โรซาริโอ กาสเตญาโนส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
โรซาริโอ กาสเตญาโนส ฟิเกโรอา
เกิด: 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1925
เม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโก
ถึงแก่กรรม:7 สิงหาคม ค.ศ. 1974 (49 ปี)
เทลอาวีฟ, อิสราเอล
อาชีพ: กวีและนักเขียน
สัญชาติ:เม็กซิโก

โรซาริโอ กาสเตญาโนส ฟิเกโรอา (สเปน: Rosario Castellanos Figueroa เสียงอ่านภาษาสเปน: [roˈsaɾjo kasteˈʝanos]) (เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1925 - 7 สิงหาคม ค.ศ. 1974) เป็นกวีและนักเขียนชาวเม็กซิกัน เธอเป็นหนึ่งในกวีที่สำคัญที่สุดของประเทศเม็กซิโกในศตวรรษที่ผ่านมา ผลงานของเธอตลอดช่วงชีวิตนั้นมีเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาของการกดขี่ทางวัฒนธรรมและทางเพศ โดยงานเขียนของเธอมีอิทธิพลต่อทฤษฎีสตรีนิยมเม็กซิกันและการศึกษาด้านวัฒนธรรมมาโดยตลอด เธอได้เปิดโลกวรรณกรรมเม็กซิกันให้แก่ผู้หญิง รวมทั้งทิ้งของขวัญชิ้นสำคัญที่ยังคงอยู่มาจนวันนี้ แม้ว่าเธอจะเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อยก็ตาม

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

เกิดที่เม็กซิโกซิตี้และเติบโตที่เมือง Comitán ทางตอนใต้ของรัฐเชียปัส เธอมีนิสัยเก็บตัว และได้สังเกตเห็นชะตากรรมของมายา เด็กสาวพื้นเมืองที่ทำงานให้กับครอบครัวของเธอ ตามคำบอกเล่าของเธอ เธอเองเธอรู้สึกห่างเหินจากครอบครัวหลังจากหมอดูทำนายว่าไม่เธอก็น้องชายจะตายในไม่ช้าและแม่ของเธอก็กรีดร้องออกมาว่า "อย่าให้เป็นลูกชายฉันนะ!"

โชคชะตาของครอบครัวเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเมื่อ Lázaro Cárdenas ประธานาธิบดีของประเทศเม็กซิโกออกกฎหมายปฏิรูปที่ดิน และนโยบายการปลดปล่อยชาวนา ซึ่งทำให้ครอบครัวของเธอต้องสูญเสียที่ดินจำนวนมาก เธอย้ายไปยังเม็กซิโกซิตี้ตอนอายุสิบห้าปีพร้อมกับพ่อแม่ หนึ่งปีต่อมาพ่อแม่ของเธอเสียชีวิต เธอจึงถูกทิ้งให้ดูแลตัวเอง

แม้ว่าจะยังคงมีนิสัยเก็บตัว เธอได้เข้าร่วมกลุ่มปัญญาชนชาวเม็กซิโกและอเมริกากลาง เธอได้อ่านงานเขียนมากมายและเริ่มเขียนงานของตัวเอง เธอเรียนปรัชญาและวรรณคดีที่ National Autonomous University of Mexico (UNAM) และได้เข้าเป็นอาจารย์ในที่เดียวกัน เธอได้เข้าร่วมสถาบันพื้นเมืองแห่งชาติ (National Indigenous Institute) ได้เขียนบทสำหรับการแสดงหุ่นเชิดในภูมิภาคที่ยากจนเพื่อส่งเสริมการรู้หนังสือ สถาบันดังกล่าวก่อตั้งขึ้นโดยประธานาธิบดี Cárdenas ผู้ยึดครองที่ดินของครอบครัว นอกจากนี้เธอยังเขียนคอลัมน์ประจำสัปดาห์สำหรับหนังสือพิมพ์ Excélsior ด้วย

