ไรแบ็ค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไรแบ็ค
An image of ไรแบ็ค.
ข้อมูล
ฉายา ไรอัน รีฟส์
ไรแบ็ค
สกิพ เชฟฟิลด์[1]
ความสูง ฟุต 3 นิ้ว (1.91 ม.)[2]
น้ำหนัก 291 ปอนด์ (132 กก.)
เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 (32 ปี)
ลาสเวกัส, รัฐเนวาดา[3]
มาจาก ซินซิตี, ลาสเวกัส
ฝึกหัดโดย บิลล์ เดมอตต์
อัล สโนว์
โจดี ฮามิลตัน
เปิดตัว ค.ศ. 2004

ไรอัน รีฟส์ เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาสังกัดสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในชื่อว่า ไรแบ็ค เคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ทาจห์ อีนาจห์ ซีซั่น 4 และดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 ในชื่อว่า สกิพ เชฟฟิลด์[4] เป็นอดีตสมาชิกกลุ่ม เดอะเน็กซัส[5] และเคยปล้ำอยู่หลายสมาคม เช่น ดีพเซาท์เรสต์ลิง, โอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง,[6][7] และฟลอริดาแชมเปียนชิปเรสต์ลิง[8]

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2008 - ปัจจุบัน)[แก้]

ไรแบ็คได้เปิดตัวครั้งแรกในศึกสแมคดาวน์ (6 เมษายน 2012)[9][10] ในศึกรอว์ (24 กันยายน 2012) ในช่วงท้ายรายการ ซีเอ็ม พังก์ เจ้าของตำแหน่ง แชมป์ WWE เดินกลับเข้าหลังเวทีไปพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เดินไปสักพักก็เจอ มิค โฟลีย์ ทั้งคู่จ้องตากันก่อนพังก์ จะหันหลังมาเตะโฟลีย์ จนหมอบลงที่พื้น พังก์เดินไปอีกนิดก่อนจะหยุดเดินหันกลับมาเห็นไรแบ็คยืนจ้องพังก์[11] ในศึกรอว์ (8 ตุลาคม 2012) แมตช์ระหว่าง พังก์กับ วินซ์ แม็กแมน ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา ไรแบ็ควิ่งออกมาช่วยวินซ์ ทำให้ พังก์รีบหนีลงเวที แต่ จอห์น ซีนา เข้ามาลากพังก์เหวี่ยงกลับขึ้นเวทีไปโดนไรแบ็ควิ่งมาลาเรียตเต็มๆ ไรแบ็คจับพังก์ใส่ Shell Shock แต่พังก์ดิ้นหลุด แล้วก็หยิบเข็มขัดหนีเข้าไปบนอัฒจรรย์ หลังแมตช์ วินซ์ประกาศให้พังก์ตัดสินใจเอาว่าจะเจอกับไรแบ็คหรือซีนา ในศึก เฮลอินเอเซล (2012) และถ้าไม่ตัดสินใจภายในสัปดาห์หน้า วินซ์จะตัดสินใจให้เอง ในศึกรอว์ (15 ตุลาคม 2012) พังก์ออกมาโม้จนวินซ์ทนไม่ไหว ออกมาประกาศว่าอุตส่าห์ให้โอกาสเลือกคู่ต่อสู้เองแล้ว ไม่เลือกซักที วินซ์จะเลือกให้เองในช่วงการเซ็นสัญญา และในช่วงการเซ็นสัญญาชิงแชมป์ WWE ในศึก เฮลอินเอเซล วินซ์ก็เลือกไรแบ็ค ให้ชิงแชมป์กับพังก์ สุดท้ายก็เป็นไรแบ็คได้เซ็นสัญญาเพื่อเจอกับพังก์ โดยที่ซีนาก็สนับสนุนและช่วยเชียร์ไรแบ็คด้วย พังก์เข้าไปท้าทายไรแบ็คหลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ ไรแบ็คเลยจับหัวโขกโต๊ะ แล้วใส่ท่า Shell Shock ปิดรายการไป[12] ในศึก เฮลอินเอซล ไรแบ็คก็แพ้ให้กับพังก์เป็นครั้งแรกและไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[13]

