ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง
(Saiyok Pumpanmuang)
เกิดศักดา เนียมหอม
23 ตุลาคม พ.ศ. 2526 (35 ปี)
ไทย เทศบาลนครพิษณุโลก ประเทศไทย
ชื่ออื่นไทรโยคน้อย ศักดิ์ชัยณรงค์
สัญชาติไทย
ส่วนสูง1.72 เมตร (5 ฟุต 7.7 นิ้ว)
น้ำหนัก69 กก. (152 ปอนด์)
รุ่นไลท์เวท
เวลเตอร์เวท
รูปแบบมวยไทย
ท่ายืนเซาต์พอล
มาจากกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย
ทีมมวยไทยพลาซา 2004 (พ.ศ. 2550–ปัจจุบัน)
ผู้ฝึกสอนอาจารย์พิศ และพร้อมศักดิ์
ช่วงปี15 ปี (พ.ศ. 2541–ปัจจุบัน)
สถิติ
คะแนนรวม299
ชนะ247
โดยการน็อก40
แพ้51
เสมอ1
ข้อมูลอื่น
ญาติที่มีชื่อเสียงมงกุฎทอง ศักดิ์ชัยณรงค์ (พี่น้อง)
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่: 6 เมษายน พ.ศ. 2557

ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง เดิมเป็นที่รู้จักในชื่อ ไทรโยคน้อย ศักดิ์ชัยณรงค์ (23 ตุลาคม พ.ศ. 2526 – ) เป็นนักมวยไทยชาวไทย เจ้าของฉายา "ขุนศอกอำมหิต" และ "จอมศอกโกอินเตอร์" และเป็นอดีตแชมป์สนามมวยเวทีลุมพินีรุ่น 154 ปอนด์ และแชมป์รุ่น 147 ปอนด์ของประเทศไทย[1] เขาเป็นนักชกจากค่ายมวยไทยพลาซ่า 2004 ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย

ประวัติและผลงานระดับอาชีพ[แก้]

ไทรโยค พุ่มพันธ์ม่วง มีชื่อจริงคือ ศักดา เนียมหอม เขาเกิดวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่เทศบาลนครพิษณุโลก ซึ่งเป็นเมืองของจังหวัดพิษณุโลก เขาเริ่มต่อยมวยเมื่ออายุ 11 ปีในค่าย[2]

โดยช่วงแรกเขาใช้ชื่อชกคือ ไทรโยคน้อย ศักดิ์ชัยณรงค์ เขาเติบโตขึ้นโดยเป็นที่เลื่องลือด้วยการคว้าแชมป์สามรายการ รวมถึงหนึ่งรายการจากสนามมวยราชดำเนินที่มีชื่อเสียง ไทรโยคได้รับการพิจารณาในประเทศไทยว่าเป็นหนึ่งในนักสู้ที่ฉายแววมากที่สุด อย่างไรก็ตาม เขาได้ฟอร์มตกเมื่อเป็นฝ่ายเสียเข็มขัดให้แก่สิงห์มณี ส.ศรีสมพงษ์ ในการโต้เถียงที่สื่อไทยมองว่าเป็นการโกง[3]

หลังจากการต่อสู้ บรรดาโปรโมเตอร์ได้เบือนหน้าหนี ชะตาบีบบังคับให้เขาหางานอื่นและหาเลี้ยงชีพเป็นพ่อค้าผลไม้ แต่แล้วเขาก็ได้รับการนำตัวกลับมาโดยโปรโมเตอร์แห่งสนามมวยเวทีลุมพินี ผู้มีนามว่า พ.ต.ท.สุขทัศน์ พุ่มพันธ์ม่วง ซึ่งช่วยให้ไทรโยคได้กลับคืนสู่วงการ[3]

ไทรโยค จึงใช้ชื่อชกตามโปรโมเตอร์ของเขา และในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2551 เขาชนะรายการว่างรุ่นเวลเตอร์เวทที่สนามมวยเวทีลุมพินีด้วยการเป็นฝ่ายชนะน็อกสิงห์ศิริ ป.ศิริชัย ในยกที่สอง[4]

เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2553 ในงานรางวัลสมาคมผู้สื่อข่าวประจำปีที่กรุงเทพมหานคร ไทรโยคได้รับรางวัลทูตมวยไทยแห่งปี[5]

เขาได้เผชิญกับฟาบิโอ ปินก้า ในศึกไทยไฟต์: ลียง เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2555 ณ เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส และเป็นฝ่ายชนะคะแนนตัดสินหลังจากการแข่งสามยก[6][7]

เขาปะทะกับดีแลน ซัลวาดอร์ ในโรชทีกาเบ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2555 และเป็นฝ่ายแพ้น็อกทางเทคนิค หลังจากที่เขาไม่สามารถชกต่อ เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่เข่าในช่วงท้ายของยกแรก[8][9]

