โด๋ เหมื่อย
โด๋ เหมื่อย | |
|---|---|
เหมื่อยใน ค.ศ. 2008 | |
| เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม | |
| ดำรงตำแหน่ง 28 มิถุนายน 1991 – 26 ธันวาคม 1997 | |
| ก่อนหน้า | เหงียน วัน ลิญ |
| ถัดไป | เล ขา เฟียว |
| เลขาธิการคณะกรรมาธิการทหารส่วนกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์ | |
| ดำรงตำแหน่ง 27 มิถุนายน 1991 – 29 ธันวาคม 1997 | |
| ก่อนหน้า | เหงียน วัน ลิญ |
| ถัดไป | เล ขา เฟียว |
| ประธานสภารัฐมนตรีเวียดนาม คนที่ 3 | |
| ดำรงตำแหน่ง 22 มิถุนายน 1988 – 8 สิงหาคม 1991 | |
| ก่อนหน้า | หวอ วัน เกียต |
| ถัดไป | หวอ วัน เกียต |
| รองนายกรัฐมนตรีเวียดนาม | |
| ดำรงตำแหน่ง ธันวาคม 1969 – 2 กรกฎาคม 1976 | |
| นายกรัฐมนตรี | ฝั่ม วัน ด่ง |
| รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการก่อสร้าง | |
| ดำรงตำแหน่ง มิถุนายน 1973 – พฤศจิกายน 1977 | |
| ก่อนหน้า | Trần Đại Nghĩa |
| ถัดไป | Đồng Sĩ Nguyên |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | Nguyễn Duy Cống 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 อำเภอทัญจี่ ฮานอย อินโดจีนของฝรั่งเศส |
| เสียชีวิต | 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 (101 ปี) ฮานอย ประเทศเวียดนาม |
| พรรคการเมือง | พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (1939–1997) |
| คู่สมรส | Hằng Phạm |
โด๋ เหมื่อย (เวียดนาม: Đỗ Mười, เวียดนาม: [ɗǒˀ mɨ̂əj]; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018)[1] เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนาม เขาไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งสูงในพรรคในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ดำรงตำแหน่งประธานคณะรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1988 และได้รับเลือกเป็นเลขาธิการใหญ่คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม (CPV) ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 7 ใน ค.ศ. 1991 เขาดำเนินนโยบายการปกครองแบบผู้นำร่วมของผู้นำคนก่อน และนโยบายการปฏิรูปเศรษฐกิจของเหงียน วัน ลิญ ต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นเลขาธิการใหญ่สองสมัย แต่พ้นจากตำแหน่งใน ค.ศ. 1997 ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 3 ของคณะกรรมการกลางชุดที่ 8 ในสมัยที่สองของเขา
โด๋ เหมื่อยเป็นที่ปรึกษาของคณะกรรมการกลางตั้งแต่ ค.ศ. 1997 จนถึง 2001 เมื่อสถาบันสภาที่ปรึกษาของคณะกรรมการกลางถูกยุบเลิก เขาเป็นผู้แทนในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 9, 10 และ 11 แม้ว่าเขาจะเกษียณจากวงการการเมืองอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1997 แต่โด๋ เหมื่อยยังคงมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ที่โรงพยาบาลทหารกลาง 108[2][3]
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ
[แก้]โด๋ เหมื่อย ยังรู้จักกันในชื่อ Đỗ Bảo เกิดในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 ที่ Dong Phu ทัญจี่ ฮานอย ในชื่อเกิด Nguyễn Duy Cống และเป็นบุตรชายของ Nguyen Xeng[4] เขาเริ่มต้นชีวิตด้วยการทำงานเป็นช่างทาสีบ้าน ก่อนที่จะเริ่มทำงานด้านการเมืองชาตินิยมตั้งแต่อายุยังน้อย[5] ตอนอายุ 14 ปี เขาเข้าร่วมแนวร่วมประชาชนต่อต้านลัทธิอาณานิคม จากนั้นจึงสมรสกับ Hằng Phạm ตอนอายุ 18 ปี[4] Đỗ Mười เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามใน ค.ศ. 1939 แต่ถูกทางการฝรั่งเศสจับกุมใน ค.ศ. 1941[5] หรือ 1942 และถูกตัดสินจำคุก 10 ปี พร้อมใช้แรงงานหนักในเรือนจำ Hoa Lo[4] เขาหนีออกจากเรือนจำใน ค.ศ. 1945 เมื่อฝ่ายญี่ปุ่นโค่นล้มระบอบฝรั่งเศสในอินโดจีน และสถาปนาจักรวรรดิเวียดนาม[4] หลังหนีได้ โด๋ เหมื่อยจึงกลายเป็นสมาชิกเหวียตมิญ[4]
