตัวละคร และความน่าตกใจที่เกินจำเป็น[136][137] นักวิจารณ์ชื่นชอบปริศนาและความสัมพันธ์ในตอนต่าง ๆ มากกว่า[138][139] พวกเขากล่าวว่าตอนสุดท้าย Polarized มี "บทสรุปที่เหมาะสม" กับเรื่องราวการเติบโตของแม็กซ์ คอลฟิลด์ และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักทั้งสองก็ดำเนินไปได้อย่างประสบความสำเร็จ[140][141] ฉากการลอบเร้นฉากหนึ่งถูกอธิบายว่า "น่าเบื่อ" และ "ไม่เข้ากับบริบท" ในขณะที่แง่มุมอื่น ๆ ที่อยู่ในเหตุการณ์เดียวกันกลับได้รับความชื่นชอบมากกว่า[142][143] นักวิจารณ์มีความเห็นแตกแยกกันเกี่ยวกับตอนจบ[144][145][146][147]

ยอดขาย

[แก้]

ไลฟ์อิสสเตรนจ์มียอดขายถึงหนึ่งล้านชุดในเดือนกรกฎาคม 2015[148] โดยมีผู้เล่นที่ไม่ซ้ำกันสะสมมากกว่า 1.2 ล้านคนทั่วโลก อัตราการซื้อชุดเกมแบบเต็มฤดูกาลและแบบซีซันพาสนั้น "แข็งแกร่งอย่างมาก" ตามที่สแควร์เอนิกซ์เปิดเผย[149] เวอร์ชันขายปลีกติดอันดับที่เจ็ดในชาร์ตยอดขายเกมยอดนิยม 10 อันดับแรกของสหราชอาณาจักรในสัปดาห์สิ้นสุดวันที่ 23 มกราคม 2016[150] ณ เดือนพฤษภาคม 2017 มีผู้ซื้อไปแล้ว 3 ล้านคน[151] และภายในเดือนพฤศจิกายน 2023 เกมนี้มีผู้เล่นรวม "20 ล้านคน"[152]

รางวัล

[แก้]
เหล่านักพัฒนารับรางวัลขวัญใจมหาชนในงานGDC อะวอดส์ ปี 2016

ในปี 2015 นิตยสารเพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน ได้ยกย่องไลฟ์อิสสเตรนจ์ในหมวดเกมผจญภัยแบบแบ่งตอนที่ดีที่สุด และฉากจบของตอนที่ 2 ในหมวดช่วงเวลาที่ดีที่สุด[153] ฉากจบของตอนที่ 2 ยังได้รับรางวัลรองชนะเลิศในหมวดช่วงเวลาหรือลำดับเหตุการณ์ที่ดีที่สุดในงานประกาศรางวัลเกมแห่งปี ปี 2015 ของไจแอนต์บอมบ์อีกด้วย[154] เกมนี้ติดอันดับหนึ่งใน 10 เกมวิดีโอที่ดีที่สุดของปี 2015 จากวัลเชอร์[155] อันดับสองใน 10 เกมวิดีโอที่ดีที่สุดของปี 2015 จากเรดบูลเกมส์[156] อันดับสี่ใน 20 เกมวิดีโอที่ดีที่สุดของปี 2015 จากไวซ์แคนาดา[157] อันดับเจ็ดในเกมแห่งปี 2015 จากโพลีกอน[158] อันดับแปดในอาร์สเทคนิกา เกมวิดีโอที่ดีที่สุดของปี 2015[159] และอันดับสิบใน 10 เกมวิดีโอที่ดีที่สุดของปี 2015 จากยูโรเกมเมอร์[160] นอกจากนี้ นิวสเตตส์แมนยังยกให้เกมนี้เป็นเกมยอดเยี่ยมในรายชื่อ 10 อันดับวิดีโอเกมยอดเยี่ยมประจำปี 2015[161] ขณะที่แอปเปิลยกให้เป็นเกมแห่งปีในงานประกาศรางวัลที่สุดแห่ง 2016[162] ในงานประกาศรางวัลที่สุดแห่งปี 2015 ของเดสทรักทอยด์ เกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเกมเอกซ์บอกซ์ วัน ยอดเยี่ยม[163][164] และได้รับรางวัลรองชนะเลิศในสาขาเกมผจญภัยยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลที่สุดแห่งปี 2015 ของฮาร์ดคอร์เกมเมอร์[165] ในงานประกาศรางวัลที่สุดแห่งปี 2015 ของเพลย์สเตชันบล็อก เกมนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเกม PS4 ยอดเยี่ยม และได้รับเลือกให้เป็นรองชนะเลิศในสาขาเรื่องราวยอดเยี่ยม เพลงประกอบยอดเยี่ยม และเกมที่วางจำหน่ายเฉพาะในรูปแบบดิจิทัลยอดเยี่ยม[166][167] และได้รับรางวัล New Games IP – PC/console และ Use of Narrative ในงาน Develop Industry Excellence Awards ประจำปี 2015[168] ในงาน Global Game Awards Episode 1 ได้รับรางวัล เกมผจญภัยยอดเยี่ยม และเกมออริจินัลยอดเยี่ยม และได้อันดับสองในสาขาเนื้อเรื่องยอดเยี่ยม และเกมแห่งปี[169][170]

