ข้ามไปเนื้อหา

โรคลมชักที่เริ่มต้นจากกลีบขมับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โรคลมชักที่เริ่มต้นจากกลีบขมับ
กลีบสมอง โดยกลีบขมับแสดงเป็นสีเขียว
สาขาวิชาประสาทวิทยา, จิตเวชศาสตร์

ในสาขาประสาทวิทยา โรคลมชักที่เริ่มต้นจากกลีบขมับ (อังกฤษ: temporal lobe epilepsy) เป็นโรคของสมองเรื้อรังที่ทำให้เกิดอาการชักโดยไม่มีสิ่งกระตุ้นจากบริเวณกลีบขมับ โรคลมชักชนิดนี้เป็นรูปแบบที่พบบ่อยที่สุดของโรคลมชักแบบเริ่มต้นเฉพาะจุดในผู้ใหญ่[1] อาการชักและพฤติกรรมสามารถใช้แยกความแตกต่างระหว่างอาการชักที่เกิดจากกลีบขมับส่วนใน (mesial/medial) กับที่เกิดจากกลีบขมับด้านข้าง (lateral/neocortical) ได้[2] อาจพบปัญหาความจำและความผิดปกติทางจิตเวชร่วมด้วย การวินิจฉัยอาศัยการบันทึกคลื่นไฟฟ้าสมองและการสร้างภาพประสาท[3][4] การรักษาด้วยยากันชัก การผ่าตัดโรคลมชัก และการปรับอาหาร อาจช่วยควบคุมอาการชักได้[5][6][7][8]

ชนิด

[แก้]

ตามการจำแนกโรคลมชัก ค.ศ. 2017 ของสหพันธ์ต่อต้านโรคลมชักระหว่างประเทศ โรคลมชักแบบเริ่มต้นเฉพาะจุดเกิดจากอาการชักที่มีต้นกำเนิดจากเครือข่ายประสาทชีวภาพภายในสมองซีกใดซีกหนึ่ง[9][10] โรคลมชักกลีบขมับเกิดจากอาการชักที่เริ่มต้นภายในกลีบขมับ[10] และเป็นชนิดที่พบบ่อยที่สุดของโรคลมชักแบบเริ่มต้นเฉพาะจุด โดยประมาณ 80% ของโรคลมชักที่เริ่มต้นจากกลีบขมับเป็นชนิดกลีบขมับส่วนใน (mesial/medial) ซึ่งเกิดจากบริเวณด้านในของกลีบขมับ และอาจเกี่ยวข้องกับฮิปโปแคมปัส รอยนูนรอบฮิปโปแคมปัส หรืออะมิกดาลา[2][11] ส่วนโรคลมชักกลีบขมับด้านข้าง (lateral หรือ neocortical) ซึ่งพบได้น้อยกว่า จะมีต้นกำเนิดจากบริเวณด้านนอกของกลีบขมับ[2] ชนิดนี้พบได้น้อยมาก และมักเกี่ยวข้องกับสาเหตุทางพันธุกรรมหรือความผิดปกติ เช่น เนื้องอก ความพิการแต่กำเนิด หรือความผิดปกติของหลอดเลือดในกลีบขมับ[12]

การจำแนกของสหพันธ์ต่อต้านโรคลมชักระหว่างประเทศ ค.ศ. 2017 แยกอาการชักแบบเริ่มเฉพาะจุดออกเป็นชนิดที่ยังคงมีความรู้สึกตัว (focal aware) และชนิดที่มีความบกพร่องของการรับรู้ (focal impaired awareness)[10] อาการชักกลีบขมับแบบที่ยังคงมีความรู้สึกตัวจะเกิดขึ้นเมื่อผู้ป่วยยังตระหนักรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดช่วงของการชัก โดยอาจยังคงมีความรู้สึกตัวได้แม้ว่าการตอบสนองจะบกพร่องในระหว่างการชักก็ตาม[10] ส่วนอาการชักกลีบขมับแบบที่มีความบกพร่องของการรับรู้จะเกิดขึ้นเมื่อผู้ป่วยสูญเสียการรับรู้ในช่วงใดช่วงหนึ่งของการชัก[10]

ประมาณ 80% ของอาการชักในกลีบขมับเริ่มต้นที่บริเวณส่วนในของกลีบขมับ (mesial temporal region) โดยมักเริ่มต้นในหรือรอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส[13] ฮิปโปแคมปัสซึ่งพบอยู่ในกลีบขมับทั้งสองข้าง มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความจำและการเรียนรู้[12]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Muhlhofer et al. 2017.
  2. 1 2 3 Chowdhury et al. 2021.
  3. Javidan 2012.
  4. Duncan 2019.
  5. Wiebe et al. 2001.
  6. Touma et al. 2022.
  7. Freeman, Kossoff & Hartman 2007.
  8. Rezaei et al. 2019.
  9. Scheffer et al. 2017.
  10. 1 2 3 4 5 Fisher et al. 2017.
  11. Tatum 2012.
  12. 1 2 "Temporal Lobe Epilepsy (TLE)". Temporal Lobe Epilepsy (TLE).
  13. Nayak, Chetan S.; Bandyopadhyay, Susanta (2025), "Mesial Temporal Lobe Epilepsy", StatPearls, Treasure Island (FL): StatPearls Publishing, PMID 32119319, สืบค้นเมื่อ 2025-03-25