ข้ามไปเนื้อหา

ไซโทซีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไซโทซีน
ชื่อ
Preferred IUPAC name
4-Aminopyrimidin-2(1H)-one
ชื่ออื่น
4-Amino-1H-pyrimidine-2-one
เลขทะเบียน
3D model (JSmol)
ChEBI
ChEMBL
เคมสไปเดอร์
ECHA InfoCard 100.000.681 แก้ไขสิ่งนี้ที่วิกิสนเทศ
KEGG
MeSH Cytosine
UNII
  • InChI=1S/C4H5N3O/c5-3-1-2-6-4(8)7-3/h1-2H,(H3,5,6,7,8) checkY
    Key: OPTASPLRGRRNAP-UHFFFAOYSA-N checkY
  • InChI=1/C4H5N3O/c5-3-1-2-6-4(8)7-3/h1-2H,(H3,5,6,7,8)
    Key: OPTASPLRGRRNAP-UHFFFAOYAY
  • O=C1Nccc(N)n1
คุณสมบัติ
C4H5N3O
มวลโมเลกุล 111.10 g/mol
ความหนาแน่น 1.55 g/cm3 (calculated)
จุดหลอมเหลว 320 ถึง 325 องศาเซลเซียส (608 ถึง 617 องศาฟาเรนไฮต์; 593 ถึง 598 เคลวิน) (decomposes)
pKa 4.45 (secondary), 12.2 (primary)[1]
−55.8·10−6 cm3/mol
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C [77 °F], 100 kPa
checkY verify (what is checkY☒N ?)

ไซโทซีน (อังกฤษ: cytosine; สัญลักษณ์ C หรือ Cyt) เป็นหนึ่งในสี่นิวคลีโอเบสที่พบในดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอร่วมกับอะดีนีน กัวนีน และไทมีน (ในอาร์เอ็นเอจะเป็นยูราซิลแทน) โดยไซโทซีนเป็นอนุพันธ์ของไพริมิดีน มีโครงสร้างเป็นวงแหวนอะโรมาติกแบบเฮเทอโรไซคลิก และมีหมู่แทนที่สองตำแหน่ง (หมู่เอมีนที่ตำแหน่งที่ 4 และหมู่คีโตที่ตำแหน่งที่ 2) นิวคลีโอไซด์ของไซโทซีนเรียกว่า ไซทิดีน (cytidine) ในการจับคู่เบสแบบวัตสัน-คริก ไซโทซีนจะสร้างพันธะไฮโดรเจนสามพันธะกับกัวนีน

อ้างอิง

[แก้]
  1. Dawson, R.M.C.; และคณะ (1959). Data for Biochemical Research. Oxford: Clarendon Press.