ข้ามไปเนื้อหา

โอเมกาคนครึ่งม้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Omega Centauri
โอเมกาคนครึ่งม้า กระจุกดาวทรงกลมขนาดใหญ่ในกลุ่มดาวคนครึ่งม้า
ข้อมูลสังเกตการณ์ (ต้นยุคอ้างอิง J2000)
ระดับVIII[1]
กลุ่มดาวกลุ่มดาวคนครึ่งม้า
ไรต์แอสเซนชัน13h 26m 47.28s[2]
เดคลิเนชัน−47° 28′ 46.1″[2]
ระยะห่าง15.8 ± 1.1 kly (4.84 ± 0.34 kpc)[3] ()
โชติมาตรปรากฏ (V)3.9[4]
ขนาดปรากฏ (V)36′.3[5]
คุณสมบัติทางกายภาพ
มวลkg ((4.05±0.1)×106[6] M)
รัศมี86 ± 6 ly[7]
อายุโดยประมาณ11.52 Gyr[8]
ชื่ออื่นNGC 5139,[9] GCl 24,[9] ω Centauri,[3] Caldwell 80, Mel 118
ดูเพิ่ม: กระจุกดาวทรงกลม, รายชื่อกระจุกดาวทรงกลม

โอเมกาคนครึ่งม้า (อังกฤษ: Omega Centauri; หรือ เอ็นจีซี 5139) เป็นกระจุกดาวทรงกลม[10]ที่พบเห็นอยู่ในบริเวณกลุ่มดาวคนครึ่งม้า ค้นพบโดย เอ็ดมันด์ ฮัลเลย์ เมื่อ ค.ศ. 1677 ซึ่งในเบื้องแรกบันทึกมันเอาไว้ว่าเป็นเนบิวลา ก่อนหน้านี้ โอเมกาคนครึ่งม้าเคยถูกบันทึกอยู่ในรายชื่อดาวฤกษ์ของทอเลมีก่อนหน้านี้ 2000 ปี ในรายชื่อวัตถุทางดาราศาสตร์ของ ลาซายล์ ได้รวบรวมเอาไว้ในหมายเลข I.5 ผู้แรกที่ค้นพบว่ามันคือกระจุกดาวทรงกลม ได้แก่นักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม เฮอร์เชล ในราวคริสต์ทศวรรษ 1830[11]

กระจุกดาวโอเมกาคนครึ่งม้าโคจรอยู่รอบ ๆ ดาราจักรทางช้างเผือกของเรา ถือเป็นหนึ่งในกระจุกดาวทรงกลมจำนวนไม่มากนักที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เป็นกระจุกดาวที่เกี่ยวข้องกับทางช้างเผือกที่ทั้งใหญ่ที่สุดและสว่างที่สุด ตั้งอยู่ห่างจากโลกประมาณ 15,800 ปีแสง (4,850 พาร์เซก) ประกอบด้วยดาวฤกษ์ชนิดดารากร 2 จำนวนหลายล้านดวง ในใจกลางของกระจุกดาวมีดาวฤกษ์อยู่หนาแน่นมาก ประมาณว่าดาวฤกษ์แต่ละดวงในบริเวณใจกลางตั้งอยู่ห่างกันเพียงประมาณ 0.1 ปีแสงเท่านั้น อายุโดยประมาณของกระจุกดาวนี้คือ 12,000 ล้านปี

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Shapley, Harlow; Sawyer, Helen B. (August 1927), "A Classification of Globular Clusters", Harvard College Observatory Bulletin, 849 (849): 11–14, Bibcode:1927BHarO.849...11S.
  2. 1 2 Goldsbury, Ryan; และคณะ (December 2010), "The ACS Survey of Galactic Globular Clusters. X. New Determinations of Centers for 65 Clusters", The Astronomical Journal, 140 (6): 1830–1837, arXiv:1008.2755, Bibcode:2010AJ....140.1830G, doi:10.1088/0004-6256/140/6/1830, S2CID 119183070.
  3. 1 2 van de Ven, G.; van den Bosch, R. C. E.; Verolme, E. K.; de Zeeuw, P. T. (2 January 2006). "The dynamical distance and intrinsic structure of the globular cluster ω Centauri". Astronomy and Astrophysics. 445 (2): 513–543. arXiv:astro-ph/0509228. Bibcode:2006A&A...445..513V. doi:10.1051/0004-6361:20053061. S2CID 15538249. best-fit dynamical distance D=4.8±0.3 kpc ... consistent with the canonical value 5.0±0.2 kpc obtained by photometric methods
  4. ↑ Skiff, Brian A. (May 2, 1999), "Observational Data for Galactic Globular Clusters", The NGC/IC Project, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 4, 2018, สืบค้นเมื่อ 2013-08-13.
  5. ↑ Arnold, H. J. P.; Doherty, Paul; Moore, Patrick (1999), The Photographic Atlas of the Stars, CRC Press, p. 173, ISBN 978-0750306546.
  6. ↑ D'Souza, Richard; Rix, Hans-Walter (March 2013), "Mass estimates from stellar proper motions: the mass of ω Centauri", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 429 (3): 1887–1901, arXiv:1211.4399, Bibcode:2013MNRAS.429.1887D, doi:10.1093/mnras/sts426.
  7. ↑ distance × sin(diameter_angle / 2), using distance of 5 kpc and angle 36.3′, = 86 ± 6 ly radius
  8. ↑ Forbes, Duncan A.; Bridges, Terry (May 2010), "Accreted versus in situ Milky Way globular clusters", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 404 (3): 1203–1214, arXiv:1001.4289, Bibcode:2010MNRAS.404.1203F, doi:10.1111/j.1365-2966.2010.16373.x, S2CID 51825384.
  9. 1 2 "NGC 5139". SIMBAD. Centre de données astronomiques de Strasbourg. สืบค้นเมื่อ 2006-11-16.
  10. ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-05-08. สืบค้นเมื่อ 2009-07-18.
  11. ↑ "Black Hole found in enigmatic Omega Centauri". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2009-03-27. สืบค้นเมื่อ 2009-07-18.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

พิกัด: Sky map 13h 26m 45.89s, −47° 28′ 36.7″

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โอเมกาคนครึ่งม้า&oldid=12466247"