โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
IATA
OX
ICAO
OEA
รหัสเรียก
ORIENT THAI
ก่อตั้งพ.ศ. 2538
เลิกดำเนินงานกรกรฎาคม พ.ศ. 2561 (การบิน)
9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 (ชำระบัญชี)
ท่าหลักท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง
ขนาดฝูงบิน13
จุดหมาย4
สำนักงานใหญ่เขตคลองเตย, กรุงเทพ, ประเทศไทย
บุคลากรหลักKajit Habanananda, ประธาน
เว็บไซต์http://www.flyorientthai.com

บริษัท โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จำกัด เป็นอดีต[1]สายการบินไทยที่มีสำนักงานใหญ่ที่เขตคลองเตย กรุงเทพ[2] โดยมีบริการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และมีฐานที่ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง ในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 สายการบินนี้ยกเลิกกิจการทั้งหมด[3]

ประวัติ[แก้]

โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2538 เดิมใช้ชื่อว่า โอเรียนท์ เอ็กซ์เพรส แอร์ โดยเปิดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศระหว่างภูมิภาค ด้วยเครื่องบินแบบโบอิง 727 จำนวน 2 ลำ บินจากเชียงใหม่ไปยังอุบลราชธานี อุดรธานี ขอนแก่น ฯลฯ และในปลายปี พ.ศ. 2539 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ และได้นำเข้าเครื่องบินแบบล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ จำนวน 2 ลำ บินจากกรุงเทพมหานครไปเชียงใหม่และภูเก็ต โดยแวะพักที่ท่าอากาศยานอู่ตะเภา ด้วยสาเหตุที่ประเทศไทยยังไม่เปิดเสรีการบิน น่านฟ้าผูกขาดโดย การบินไทย หลังจากนั้นสายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้งดให้บริการเที่ยวบินเส้นทางภายในประเทศชั่วคราว และหันไปเปิดให้บริการเที่ยวบินเช่าเหมาลำร่วมกับสายการบิน กัมพูเชีย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือเดียวกัน และในปี พ.ศ. 2544 เมื่อประเทศไทยเปิดเสรีการบิน น่านฟ้าไม่มีการผูกขาด สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ จึงได้นำเข้าเครื่องบินแบบโบอิง 747 คลาสสิก จำนวน 2 ลำ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ได้เปิดเส้นทางไปยังฮ่องกง และในเดือนเมษายนปีเดียวกัน ได้เปิดเส้นทางไปยังโซล (อินชอน) ในปี พ.ศ. 2545 ได้นำเข้าเครื่องบินแบบ โบอิง 747 คลาสสิก และล็อกฮีต แอล-1011 ไทรสตาร์ มาประจำการเพิ่มเติม และได้เปิดเส้นทางเพิ่มเติมไปยังกัวลาลัมเปอร์ โดยแวะพักที่สิงคโปร์ หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2546 จึงได้ก่อตั้ง วัน-ทู-โก โดย สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินราคาประหยัดสายการบินแรกของประเทศไทย ภายใต้การบริหารงานของ สายการบิน โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นบริษัทแม่

โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ได้ยุติการให้บริการเที่ยวบินทั้งหมดอย่างถาวรในปี พ.ศ. 2561 เนื่องจากถูกสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (กพท.) สั่งพักใบอนุญาตทำการบินของโอเรียนท์ฯ แบบไม่มีกำหนด สืบเนื่องมาจากปัญหาด้านภาระหนี้สินที่โอเรียนท์ฯ ค้างจ่ายกับหน่วยงานต่าง ๆ ซึ่งรวมไปถึงค่าเช่าที่จอดเครื่องบินของบริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) และค่าใช้บริการจราจรทางอากาศของวิทยุการบินแห่งประเทศไทย[4][5]

เส้นทางการบิน[แก้]

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2560 โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์มีเส้นทางการบินดังนี้:[6]

ประเทศไทย
สาธารณรัฐประชาชนจีน
เคลือรัฐออสเตรเลีย

ฝูงบิน[แก้]

ฝูงบินที่ใช้งาน[แก้]

โบอิง 767-300 ของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2561 ฝูงบินของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์มีดังนี้:[7]

