ข้ามไปเนื้อหา

โจวันนี ดี โลเรนโซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โจวันนี ดี โลเรนโซ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม โจวันนี ดี โลเรนโซ[1]
วันเกิด (1993-08-04) 4 สิงหาคม ค.ศ. 1993 (32 ปี)
สถานที่เกิด Castelnuovo di Garfagnana อิตาลี
ส่วนสูง 1.83 เมตร (6 ฟุต 0 นิ้ว)
ตำแหน่ง แบ็กขวา
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
 นาโปลี
หมายเลข 22
สโมสรเยาวชน
2004–2009 ลุชเชเซ
2009–2010 เรกจีนา
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2010–2015 เรกจีนา 58 (0)
2012–2013 → กูเนโอ (ยืม) 27 (1)
2015–2017 มาเตรา 58 (3)
2017–2019 เอมโปลี 73 (6)
2019– นาโปลี 71 (6)
ทีมชาติ‡
2013 อิตาลี อายุไม่เกิน 20 ปี 3 (0)
2013 อิตาลี อายุไม่เกิน 21 ปี 3 (0)
2019– อิตาลี 15 (1)
เกียรติประวัติ
ฟุตบอลชาย
ตัวแทนของ  อิตาลี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป
ชนะเลิศยุโรป 2020
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 23:10, 29 สิงหาคม 2021 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 22:02, 8 กันยายน 2021 (UTC)

โจวันนี ดี โลเรนโซ Cavaliere OMRI (เกิด 4 สิงหาคม ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวอิตาลีที่เล่นในตำแหน่งแบ็กขวาให้แก่นาโปลีในเซเรียอาและทีมชาติอิตาลี

สโสรอาชีพ

[แก้]

ระหว่างปี 2015 ถึง 2017 ดิ ลอเรนโซ ลงเล่นให้กับ มาเตรา โดยลงสนามไปทั้งหมด 58 นัด และทำได้ 3 ประตู[2] ดิ ลอเรนโซ เซ็นสัญญากับ เอ็มโปลี ในเดือนสิงหาคม 2017[3]

วันที่ 7 มิถุนายน 2019 ดิ ลอเรนโซ ย้ายร่วมทีม นาโปลี ด้วยค่าตัว 8 ล้านยูโร[4] วันที่ 14 กรกฎาคม 2022 ดิ ลอเรนโซ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมคนใหม่ของนาโปลี ต่อจากการย้ายออกไปของ โลเรนโซ อินซิญเญ และ กาลีดู กูลีบาลี[5]

ทีมชาติ

[แก้]

ดี โลเรนโซเคยเป็นตัวแทนของทีมชาติอิตาลีในรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปีและรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี[6]

วันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 2013 เขาลงเล่นนัดแรกให้แก่ทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปีภายใต้การคุมทีมของอดีตนักฟุตบอลอิตาลี ลุยจี ดี บีอาโจ ในเกมกระชับมิตรที่พบกับสโลวาเกีย ซึ่งอิตาลีเอาชนะไปได้ 4–1

เขาลงเล่นให้แก่ทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2019 โดยได้ลงเล่นเป็นตัวจริง ช่วยให้ทีมบุกไปเอาชนะลีชเทินชไตน์ 5–0 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก[7]

เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2021 เขามีชื่อติดทีมชาติอิตาลีในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ภายใต้การคุมทีมของโรแบร์โต มันชีนี[8] วันที่ 11 กรกฎาคม เขาได้ลงเล่นเต็มเวลาในนัดชิงชนะเลิศที่สนามกีฬาเวมบลีย์และมีส่วนช่วยให้อิตาลีชนะเลิศรายการนี้เป็นสมัยที่สอง หลังจากที่เอาชนะการยิงลูกโทษเหนืออังกฤษ 3–2[9]

เมื่อวันที่ 8 กันยายน ดิ ลอเรนโซ ทำประตูแรกให้กับทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่ ซึ่งเป็นประตูปิดท้ายในเกมเหย้าที่เอาชนะ ลิทัวเนีย 5–0 ในการแข่งขัน ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก; นอกจากนี้ เขายังมีส่วนร่วมกับประตูแรกในทีมชาติของ Giacomo Raspadori ซึ่งเป็นประตูที่สามของแมตช์นี้อีกด้วย[10][11][12]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ดี โลเรนโซ เกิดที่ Castelnuovo di Garfagnana พ่อแม่ของเขามาจากกัมปาเนียในภาคใต้ของอิตาลี[13]

เกียรติประวัติ

[แก้]

เอมโปลี

นาโปลี

อิตาลี

เครื่องราชอิสริยภรณ์

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Comunicato Ufficiale N. 32" [Official Statement No. 32] (PDF) (ภาษาอิตาลี). Lega Serie A. 4 September 2018. p. 3. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2018-09-21. สืบค้นเมื่อ 13 June 2021.
  2. ↑ Redazione (2019-05-27). "Giovanni Di Lorenzo, primo acquisto del Napoli! 10 milioni all'Empoli". Europa Calcio (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  3. ↑ "Calciomercato Empoli, preso il difensore Di Lorenzo a titolo definitivo". www.tuttosport.com (ภาษาอิตาลี). 2017-08-30. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  4. ↑ "Empoli, Di Lorenzo: "Per tutti ero Bati. Sogno l'azzurro, ma prima la salvezza"". La Gazzetta dello Sport - Tutto il rosa della vita (ภาษาอิตาลี). 2019-04-06. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  5. ↑ "Spalletti on Kim, Kvicha and new Napoli captain - Football Italia" (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2022-07-14. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  6. ↑ "Inter go for Di Lorenzo? | Football Italia". www.football-italia.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-20. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  7. ↑ "Historic manita in Liechtenstein | Football Italia". www.football-italia.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-03-02. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  8. ↑ "Mancini names uncapped striker Raspadori in final Italy Euro 2020 squad". Reuters (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2022-12-05. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  9. 1 2 McNulty, Phil (11 July 2021). "England lose shootout in Euro 2020 final". BBC Sport (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 11 July 2021.
  10. ↑ UEFA.com. "History: Italy-Lithuania | European Qualifiers 2022". UEFA.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  11. ↑ Daniel, Vivian (2021-09-08). "GMNC". gmnc.us.com (ภาษาอิตาลี). สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  12. ↑ "Italia-Lituania 5-0: Kean, Raspadori e Di Lorenzo rimettono gli azzurri sulla strada per i Mondiali". la Repubblica (ภาษาอิตาลี). 2021-09-08. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  13. ↑ "Di Lorenzo convocato all'Europeo a 12 anni dal debutto in rossonero". Il Tirreno (ภาษาอิตาลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-10-27. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  14. ↑ "Giovanni Di Lorenzo Stats | Soccerway". www.soccerway.com (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  15. ↑ "Coppa: Napoli beat Juventus on penalties | Football Italia". www.football-italia.net. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-16. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  16. ↑ Segretariato generale della Presidenza della Repubblica - Servizio sistemi informatici. "Mattarella ha conferito onorificenze motu proprio ai giocatori e allo staff della Nazionale vincitrice del campionato europeo". Quirinale (ภาษาอิตาลี). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-07-16. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=โจวันนี_ดี_โลเรนโซ&oldid=12832364"