โออาไรส์ออลยูซันส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โออะไรส์ออลยูซันส์

เพลงชาติของปาปัวนิวกินี
เนื้อร้องThomas Shacklady
ทำนองThomas Shacklady
รับไปใช้ค.ศ. 1975
ตัวอย่างเสียง
ฉบับเสียงดนตรีโดย U.S. Navy Band (ท่อนแรก)

"โออะไรส์ออลยูซันส์" (อังกฤษ: O Arise, All You Sons) เป็นเพลงชาติของประเทศปาปัวนิวกินี

ประวัติ[แก้]

มีการบัญญัติ 'พระราชบัญญัติอัตลักษณ์แห่งชาติ' ของปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 1971 เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้ประเทศสร้างธงประจำชาติ สัญลักษณ์ประจำชาติจำชาติ และเพลงชาติ[1]

ธงและสัญลักษณ์ประจำชาติปาปัวนิวกินีถูกนำมาใช้เมื่อสี่ปีก่อน อย่างไรก็ตามเพลงชาติยังไม่มีการยืนยันจนกระทั่ง ค.ศ.1975 แม้ว่าจะมีหลายเพลงที่ถูกส่งเข้ามาเพื่อนำมาใช้เป็นเพลงชาติ สภาผู้บริหารแห่งชาติตัดสินใจภายหนึ่งสัปดาห์ ก่อนวันประกาศอิสรภาพของประเทศ (10 กันยายน ค.ศ. 1975) เพื่อนำเพลงที่ประพันธ์โดย Thomas Shacklady (1917–2006) หัวหน้าวง Royal Papua New Guinea Constabulary มาใช้งาน[2]

เนื้อร้อง[แก้]

ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย

I
O arise all you sons of this land,[a]
Let us sing of our joy to be free,[b]
Praising God and rejoicing to be
Papua New Guinea.

Shout our name from the mountains to seas[c]
Papua New Guinea;
Let us raise our voices and proclaim
Papua New Guinea.

II
Now give thanks to the good Lord above
For His kindness, His wisdom and love
For this land of our fathers so free,
Papua New Guinea.

Shout again for the whole world to hear
Papua New Guinea;
We're independent and we're free[d]
Papua New Guinea.[13]

I
โอ บุตรชายทั้งหลายจงลุกขึ้นเถิดบนผืนแผ่นดินนี้
ให้พวกเราจงขับขานเพลงด้วยความปิติที่เป็นอิสระ
จงสรรเสริญต่อพระเจ้าและชื่นชมยินดีด้วยความเป็นอยู่
ปาปัวนิวกินี

จงตะโกนก้องด้วยชื่อของเรา จากภูเขาไปสู่ทะเล
ปาปัวนิวกินี
ขอให้เราทั้งผองจงเปล่งเสียงของเรา และประกาศว่า
ปาปัวนิวกินี

II
ขอบคุณพระเจ้าอย่างสูงส่งจนบัดนี้
เพื่อความเมตตาต่อท่าน ภูมิปัญญา และ ความรักต่อท่าน
เพื่อดินแดนแห่งบรรพบุรุษของเรานี้เป็นอิสระ
ปาปัวนิวกินี

ตะโกนก้องอีกครั้งเพื่อให้ประชาชนทั้งโลกได้ยิน
ปาปัวนิวกินี
พวกเราคือดินแดนเอกราช และ พวกเรามีอิสระภาพ
ปาปัวนิวกินี

หมายเหตุ[แก้]

  1. บางครั้งเขียน "You" เป็น "ye"[3][4]
  2. บางครั้งรอง "Joy" เป็น "joys"[4][5][6]
  3. บางครั้งร้อง "Name" เป็น "names",[7][8] และบางครั้งร้อง "seas" เป็น "sea"[9][10]
  4. บางครั้งร้องเป็น "We are independent, we are free"[6][10][11][12]

อ้างอิง[แก้]

  1. National Identity Act 1971, http://www.paclii.org/pg/legis/consol_act/nia1971197. Retrieved 8 Oct 2018. บทความนี้รวมเอาเนื้อความจากแหล่งอ้างอิงนี้ ซึ่งเป็นสาธารณสมบัติ
  2. "PNG National Anthem". Papua New Guinea Association of Australia. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  3. "Change to anthem lyrics 'illegal' – The National". The National. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  4. 4.0 4.1 "The Deseret News - Google News Archive Search". Google News. 1996-04-19. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  5. devinZA (2017-11-20). "National Anthems - England vs Papua New Guinea [RLWC17 QF]". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  6. 6.0 6.1 Kenda Yamo (2020-04-22). "Papua New Guinea National Anthem - Joylyne". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  7. "National Youth Policy 2020 - 2030 Combined Doc" (PDF). National Youth Development Authority. December 2019. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  8. Ronnie Baining (2017-02-17). "PNG National Anthem _ Leslie Gagau (Live Performance) 2016". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  9. Fyffe, Ron (1980). P.N.G. Government and Other Community Life Studies: Ron Fyffe, David A. Austin ; Editor David A. Austin (ภาษาอังกฤษ). Kristen Pres in conjunction with Madang Teachers College. p. 59.
  10. 10.0 10.1 ا نسا ن (2020-06-17). "National Anthem of Papua New Guinea |O Arise, All you Sons |One nation , one earth |Oceania". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  11. Cadibarra8 (2013-06-24). "Nissan Island, PNG - National Anthem". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  12. Gary Boyle (2017-05-03). "Png National Anthem". YouTube. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-05-04. สืบค้นเมื่อ 2022-02-19.
  13. Guidelines of the Foreign Policy of Papua New Guinea: Universalism (ภาษาอังกฤษ). Department of Foreign Affairs and Trade. 1976. p. 61. ISBN 978-0-7247-0480-4.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]