เธอแต่งงานกับริการฺโด เกรฺรา เตคาดา (Ricardo Guerra Tejada) ศาสตราจารย์วิชาปรัชญาในปีค.ศ. 1958 และให้กำเนิดบุตรชายในปีค.ศ. 2504 ชื่อว่า กาเบรียล เกรฺรา กาสเตญาโนส (Gabriel Guerra Castellanos) (ปัจจุบันเป็น นักวิทยาศาสตร์ทางการเมือง) นับเป็นช่วงเวลาสำคัญในชีวิตของเธอ เนื่องจากก่อนหน้านี้เธอต้องทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้าหลังจากการแท้งหลายครั้ง [1] อย่างไรก็ตามเธอหย่าขาดจากสามีหลังจากแต่งงานมา 13 ปีเนื่องจากสามีนอกใจ ชีวิตส่วนตัวของเธอส่วนใหญ่หมดไปกับชีวิตคู่ที่ยากลำบากและภาวะซึมเศร้าต่อเนื่อง แต่เธอก็ได้ทุ่มเทพลังและพื้นที่งานส่วนใหญ่ ให้แก่การปกป้องสิทธิสตรี ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของสตรีนิยมละตินอเมริกา [2] [3]

นอกเหนือจากงานวรรณกรรม เธอยังดำรงตำแหน่งข้าราชการอีกหลายตำแหน่ง หนึ่งในนั้นคือการได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตเม็กซิโกประจำประเทศอิสราเอล ในปีค.ศ. 1971 เพื่อยกย่องการสร้างสรรค์วรรณคดีเม็กซิกันของเธอ

วันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ.​ 1974, กาสเตญาโนสเสียชีวิตจากอุบัติเหตุไฟฟ้าลัดวงจร ในเมืองเทลอาวีฟ บางคนเดาว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นในความเป็นจริงคือการฆ่าตัวตาย ยกตัวอย่างเช่นนักเขียนชาวเม็กซิกัน มาร์ธา เซรฺดา (Martha Cerda) เขียนถึงนักข่าว Lucina Kathmann ว่า “ฉันเชื่อว่าเธอฆ่าตัวตาย ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกเหมือนตายไปแล้วมาระยะหนึ่งแล้วก็เถอะ"[4] อย่างไรก็ตามไม่มีหลักฐานสนับสนุนประเด็นดังกล่าว

ผลงานและอิทธิพล[แก้]

หลุมศพของโรซาริโอ กาสเตญาโนส

ตลอดอาชีพนักเขียนของเธอ กาเตญาโนสได้เขียนบทกวีและบทความมากมาย บทละครใหญ่เรื่องหนึ่ง และนวนิยายสามเรื่อง ได้แก่ กึ่งอัตชีวประวัติ Balún Canán และ Oficio de Tinieblas (แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า The Book of Lamentations) ซึ่งเล่าเรื่องราวการจลาจลของชนพื้นเมือง Tzotzil ในรัฐเชียปัส โดยมีพื้นฐานมาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในศตวรรษที่ 19 แม้เธอจะไม่ใช่ชาวพื้นเมืองแท้ๆ กาสเตญาโนสได้แสดงความห่วงใยและความเข้าใจชะตากรรมของชนพื้นเมืองอย่างมาก Cartas a Ricardo เป็นคอลเลกชันจดหมายที่เธอส่งให้สามี ริการ์โด เกรฺรา (Ricardo Guerra) ซึ่งถูกตีพิมพ์หลังจากเสียชีวิตไปแล้ว เช่นเดียวกับนิยายเรื่องที่สามของเธอ Rito de iniciación ซึ่งเป็นนิยายรูปแบบนวนิยายของการศึกษา (Bildungsroman) เกี่ยวกับหญิงสาวที่ค้นพบความเป็นนักเขียนของตัวเอง ใน Cartas Ricardo มีจดหมาย 28 ฉบับที่กาสเตญาโนสส่งมาจากประเทศสเปน (ค.ศ. 1950-1951) ซึ่งเธอเดินทางไปกับเพื่อนนักกวีชื่อโดโลเรส กาสโตร (Dolores Castro)

