ข้ามไปเนื้อหา

โคลงนิราศชุมพร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โคลงนิราศชุมพร
กวีพระพิพิธสาลี
ประเภทโคลงนิราศ
คำประพันธ์โคลงสี่สุภาพ
ความยาว193 บท
ยุคสันนิษฐานว่าในสมัยรัชกาลที่ 1
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมวรรณศิลป์

โคลงนิราศชุมพร เป็นนิราศประพันธ์โดยพระพิพิธสาลี แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 193 บท ไม่มีร่ายนำในตอนต้น เนื้อความในโคลงตั้งแต่บทแรกถึงโคลงบทที่ 13 กล่าวสรรเสริญพระนครและพระมหากษัตริย์ ตามประเพณีนิยมของโคลงนิราศ โคลงหลายบทได้รับอิทธิพลจากโคลงสมัยอยุธยา เช่น คล้ายกับกาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ[1]

โคลงนิราศชุมพรกล่าวถึงการเดินทางจากกรุงเทพไปยังชุมพร เริ่มเรื่องด้วยบทยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์และชมพระนคร จากนั้นจึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รักตามขนบของนิราศ สถานที่ที่กวีพรรณนาเป็นแห่งแรก คือ ตำหนักน้ำหรือตำหนักแพ จากนั้นกล่าวถึงวัดอรุณราชวราราม ปากคลองบางกอก (บางหลวง) วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ย่านสำเพ็ง บางลำพู (ล่าง) บางรัก บางนา ออกไปยังสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นออกไปยังทะเลอ่าวไทยสู่ภาคใต้ ผ่านบ้านแหลม สมุทรสาคร เพชรบุรี เขาสามร้อยยอด บางสะพาน เขาทะลุ ประจวบคีรีขันธ์ เข้าเขตอำเภอปะทิว และถึงเมืองชุมพร[2]

เชื่อว่าพระพิพิธสาลีมีอายุอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 1[3] แต่งขึ้นเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ทั้งความในนิราศก็มิได้ระบุถึงสาเหตุของการเดินทางในครั้งนั้น

อ้างอิง

[แก้]
  1. "โคลงนิราศพระพิพิธสาลี". วัชรญาณ.
  2. "โคลงนิราศชุมพร". นามานุกรมวรรณคดีไทย.[ลิงก์เสียถาวร]
  3. รุ่งโรจน์ อภิรมย์อนุกูล (2556). "เมืองพระประแดง: จากคลองเตย มานครเขื่อนขันธ์จบที่อำเภอพระประแดง". ดำรงวิชาการ. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2024-12-21. สืบค้นเมื่อ 2025-05-07.