โมแฮมแมด เรซอ ออเรฟ
โมแฮมแมด เรซอ ออเรฟ | |
|---|---|
محمدرضا عارف | |
.jpg) ออเรฟใน ค.ศ. 2025 | |
| รองประธานาธิบดีอิหร่าน คนที่ 2 และ 8 | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 28 กรกฎาคม 2024 | |
| ประธานาธิบดี | แมสอูด เพเซชคียอน |
| ผู้นำ | แอลี ฆอเมเนอี โมจแทบอ ฆอเมเนอี |
| ก่อนหน้า | โมแฮมแมด โมฆเบร์ |
| ดำรงตำแหน่ง 26 สิงหาคม 2001 – 10 กันยายน 2005 | |
| ประธานาธิบดี | โมแฮมแมด ฆอแทมี |
| ผู้นำ | แอลี ฆอเมเนอี |
| ก่อนหน้า | แฮแซน แฮบีบี |
| ถัดไป | แพร์วีซ ดอวูดี |
| สมาชิกรัฐสภาอิหร่าน | |
| ดำรงตำแหน่ง 28 พฤษภาคม 2016 – 26 พฤษภาคม 2020 | |
| เขตเลือกตั้ง | เตหะราน, เรย์, เชมีรอยอต และเอสลอมแชฮร์ |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | 19 ธันวาคม ค.ศ. 1951 แยซด์ รัฐราชาธิราชอิหร่าน |
| พรรคการเมือง | มูลนิธิโอมีดอิหร่าน[1] |
| การเข้าร่วม พรรคการเมืองอื่น | Islamic Iran Participation Front (สมาชิกผู้ก่อตั้ง)[2] |
| คู่สมรส | Hamideh Moravvej Farshi |
| บุตร | 3 |
| ศิษย์เก่า | มหาวิทยาลัยเตหะราน มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด |
| อาชีพ | นักวิชาการ |
| ลายมือชื่อ |  |
| เว็บไซต์ | ee |
โมแฮมแมด เรซอ ออเรฟ (เปอร์เซีย: محمدرضا عارف; เกิด 19 ธันวาคม ค.ศ. 1951) เป็นวิศวกร นักวิชาการ และนักการเมืองฝ่ายปฏิรูปชาวอิหร่านที่ดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีอิหร่าน คนที่ 8 ตั้งแต่ ค.ศ. 2024 ภายใต้ประธานาธิบดีแมสอูด เพเซชคียอน ก่อนหน้านี้เคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีอิหร่านลำดับที่หนึ่งใน ค.ศ. 2001 ถึง 2005 ในสมัยโมแฮมแมด ฆอแทมี[3][4] เขายังเป็นสมาชิกคนปัจจุบันของ Expediency Discernment Council ตั้งแต่ ค.ศ. 2002
เขาดำรงตำแหน่งผู้นำฝ่ายความหวังของกลุ่มปฏิรูปในรัฐสภาอิหร่าน โดยเป็นตัวแทนเขตเลือกตั้งเตหะราน, เรย์, เชมีรอยอต และเอสลอมแชฮร์ ออเรฟยังเป็นหัวหน้าสภาสูงสุดเพื่อการกำหนดนโยบายของกลุ่มปฏิรูปตั้งแต่สถาปนาใน ค.ศ. 2015[5]
เขายังเป็นรองประธานาธิบดีอิหร่านลำดับที่หนึ่งคนที่สองใน ค.ศ. 2001 ถึง 2005 ภายใต้โมแฮมแมด ฆอแทมีและแมฮ์มูด แอฮ์แมดีเนฌอด[6] ก่อนหน้านี้ เขาเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสารสนเทศและเทคโนโลยีการสื่อสาร และหัวหน้าองค์การบริหารและการวางแผนในคณะรัฐมนตรีชุดแรกของฆอแทมี เขาเป็นสมาชิกสภาสูงสุดแห่งการปฏิวัติวัฒนธรรมจนถึง ค.ศ. 2021 นอกจากนี้ เขายังเป็นวิศวกรไฟฟ้าและศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเตหะรานและมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแชรีฟ เขาเคยเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีใน ค.ศ. 2013 แต่ถอนตัวออกจากการแข่งขัน เพื่อให้ฝ่ายปฏิรูปมีโอกาสชนะมากขึ้น[7][8]
ระหว่างการประท้วงต่อต้านระบอบการปกครองครั้งใหญ่ใน ค.ศ. 2026 เขายื่นใบลาออก แต่ประธานาธิบดีเพเซชคียอนไม่รับรอง[9]
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]ออเรฟสมรสกับ Hamideh Moravvej Farshi ใน ค.ศ. 1976[10] Hamideh สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านตจวิทยา และยังทำงานที่กระทรวงวิทยาศาสตร์ มีลูกชายสามคน
ใน ค.ศ. 2017 Hamid Reza ลูกชายของเขา กล่าวในบทสัมภาษณ์ว่า "ผมภูมิใจที่ความสามารถ[ของผม]มาจาก'ยีนดี'..." ซึ่งก่อให้เกิดข้อพิพาท[11]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "A look at Iranian newspaper front pages". Iran Front Page. 26 October 2014. สืบค้นเมื่อ 15 February 2016.
- ↑ Buchta, Wilfried (2000), Who rules Iran?: the structure of power in the Islamic Republic, Washington DC: The Washington Institute for Near East Policy, The Konrad Adenauer Stiftung, p. 180, ISBN 0-944029-39-6
- ↑ "Pezeshkian names Aref as first vice president". Tehran Times (ภาษาอังกฤษ). 28 July 2024. สืบค้นเมื่อ 28 July 2024.
- ↑ "Mohammad Reza Aref appointed as 1st VP". president.ir. สืบค้นเมื่อ 2024-07-29.
- ↑ "Iranian Reformists and February Parliamentary Elections", Iranian Diplomacy, 13 November 2015, สืบค้นเมื่อ 24 April 2017
- ↑ Political posts of Mohammad-Reza Aref[usurped]
- ↑ "Aref withdrew from the election".
- ↑ "Iran's Mohammad Reza Aref quits presidential race". BBC News (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2013-06-11. สืบค้นเมื่อ 2024-07-29.
- ↑ "تایید خبر استعفای عارف، معاون اول پزشکیان". Iran International (ภาษาเปอร์เซีย). 2025-12-31. สืบค้นเมื่อ 2026-01-01.
- ↑ Who will be next First Lady? เก็บถาวร 6 เมษายน 2014 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ Golnaz Esfandiari (5 September 2017), "Firestorm in Iran As Politician's Son Credits 'Good Genes' For His Success", Radio Free Europe/Radio Liberty, สืบค้นเมื่อ 5 September 2017
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
- เว็บไซต์ทางการ
(ในภาษาอังกฤษ)