ไดอะแมกเนติก
 | บทความนี้ไม่มีการอ้างอิงจากแหล่งที่มาใด |
ไดอะแมกเนติก (อังกฤษ: Diamagnetism) เป็นสมบัติทางฟิสิกส์ของสสารซึ่งแสดงการตอบสนองต่อสนามแม่เหล็ก โดยสสารที่มีสมบัตินี้จะถูกผลักออกจากบริเวณที่มีสนามแม่เหล็ก สมบัติดังกล่าวเกิดจากการจัดเรียงตัวของอิเล็กตรอนในอะตอม ซึ่งเมื่ออยู่ภายใต้สนามแม่เหล็กภายนอก จะก่อให้เกิดสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำในทิศทางตรงข้ามกับสนามที่มากระทำ
ไดอะแมกเนติกเป็นสมบัติที่พบได้ในสสารทุกชนิด อย่างไรก็ตาม ผลของไดอะแมกเนติกมักมีค่าน้อยมาก และจะสังเกตเห็นได้ชัดเจนเฉพาะในสสารที่ไม่มีสมบัติพาราแมกเนติกหรือเฟอร์โรแมกเนติกมาบดบัง
สมบัติไดอะแมกเนติกแตกต่างจาก พาราแมกเนติก ซึ่งเป็นสมบัติที่สสารถูกดูดเข้าสู่สนามแม่เหล็ก และแตกต่างจาก เฟอร์โรแมกเนติก ซึ่งเป็นสมบัติที่สสารสามารถเกิดแม่เหล็กถาวรได้
ตัวอย่างของสสารไดอะแมกเนติก
[แก้]ตัวอย่างของสสารที่แสดงสมบัติไดอะแมกเนติก ได้แก่
- บิสมัท
- ทองแดง
- เงิน
- ทอง
- คาร์บอนในรูปเพชร
- น้ำ
- สารอินทรีย์ส่วนใหญ่
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- Tipler, Paul A.; Mosca, Gene (2008). Physics for Scientists and Engineers. W. H. Freeman. ISBN 978-0716776044.
- Encyclopædia Britannica. "Diamagnetism". สืบค้นเมื่อ 2024.
- Callister, William D.; Rethwisch, David G. (2018). Materials Science and Engineering. Wiley. ISBN 978-1119405498.
ดูเพิ่ม
[แก้]- สมการของแมกซ์เวลล์ คือชุดสมการที่สมบูรณ์สำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ electric field
- ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
- แม่เหล็ก
- สนามแม่เหล็ก
 | บทความฟิสิกส์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |