แอ็สเตบาน ออกง
 | ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
แอ็สเตบาน ออกง | |
|---|---|
.jpg) ออกงในการแข่งขันเจแปนนีสกรังด์ปรีซ์ 2024 | |
| เกิด | แอ็สเตบาน โฌเซ ฌ็อง-ปีแยร์ ออกง-เกลฟาน 17 กันยายน ค.ศ. 1996 เอเวรอ เออร์ ฝรั่งเศส |
| คู่รัก | ฟลาวี บาร์ลา (2023–ปัจจุบัน) |
| ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก | |
| สัญชาติ |  ฝรั่งเศส |
| ทีมฤดูกาล 2026 | ฮาส-แฟร์รารี[1] |
| หมายเลขรถ | 31 |
| แข่ง | 180 (ออกตัว 180) |
| แชมป์โลก | 0 |
| ชนะ | 1 |
| โพเดียม | 4 |
| คะแนน | 483 |
| ตำแหน่งโพล | 0 |
| รอบเร็วที่สุด | 1 |
| แข่งครั้งแรก | เบลเจียนกรังด์ปรีซ์ 2016 |
| ชนะครั้งแรก | ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ 2021 |
| แข่งครั้งล่าสุด | กาตาร์กรังด์ปรีซ์ 2024 |
| อันดับฤดูกาล 2025 | 15 (38 คะแนน) |
| รายการที่แล้ว | |
| ตำแหน่งแชมป์ | |
| เว็บไซต์ | esteban-ocon |
แอ็สเตบาน โฌเซ ฌ็อง-ปีแยร์ ออกง-เกลฟาน (ฝรั่งเศส: Esteban José Jean-Pierre Ocon-Khelfane, ออกเสียง: [ɛs.te.ban ɔ.kɔ̃]; เกิด 17 กันยายน ค.ศ. 1996) เป็นนักแข่งรถชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันแข่งรถในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่ฮาส ออกงเป็นผู้ชนะการแข่งขันฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ 2021 กับอาลปีน
ออกงเกิดและเติบโตที่แคว้นนอร์ม็องดีในครอบครัวชนชั้นแรงงาน เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการแข่งรถคาร์ตตั้งแต่อายุเก้าขวบ และเป็นแชมป์หลายรายการทั้งในระดับชาติและนานาชาติ จนได้เลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาเยาวชนใน ค.ศ. 2012[2] ออกงได้รับตำแหน่งแชมป์แรกในการแข่งขันเอฟไอเอฟอร์มูลาทรีชิงแชมป์ยุโรป 2014 กับเปรมา นำหน้า ทอม บลูมควิสต์ และ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[3] ต่อมาออกงได้ชนะการแข่งขันจีพีทรีซีรีส์ 2015 กับอาแอร์เต ด้วยผลงานการขึ้นโพเดียม 14 ครั้งจากการแข่งขันทั้งหมด 18 รายการ[4] ออกงเป็นสมาชิกของเมอร์เซเดสจูเนียร์ทีมตั้งแต่ ค.ศ. 2015[5] และเแข่งขันฟอร์มูลาวันรายการแรกที่เบลเจียนกรังด์ปรีซ์ 2016 กับแมเนอร์ เพื่อเข้ามาแทนที่ รีโย ฮารียันโต ในการแข่งขันที่เหลือของฤดูกาล 2016[6][7] เขาย้ายมาฟอร์ซอินเดียในฤดูกาล 2017 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นเรซซิงพอยต์ในเวลาต่อมา โดยจับคู่กับ เซร์ฆิโอ เปเรซ[8] ออกงแยกทางกับเรซซิงพอยต์ในช่วงท้ายของฤดูกาล 2018 หลังจากผ่านไปได้สองฤดูกาล และย้ายมาเป็นนักขับสำรองให้แก่เมอร์เซเดสในฤดูกาล 2019[9]
ออกงกลับมาแข่งขันในฐานะนักแข่งหลักอีกครั้งกับเรอโนในฤดูกาล 2020[10] โดยเขาสร้างผลงานให้แก่ตนเองด้วยการจบในอันดับบนโพเดียมครั้งแรกในการแข่งขันเศาะคีรกรังด์ปรีซ์ 2020[11] ออกงยังคงรักษาตำแหน่งนักแข่งหลักไว้ได้ในฤดูกาล 2021 พร้อมกับจับคู่กับ เฟร์นันโด อาลอนโซ ในทีมที่ได้ปรับภาพลักษณ์ใหม่เป็นอาลปีน[12] เขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์รายการแรกที่ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ 2021[13][14] ออกงมีผลงานที่ประสบความสำเร็จน้อยลงในฤดูกาล 2022 อย่างไรก็ตามเขาได้กลายเป็นเพื่อนร่วมทีมคนแรกที่ทำคะแนนได้ดีกว่าอาลอนโซในการชิงแชมป์โลกของฤดูกาล นับตั้งแต่ เจนสัน บัตทัน จากฤดูกาล 2015[15] จนกระทั่งเขาได้อันดับบนโพเดียมเป็นครั้งที่สามในการแข่งขันโมนาโกกรังด์ปรีซ์ 2023[16] ในฤดูกาล 2024 ซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายของเขากับอาลปีน ออกงทำรอบได้เร็วที่สุดเป็นครั้งแรกในอาชีพที่สหรัฐอเมริกา[17] ตามมาด้วยโพเดียมครั้งที่สี่ที่เซาเปาลู แม้ว่าการแข่งขันจะอยู่ภายใต้สภาพอากาศชื้นก็ตาม[18] เขาแยกทางกับอาลปีนหลังการแข่งขันกาตาร์กรังด์ปรีซ์ และย้ายไปฮาสสำหรับฤดูกาล 2025 เคียงคู่กับ โอลิเวอร์ แบร์แมน[19]
จากสถิติล่าสุด ณ การแข่งขันอาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2025 ออกงมีผลงานเป็นชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์หนึ่งครั้ง รอบเร็วที่สุดหนึ่งครั้ง และอันดับบนโพเดียมสี่ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน ออกงเซ็นสัญญาอยู่กับฮาสอย่างน้อยจนสิ้นสุดฤดูกาล 2026[1]
สถิติการแข่งรถคาร์ต
[แก้]สรุปอาชีพนักแข่งรถคาร์ต
[แก้]| ฤดูกาล | รายการ | ทีม | อันดับ |
|---|---|---|---|
| 2005 | ช็องปียอนาเรฌียอนาลอีลเดอฟร็องส์ – รุ่นมินิ | 1 | |
| กุปเดอฟร็องส์ – รุ่นมินิ | 5 | ||
| 2006 | ช็องปียอนาเดอฟร็องส์ – รุ่นมินิ | 8 | |
| 2007 | ช็องปียอนาเดอฟร็องส์ – รุ่นมินิ | 1 | |
| 2008 | ช็องปียอนาเดอฟร็องส์ – รุ่นคาเดต | 1 | |
| บริดจสโตนคัป – รุ่นคาเดต | NC | ||
| 2009 | บริดจสโตนคัปยุโรป – รุ่นเคเอฟทรี | 4 | |
| ดับเบิลยูเอสเคอินเตอร์แนชันนัลซีรีส์ – รุ่นเคเอฟทรี | 35 | ||
| สเปนิชแชมเปียนชิป – รุ่นเคเอฟทรี | 35 | ||
| 2010 | เฟรนช์คัป – รุ่นเคเอฟทรี | 1 | |
| โตรเฟโออันเดรอามาร์กุตตี – รุ่นเคเอฟทรี | 2 | ||
| ดับเบิลยูเอสเคเนชันส์คัป – รุ่นเคเอฟทรี | 6 | ||
| บริดจสโตนคัปยูโรเปียนไฟนอล – รุ่นเคเอฟทรี | 6 | ||
| ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์คัป – รุ่นเคเอฟทรี | 7 | ||
| เซาท์การ์ดาวินเทอร์คัป – รุ่นเคเอฟทรี | 7 | ||
| ดับเบิลยูเอสเคยูโรซีรีส์ – รุ่นเคเอฟทรี | 14 | ||
| อิตาเลียนโอเพนมาสเตอส์ – รุ่นเคเอฟทรี | 35 | ||
| โมนาโกคาร์ตคัป – รุ่นเคเอฟทรี | 39 | ||
| ซีไอเค-เอฟไอเอยูโรเปียนแชมเปียนชิป – รุ่นเคเอฟทรี | NC | ||
| 2011 | กรังด์ปรีซ์โอเพนคาร์ตติง – รุ่นเคเอฟทรี | 1 | |
| ช็องปียอนาเดอฟร็องส์ – รุ่นเคเอฟทรี | 1 | ||
| โตรเฟโอกรีโฟเน – รุ่นเคเอฟทรี | 1 | ||
| ดับเบิลยูเอสเคยูโรซีรีส์ – รุ่นเคเอฟทรี | จีเอสเอ็มวันคาร์ตติง | 2 | |
| โตรเฟโออันเดรอามาร์กุตตี – รุ่นเคเอฟทรี | จีเอสเอ็มคาร์ตติง | 6 | |
| อีอาร์ดีเอฟมาสเตอส์คาร์ต – รุ่นจูเนียร์ | 9 | ||
| ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์คัป – รุ่นเคเอฟทรี | 14 | ||
| ซีไอเค-เอฟไอเอคาร์ตติงอะแคเดมีโทรฟี | 27 | ||
| ซีไอเค-เอฟไอเอยูโรเปียนแชมเปียนชิป – รุ่นเคเอฟทรี | NC | ||
| 2012 | อินโดนีเซียคาร์ตปรีซ์ – รุ่นเคเอฟทู | 14 | |
| แหล่งข้อมูล:[20][21] | |||
สถิติการแข่งรถ
[แก้]สรุปอาชีพนักแข่งรถ
[แก้]ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน
[แก้]- (คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
- หมายเหตุ
- † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด
- ‡ คะแนนเพียงครึ่งหนึ่งถูกมอบให้ เนื่องจากการแข่งขันเสร็จสิ้นน้อยกว่าร้อยละ 75 ของระยะทางทั้งหมด
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Haas confirm signing of Ocon on multi-year contract". Formula One. 25 July 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 July 2024. สืบค้นเมื่อ 25 July 2024.