ปีรางวัลสาขาผู้รับรางวัลและผู้เข้าชิงผลรางวัลอ้างอิง
2015 โกลเดนจอยสติกอะวอดส์ เกมต้นฉบับยอดเยี่ยม ไลฟ์อิสสเตรนจ์ รองชนะเลิศ [171]
การเล่าเรื่องยอดเยี่ยม รองชนะเลิศ
เสียงประกอบยอดเยี่ยม รองชนะเลิศ
ช่วงเวลาในเกมยอดเยี่ยม ช่วยชีวิตเคต รองชนะเลิศอันดับ 2
การแสดงแห่งปี แอชลี เบิร์ช เป็น โคลอี ชนะ
เกมแห่งปี ไลฟ์อิสสเตรนจ์ รองชนะเลิศอันดับ 2
เดอะเกมอะวอดส์ บทบรรยายยอดเยี่ยม เสนอชื่อเข้าชิง [172]
การแสดงแห่งปี แอชลี เบิร์ช เป็น โคลอี เสนอชื่อเข้าชิง
เกมที่มีอิทธิพล ไลฟ์อิสสเตรนจ์ ชนะ
2016 D.I.C.E. อะวอดส์ เกมผจญภัยแห่งปี เสนอชื่อเข้าชิง [173][174]
ความสำเร็จอันโดดเด่นในตัวละคร แม็กซ์ คอลฟิลด์ เสนอชื่อเข้าชิง
ความสำเร็จอันโดดเด่นด้านการกำกับเกม ไลฟ์อิสสเตรนจ์ เสนอชื่อเข้าชิง
เกมดีเวลอปเปอส์ชอยส์อะวอดส์ รางวัลจากผู้ชม ชนะ [175]
SXSW เกมมิงอะวอดส์ ความเป็นเลิศในการเล่าเรื่อง เสนอชื่อเข้าชิง [176][177]
ทรัพย์สินทางปัญญาใหม่ที่มีแนวโน้มดีที่สุด เสนอชื่อเข้าชิง
รางวัลนวัตกรรมทางวัฒนธรรมแมตธิว ครัมป์ เสนอชื่อเข้าชิง
สถาบันแห่งชาติของผู้ตรวจสอบการค้าเกมวิดีโอ การกำกับศิลป์ร่วมสมัย เสนอชื่อเข้าชิง [178]
การออกแบบตัวละคร ชนะ
การกำกับฉากภาพยนตร์ในเกม เสนอชื่อเข้าชิง
การออกแบบเกม, IP ใหม่ เสนอชื่อเข้าชิง
ดนตรีไลต์มิกซ์ประกอบต้นฉบับ, IP ใหม่ ชนะ
เพลง (ต้นฉบับหรือดัดแปลง) ไลฟ์อิสสเตรนจ์ – "ทูออลออฟยู" ชนะ
ชุดรวมเพลง ไลฟ์อิสสเตรนจ์ เสนอชื่อเข้าชิง
การเขียนบทละคร เสนอชื่อเข้าชิง
เกมผจญภัยต้นฉบับ เสนอชื่อเข้าชิง
บริติชอะคาเดมีเกมส์อะวอดส์ เกมยอดเยี่ยม เสนอชื่อเข้าชิง [179]
นวัตกรรมเกม เสนอชื่อเข้าชิง
ทรัพย์สินต้นฉบับ เสนอชื่อเข้าชิง
นักแสดง แอชลี เบิร์ช เสนอชื่อเข้าชิง
เนื้อเรื่อง ไลฟ์อิสสเตรนจ์ ชนะ
พีบอดี-เฟซบุ๊ก รางวัลแห่งอนาคตของสื่อ ความเป็นเลิศและนวัตกรรมในการเล่าเรื่องดิจิทัล ชนะ [180]
เดอะเกมส์ฟอร์เชนจ์อะวอดส์ เกมแห่งปี ชนะ [181][182]
อิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญที่สุด ชนะ
ระบบเกมยอดเยี่ยม เสนอชื่อเข้าชิง
นวัตกรรมที่สุด เสนอชื่อเข้าชิง
เจแปนเกมอะวอดส์ รางวัลนักออกแบบเกม ชนะ [183]
สตีมอะวอดส์ "ฉันไม่ได้ร้องไห้หรอก แค่มีอะไรเข้าตาเฉย ๆ" เสนอชื่อเข้าชิง [184][185]

สิ่งสืบทอดและผลกระทบ

[แก้]

หลังจากไลฟ์อิสสเตรนจ์ประสบความสำเร็จทางการเงินและเชิงพาณิชย์ ดอนต์น็อด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ก็เริ่มมีบทบาทโดดเด่นมากขึ้นในอุตสาหกรรมวิดีโอเกม ผู้จัดจำหน่ายต่าง ๆ เริ่มติดต่อสตูดิโอเป็นครั้งแรก ในขณะที่ก่อนหน้านี้พวกเขาต้องเป็นฝ่ายติดต่อผู้จัดจำหน่ายเอง ซีอีโอ ออสการ์ กิลเบิร์ต กล่าวว่าเกมนี้ช่วยกอบกู้สถานะทางการเงินของบริษัทหลังจากยอดขายรีเมมเบอร์มี ที่ไม่ดีนัก[27] วอชิงตันโพสต์ตั้งข้อสังเกตว่าเกมนี้ผ่าน "การทดสอบของสตีเวน สปีลเบิร์ก" สำหรับวิดีโอเกมในฐานะรูปแบบศิลปะ โดยระบุว่า "วิดีโอเกมจะพิสูจน์คุณค่าของมันในฐานะรูปแบบศิลปะการเล่าเรื่องที่ทรงพลัง 'เมื่อมีคนสารภาพว่าพวกเขาร้องไห้ในด่านที่ 17'" ในบทวิจารณ์ของพวกเขา[186] แฟน ๆ ต่างคาดเดาและสร้างทฤษฎีเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง รวมถึงทำนายส่วนหนึ่งของตอนจบที่เป็นไปได้[187]

ในปี 2016 สแควร์เอนิกซ์ได้สนับสนุนการประกวดภาพถ่าย "เอฟเวอรีเดย์ฮีโรส์" ของตนเอง ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเกม โดยมอบทุนการศึกษา 10,000 ดอลลาร์สหรัฐสำหรับผลงานที่ชนะเลิศ[188] นอกจากนี้ สแควร์เอนิกซ์ยังประสานงานกับกลุ่มพันธมิตรผู้ปกครองเพื่อสิทธิทางการศึกษา (PACER) เพื่อสนับสนุนโครงการต่อต้านการกลั่นแกล้งตามธีมในเกม[189] และบริจาคเงินรวมทั้งสิ้น 25,000 ดอลลาร์สหรัฐ[190]

ไลฟ์อิสสเตรนจ์: บีฟอร์เดอะสตอร์ม ซึ่งเป็นภาคพรีเควล พัฒนาโดยเด๊กไนน์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2017[191] เกมอื่น ๆ ในซีรีส์ที่มีสถานที่และตัวละครใหม่ ได้แก่ ไลฟ์อิสสเตรนจ์ 2 ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนกันยายน 2018 สามเดือนหลังจากการเปิดตัวภาคแยกฟรี ดิออซัมแอดเวนเจอร์สออฟกัปตันสปีริต[g] และไลฟ์อิสสเตรนจ์: ทรูคัลเลอส์ ซึ่งวางจำหน่ายในเดือนกันยายน 2021[197]