Ciudad Real คือชุดของเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ในปีค.ศ. 1960 ใจความสำคัญที่กาสเตญาโนสถ่ายทอดในเรื่องสั้นเหล่านี้คือความแตกต่างระหว่างกลุ่มคนผิวขาวและคนพื้นเมือง รวมทั้งยังพูดถึงความแตกต่างระหว่างผู้ชายและผู้หญิงด้วย การสื่อสารเป็นประเด็นสำคัญในงานเขียนของกาสเตญาโนส โดย Ciudad Real แสดงให้เห็นถึงความตึงเครียดระหว่างคนพื้นเมืองของรัฐเชียปัสเม็กซิโก และคนผิวขาวที่ไม่สามารถสื่อสารซึ่งกันและกัน และไม่ไว้ใจกันเพราะพูดคนละภาษา เนื้อเรื่องลักษณะนี้ และเรื่องราวความโดดเดี่ยวของบุคคลชายขอบมักปรากฏในงานคอลเลกชันนี้ของเธอเสมอ อย่างไรก็ตามเรื่องสั้นสุดท้ายของคอลเลคชันนี้ค่อนข้างแตกต่างจากเรื่องอื่นๆ โดยในเรื่องนี้อาร์เธอร์ ตัวละครหลักผู้รู้ทั้งภาษาสเปนและภาษาพื้นเมือง และสามารถทำลายกำแพงที่ขวางกั้นระหว่างสองกลุ่มที่แตกต่างกันตลอดทั้งนวนิยาย ในตอนท้ายอาร์เธอร์เชื่อมโยงตัวเองเข้ากับธรรมชาติ (นับเป็นสิ่งที่หาได้ยากในงานของกาสเตญาโนส) และพบความสงบสุขกับตัวเองและกับโลก มันเป็นเรื่องสั้นเรื่องเดียวในคอลเลคชันนี้ที่จบอย่างมีความสุข

กาสเตญาโนสชื่นชมนักเขียนเช่น กาบริเอลา มิสตรัล(Gabriela Mistral) , เอมิลี่ ดิกคินสัน (Emily Dickinson) , ซีมอน เดอ โบวัวร์ (Simone de Beauvoir) , เวอร์จิเนีย วูล์ฟ (Virginia Woolf) และ Simone Weil [5] Valium 10 บทกวีของกาสเตญาโนส เป็นบทกวีสารภาพบาปและเป็นบทกวีประเภทสตรีนิยมที่ยิ่งใหญ่ เปรียบได้กับบทกวี Daddy ของซิลเวีย แพลต (Sylvia Plath)

สวนสาธารณะแห่งหนึ่งในเขต Cuajimalpa de Morelos ในกรุงเม็กซิโกซิตี นั้นตั้งชื่อตามเธอ

ผลงานหนังสือ[แก้]

    • Balún-Canán Fondo de Cultura Economica, 1957; 2007, ISBN [./https://en.wikipedia.org/wiki/Special:BookSources/9789681683030 9789681683030]
    • Poemas (1953–1955), Colección Metáfora, 1957
    • Ciudad Real: Cuentos, 1960; Penguin Random House Grupo Editorial México, 2007, ISBN 9786071108654
    • Oficio de tinieblas 1962; 2013, Grupo Planeta – México, ISBN 978-607-07-1659-1
    • Álbum de familia (1971)
    • Poesía no eres tú; Obra poética: 1948–1971 1972; Fondo de Cultura Economica, 2004, ISBN 9789681671174
    • Mujer que sabe latín . . . 1973; Fondo de Cultura Economica, 2003, ISBN 9789681671167
    • El eterno femenino: Farsa 1973; Fondo de Cultura Economica, 2012, ISBN 9786071610829
    • Bella dama sin piedad y otros poemas, Fondo de Cultura Económica, 1984, ISBN 9789681617332
    • Los convidados de agosto. Ediciones Era. 1964. ISBN 978-968-411-203-2.
    • Declaración de fe Penguin Random House Grupo Editorial México, 2012, ISBN 9786071119339
    • La muerte del tigre SEP, 198?
    • Cartas a Ricardo (1994)
    • Rito de iniciación 1996; 2012, Penguin Random House Grupo Editorial México, ISBN 978-607-11-1935-3
    • Sobre cultura femenina. Fondo de Cultura Económica. 2005. ISBN 978-968-16-7465-6.

อ้างอิง[แก้]

  1. Caballero, Oscar Bonifaz และ Myralyn Frizzelle Allgood ความทรงจำของโรซาริโอ: ความเป็นส่วนตัวในชีวิตและผลงานของโรซาริโอกาสเตลาโนส Potomac, MD: Scripta Humanistica, 1990. พิมพ์
  2. Cano, Gabriela “ Rosario Castellanos: Entre Preguntas Estúpidas y Virtudes Locas” Debate Feminista, vol. 6, 1992, pp. 253–259., www.jstor.org/stable/42625663
  3. Cárdenas, Ezequiel “ ในหน่วยความจำ: ROSARIO CASTELLANOS 2468-2517.” Letras Femeninas, vol. 1 หมายเลข 1, 1975, pp. 72–74., www.jstor.org/stable/23066473
  4. Cordite Poetry Review Archives Archived 4 May 2007 at the Wayback Machine. at www.cordite.org.au
  5. The Oxford Encyclopedia of Women in World History.