ข้ามไปเนื้อหา

โด๋ เหมื่อย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โด๋ เหมื่อย
เหมื่อยใน ค.ศ. 2008
เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง
28 มิถุนายน 1991  26 ธันวาคม 1997
ก่อนหน้าเหงียน วัน ลิญ
ถัดไปเล ขา เฟียว
เลขาธิการคณะกรรมาธิการทหารส่วนกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์
ดำรงตำแหน่ง
27 มิถุนายน 1991  29 ธันวาคม 1997
ก่อนหน้าเหงียน วัน ลิญ
ถัดไปเล ขา เฟียว
ประธานสภารัฐมนตรีเวียดนาม คนที่ 3
ดำรงตำแหน่ง
22 มิถุนายน 1988  8 สิงหาคม 1991
ก่อนหน้าหวอ วัน เกียต
ถัดไปหวอ วัน เกียต
รองนายกรัฐมนตรีเวียดนาม
ดำรงตำแหน่ง
ธันวาคม 1969  2 กรกฎาคม 1976
นายกรัฐมนตรีฝั่ม วัน ด่ง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการก่อสร้าง
ดำรงตำแหน่ง
มิถุนายน 1973  พฤศจิกายน 1977
ก่อนหน้าTrần Đại Nghĩa
ถัดไปĐồng Sĩ Nguyên
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
Nguyễn Duy Cống

(1917-02-02)2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917
อำเภอทัญจี่ ฮานอย อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต1 ตุลาคม ค.ศ. 2018(2018-10-01) (101 ปี)
ฮานอย ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (1939–1997)
คู่สมรสHằng Phạm

โด๋ เหมื่อย (เวียดนาม: Đỗ Mười, เวียดนาม: [ɗǒˀ mɨ̂əj]; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018)[1] เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนาม เขาไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งสูงในพรรคในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ดำรงตำแหน่งประธานคณะรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1988 และได้รับเลือกเป็นเลขาธิการใหญ่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (CPV) ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 7 ใน ค.ศ. 1991 เขาดำเนินนโยบายการปกครองแบบผู้นำร่วมของผู้นำคนก่อน และนโยบายการปฏิรูปเศรษฐกิจของเหงียน วัน ลิญ ต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นเลขาธิการใหญ่สองสมัย แต่พ้นจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1997 ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 3 ของคณะกรรมการกลางชุดที่ 8 ในสมัยที่สองของเขา

โด๋ เหมื่อยเป็นที่ปรึกษาของคณะกรรมการกลางตั้งแต่ ค.ศ. 1997 จนถึง 2001 เมื่อสถาบันสภาที่ปรึกษาของคณะกรรมการกลางถูกยุบเลิก เขาเป็นผู้แทนในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 9, 10 และ 11 แม้ว่าเขาจะเกษียณจากวงการการเมืองอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1997 แต่โด๋ เหมื่อยยังคงมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ที่โรงพยาบาลทหารกลาง 108[2][3]

ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ

[แก้]

โด๋ เหมื่อย ยังรู้จักกันในชื่อ Đỗ Bảo เกิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 ที่ Dong Phu ทัญจี่ ฮานอย ในชื่อเกิด Nguyễn Duy Cống และเป็นบุตรชายของ Nguyen Xeng[4] เขาเริ่มต้นชีวิตด้วยการทำงานเป็นช่างทาสีบ้าน ก่อนที่จะเริ่มทำงานด้านการเมืองชาตินิยมตั้งแต่อายุยังน้อย[5] ตอนอายุ 14 ปี เขาเข้าร่วมแนวร่วมประชาชนต่อต้านลัทธิอาณานิคม จากนั้นจึงสมรสกับ Hằng Phạm ตอนอายุ 18 ปี[4] Đỗ Mười เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามใน ค.ศ. 1939 แต่ถูกทางการฝรั่งเศสจับกุมใน ค.ศ. 1941[5] หรือ 1942 และถูกตัดสินจำคุก 10 ปี พร้อมใช้แรงงานหนักในเรือนจำ Hoa Lo[4] เขาหนีออกจากเรือนจำใน ค.ศ. 1945 เมื่อฝ่ายญี่ปุ่นโค่นล้มระบอบฝรั่งเศสในอินโดจีน และสถาปนาจักรวรรดิเวียดนาม[4] หลังหนีได้ โด๋ เหมื่อยจึงกลายเป็นสมาชิกเหวียตมิญ[4]

