ไท่ผิงจิง
 เนื้อหาของ ไท่ผิงจิง ใน ประมวลคัมภีร์เต๋าดั้งเดิม (正統道藏 เจิ้งถ่งเต้าจ้าง) | |
| ผู้ประพันธ์ | อิเกียด (ตามความเชื่อดั้งเดิม) |
|---|---|
| ชื่อเรื่องต้นฉบับ | 太平經 |
| ประเทศ | จีน (ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก) |
| ภาษา | ภาษาจีนเก่า |
| ประเภท | ปรัชญา |
| วันที่พิมพ์ | คริสต์ศตวรรษที่ 2 |
ข้อความต้นฉบับ | 太平經 ที่ Chinese วิกิซอร์ซ |
| ไท่ผิงจิง | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีนตัวเต็ม | 太平經 | ||||||||
| จีนตัวย่อ | 太平经 | ||||||||
| พินอิน | Tàipíng Jīng | ||||||||
| |||||||||
| ส่วนหนึ่งของชุดบทความ |
| ลัทธิเต๋า |
|---|
 |
ไท่ผิงจิง (จีน: 太平經; พินอิน: Tàipíng Jīng) หรือ ไท่ผิงชิงหลิ่งชู (จีน: 太平清領書; พินอิน: Tàipíng Qīnglǐng Shū) เป็นคัมภีร์ในลัทธิเต๋าที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศจีน[1]: 69 ถือเป็นคัมภีร์หลักของขบวนการไท่ผิงเต้า (太平道) ในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก คัมภีร์มีจำนวนเล่มทั้งหมด 170 ม้วน กล่าวกันว่าเทพเจ้าประทานคัมภีร์ ไท่ผิงจิง ให้แก่ปรมาจารย์อิเกียด (于吉 ยฺหวี จี๋ หรือ 干吉 กาน จี๋)[2] ต่อมาในรัชสมัยพระเจ้าซุนเต้ (漢順帝 ฮั่นชุ่นตี้) กง ฉง (宮崇) ลูกศิษย์คนหนึ่งของอิเกียดนำคัมภีร์ ไท่ผิงจิง ไปถวายราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก แต่เหล่าขุนนางราชสำนักมองว่า ไท่ผิงจิง เป็นเพียงหนึ่งในตำราพยากรณ์ที่มีอยู่มากกมายในช่วงเวลานั้น จึงไม่ได้ให้ความสำคัญมากนักและเพียงเก็บรักษาไว้[3] ภายหลังเตียวก๊ก (張角 จาง เจฺว๋) ผู้นำกบฏโพกผ้าเหลืองใช้คัมภีร์นี้ในการก่อตั้งขบวนการไท่ผิงเต้า คัมภีร์ ไท่ผิงจิง จึงกลายเป็นคัมภีร์หลักของขบวนการไท่ผิงเต้าในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นและถือเป็นคัมภีร์พยากรณ์ที่ถ่ายทอดอาณัติสวรรค์
ในรัชสมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) แห่งราชวงศ์ถัง ทางการเริ่มจัดระเบียบคัมภีร์ในลัทธิเต๋าอย่างเป็นระบบ โดยจัดให้คัมภีร์ ไท่ผิงจิง อยู่ในหมวดไท่ผิง (太平部 ไท่ผิงปู้) ของประมวลคัมภีร์เต๋า ซานต้งซื่อฝู่ฉือเอ้อร์เล่ย์ (三洞四輔十二类) ซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ ประมวลคัมภีร์เต๋าไค-ยฺเหวียน (开元道藏)[4] ในรัชสมัยจักรพรรดิซ่งเจินจง (宋真宗) แห่งราชวงศ์ซ่ง คัมภีร์ ไท่ผิงจิง ถูกรวมอยู่ใน ต้าซ่งเทียนกงเป่าจ้าง (大宋天宫宝藏) แต่หลังยุคราชวงศ์ซ่งไป คัมภีร์ ไท่ผิงจิง ก็ค่อย ๆ ถูกลืมเลือนไป มีเพียงนักพรตเต๋าและนักวิชาการจำนวนน้อยคนที่ได้อ่าน จนกระทั่งในยุคปัจจุบันที่มีการกลับมามองเห็นคุณค่าของคัมภีร์ ไท่ผิงจิง ทำให้คัมภีร์นี้กลายเป็นเอกสารสำคัญสำหรับการศึกษาด้านศาสนา การเมือง สังคม และภาษาจีนเก่า
