ข้ามไปเนื้อหา

โซงะ โนะ อูมาโกะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โซงะ โนะ อูมาโกะ
蘇我 馬子
เกิดค.ศ. 551?
เสียชีวิต19 มิถุนายน ค.ศ. 626
สุสานชิมาโนโช อาซูกะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น (ตามธรรมเนียม)
34°28′0.7″N 135°49′34.1″E / 34.466861°N 135.826139°E / 34.466861; 135.826139
อนุสรณ์สถานอิชิบูไตโคฟุง (ตามธรรมเนียม)
ชื่ออื่นชิมะ โนะ โอโอมิ (嶋大臣 (Shima no Ōomi))
ปีปฏิบัติงานปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7
มีชื่อเสียงจากการปฏิรูปการเมืองในยุคอาซูกะ, มีความเกี่ยวข้องกับเจ้าชายโชโตกุ ผู้สนับสนุนศาสนาพุทธ
คู่สมรสธิดาในโมโนโนเบะ โนะ โองูชิ
บุตรคาฮิอิโกะ โนะ อิรัตสึเมะ
โซงะ โนะ เอมิชิ
โซงะ โนะ คูรามาโระ
โทจิโกะ โนะ อิรัตสึเมะ
โฮเดะ โนะ อิรัตสึเมะ
บุพการีโซงะ โนะ อินาเมะ
อิชิบูไตโคฟุงมีแนวโน้มว่าตั้งใจให้เป็นสุสานของโซงะ โนะ อูมาโกะ

โซงะ โนะ อูมาโกะ (蘇我 馬子 (Soga no Umako); ค.ศ. 551? – 19 มิถุนายน ค.ศ. 626)[1] เป็นบุตรในโซงะ โนะ อินาเมะและสมาชิกตระกูลโซงะผู้มีอำนาจในประเทศญี่ปุ่น

อูมาโกดำเนินการปฏิรูปการเมืองร่วมกับเจ้าชายโชโตกุในรัชสมัยจักรพรรดิบิดัตสึกับจักรพรรดินีซูอิโกะ[2] และสถาปนาฐานที่มั่นของตระกูลโซงะในราชสำนักด้วยการให้พระธิดาของพระองค์สมรสกับสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์

ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 6 โซงะ โนะ อูมาโกะได้ใช้ความพยายามอย่างยิ่งในการส่งเสริมพระพุทธศาสนาในญี่ปุ่น และมีบทบาทสำคัญในการทำให้มีการยอมรับศาสนานี้ ในเวลานั้น ตระกูลโซงะได้ว่าจ้างผู้อพยพจากจีนและเกาหลี และทำงานเพื่อให้ได้เทคโนโลยีขั้นสูงและความรู้อื่น ๆ ใน ค.ศ. 587 อูมาโกะเอาชนะโมโนโนเบะ โนะ โมริยะในยุทธการที่ชิงิซัง ทำให้ยังคงรักษาอำนาจของตระกูลโซงะไว้ต่อไป ตามข้อมูลจากนิฮงโชกิส่วนซูอิโกะ ในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 593 มีการบรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้าไว้ในศิลาฤกษ์ใต้เสาเจดีย์ที่อาซูกะ-เดระ (ในเวลานั้นคือ โฮโก-จิ) วัดที่อูมาโกะสั่งให้สร้าง[3]

เชื่อกันว่าอิชิบูไตโคฟุงเป็นที่ตั้งของสุสานโซงะ โนะ อูมาโกะ[4]

พงศาวลี

[แก้]

พระมเหสีของโซงะ โนะ อูมาโกะเป็นพระธิดาในโมโนโนเบะ โนะ โองูชิและพระเชษฐ/กนิษฐภคินีในโมโนโนเบะ โนะ โมริยะ ทั้งคู่ให้กำเนิดพระโอรสธิดา 5 พระองค์

อ้างอิง

[แก้]
  1. 19 มิถุนายน ค.ศ. 626 ตรงกับวันที่ 20 เดือน 5 ค.ศ. 626 (ปีเฮโบะ) ตามปฏิทินสุริยจันทรคติที่ใช้งานในญี่ปุ่นจนถึง ค.ศ. 1873
  2. Mulhern, Chieko Irie (1991). Heroic with grace: legendary women of Japan. Armonk, N.Y: M.E. Sharpe. p. 40. ISBN 0-87332-552-4.
  3. Aston, W. G. (2008). Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times. New York: Cosimo, Inc. ISBN 978-1-60520-146-7.
  4. "Ishibutai kofun". Asukanet.gr.jp. สืบค้นเมื่อ 2012-06-10.