เสียชีวิตและมรดก

[แก้]

สำหรับคนนอกหลายคน โด๋ เหมื่อยเป็นผู้นำที่ดูจืดชืด แต่สถานะของเขาภายในพรรคนั้นยิ่งใหญ่มากจนเจ้าหน้าที่พรรคยังคงเรียกเขาว่า "เจ้าพ่อการเมืองเวียดนาม"[6] ในโลกตะวันตกมีงานเขียนเกี่ยวกับเขาหรือผลงานของเขาน้อยมาก[6] ส่วนแหล่งข้อมูลของเวียดนามปกปิดการมีส่วนร่วมของเขาในกระบวนการปฏิรูปและกิจกรรมของพรรค[6] ตามที่ Sophie Quinn-Judge กล่าวไว้ว่า ความเป็นผู้นำของโด๋ เหมื่อย "โดดเด่นด้วยการยืนยันถึงความสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์และอดีตอันยิ่งใหญ่ของพรรค ใน ค.ศ. 1991 'แนวคิดโฮจิมินห์' ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดึงมาจากงานเขียนของโฮจิมินห์ ได้กลายเป็นหนึ่งในอุดมการณ์ชี้นำของประเทศควบคู่ไปกับลัทธิมากซ์–เลนิน ชีวประวัติของคอมมิวนิสต์ยุคแรก เช่น Nguyen Son และ Nguyen Binh ซึ่งมีแนวคิดลัทธิเหมามากเกินไปสำหรับคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้ถูกตีพิมพ์ในวารสารประวัติศาสตร์ พร้อมกับการรับรองถึงความรักที่ประชาชนมีต่อพวกเขา"[6] เขามีอายุครบ 100 ปีในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017.[7] ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2018 โด๋ เหมื่อยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทหารกลาง 108 ในฮานอย[8][9] เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ขณะอายุ 101 ปี เพียง 10 วันหลังจากที่เจิ่น ดั่ย กวางเสียชีวิต และ 7 เดือนหลังจากที่ฟาน วัน ขายเสียชีวิตจากอาการป่วยหนักก่อนเทศกาลตรุษจีน ค.ศ. 2018[10][11][12]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Profile of Đỗ Mười
  2. Viet Tuan (2 ตุลาคม 2018). "Revolutionary, reform architect, Party leader Do Muoi dies aged 101". VnExpress International.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. Mydans, Seth (2 ตุลาคม 2018). "Do Muoi, Vietnam's Leader in Economic Transition, Dies at 101". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 4 5 Tucker 2011, p. 305.
  5. 1 2 Leifer 1995, p. 60.
  6. 1 2 3 4 Quinn-Judge 2006, p. 288.
  7. "Ngày bình dị ở tư gia nguyên Tổng bí thư Đỗ Mười" (ภาษาเวียดนาม). Giadinh.net. 2 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "Chủ tịch Quốc hội Nguyễn Thị Kim Ngân thăm nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười". qdnd.vn.
  9. VTV, BAO DIEN TU (28 เมษายน 2018). "Nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười nhận Huy hiệu 80 năm tuổi Đảng".{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. "Nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười qua đời". Radio Free Asia.
  11. "Nguyên Tổng bí thư Đỗ Mười qua đời" (ภาษาเวียดนาม). BBC. ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. "Former Party General Secretary Đỗ Mười passes away". Vietnam News. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บรรณานุกรม

[แก้]

บทความและวารสาร

[แก้]

หนังสือ

[แก้]
  • Leifer, Michael (1995). Dictionary of the Modern Politics of South-East Asia. Taylor & Francis. ISBN 978-0415042192.
  • Tucker, Spencer C. (2011). The Encyclopedia of the Vietnam War: A Political, Social and Military History. ABC-CLIO. ISBN 9781851099610.