เสียชีวิตและมรดก
[แก้]สำหรับคนนอกหลายคน โด๋ เหมื่อยเป็นผู้นำที่ดูจืดชืด แต่สถานะของเขาภายในพรรคนั้นยิ่งใหญ่มากจนเจ้าหน้าที่พรรคยังคงเรียกเขาว่า "เจ้าพ่อการเมืองเวียดนาม"[6] ในโลกตะวันตกมีงานเขียนเกี่ยวกับเขาหรือผลงานของเขาน้อยมาก[6] ส่วนแหล่งข้อมูลของเวียดนามปกปิดการมีส่วนร่วมของเขาในกระบวนการปฏิรูปและกิจกรรมของพรรค[6] ตามที่ Sophie Quinn-Judge กล่าวไว้ว่า ความเป็นผู้นำของโด๋ เหมื่อย "โดดเด่นด้วยการยืนยันถึงความสำคัญของพรรคคอมมิวนิสต์และอดีตอันยิ่งใหญ่ของพรรค ใน ค.ศ. 1991 'แนวคิดโฮจิมินห์' ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดึงมาจากงานเขียนของโฮจิมินห์ ได้กลายเป็นหนึ่งในอุดมการณ์ชี้นำของประเทศควบคู่ไปกับลัทธิมากซ์–เลนิน ชีวประวัติของคอมมิวนิสต์ยุคแรก เช่น Nguyen Son และ Nguyen Binh ซึ่งมีแนวคิดลัทธิเหมามากเกินไปสำหรับคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้ถูกตีพิมพ์ในวารสารประวัติศาสตร์ พร้อมกับการรับรองถึงความรักที่ประชาชนมีต่อพวกเขา"[6] เขามีอายุครบ 100 ปีในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017.[7] ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2018 โด๋ เหมื่อยเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทหารกลาง 108 ในฮานอย[8][9] เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ขณะอายุ 101 ปี เพียง 10 วันหลังจากที่เจิ่น ดั่ย กวางเสียชีวิต และ 7 เดือนหลังจากที่ฟาน วัน ขายเสียชีวิตจากอาการป่วยหนักก่อนเทศกาลตรุษจีน ค.ศ. 2018[10][11][12]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Profile of Đỗ Mười
- ↑ Viet Tuan (2 ตุลาคม 2018). "Revolutionary, reform architect, Party leader Do Muoi dies aged 101". VnExpress International.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Mydans, Seth (2 ตุลาคม 2018). "Do Muoi, Vietnam's Leader in Economic Transition, Dies at 101". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 13 มกราคม 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 5 Tucker 2011, p. 305.
- 1 2 Leifer 1995, p. 60.
- 1 2 3 4 Quinn-Judge 2006, p. 288.
- ↑ "Ngày bình dị ở tư gia nguyên Tổng bí thư Đỗ Mười" (ภาษาเวียดนาม). Giadinh.net. 2 กุมภาพันธ์ 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Chủ tịch Quốc hội Nguyễn Thị Kim Ngân thăm nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười". qdnd.vn.
- ↑ VTV, BAO DIEN TU (28 เมษายน 2018). "Nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười nhận Huy hiệu 80 năm tuổi Đảng".
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Nguyên Tổng Bí thư Đỗ Mười qua đời". Radio Free Asia.
- ↑ "Nguyên Tổng bí thư Đỗ Mười qua đời" (ภาษาเวียดนาม). BBC. ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Former Party General Secretary Đỗ Mười passes away". Vietnam News. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
บรรณานุกรม
[แก้]บทความและวารสาร
[แก้]- Quinn-Judge, Sophie (กันยายน 2006). "Vietnam's Bumpy Road to Reform" (PDF). Current History. 105 (692). Daniel Mark Redmond: 284–289. doi:10.1525/curh.2006.105.692.284.
{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
หนังสือ
[แก้]- Leifer, Michael (1995). Dictionary of the Modern Politics of South-East Asia. Taylor & Francis. ISBN 978-0415042192.
- Tucker, Spencer C. (2011). The Encyclopedia of the Vietnam War: A Political, Social and Military History. ABC-CLIO. ISBN 9781851099610.