ในศึกรอว์ (4 กุมภาพันธ์ 2013) ซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส ออกมาล้อม เดอะชีลด์ เอาไว้ ทำให้ เดอะชีลด์ วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่ แรนดี ออร์ตัน นำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์ เลยโดน ซีนา, ไรแบ็ค และ เชมัส อัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์[14] ในศึกรอว์ (11 กุมภาพันธ์ 2013) ไรแบ็คได้จับคู่กับซีนา และ เชมัส เจอกับ ทรีเอ็มบี (ฮีท สเลเตอร์, จินเดอร์ มาฮาล และ ดรูว์ แมคอินไตย์) สุดท้าย ซีนา, เชมัส และไรแบ็ค ก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เชมัส เอาไมค์มาพูดว่าจะกำจัด เดอะชีลด์ ให้ได้ จากนั้น จอห์น ซีนา เอาไมค์มาถือบ้าง คนดูโห่อย่างหนัก และสุดท้ายไรแบ็ค ก็พูดบ้าง บอกว่าเขารอเวลานี้มานานแล้ว และ เดอะชีลด์ จะต้องตกเป็นเหยื่อของเขา ในคืนเดียวกัน เดอะชีลด์ ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนา ว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนา ก็ออกมาไล่อัด เดอะชีลด์ จนหนีกระเจิง และได้เจอกันในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) แต่ทีมไรแบ็คก็แพ้ไป[15] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ไรแบ็คได้เจอกับ มาร์ก เฮนรี แต่ก็แพ้ไป[16]

ในศึกรอว์ (8 เมษายน 2013) ในแมตช์ระหว่าง จอห์น ซีนา เจ้าของแชมป์ WWE เจอกับ มาร์ก เฮนรี โดยซีนาเอาชนะเฮนรีไปได้ ด้วยการนับเคาท์เอาท์ถึง 10 หลังแมตช์ เฮนรีขึ้นมาอัดซีนาแล้วจับใส่ World Stornges Slam ดับอนาถ เฮนรีเอาเข็มขัดแชมป์มาชูเล่น ท่ามกลางเสียงโห่ของคนดู แต่ไรแบ็คออกมาต่อยเฮนรี แล้วโคลทส์ไลน์ซะ ต่อด้วยสไปน์บัสเตอร์ เฮนรีกลิ้งหนีลงเวทีไป ซีนานอนเจ็บอยู่ ไรแบ็คจับมือซีนาขึ้นมา แล้วก็ฉลองกับซีนาบนเวที แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ไรแบ็คโคทส์ไลน์ซีนาร่วง แล้วก็จับใส่ Shellshocked จากนั้นก็เอาเข็มขัดมาชูปิดท้ายรายการ และได้กลายมาเป็นฝ่ายอธรรม[17] ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013) ไรแบ็คได้ชิงแชมป์ WWE กับซีนา ในแมตช์การปล้ำลาสแมนสแตนดิ้ง ผลปรากฏว่า ไม่มีผลการตัดสิน โดยไรแบ็คจับซีนา พุ่งชนทะลุมินิตรอนเข้าไปนอนกองกันอยู่ข้างใน กรรมการเห็นท่าไม่ดีเลยยุติแมตช์ไปเลย ทีมงานต้องมาช่วยกันหามซีนานอนเปลไป ส่วนไรแบ็คก็นอนหมดสภาพพอกัน[18]