- ↑ Musker, Ant (4 October 2013). "Lotus's one to watch: Esteban Ocon". Paddock Scout. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 October 2020. สืบค้นเมื่อ 18 October 2013.
- ↑ Thomas, Stella-Maria; Waite, Lynne (13 October 2014). "Ocon claims title, Verstappen wins race at Imola". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 May 2023. สืบค้นเมื่อ 29 May 2023.
- ↑ David, Gruz (29 November 2015). "Ocon secures GP3 title as Palou takes maiden win". Formula Scout. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2021. สืบค้นเมื่อ 11 February 2025.
- ↑ Collantine, Keith (7 May 2015). "Ocon joins Mercedes' young driver roster". RaceFans. Collantine Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 January 2023. สืบค้นเมื่อ 6 September 2024.
- ↑ Barretto, Lawrence (10 August 2016). "Manor F1 team replaces Rio Haryanto with Esteban Ocon". Autosport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 August 2016. สืบค้นเมื่อ 10 August 2016.
- ↑ Morlidge, Matt (10 August 2016). "Esteban Ocon steps up to replace Rio Haryanto at Manor". Sky Sports. Sky UK. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 August 2016. สืบค้นเมื่อ 10 August 2016.
- ↑ Khorounzhiy, Valentin (10 November 2016). "Force India signs Ocon on multi-year deal". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 July 2018. สืบค้นเมื่อ 10 November 2016.
- ↑ Noble, Jonathan; Beer, Matt (23 November 2018). "Esteban Ocon gets 2019 Mercedes F1 reserve driver role". Autosport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 November 2018. สืบค้นเมื่อ 30 November 2018.
- ↑ Khorounzhiy, Valentin; Mitchell, Scott (29 August 2019). "Ocon to replace Hulkenberg at Renault". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 August 2019. สืบค้นเมื่อ 29 August 2019.
- ↑ "Delighted Ocon reflects on 'difficult journey' to maiden podium after P2 finish in Sakhir". Formula One. 6 December 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 May 2023. สืบค้นเมื่อ 29 May 2023.
- ↑ Smith, Luke; Vording, Ronal (2 July 2020). "Ocon would welcome Alonso as Renault F1 team-mate in 2021". Autosport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 August 2021. สืบค้นเมื่อ 31 August 2021.
- ↑ Richards, Giles (1 August 2021). "Ocon claims Hungarian Grand Prix as Hamilton gets promoted to second". The Guardian. ISSN 1756-3224. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 March 2022. สืบค้นเมื่อ 21 February 2022.
- ↑ "Ocon thanks Alpine team mate Alonso for 'fighting like a lion' to help him to maiden win in Hungary". Formula One. 1 August 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 May 2023. สืบค้นเมื่อ 29 May 2023.
- ↑ "'No need for some of his criticism' – Ocon 'disappointed' by sour end to time as 'legend' Alonso's team mate". Formula One. 25 November 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 February 2025. สืบค้นเมื่อ 11 February 2025.
- ↑ "Delighted Ocon 'on a cloud' as Alpine claim first podium since 2021 in Monaco". Formula One. 28 May 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 May 2023. สืบค้นเมื่อ 29 May 2023.
- ↑ "Leclerc leads dominant Ferrari one-two in Austin as Norris loses third to Verstappen after penalty". Formula One. 20 October 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2024. สืบค้นเมื่อ 11 February 2025.
- ↑ "'We never gave up and here we are' – Alpine pair overjoyed by unexpected double podium in Brazil". Formula One. 3 November 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 November 2024. สืบค้นเมื่อ 4 November 2024.
- ↑ "Alpine confirm Doohan to race in Abu Dhabi as Ocon is released". Formula One. 2 December 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2024. สืบค้นเมื่อ 11 February 2025.
- 1 2 "Esteban Ocon – Racing career profile". Driver Database. The Race. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 October 2020. สืบค้นเมื่อ 3 December 2021.
- ↑ "Ocon, Esteban – Results". Kartcom (ภาษาฝรั่งเศส). KSP Reportages. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2021. สืบค้นเมื่อ 3 December 2021.
- ↑ "Esteban Ocon – Results". Motorsport Stats. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2024. สืบค้นเมื่อ 12 February 2025.
- ↑ "Esteban Ocon – Involvement". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2024. สืบค้นเมื่อ 12 February 2025.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]
- เว็บไซต์ทางการ
- แอ็สเตบาน ออกง สรุปอาชีพนักแข่งรถที่ไดรเวอร์ดีบี.คอม