เขาเป็นฝ่ายชนะทีอากู เตเชรา ในศึกไทยไฟต์ 2013: คิงออฟมวยไทย ที่เทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556[10]

ไทรโยคยังได้รับการกำหนดให้ต่อสู้กับชิเก ลินด์ซีย์ ในศึกมวยไทยเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 แต่การแข่งนี้ได้รับการยกเลิกไป[11]

ไทรโยคจะเป็นผู้ฝึกสอนมวยไทยแก่ทีมฝรั่ง ที่เผชิญกับทีมคู่แข่งที่ได้รับการฝึกสอนโดยสุดสาคร ส.กลิ่นมี ในรายการไทยไฟต์คาดเชือก ที่จัดเสนอในช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม พ.ศ. 2556 ทางช่อง 5 ของประเทศไทย และผู้ฝึกสอนทั้งสองได้ปะทะกันในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556[12]

เขาเป็นฝ่ายชนะน็อกมีเกล ปีซีเตโล ด้วยศอกในยกที่สองในศึกไทยไฟต์: บางกอก 2013 ที่กรุงเทพมหานครเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2556[13]

และเป็นฝ่ายชนะน็อกมูฮัมหมัด ซูบูกา ในยกที่สองของรายการไทยไฟต์: ปัตตานี ที่จังหวัดปัตตานี ประเทศไทย ในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2556[14]

เขาเป็นฝ่ายชนะเซเยดีซา อลัมดาร์เนซัม ด้วยคะแนนตัดสินในยกพิเศษในแมตช์ที่ไม่มีรอบทัวร์นาเมนต์ ของศึกไทยไฟต์เซมิไฟนอลในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556[15][16]

รายการที่ชนะและความสำเร็จ[แก้]

  • มวยสากล
    • พ.ศ. 2557 แชมป์รุ่นเวลเตอร์เวท ของดับเบิลยูบีซี เอเชียซิลเวอร์
  • มวยไทย
    • พ.ศ. 2558 แชมป์โลกมวยไทยรุ่น 72 กก. ขององค์กรมวยไทยโลก
    • พ.ศ. 2557 แชมป์การแข่งไทยไฟต์รุ่น 72.5 กก.
    • พ.ศ. 2556 ผู้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ไทยไฟต์คาดเชือก
    • พ.ศ. 2555 แชมป์โลกมวยไทยรุ่นมิดเดิลเวท ของสมาคมกีฬาศิลปะการต่อสู้
    • พ.ศ. 2555 แชมป์ทัวร์นาเมนต์ 4 คน ของสภามวยไทยโลก
    • พ.ศ. 2553 แชมป์รุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท (154 ปอนด์) ของสนามมวยเวทีลุมพินี
    • พ.ศ. 2551 แชมป์ประเทศไทยรุ่นเวลเตอร์เวท (147 ปอนด์)
    • พ.ศ. 2550 แชมป์รุ่นซูเปอร์ไลต์เวท (140 ปอนด์) ของสนามมวยราชดำเนิน
    • พ.ศ. 2550 แชมป์มวยรอบทัมใจ 8 คน (143 ปอนด์)
    • พ.ศ. 2549 แชมป์รุ่นซูเปอร์ไลต์เวท (140 ปอนด์) ของสภามวยไทยโลก

รางวัลที่ได้รับ[5][แก้]

  • พ.ศ. 2553 ทูตมวยไทยแห่งปี

สถิติการแข่งขัน[แก้]

สถิติมวยไทย
สถิติมวยสากล

คำอธิบาย:       ชนะ       แพ้       เสมอ/ไม่มีการแข่งขัน       หมายเหตุ

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. [1]
  2. [2][ลิงก์เสีย]
  3. 3.0 3.1 [3]
  4. [4]
  5. 5.0 5.1 [5]
  6. Scalia, Rian. "Thai Fight On Wednesday Features Saiyok vs. Pinca, Sudsakorn, Aikpracha, More". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  7. Scalia, Rian. "Thai Fight Lyon: Saiyok, Aikpracha, Bennoui Win, Sudsakorn Loses". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  8. Scalia, Rian. "Alright, Here's 10 More Fights To Watch In October". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  9. Scalia, Rian. "Dylan Salvador Scores Huge Upset With KO Over Saiyok Pumphanmuang". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  10. Walsh, Dave. "Thai's Dominate at Thai Fight 2013- King of Muay Thai". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  11. Walsh, Dave. "American Chike Lindsay Set to Take on Saiyok Pumpanmuang in One of the Most Unusual Cards This Year". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  12. [6]
  13. Walsh, Dave. "Weekend Results: Thai Fight and MAX Muay Thai". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  14. Walsh, Dave. "Weekend Results: Thai Fight and MAX Muay Thai". Liverkick.com. สืบค้นเมื่อ 2016-11-15.
  15. [7]
  16. [8]