ในศึกรอว์ (20 พฤษภาคม 2013) ไรแบ็คออกมายืนบนรถพยาบาล บอกว่า ซีนาแม้จะเป็นแชมป์อยู่แต่ก็ต้องถูกหามออกไปจากสนาม ถึงแม้ว่ามันจะปฏิเสธที่จะขึ้นรถพยาบาล แต่คราวหน้ามันจะไม่มีทางปฏิเสธได้แน่นอน เพราะเขาจะท้าเจอกับ จอห์น ซีนา ในแมตช์ยัดรถพยาบาลในศึก เพย์แบ็ค[19] ในศึกรอว์ (27 พฤษภาคม 2013) ซีนาออกมาและบอกว่าพร้อมที่จะปล้ำแมตช์จับใส่รถพยาบาลในศึกเพย์แบ็ค แล้ว ซีนาบอกไรแบ็ค ว่า จะมีการเปลี่ยนแปลงเป็นแมทช์การปล้ำแบบนรก 3 ขุม ทั้งคู่จะต้องปล้ำ 3 แมตช์ติดต่อกัน แมทย์ต่างๆจะมีกติกาเงื่อนไขพิเศษแตกต่างกันโดยมี แมตช์ลัมเบอร์แจ็ค, แมตช์จับฟาดใส่โต๊ะ และ แมตช์จับใส่รถพยาบาล ผู้ที่จะได้แชมป์ WWE จะต้องชนะ 2 ใน 3 แมตช์ และไรแบ็คก็ตอบตกลง[20] สุดท้ายไรแบ็คก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[21]

ในศึก ไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) ในแมตช์ระหว่าง พอล เฮย์แมน กับเคอร์ติส แอ็กเซล เจอกับซีเอ็ม พังก์ ผลปรากฏว่า ไรแบ็ค มาเล่นงานพังก์ โดยจับพังก์แบกไปอัดทะลุโต๊ะ จากนั้นก็ลากเฮย์แมนมากดชนะไป[22] ในศึกรอว์ (16 กันยายน 2013) เฮย์แมนนั่งรถเข็นออกมาโดยมี ไรแบ็ค คอยรับใช้อย่างใกล้ชิด เฮย์แมนโม้ว่าเขาคือ "สุดยอดที่สุดในโลก" เพราะเขาชนะพังก์ ส่วนไรแบ็คก็บอกว่าเขาเกลียดพังก์ เพราะพังก์เป็นพวกอันธพาล เขาทนดูไม่ได้[23] ในศึกรอว์ (30 กันยายน 2013) ไรแบ็คกับเฮย์แมน ออกมาที่เวที และเฮย์แมนก็คุกเข่าลงเหมือนจะขอแต่งงาน ก่อนจะถามว่า ไรแบ็ค นายจะยอมมาเป็นพวกของเฮย์แมนมั้ย? เสียงเพลงของพังก์ดังขึ้น พังก์วิ่งออกมาแล้วแกล้งทำเป็นลื่นล้มบาดเจ็บ ต้องให้แพทย์เข้ามาดูอาการ ซึ่งตอนแรกเฮย์แมนก็เหมือนจะไม่หลงกลแต่สุดท้ายก็เดินมาดูพังก์ใกล้ ๆ แล้วก็โดนพังก์คว้าไม้เคนโด้ฟาดเข้าจนได้ แอ็กเซลวิ่งออกมาช่วยแต่ก็โดนไล่ฟาด จนไรแบ็คกับเฮย์แมนต้องหนีไป ปล่อยให้แอ็กเซลโดนฟาดยับเยินอยู่คนเดียว ในศึก แบทเทิลกราวด์ ไรแบ็คได้เจอกับซีเอ็ม พังก์ สุดท้ายไรแบ็คก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[24] ในศึก เฮลอินเอเซล (2013) ไรแบ็คได้จับคู่กับเฮย์แมน เจอกับพังก์ ในแมตช์การปล้ำแฮนดิแคป เฮลอินเอเซล สุดท้ายไรแบ็คกับเฮย์แมนก็เป็นฝ่ายแพ้ไป และยุติบทบาทระหว่าง ซีเอ็ม พังก์ และพอล เฮย์แมน ในที่สุด

เกี่ยวกับมวยปล้ำ[แก้]

