โบอิง วายซี-14

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
วายซี-14

โบอิง วายซี-14 เป็นคู่แข่งของแมคดอนเนลล์ ดักลาส วายซี-15 ในโครงการสร้างเครื่องบินลำเลียงทางทหารที่ขึ้นลงระยะสั้น AMST (Advanced Medium STOL Transport) เครื่องต้นแบบวายซี-14 บินเป็นครั้งแรกในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1976 วายซี-14 เป็นเครื่องบินที่ใช้เทคโนโลยีพิเศษที่บริเวณปีก และติดเครื่องยนต์ไว้ที่บริเวณเหนือปีกเพื่อให้กระแสลมผ่านปีกด้านบนเพื่อเพิ่มแรงยก ทำให้ขึ้นลงระยะสั้นได้

ข้อมูลจำเพาะ[แก้]

มีดังต่อไปนี้[1]

  • ผู้สร้าง บริษัท โบอิง แอโรสเปส (สหรัฐอเมริกา)
  • ประเภท ลำเลียงทางทหารชั้นสูง ขึ้นลงระยะสั้น AMST (Advanced Medium STOL Transport) เจ้าหน้าที่ 3 นาย บรรทุกทหารพร้อมอาวุธ 150 คน
  • เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน เจเนอรัล อิเล็คตริค ซีเอฟ 6-50 ดี ให้แรงขับสถิตเครื่องละ 22,680 กิโลกรัม 2 เครื่อง
  • กางปีก 39.32 เมตร
  • ยาว 40.13 เมตร
  • สูง 14.73 เมตร
  • พื้นที่ปีก 163.70 ตารางเมตร
  • น้ำหนักเปล่า 53,297 กิโลกรัม
  • ภารกรรมบรรทุกสูงสุด 28,123 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด เมื่อใช้ทางวิ่งขึ้นระยะสั้น 76,880 กิโลกรัม
  • น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด เมื่อใช้ทางวิ่งขึ้นระยะปกติ 112,945 กิโลกรัม
  • ความยาวห้องลำเลียงพัสดุ 14.43 เมตร
  • ความกว้างห้องลำเลียงพัสดุ 3.55 เมตร
  • ความสูงห้องลำเลียงพัสดุ 3.66 เมตร
  • อัตราเร็วขั้นสูง 811 กิโลเมตร/ชั่วโมง ที่ระยะสูง 9,150 เมตร
  • อัตราเร็วร่อนลง 760 กิโลเมตร/ชั่วโมง
  • ระยะทางวิ่งขึ้น 305 เมตร
  • อัตราไต่ 1,935 เมตร/นาที
  • เพดานบินใช้งาน 13,715 เมตร
  • รัศมีปฏิบัติการ 740 กิโลเมตร
  • พิสัยบิน 5,133 กิโลเมตร

อ้างอิง[แก้]

  1. อภิวัตน์ โควินทรานนท์. อากาศยาน 1979 ฉบับเครื่องบิน. กรุงเทพ : เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์, 2522.