หนังสือการ์ตูนชุดชื่อเดียวกัน ซึ่งมีเนื้อเรื่องต่อจากตอนจบ "แซคริไฟซ์อาร์เคเดียเบย์" ของเกม ได้รับการตีพิมพ์โดยไททันคอมิกส์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 2018[198][199][200] หนังสือการ์ตูนเรื่องนี้เขียนโดยเอ็มมา วีเชลลี โดยมีภาพประกอบภายในและปกโดยคลาวเดีย ลีโอนาร์ดี และลงสีโดยแอนเดรีย อิซโซ[200] นอกจากนี้ สแควร์เอนิกซ์ยังร่วมมือกับไททันคอมิกส์ ในการผลิตไลฟ์อิสสเตรนจ์: เวลคัมทูแบล็กเวลอะคาเดมี ซึ่งเป็นหนังสือที่เกี่ยวข้องกับแบล็กเวลอะคาเดมี และเมืองอาร์เคเดียเบย์ เขียนโดยแมตต์ ฟอร์เบ็ก[201]

เกมไลฟ์อิสสเตรนจ์ และบีฟอร์เดอะสตอร์ม เวอร์ชันรีมาสเตอร์วางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 ในชื่อ ไลฟ์อิสสเตรนจ์ รีมาสเตอร์คอลเลกชัน บนเพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์ วัน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ กูเกิล สเตเดีย และในภายหลังบน นินเท็นโด สวิตช์[202][203] ฉบับรีมาสเตอร์นี้รวมเนื้อหาที่เคยออกมาก่อนหน้านี้ พร้อมภาพและปริศนาเกมเพลย์ที่ได้รับการปรับปรุง แอนิเมชันตัวละครที่ดีขึ้น การอัพเกรดเอนจินและแสง และการจับภาพการเคลื่อนไหวใบหน้าแบบเต็มรูปแบบ[204]

เกมไลฟ์อิสสเตรนจ์: ดับเบิลเอกซ์โพเชอร์ พัฒนาโดยเด๊กไนน์ นำเสนอ แม็กซ์ คอลฟิลด์ ในวัยที่โตขึ้น ซึ่งค้นพบความสามารถในการสัมผัสประสบการณ์สองไทม์ไลน์คู่ขนานพร้อมกัน ขณะที่เธอพยายามป้องกันการฆาตกรรมเพื่อนของเธอ ซาฟี เกมวางจำหน่ายในวันที่ 29 ตุลาคม 2024 สำหรับเอกซ์บอกซ์ ซีรีส์ X/S เพลย์สเตชัน 5 และพีซี[205][206][207]

ซีรีส์โทรทัศน์

[แก้]

ในเดือนกรกฎาคม 2016 เลเจนแดรีดิจิทัลสตูดิโอส์ และสแควร์เอนิกซ์ ประกาศว่าจะดัดแปลงไลฟ์อิสสเตรนจ์เป็นซีรีส์ดิจิทัล[208] ในขณะที่ประกาศนั้น พวกเขากำลังประชุมกับนักเขียนที่มีศักยภาพสำหรับการดัดแปลงซีรีส์ ซึ่งจะมีฉากอยู่ใน อาร์เคเดียเบย์[118] ในปี 2017 dj2 เอนเตอร์เทนเมนต์ ขายสิทธิ์ของซีรีส์ให้กับบริการสตรีมมิ่ง ฮูลู[209]