ไรแบ็คสมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ ไรแบ็ค
      • Shell Shocked (Cradle suplex lifted and transitioned into a running horizontal muscle buster)[25][26][27][28]
    • ในนามของ สกิพ เชฟฟิลด์
      • Over The Shoulder Bolder Holder (Backpack stunner)[29][30]
      • Running lariat[31]
    • ในนามของ ไรอัน รีฟส์
      • Silverback Attack (Vertical suplex powerslam pin)[32]
  • ท่าเอกลักษณ์
    • ในนามของ ไรแบ็ค
      • Backpack stunner
      • Big boot
      • Fallaway slam[33]
      • Military press powerslam[34]
      • Overhead belly to belly suplex
      • Release powerbomb
      • Running lariat[35][36]
      • Spinebuster
    • ในนามของ สกิพ เชฟฟิลด์
      • Body avalanche[37]
      • Diving headbutt
      • Oklahoma Stampede[38]
      • Overhead belly to belly suplex[39]
      • Running splash
      • Thesz press
  • เพลงเปิดตัว
    • "Wild & Young" โดย American Bang[44] (2 มีนาคม 2010 - 11 พฤษภาคม 2010)
    • "We Are One" โดย 12 Stones[45] (7 มิถุนายน 2010 - 18 สิงหาคม 2010;ใช้เปิดตัวพร้อม เดอะเน็กซัส)
    • "Meat" โดย Jim Johnston[46] (6 เมษายน 2012 - 10 สิงหาคม 2012)
    • "Meat On the Table" โดย Jim Johnston[47] (13 สิงหาคม 2012 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด[แก้]

