ข้ามไปเนื้อหา

โอตัก-โอตัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โอตัก-โอตัก
โอตัก-โอตักที่วางขายในจาการ์ตา
ชื่ออื่นOtah[1]
แหล่งกำเนิดประเทศอินโดนีเซีย[2][3][4][5]
ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชาติที่มีอาหารประจำชาติที่เกี่ยวข้องอินโดนีเซีย[4] มาเลเซีย และสิงคโปร์[1]
ส่วนผสมหลักเนื้อปลา เครื่องเทศ กระเทียมต้น ห่อด้วยใบตอง
โอตัก-โอตักในมากัซซาร์ อินโดนีเซีย
โอตัก-โอตักย่างในมาเลเซีย
โอตัก-โอตักจากกาตง สิงคโปร์ มีสีน้ำตาล
โอตัก-โอตักที่ขายกับซอสถั่วลิสง

โอตัก-โอตัก (มลายูและอินโดนีเซีย: otak-otak; จีน: 鲤鱼包) หรือ ห่อหมกมลายู เป็นอาหารมาเลเซียที่มีลักษณะคล้ายห่อหมกของไทย ส่วนผสมทำจากปลาบด ซึ่งเนื้อปลาที่ใช้ทำได้มีหลายชนิด ผสมกับเครื่องแกง ได้แก่ พริก หอมแดง กระเทียม ข่า ตะไคร้ ขมิ้น ลูกผักชี กะปิ และแคนเดิลนัต จากนั้นนำไปห่อใบตองหรือใบมะพร้าวแล้วนำไปย่าง รายละเอียดของส่วนผสมจะต่างไปในแต่ละเมือง บางสูตรใส่ผงกะหรี่ด้วย โอตัก-โอตักในอินโดนีเซียสีจะออกขาว ส่วยในมาเลเซียและสิงคโปร์ สีจะเป็นสีส้มหรือแดง รับประทานเป็นอาหารว่าง หรือกินกับข้าวหรือขนมปังและราดซอสถั่วลิสง โอตัก-โอตักอีกแบบหนึ่งจะหั่นเนื้อปลาเป็นชิ้น ผสมเครื่องแกงแล้วนึ่ง เรียก โอตัก-โอตักโญญา

คำว่าโอตะก์ในภาษามลายูหมายถึงสมอง อาหารนี้เป็นที่นิยมมากในมาเลเซียตอนใต้ สิงคโปร์ และพื้นที่ใกล้เคียงในอินโดนีเซีย เช่น ปาเล็มบัง มากัซซาร์ ในสิงคโปร์เรียกว่า โอตะฮ์ โอตัก-โอตักโญญาจะพบมากในมาเลเซียทางเหนือเช่นที่รัฐปีนัง โอตัก-โอตักที่ตรังกานูเรียกว่าซาตา อาหารที่คล้ายกันในอินโดนีเซียเรียกว่า เปเป็ซ

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Otak-otak". eresources.nlb.gov.sg. สืบค้นเมื่อ 2020-09-06.
  2. Johan Sompotan (2011-08-18). "Otak-Otak Enak dari Palembang!". Okezone.com (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 2020-08-25.
  3. Rizky Tyas Febriani (2020-08-20). "Fakta Unik Otak-otak, Kuliner Khas Palembang yang Tak Kalah Populer dari Pempek". Tribunews.com (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 2020-08-25.
  4. 1 2 Ferdiansyah, Rendy (2018-01-25). "Otak-Otak, Makanan Favorit Semua Kalangan". Media Indonesia (ภาษาอินโดนีเซีย). สืบค้นเมื่อ 2020-04-05.
  5. "Makanan Khas Palembang Ini Terbuat dari Ikan, tapi Kenapa Disebut Otak Otak". Tribunnews (ภาษาอินโดนีเซีย). 2019-01-24. สืบค้นเมื่อ 2020-12-17.
  • นันทนา ปรมานุศิษฏ์. โอชาอาเซียน. กรุงเทพฯ: มติชน, 2556, หน้า 275–276.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]