ในเดือนกันยายน 2015 มีการประกาศว่า แอมะซอนไพรม์วิดีโอได้ซื้อสิทธิ์ในการดัดแปลงเกมและอนุมัติให้สร้างซีรีส์ ชาร์ลี โคเวลล์ จะทำหน้าที่เป็นผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างร่วมกับ ดมิทรี เอ็ม. จอห์นสัน ไมเคิล ลอว์เรนซ์ โกลด์เบิร์ก และทิโมธี ไอ. สตีเวนสัน โดยมีสแควร์เอนิกซ์ สตอรีคิตเชน ลักกีแชป และแอมะซอน เอ็มจีเอ็ม สตูดิโอส์ร่วมผลิตซีรีส์[210] ในเดือนมีนาคม 2026 เมซี สเตลลา และ ทาทัม เกรซ ฮอปกินส์ ได้รับบทเป็นโคลอี และแม็กซ์ ตามลำดับ[211] ในเดือนพฤษภาคม 2026 ทอม คัลเลน ลีชา เฮลีย์ ราอูล คาสตีโญ และโอเวน ทีก ได้รับบทเป็นมาร์ก เจฟเฟอร์สัน จอยซ์ ไพรซ์ เดวิด แมดเซน และแฟรงก์ เบาเวอส์ ตามลำดับ[212] ในเดือนมิถุนายน 2026 บิลลี บาร์แรตต์ เอมิลี แครีย์ เอสเทอร์ แม็กเกรเกอร์ เฟลี ราโคโทฮาวานา และมีอา ไอแซ็ก ได้รับบทเป็นนาธาน เพรสคอตต์ วิกตอเรีย เชส เรเชล แอมเบอร์ วอร์เรน แกรแฮม และเคต มาร์ช ตามลำดับ[213]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Gilyadov, Alex (13 ธันวาคม 2017). "Life Is Strange Coming to iOS This Week". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Phillips, Tom (14 มีนาคม 2015). "Life is Strange: Episode 2 release date revealed". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Karmali, Luke (13 พฤษภาคม 2015). "Life is Strange: Episode 3 – Chaos Theory Gets a Release Date". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Arif, Shabana (23 กรกฎาคม 2015). "Life is Strange episode 4 release date announced as sales hit one million copies". VG247. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 23 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "The top 100 of all time! How many have you played?". DigitallyDownloaded.net. กันยายน 19, 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กุมภาพันธ์ 26, 2022. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 27, 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Sohy, Nicolas (พฤศจิกายน 2, 2024). "On a classé les 100 meilleurs jeux vidéo depuis la sortie de Pong en 1972 (pour fêter les 100 ans de Moustique)". Moustique. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. 1 2 3 Gaca, Christian (22 สิงหาคม 2014). "One of the oddest reveals of Gamescom also proved to be one of the most interesting. Here's what the Remember Me developers did next". Gamereactor. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. 1 2 3 Purchese, Robert (12 กันยายน 2014). "Life is Strange: It takes time to be different". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Campbell, Colin (9 มกราคม 2015). "It's time to pay attention to Life is Strange". Polygon. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 Corriea, Alexa Ray (20 พฤษภาคม 2015). "Life is Strange, Episode Three Review". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Martin, Liam (23 มกราคม 2015). "Life Is Strange developer diary explores rewind feature". Digital Spy. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ Paras, Peter (31 มีนาคม 2015). "Life is Strange: Episode 2 – Out of Time Review". Game Revolution. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Dyer, Mitch (19 พฤษภาคม 2015). "Life Is Strange – Episode 3 Review". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Makedonski, Brett (13 สิงหาคม 2014). "Life is Strange is a world you'll want to lose yourself in". Destructoid. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Wong, Steven (14 ตุลาคม 2014). "Life is Strange impressions: Stranger by the minute". Shacknews. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Futter, Mike (23 มกราคม 2015). "Life Is Strange Has Strict Time Travel Rules And A Unique Photography Aesthetic". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. 1 2 Sarkar, Samit (10 ตุลาคม 2014). "Do your choices matter if you can just rewind time and redo them?". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Dontnod Entertainment (30 มกราคม 2015). Life Is Strange (Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360). Square Enix.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Dontnod Entertainment (24 มีนาคม 2015). Life Is Strange (Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360). Square Enix.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Dontnod Entertainment (19 พฤษภาคม 2015). Life Is Strange (Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360). Square Enix.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Dontnod Entertainment (28 กรกฎาคม 2015). Life Is Strange (Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360). Square Enix.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Dontnod Entertainment (20 ตุลาคม 2015). Life Is Strange (Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 3, Xbox One, Xbox 360). Square Enix.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Conditt, J. (14 สิงหาคม 2014). "Life is Strange: Ambiguous young love among leading ladies". Engadget (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. 1 2 Palm, Toby (11 สิงหาคม 2014). "Announcing Life is Strange!". Square Enix. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ตุลาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. 1 2 Phillips, Tom (18 มีนาคม 2015). "Life is Strange dev talks lip-syncing, release schedule and publisher demands". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Lien, Tracey (14 สิงหาคม 2014). "Remember Me creator's next game looks like Gone Home with time travel". Polygon (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. 1 2 Dring, Christopher (25 ตุลาคม 2016). "How Life is Strange changed Dontnod". MCV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 25 ตุลาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Dring, Christopher (7 สิงหาคม 2015). "'They originally pitched a different game': how Square Enix discovered Life Is Strange". MCV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. 1 2 Barnes, Ben (มิถุนายน 2016). "Edge #293". Edge. Future plc. น. 94–97.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Makuch, Eddie (6 มีนาคม 2015). "Square Enix's Life is Strange Considered 100 Different Names". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Maiberg, Emanuel (10 มกราคม 2015). ""Other Publishers Told Us to Make It a Male Lead Character," Life is Strange Dev Says". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ LeBoeuf, Sarah (11 มกราคม 2015). "Publishers Wanted Life is Strange Devs to Make Leads Male". The Escapist. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 12 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Makuch, Eddie (19 มีนาคม 2013). "Publishers said 'You can't have a female character,' says Remember Me dev". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ธันวาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Rougeau, Mike (11 มกราคม 2015). "Publishers Wanted To Change Life Is Strange's Protagonists Into Men". Kotaku. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. 1 2 Webster, Andrew (19 พฤษภาคม 2015). "How adventure game Life is Strange blends time travel and teen drama". The Verge. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 19 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. 1 2 Bailey, Kat (31 มกราคม 2015). "Life is Strange's "Triforce" of Influences". USgamer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. 1 2 Calvin, Alex (15 มีนาคม 2016). "Life is good: Dontnod on the success of Life is Strange and what comes next". MCV. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 16 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Marsh, Calum (26 เมษายน 2015). "Life Is Strange: episodic video games prove as addictive as episodic TV". The Guardian. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 26 เมษายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "Life Is Strange Gameplay Preview Interview". GamerHub. 27 สิงหาคม 2014. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. 1 2 Serrano, Zulai (23 มีนาคม 2015). "'Life is Strange Episode 2' Dev Talks To Us About What's Next For Max In Arcadia Bay [EXCLUSIVE]". iDigitalTimes. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Nunneley, Stephany (29 มกราคม 2015). "Final Life is Strange developer diary focuses on music, voice actors". VG247. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ McFerran, Damien (28 สิงหาคม 2015). "Be kind, rewind: The making of Life Is Strange". Red Bull Games. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 สิงหาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Phillips, Tom (18 เมษายน 2016). "Life is Strange team talk fan theories, that season finale and more". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. 1 2 Hillier, Brenna (13 มกราคม 2015). "Life is Strange: "this is definitely a game for the Telltale and Heavy Rain fans"". VG247. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ Sarkar, Samit (11 สิงหาคม 2014). "Life is Strange, episodic adventure game, coming from Remember Me dev". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ Riaz, Adnan (12 กันยายน 2015). "Hannah Telle: Involvement in Life Is Strange is the 'Greatest Honor'". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Jayne, Jeremy (18 มิถุนายน 2015). "Life Is Strange: Episodic Heartstrings – Kinda Funny at E3 2015". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Albert, Brian (13 สิงหาคม 2014). "Gamescom 2014: How 'Life is Strange' Gets Female Protagonists Right". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. 1 2 Ming, Nate (29 มกราคม 2015). "FEATURE: "Life is Strange" Interview and Hands-on Impressions". Crunchyroll. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Ovalle, Carlos (12 ตุลาคม 2014). "Life is Strange A Brief yet Delightful Look at the Next Game Behind the Developers of Remember Me". The Game Fanatics. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ Makuch, Eddie (23 มกราคม 2015). "Watch: Life is Strange Dev Talks Time-Travel Butterfly Effect in New Video". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Fisher, Cydney (23 ธันวาคม 2014). "VIDEO GAME SPOTLIGHT: "Life Is Strange"". Indiewire. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Peterson, Blake (26 มกราคม 2015). "Juno + Donnie Darko + Gone Home = Life is Strange". Game Revolution. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 29 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. 1 2 "Life Is Strange Director Talks About The Theme Of "Identity" And Visual Novels". Siliconera. 5 กุมภาพันธ์ 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Lemne, Bengt (26 มกราคม 2015). "Life is Strange – "Supernatural things merely metaphors"". Gamereactor. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 26 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Frank, Allegra (15 มีนาคม 2016). "How Life is Strange just might save lives — in-game and in real life". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Nunneley, Stephany (29 มกราคม 2015). "Life is Strange launch trailer and final dev diary released". VG247. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. 1 2 Taveras, Joel (9 ตุลาคม 2014). "Life Is Strange Creative Director Jean-Maxime Moris Talks Atmosphere, Choices, and Female Leads". DualShockers. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Corriea, Alexa Ray (7 มีนาคม 2015). "These Are the Songs in Life is Strange". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 7 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. 1 2 Riaz, Adnan (23 พฤศจิกายน 2015). "Life Is Strange Limited Edition Coming to North America for PC". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ Conditt, J. (14 สิงหาคม 2014). "Life is Strange: Ambiguous young love among leading ladies". Engadget (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. 1 2 Copeland, Wesley (17 ธันวาคม 2014). "Life is Strange Gets a Release Date and Pricing Info". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Boccher, Mike (7 ตุลาคม 2015). "Life is Strange Episode 5 release date revealed in new trailer". GameZone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Ritter, Tobias (28 มกราคม 2015). "Life Is Strange - Release-Plan und Demo-Download". GameStar (ภาษาเยอรมัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 ตุลาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Scammell, David (19 พฤศจิกายน 2014). "Square Enix considering boxed release for Life is Strange". VideoGamer.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Beck, Adam (12 พฤศจิกายน 2015). "Life is Strange Limited Edition Announced". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ Good, Owen S. (20 มกราคม 2016). "Life is Strange director's commentary is free DLC for digital versions". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ตุลาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ Riaz, Adnan (10 ธันวาคม 2015). "Life Is Strange's Japanese Version Receives a Release Date". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ "時間を巻き戻し，人生の選択をやり直せるアドベンチャー「ライフ イズ ストレンジ」をプレイムービーで紹介". 4gamer.net (ภาษาญี่ปุ่น). 3 มีนาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ "Life is Strange – out now on the Mac App Store The critically acclaimed Life is Strange is now available on the Mac App Store! Life is Strange is a unique five-part adventure that explores complex issues with an innovative take on story-based". Gamasutra. 16 มิถุนายน 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 กันยายน 2016. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ Riaz, Adnan (1 มิถุนายน 2016). "Feral Interactive Confirms Life Is Strange is Coming to Mac, Linux". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. 1 2 "Life Is Strange is out now on Steam for Mac and Linux, with the first episode available for free!". Gamasutra. 21 กรกฎาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Martin, Liam (21 กรกฎาคม 2016). "Life is Strange free download confirmed for PS4 and PS3, regardless of PlayStation Plus". Daily Express. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2016. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  74. ↑ Sarkar, Samit (31 พฤษภาคม 2017). "PlayStation Plus offers Life is Strange, Killing Floor 2 in June". Polygon (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กรกฎาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ Groizard, Matthew (31 พฤษภาคม 2017). "Killing Floor 2 and Life is Strange are your PlayStation Plus games for June". PlayStation Blog. Sony Interactive Entertainment. สืบค้นเมื่อ 31 พฤษภาคม 2017. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  76. ↑ Minotti, Mike (12 ธันวาคม 2017). "Life is Strange will launch for iOS on December 14". GamesBeat. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ LeFebvre, Rob (12 ธันวาคม 2017). "'Life is Strange' comes to iPhone and iPad December 14th". Engadget. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ Riaz, Adnan (4 มิถุนายน 2018). "Life Is Strange Arrives Next Month for Android, Exclusive Controller Support Confirmed". Hardcore Gamer. สืบค้นเมื่อ 4 มิถุนายน 2018. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  79. ↑ "Life is Strange for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ "Life is Strange for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ "Life is Strange for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ "Life is Strange for iPhone/iPad Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 8 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. ↑ "Life is Strange: Episode 1 - Chrysalis for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 27 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. ↑ "Life is Strange: Episode 1 - Chrysalis for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ "Life is Strange: Episode 1 - Chrysalis for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 14 เมษายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ "Life is Strange: Episode 2 - Out of Time for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 4 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ "Life is Strange: Episode 2 - Out of Time for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ "Life is Strange: Episode 2 - Out of Time for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มีนาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ "Life is Strange: Episode 3 - Chaos Theory for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ "Life is Strange: Episode 3 - Chaos Theory for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ "Life is Strange: Episode 3 - Chaos Theory for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 พฤษภาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. ↑ "Life is Strange: Episode 4 - Dark Room for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ "Life is Strange: Episode 4 - Dark Room for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ "Life is Strange: Episode 4 - Dark Room for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 17 กันยายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ "Life is Strange: Episode 5 - Polarized for PC Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ "Life is Strange: Episode 5 - Polarized for PlayStation 4 Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 3 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ "Life is Strange: Episode 5 - Polarized for Xbox One Reviews". Metacritic. CBS Interactive. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Stone, Chris (7 มกราคม 2019). "The evolution of video games as a storytelling medium, and the role of narrative in modern games". Gamasutra (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Fogel, Stefanie (19 กรกฎาคม 2018). "'Life Is Strange' Is Now On Android With Full Controller Support". Variety (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ Farokhmanesh, Megan (12 ธันวาคม 2017). "Life is Strange's time-traveling teen drama arrives on iOS this week". The Verge (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ "Review: Life Is Strange Episodes 1-3 (iOS)". Hardcore Gamer (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 20 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  102. ↑ Henges, Elizabeth. "Life is Strange 2 Episode 1: Roads Review". RPG Site (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Arrant, Chris (24 มิถุนายน 2021). "Life is Strange: Settling Dust comic will be a "heart-wrenching" goodbye to Max and Chloe". GamesRadar+ (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. ↑ "9 brilliant PC games that can't save you from the vast and limitless abyss". PCGamesN (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Gilyadov, Alex (14 ธันวาคม 2017). "Life Is Strange Coming to iOS This Week". IGN Africa (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. ↑ Williams, Mike (2 กุมภาพันธ์ 2015). "Life is Strange, Episode 1 PS4 Review: Be Kind, Rewind". USgamer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ "Life is Strange Episode 1: Chrysalis Video Review". GameZone. 29 มกราคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กันยายน 2015. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. 1 2 3 4 5 Riaz, Adnan (7 พฤศจิกายน 2015). "Review: Life Is Strange". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ Farokhmanesh, Megan; Campbell, Colin (29 มกราคม 2015). "Life is Strange: Episode One – Chrysalis review: so-called life". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Khaw, Cassandra (10 กุมภาพันธ์ 2015). "Life Is Strange". PC Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Dornbush, Jonathon (29 มกราคม 2015). "'Life Is Strange' Episode 1 review: 'Chrysalis'". Entertainment Weekly. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ Savage, Phil (22 ตุลาคม 2015). "Life Is Strange". PC Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ Thew, Geoff (29 มกราคม 2015). "Review: Life is Strange Episode 1: Chrysalis". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ Mejia, Ozzie (21 ตุลาคม 2015). "Life is Strange review: 'Selfie'-destruction". Shacknews. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ Strom, Steven (30 มกราคม 2015). "Life is Strange Episode One review: Trying and retrying new things". Ars Technica. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Thew, Geoff (29 มกราคม 2015). "Review: Life is Strange Episode 1: Chrysalis". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มกราคม 2015. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ Wilson, Aoife (22 ตุลาคม 2015). "Life is Strange review". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 22 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. 1 2 "Legendary Digital Studios Partners with Square Enix and dj2 to Adapt Award Winning Episodic Videogame Life Is Strange into Digital Series". Legendary Entertainment. 27 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2016. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  119. ↑ Loftus, Stephen (25 เมษายน 2017). "XBOUK's Top 20 Games For Under £20". Xbox One UK. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 มิถุนายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ Taro, Yoko (11 กรกฎาคม 2017). "Discover the Creators: Yoko Taro's Favorite PS4 Games". PlayStation Blog. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  121. ↑ Balestriere, Vincent (31 มกราคม 2015). "'Life Is Strange' Episode One Review: Square Enix Gambles With Female Protagonists". International Business Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2015. สืบค้นเมื่อ 31 มกราคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ VanOrd, Kevin (29 มกราคม 2015). "Life is Strange, Episode One Review". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  123. ↑ Wallace, Kimberley (29 มกราคม 2015). "A Promising And Exciting Debut". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. ↑ Makedonski, Brett (29 มกราคม 2015). "Review: Life is Strange: Chrysalis". Destructoid. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ Dyer, Mitch (2 กุมภาพันธ์ 2015). "Life is Strange: Episode 1 Review". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  126. ↑ Farokhmanesh, Megan; Campbell, Colin (25 มีนาคม 2015). "Life is Strange: Episode Two – Out of Time review: stand by me". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  127. ↑ Corriea, Alexa Ray (26 มีนาคม 2015). "Life is Strange, Episode Two Review". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  128. ↑ Dyer, Mitch (24 มีนาคม 2015). "Life is Strange: Episode 2 Review". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  129. ↑ Williams, Mike (27 มีนาคม 2015). "Life is Strange, Episode 2 PS4 Review: The Magical and The Mundane". USgamer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  130. ↑ Swain, Eric (5 พฤษภาคม 2015). "Life Is Strange, Episode 2: Out of Time". PopMatters. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 พฤษภาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  131. ↑ Riaz, Adnan (22 พฤษภาคม 2015). "Review: Life Is Strange Episode 3: Chaos Theory". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  132. ↑ Paras, Peter (19 พฤษภาคม 2015). "Life Is Strange: Episode 3 – Chaos Theory Review". Game Revolution. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 30 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  133. ↑ Farokhmanesh, Megan; Campbell, Colin (1 มิถุนายน 2015). "Life is Strange: Episode Three – Chaos Theory review: echo chamber". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  134. ↑ Liebl, Matt (30 กรกฎาคม 2015). "Life is Strange Episode 4: Dark Room Review". GameZone. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  135. ↑ Hoggins, Tom (11 สิงหาคม 2015). "Life is Strange, Episode 4, The Dark Room: 'Precariously balanced'". The Telegraph. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  136. ↑ Dyer, Mitch (30 กรกฎาคม 2015). "Life Is Strange – Episode 4: Dark Room Review". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  137. ↑ Corriea, Alexa Ray (28 กรกฎาคม 2015). "Life is Strange, Episode Four Review". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  138. ↑ Farokhmanesh, Megan; Campbell, Colin (13 สิงหาคม 2015). "Life is Strange: Episode Four – Dark Room review: low road". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  139. ↑ Paras, Peter (6 สิงหาคม 2015). "Life Is Strange – Episode 4: The Dark Room Review". Game Revolution. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  140. ↑ Riaz, Adnan (26 ตุลาคม 2015). "Review: Life Is Strange Episode 5: Polarized". Hardcore Gamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  141. ↑ Wallace, Kimberley (21 ตุลาคม 2015). "Life is Strange: Episode 5 – Polarized". Game Informer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  142. ↑ Lachenal, Jessica (21 ตุลาคม 2015). "Review: Life Is Strange Episode 5: "Polarized" AKA Let's Have a Feels Trip". The Mary Sue. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  143. ↑ Dyer, Mitch (21 ตุลาคม 2015). "Life Is Strange – Episode 5: Polarized Review". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  144. ↑ Williams, Mike (23 ตุลาคม 2015). "Life is Strange Episode 5 PS4 Review: Time to Let Things Go". USgamer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  145. ↑ Farokhmanesh, Megan; Campbell, Colin (21 ตุลาคม 2015). "Life is Strange: Episode Five – Polarized review". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  146. ↑ Reed, Ashley (22 ตุลาคม 2015). "Life is Strange review". GamesRadar. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  147. ↑ Hernandez, Patricia (23 ตุลาคม 2015). "Life is Strange's Ending Is A Hot Mess". Kotaku. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  148. ↑ Karmali, Luke (23 กรกฎาคม 2015). "Life is Strange Hits 1 Million Sales, Episode 4 Release Date Announced". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 23 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  149. ↑ Sarkar, Samit (23 กรกฎาคม 2015). "Life is Strange hits 1M copies sold, fourth episode coming next week". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  150. ↑ Hussain, Tamoor (25 มกราคม 2016). "Call of Duty: Black Ops 3 Camps at Top of UK Chart". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 26 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  151. ↑ Handrahan, Matthew (19 พฤษภาคม 2017). "Life is Strange was bought by 3 million people". GamesIndustry.biz (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มีนาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  152. ↑ Wood, Anthony (24 พฤศจิกายน 2023). "The Original Life is Strange Game Had Over 20 Million Players". IGN (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  153. ↑ "Life Is Strange on Twitter". Life is Strange. 9 ธันวาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2015 – โดยทาง Twitter.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  154. ↑ "Giant Bomb's 2015 Game of the Year Awards: Day Three Text Recap". Giant Bomb. 30 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2016. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  155. ↑ Rivera, Joshua (10 ธันวาคม 2015). "The 10 Best Video Games of 2015". Vulture. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  156. ↑ "The best games of 2015: Your top 10". Red Bull Games. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  157. ↑ Diver, Mike (4 ธันวาคม 2015). "The Best 20 Video Games of 2015". Vice Canada. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  158. ↑ Frank, Allegra. "Polygon's 2015 Games of the Year #7: Life is Strange". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  159. ↑ Orland, Kyle (27 ธันวาคม 2015). "The best video games of 2015, as picked by the Ars editors". Ars Technica. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  160. ↑ Phillips, Tom (23 ธันวาคม 2015). "Games of 2015 no. 10: Life is Strange". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  161. ↑ Ahmed, Emad (31 ธันวาคม 2015). "The top ten best videogames of 2015". New Statesman. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  162. ↑ Ratnam, Rajitha (8 ธันวาคม 2016). "Life Is Strange wins Game of the Year in Apple's Best of 2016". Develop. NewBay Media. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 ธันวาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  163. ↑ Makedonski, Brett (10 ธันวาคม 2015). "Nominees for Destructoid's Best Xbox One Game of 2015". Destructoid. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 10 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  164. ↑ Makedonski, Brett (23 ธันวาคม 2015). "Destructoid's award for Best Xbox Game of 2015 goes to..." Destructoid. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  165. ↑ "Best of 2015 – Day Four: Adventure, Platformer, DLC/Expansion, Mobile". Hardcore Gamer. 4 มกราคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 5 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  166. ↑ Massongill, Justin (18 ธันวาคม 2015). "Vote Now: PS.Blog Game of the Year 2015 Awards". PlayStation Blog. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 ธันวาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 19 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  167. ↑ Massongill, Justin (12 มกราคม 2016). "Winners: PlayStation.Blog 2015 Game of the Year Awards". PlayStation Blog. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  168. ↑ Batchelor, James (15 กรกฎาคม 2015). "Develop Awards 2015: The winners revealed". Develop. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 16 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  169. ↑ Boccher, Michael (27 พฤศจิกายน 2015). "Life is Strange takes home Best Original Game and Best Adventure at Global Game Awards". GameZone (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กรกฎาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  170. ↑ "Life Is Strange – Episode 1". Game Debate. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  171. ↑ "Golden Joystick Awards 2015". Twitch. 30 ตุลาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2015. สืบค้นเมื่อ 3 พฤศจิกายน 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  172. ↑ Nunneley, Stephany (4 ธันวาคม 2015). "The Game Awards 2015 – Game of the Year goes to The Witcher 3". VG247. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 4 ธันวาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  173. ↑ Pereira, Chris (18 กุมภาพันธ์ 2016). "The 2016 DICE Award Winners [UPDATED]". GameSpot. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  174. ↑ "19th Annual D.I.C.E. Awards Finalists" (PDF). Academy of Interactive Arts & Sciences. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 31 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  175. ↑ "Witcher 3 wins Game of the Year at 16th annual Game Developers Choice Awards". GDC. 16 มีนาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  176. ↑ "SXSW Gaming Awards". South by Southwest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  177. ↑ Aviles, Estevan (19 มีนาคม 2016). "2016 SXSW Gaming Awards Winners Announced!". South by Southwest. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  178. ↑ "2015 Winners". National Academy of Video Game Trade Reviewers. 21 มีนาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  179. ↑ Loveridge, Sam (7 เมษายน 2016). "Fallout 4 is named Best Game at the BAFTA Games Awards 2016". Digital Spy. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  180. ↑ "Peabody Awards and Facebook Launch New Futures of Media Award". Peabody Awards. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤษภาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 6 พฤษภาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  181. ↑ Wawro, Alex (24 มิถุนายน 2016). "Life Is Strange leads this year's Games For Change award winners". Gamasutra. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  182. ↑ Kerr, Chris (2 มิถุนายน 2016). "Life is Strange leads Games for Change Awards noms". Gamasutra. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 2 มิถุนายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  183. ↑ "Game Designers Award 2016" (PDF). CESA. 15 กันยายน 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 14 ตุลาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 28 กันยายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  184. ↑ Saed, Sherif (20 ธันวาคม 2016). "Every game nominated for the Steam Awards". VG247. Videogaming247 Ltd. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ธันวาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  185. ↑ Sykes, Tom (1 มกราคม 2017). "Valve announces winners of first ever Steam Awards". PC Gamer. Future plc. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  186. ↑ Byrd, Christopher (8 มกราคม 2016). "'Life is Strange' passes the Spielberg test for video game as artform". Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  187. ↑ Klepek, Patrick (19 ตุลาคม 2015). "I Hope This Theory About Life Is Strange's Last Episode Is Wrong". Kotaku (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 มิถุนายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  188. ↑ Frank, Allegra (26 มกราคม 2016). "Life is Strange sponsors actual Everyday Heroes photo contest". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  189. ↑ Frank, Allegra (13 มกราคม 2016). "Life is Strange charity challenge asks 'everyday heroes' to prevent bullying". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  190. ↑ Life is Strange [@LifeIsStrange] (25 มกราคม 2016). "Thanks to all your #everydayheroes stories we will be donating $25,000 to @PACER_NBPC to help their cause" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  191. ↑ Sarkar, Samit (11 มิถุนายน 2017). "Life is Strange prequel Before the Storm debuts this summer (update)". Polygon. Vox Media. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  192. ↑ Farokhmanesh, Megan (24 มิถุนายน 2015). "Life is Strange's second season would star a new cast (if it happened)". Polygon. Vox Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 ธันวาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  193. ↑ Phillips, Tom (22 มิถุนายน 2018). "Life is Strange 2's first episode has a release date". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 23 มิถุนายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  194. ↑ Farokhmanesh, Megan (10 มิถุนายน 2018). "New Life is Strange game, The Awesome Adventures of Captain Spirit, coming June 26th". The Verge. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  195. ↑ Summers, Nick (10 มิถุนายน 2018). "'Life is Strange' returns with 'The Awesome Adventures of Captain Spirit'". Engadget. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  196. ↑ Kuchera, Ben (10 มิถุนายน 2018). "The Awesome Adventures of Captain Spirit is a '100 percent free' game in the Life is Strange universe". Polygon. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  197. ↑ "Life is Strange: True Colors stars an Asian American lead in an all-new adventure". Polygon (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 18 มีนาคม 2021. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  198. ↑ Knezevic, Kevin (29 มีนาคม 2018). "Life Is Strange Comic Series Announced". GameSpot. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  199. ↑ Phillips, Tom (3 พฤษภาคม 2018). "Life is Strange official comic continues one of the game's endings". Eurogamer. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 พฤษภาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  200. 1 2 Nieves, Davey (21 กรกฎาคม 2018). "SDCC'18: Titan Finally Announces LIFE IS STRANGE Creative Team Details". Comics Beat. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 กรกฎาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  201. ↑ Riaz, Adnan (3 กันยายน 2018). "Return to Arcadia Bay in Upcoming Life Is Strange: Welcome to Blackwell Academy". Hardcore Gamer. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2018. {{cite web}}: ตรวจค่าของ |archive-url= (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  202. ↑ Lyles, Taylor (24 กันยายน 2021). "Life Is Strange Remastered Collection Arrives This February". IGN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  203. ↑ Carpenter, Nicole (15 มิถุนายน 2021). "Life is Strange: True Colors, remastered collection coming to Nintendo Switch". Polygon (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  204. ↑ Williams, Demi (18 มีนาคม 2021). "'Life Is Strange' Remastered Collection has been announced". NME. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 มีนาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  205. ↑ Valentine, Rebekah (2024-06-09). "Life Is Strange: Double Exposure Revealed, Features Return of Max Caulfield". IGN (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
  206. ↑ Koselke, Anna (2024-06-09). "Life is Strange: Double Exposure is bringing the series' first protagonist, Max Caulfield, back for a new adventure in October". GamesRadar+ (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
  207. ↑ "We're officially getting another Life is Strange game this fall". Engadget (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2024-06-09. สืบค้นเมื่อ 2024-06-10.
  208. ↑ Kit, Borys (27 กรกฎาคม 2016). "Legendary Tackling Adaptation of 'Life Is Strange' Video Game (Exclusive)". The Hollywood Reporter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  209. ↑ Pedersen, Erik (11 ธันวาคม 2017). "Europacorp TV Studios Options 'Ruiner' Video Game; DJ2 To Produce". Deadline Hollywood. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 ธันวาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  210. ↑ Otterson, Joe (กันยายน 5, 2025). "Life Is Strange TV Series Set at Amazon From Charlie Covell, Square Enix, Story Kitchen, and LuckyChap (Exclusive)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 9, 2025. สืบค้นเมื่อ กันยายน 5, 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  211. ↑ Otterson, Joe (มีนาคม 3, 2026). "Life Is Strange TV Series Casts Maisy Stella, Tatum Grace Hopkins as Chloe and Max (EXCLUSIVE)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มีนาคม 3, 2026. สืบค้นเมื่อ มีนาคม 3, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  212. ↑ Otterson, Joe (พฤษภาคม 21, 2026). "Life Is Strange TV Series Casts Tom Cullen, Leisha Hailey, Raúl Castillo, Owen Teague (EXCLUSIVE)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ พฤษภาคม 21, 2026. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 21, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  213. ↑ Otterson, Joe (มิถุนายน 2, 2026). "Life Is Strange TV Series Casts Billy Barratt, Emily Carey, Esther McGregor, Faly Rakotohavana, Mia Isaac (EXCLUSIVE)". Variety. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ มิถุนายน 2, 2026. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 2, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

เชิงอรรถ

[แก้]
  1. ↑ แบล็กวิงฟาวน์เดชันเป็นผู้พัฒนาเวอร์ชันไอโอเอส และแอนดรอยด์ ส่วนเด๊กไนน์และแบล็กทาวเวอร์สตูดิโอส์เป็นผู้พัฒนาเวอร์ชันรีมาสเตอร์
  2. ↑ ฟีรอลอินเตอร์แอ็กทีฟพัฒนาและจัดจำหน่ายเวอร์ชันลินุกซ์และโอเอสเทน
  3. ↑ เวอร์ชันไอโอเอส แอนดรอยด์ และรีมาสเตอร์ใช้อันเรียลเอนจิน 4.[1]
  4. ↑ ดอนต์น็อดเริ่มพัฒนาเกมนี้ก่อนที่กอนโฮมจะวางจำหน่าย[52]
  5. ↑ อ้างอิงจากหลายแหล่ง[98][99][100][101][102][103][104][105]
  6. ↑ ชื่อตอน Chrysalis หมายถึงระยะเปลี่ยนผ่านของผีเสื้อในระยะดักแด้ ก่อนที่จะเจริญเติบโตเป็นผีเสื้อตัวเต็มวัย[121]
  7. ↑ Attributed to multiple references:[192][193][194][195][196]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

 อังกฤษ วิกิคำคมภาษาอังกฤษ (English) มีคำคมที่กล่าวโดย หรือเกี่ยวกับ: ไลฟ์อิสสเตรนจ์

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ ไลฟ์อิสสเตรนจ์
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ไลฟ์อิสสเตรนจ์_(วิดีโอเกม)&oldid=13180282"