  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Heavyweight Championship (1 สมัย)[48]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (2010)[49] เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010)[50] ในตอนของ เดอะเน็กซัส
    • PWI จัดในอันดับที่ 218 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2010
    • PWI จัดในอันดับที่ 111 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2012[51]
    • PWI จัดในอันดับที่ 13 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ปี 2013[52]
    • Most Improved Wrestler of the Year (2012)
  • World Wrestling Entertainmentn / WWE
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรัการเปิดตัวที่น่ากลัวที่สุดแห่งปี (2010)[53] การเปิดตัวของเดอะเน็กซัส
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรับ เสียงเชียร์แห่งปี (2012) Feed Me More!
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรับ หน้าใหม่แห่งปี (2012)
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรับ #Trending Now (2012) #FeedMeMore
  • Wrestling Observer Newsletter
    • Most Overrated (2012)[54]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "FCW roster". 
  2. "WWE profile". 
  3. "Cagematch profile". 
  4. "WWE NXT rookies and pros revealed". 
  5. Keller, Wade (2010-06-07). "WWE Raw results 6/7: Keller's ongoing live coverage of three-hour Viewers' Choice edition of Raw". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-06-08. 
  6. "Diva Photos Pulled, High Dosage, Marine Box Office Update". Wrestling-Radio.com. 2006-10-20. 
  7. Clark, Ryan (2007-11-22). "Trish Stratus News, Val Venis Injury Update, Loads More News". WrestlingInc.com. 
  8. Napier, Gavin (2005-05-03). "Ask 411 05.03.06: JBL, Brock, The Lightning Express, The World X Cup, Steve Austin in ECW and More!". 411mania.com. 
  9. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 4/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Sheamus vs. Alberto Del Rio". 
  10. Michael Burdick (6.4.2012). "Ryback Debut". WWE. สืบค้นเมื่อ 7 April 2012. 
  11. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". 
  12. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 10/8: Complete coverage of live Raw - Cena returns, but McMahon dominates show". 
  13. "WWE Champion CM Punk def. Ryback (Hell in a Cell Match)". 
  14. "WWE Raw Report - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/4: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WWE explains many things, Punk-Jericho main event, Bruno HOF Video". 
  15. "CALDWELL'S WWE ELIMINATION CHAMBER PPV RESULTS 2/17: Complete "virtual-time" coverage of Rock-Punk II, Elimination Chamber match, Shield beats Team Cena". 
  16. "CALDWELL'S WWE WRESTLEMANIA 29 PPV RESULTS: Complete "virtual-time" coverage of live PPV from MetLife Stadium - Rock-Cena II, Taker-Punk, Lesnar-Hunter, more". 
  17. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/8: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WM29 fall-out, new World Champ, no Rock, Taker live, crowd takes over". 
  18. "CALDWELL'S WWE EXTREME RULES PPV RESULTS 5/19 (Hour 3): Cena vs. Ryback starts third hour, Lesnar-Hunter cage match". 
  19. "Raw results: Heyman's client list grows and Triple H suffers the consequences; The Shield stands tall in a six-man classic". สืบค้นเมื่อ 29 May 2013. 
  20. "Raw results: "Hit Man" honored as Jericho plays Heyman, Axel rolls on and Ryback drags Cena to "Hell"". สืบค้นเมื่อ 29 May 2013. 
  21. "CALDWELL'S WWE PAYBACK PPV RESULTS 6/16 (Hour 3): Cena vs. Ryback main event, Tag Title match". 
  22. "Paul Heyman & Intercontinental Champion Curtis Axel def. CM Punk (No Disqualification Handicap Elimination Match)". 
  23. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/16 (Hour 3): Bryan vs. Reigns main event, the locker room responds, "medical updates," Ryback explains why he saved Heyman, more". 
  24. "BATTLEGROUND PPV RESULTS 10/6 (Hour 3): WWE Title match, power outage situation, Punk vs. Ryback". 
  25. Burdick, Michael. "Ryback def. two athletes in a 2-on-1 Handicap Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. "Ryback executed his Shell Shocked finisher on both unfortunate athletes at the same time for another one-sided triumph." 
  26. Martin, Adam. "PPV: WWE Over the Limit". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. "Ryback connects with his modified Samoan Drop finisher to get the pinfall." 
  27. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/4: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #992 - Cena returns, latest PPV hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 11 June 2012. "Ryback scooped up Rosenberg, then Stansky to deliver a double marching Samoan Drop for the pin and the win." 
  28. Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/20/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 12 June 2012. "Ryback hits a modified fisherman's suplex for the win." 
  29. "Skip Sheffield Twitter, February 17, 2010". 
  30. "FCW Television report for November 1, 2009". 
  31. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/26: Ongoing "virtual time" coverage of Raw on USA Network hyping Summerslam". 
  32. "OWOW profile". 
  33. "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 7/27: Complete coverage of the Friday show, including Fatal Four-Way to determine World Title #1 Contender". 
  34. Cupach, Michael. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 4/27: Alt. perspective review of final PPV hype, new talent debuts, Overall Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. 
  35. "WWE NXT Report – April 27th, 2010". 
  36. Ryan, Mike. "WWE SMACKDOWN RESULTS - JULY 27, 2012". Wrestling Attitude. สืบค้นเมื่อ July 28. 
  37. "411's NXT report on April 20, 2010". 
  38. "FCW report on October 25, 2009". 
  39. "From the Desk of Mr. V #55". 
  40. "KELLER'S WWE NXT REPORT 3/2: Competition explained, Cornfed Meathead debuts, Punk, Hardy, Regal, Jericho, Miz appear with Rookies". 
  41. "Ryback vs. Mark Henry". 
  42. "Ryback Comments On "Big Hungry," Larry King RAW News, Heyman T-Shirt". 
  43. "CM Punk def. Ryback & Paul Heyman in a Handicap Hell in a Cell Match". "“The Big Guy” tried squeezing the air from Punk’s lungs with a tight bear hug, and once he got hold of a kendo stick, the juggernaut teed off on The Straight Edge Superstar." 
  44. "WWE NXT: "Wild & Young" by American Bang is the official theme song of WWE NXT". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-12. 
  45. "The Nexus' theme music". 
  46. "WWE theme "Meat"". 
  47. "WWE theme "Meat On the Table"". 
  48. "OVW Heavyweight Championship history". Ohio Valley Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-07-05. 
  49. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  50. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  51. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  52. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2013". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2013-08-22. 
  53. "2010 Slammy Award winners". 
  54. Meltzer, Dave (January 23, 2013). "The 2012 Wrestling Observer Newsletter Annual Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter (Campbell, California). ISSN 1083-9593. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]