อากาศยาน บริการ ลำดับ หมายเหตุ
โบอิง 737-300 4 ทั้งหมดถูกเก็บรักษาแล้ว
โบอิง 737-400 2 ทั้งหมดถูกเก็บรักษาแล้ว
โบอิง 747-400 3 ทั้งหมดถูกเก็บรักษาแล้ว
โบอิง 767-300 5 ทั้งหมดถูกเก็บรักษาแล้ว
รวม 14

ฝูงบินที่เลิกใช้งาน[แก้]

โบอิง 747-200SF อดีตอากาศยานของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-80 อดีตอากาศยานของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์

ในอดีต โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เคยสั่งจองโบอิง 747 เป็นจำนวนมาก:[8]

ฝูงบินที่เลิกใช้งานของโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์[8]
อากาศยาน รวม หมายเหตุ
โบอิง 737-300 2 เคยเป็นของคอนติเนนตัล แอร์ไลน์ และแอร์ไชนา
ล็อกฮีด L1011-1 6 เคยเป็นของริชอินเตอร์เนชันเนลแอร์เวย์ 1 ลำ, คาเธ่ย์แปซิฟิค 3 ลำ, กัมปูเจียแอร์ไลน์ 1 ลำ และเดลตาแอร์ไลน์ 1 ลำ
โบอิง 747-100 2 เคยเป็นของเจแปนแอร์ไลน์
โบอิง 747-100SR/SUD 2 เคยเป็นของเจแปนแอร์ไลน์
โบอิง 747-200B 7 เคยเป็นของเจแปนแอร์ไลน์, ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และโอเรนจ์แอร์
โบอิง 747-200SF 1 เคยเป็นอากาศยานขนส่งสินค้าของเจแปนแอร์ไลน์; ขายให้กับเอ็มเคแอร์ไลน์
โบอิง 747-200SCD 1 เคยเป็นอากาศยานขนส่งสินค้าของเจแปนแอร์ไลน์; ขายให้กับเอ็มเคแอร์ไลน์
โบอิง 747-300 6 เคยเป็นของโคเรียนแอร์กับเจแปนแอร์ไลน์; ลำหนึ่งขายให้แม็กซ์แอร์
โบอิง 747-300M 1 เคยเป็นของเคแอลเอ็ม
โบอิง 747-400 1 เคยเป็นของการูดาอินโดนีเซียและคาเธ่ย์แปซิฟิคแอร์เวย์
โบอิง 747-400M 1 เคยเป็นของซาอูเดีย; ขายให้กับอีเกิลเอ็กซ์เพรส
โบอิง 767-300ER 3 เคยเป็นของแอโรฟลอตและไชนาอีสเทิร์นแอร์ไลน์
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-81 2 เคยเป็นของเจแปนแอร์ไลน์
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-82 2 เคยเป็นของมอนต์แอร์ไลน์และไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์

อุบัติเหตุ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "[1]." Orient Thai Airlines profile."
  2. "Contact Us Archived 2012-05-15 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน." Orient Thai Airlines. Retrieved on 27 February 2012. "18 Ratchadapisek Road,Klongtoey, Bangkok 10110" – Thai Archived 2011-11-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน: "เลขที่ 18 ถนนรัชดาภิเษก แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพฯ 10110"
  3. "หนี้ท่วมสายการบินโอเรียนท์ สั่งพักใบอนุญาตไม่มีกำหนด". 11 October 2018.
  4. "กพท. สั่ง โอเรียนท์แอร์ หยุดบินไม่มีกำหนด หลังหนี้ท่วม". ประชาชาติธุรกิจ. 10 ตุลาคม 2561. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2562. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  5. "หนี้ท่วมสายการบินโอเรียนท์ สั่งพักใบอนุญาตไม่มีกำหนด". ไทยรัฐ. 11 ตุลาคม 2561. สืบค้นเมื่อ 20 กันยายน 2562. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)
  6. flyorientthai.com – Flight Schedule retrieved 5 November 2017
  7. planespotters.net – Orient Thai Airlines Fleet Details and History retrieved 8 June 2018
  8. 8.0 8.1 planespotters.net – Orient Thai Airlines Fleet Details and History: Historic Fleet retrieved 8 February 2017
  9. "Orient Thai B747 passes within 200m of Tokyo Tower". สืบค้นเมื่อ 2011-07-27.
  10. Maierbrugger, Arno (1 Aug 2013). "Exclusive – Orient Thai in near-crash landing". Inside Investor. สืบค้นเมื่อ 1 Aug 2013.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ โอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์