แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี
ลิงก์ข้ามภาษาในบทความนี้ มีไว้ให้ผู้อ่านและผู้ร่วมแก้ไขบทความศึกษาเพิ่มเติมโดยสะดวก เนื่องจากวิกิพีเดียภาษาไทยยังไม่มีบทความดังกล่าว กระนั้น ควรรีบสร้างเป็นบทความโดยเร็วที่สุด |
แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
ฟีชีเปาจีใน ค.ศ. 2008 | |||||||
| เกิด | 12 ธันวาคม ค.ศ. 1946 เซาเปาลู บราซิล | ||||||
| คู่สมรส |
| ||||||
| บุตร | 7 คน รวมถึงแอเมร์ซง ฌูนีโอร์ | ||||||
| ญาติ |
| ||||||
| ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก | |||||||
| สัญชาติ | |||||||
| ฤดูกาลที่แข่ง | 1970–1980 | ||||||
| ทีม | |||||||
| แข่ง | 149 (ออกตัว 144) | ||||||
| แชมป์โลก | 2 (1972, 1974) | ||||||
| ชนะ | 14 | ||||||
| โพเดียม | 35 | ||||||
| คะแนน | 281 | ||||||
| ตำแหน่งโพล | 6 | ||||||
| รอบเร็วที่สุด | 6 | ||||||
| แข่งครั้งแรก | บริติชกรังด์ปรีซ์ 1970 | ||||||
| ชนะครั้งแรก | ยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ 1970 | ||||||
| ชนะครั้งล่าสุด | บริติชกรังด์ปรีซ์ 1975 | ||||||
| แข่งครั้งล่าสุด | ยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ 1980 | ||||||
| แชมป์คาร์ | |||||||
| แข่งขัน 195 รายการตลอด 13 ฤดูกาลแข่งขัน | |||||||
| อันดับที่ดีที่สุด | 1 (1989) | ||||||
| แข่งครั้งแรก | ลองบีชกรังด์ปรีซ์ 1984 (ลองบีช) | ||||||
| แข่งครั้งล่าสุด | มิชิแกน 500 1996 (มิชิแกน) | ||||||
| ชนะครั้งแรก | มิชิแกน 500 1985 (มิชิแกน) | ||||||
| ชนะครั้งล่าสุด | บ๊อชสปาร์กปลั๊กกรังด์ปรีซ์ 1995 (นาซาเรท) | ||||||
| |||||||
| ลายมือชื่อ | |||||||
แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี (โปรตุเกส: Emerson Fittipaldi, เสียงอ่านภาษาโปรตุเกสแบบบราซิล: [ˈɛmeʁsõ fitʃiˈpawdʒi]; เกิด 12 ธันวาคม ค.ศ. 1946) เป็นอดีตนักแข่งรถและผู้บริหารการกีฬาท้าความเร็วชาวบราซิล เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1970 ถึง 1980 และการแข่งขันอินดีคาร์ตั้งแต่ฤดูกาล 1984 ถึง 1996 ฟีชีเปาจีเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับด้วยกันสองสมัยในฤดูกาล 1972 และ 1974 กับโลตัสและแมคลาเรนตามลำดับ และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 14 รายการตลอด 11 ฤดูกาลแข่งขัน ส่วนผลงานการแข่งรถล้อเปิดในสหรัฐอเมริกานั้น ฟีชีเปาจีเป็นแชมป์อินดีคาร์เวิลด์ซีรีส์ประเภทนักขับในฤดูกาล 1989 กับแพทริก และชนะการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 สองครั้ง
ฟีชีเปาจีเกิดและเติบโตที่เซาเปาลู โดยเขาเริ่มแข่งจักรยานยนต์เมื่ออายุ 14 ปี และไฮโดรเพลนเมื่ออายุ 16 ปี แต่เขาเลิกแข่งขันกีฬาทางน้ำไปหลังจากเกิดอุบัติเหตุกับวิลซง พี่ชายของเขา และหันมาแข่งความเร็วบนบกเพียงอย่างเดียว[1] เขาได้ตำแหน่งแชมป์จากการแข่งรถคาร์ตของเซาเปาลูใน ค.ศ. 1965 และการแข่งขันฟอร์มูลาวีฤดูกาลแรกของบราซิลใน ค.ศ. 1967 ก่อนที่เขาจะย้ายไปยุโรปใน ค.ศ. 1969 เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันรายการอื่น ๆ ภายนอกประเทศอย่างเช่นฟอร์มูลาฟอร์ด ซึ่งทำให้เขาได้รับโอกาสจากจิม รัสเซลล์ ให้ลงแข่งกับทีมของตนในการแข่งขันบริติชฟอร์มูลาทรี จนกระทั่งได้เป็นแชมป์ในฤดูกาลแรกของเขา[1][2] ฟีชีเปาจีเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันยูโรเปียนฟอร์มูลาทูประจำฤดูกาล 1970 และได้อันดับที่สามจากการชิงแชมป์กับโลตัส[2][3]
ฟีชีเปาจีเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันครั้งแรกในฐานะนักขับคนที่สามให้แก่โลตัสที่การแข่งขันบริติชกรังด์ปรีซ์ของฤดูกาล 1970 จากการชักชวนของคอลิน แชปแมน ผู้ก่อตั้งทีม และกลายมาเป็นนักแข่งหลักในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ครั้งที่ห้าของเขาภายหลังการเสียชีวิตของย็อคเคิน รินท์[1][4] เขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จกับโลตัสรวมถึงตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับสมัยแรกจากฤดูกาล 1972 ด้วยอายุ 25 ปี 273 วัน ทำให้เขาเป็นนักขับชาวบราซิลคนแรกที่ได้รับตำแหน่งและมีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ฟอร์มูลาวัน ณ ขณะนั้น ซึ่งเขาครองสถิติให้หลังยาวนานถึง 33 ปี[5][6][7] ฟีชีเปาจีย้ายไปยังแมคลาเรนสำหรับการแข่งขันในฤดูกาล 1974 โดยเขาได้รับตำแหน่งแชมป์อีกหนึ่งสมัยและช่วยให้แมคลาเรนได้รับตำแหน่งแชมป์ประเภทผู้ผลิตสมัยแรก[2][5] เขาสร้างความประหลาดใจให้แก่วงการฟอร์มูลาวันด้วยการย้ายเข้าสู่ฟีชีเปาจีออโตโมทีฟที่เขาและวิลซงร่วมกันก่อตั้งขึ้นมาก่อนหน้าฤดูกาล 1976[5][8] ฟีชีเปาจีมีผลงานที่ไม่ประสบความสำเร็จมากนักในการแข่งขันห้าฤดูกาลสุดท้าย เนื่องจากรถของทีมมีความสามารถในการแข่งขันไม่เพียงพอที่จะได้รับชัยชนะ โดยเขามีผลงานดีที่สุดเป็นอันดับบนโพเดียมเพียงแค่สองครั้ง ก่อนที่เขาจะเลิกแข่งขันฟอร์มูลาวันหลังสิ้นสุดฤดูกาล 1980 เพื่อผันตัวมาบริหารฟีชีเปาจีออโตโมทีฟซึ่งถูกพิทักษ์ทรัพย์เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 1982[2][4][8]
ฟีชีเปาจีไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการหลักใดเลยในระยะเวลาสี่ปีภายหลังการแข่งขันฟอร์มูลาวัน จนกระทั่งกลับมาลงแข่งอีกครั้งที่การแข่งขันแชมเปียนชิปออโตเรซซิงทีมส์ของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ฤดูกาล 1984 ถึง 1996 โดยเขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จจำนวนมาก รวมถึงตำแหน่งแชมป์ประจำฤดูกาล 1989 และชัยชนะในการแข่งขันอินเดียแนโพลิส 500 ประจำปี 1989 และ 1993[5][9][10] นับตั้งแต่นั้นมา ฟีชีเปาจีได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการย่อยเป็นครั้งคราว และรายการหลักอย่างการแข่งขัน 6 ชั่วโมง เซาเปาลู 2014 เมื่ออายุ 67 ปี[11] ฟีชีเปาจีมีชื่อบรรจุอยู่ในหอเกียรติยศกีฬาท้าความเร็วแห่งอเมริกาและหอเกียรติยศเอฟไอเอ[12][13]
สถิติการแข่งรถ
[แก้]สรุปอาชีพนักแข่งรถ
[แก้]รายการนี้ยังไม่สมบูรณ์ คุณสามารถช่วยได้โดยเพิ่มข้อมูล |
- หมายเหตุ
- † ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับระดับสูง (graded driver)
ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
[แก้]- (คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์
[แก้]- (คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
| ฤดูกาล | ผู้เข้าแข่งขัน | แชสซี | เครื่องยนต์ | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1971 | โกลด์ลีฟทีมโลตัส | โลตัส 72ซี | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | ARG Ret |
QUE Ret |
SPR 7 |
RIN | OUL | |||
| โลตัส 56บี | แพรตต์แอนด์วิตนีย์ เอสทีเอ็น76 เทอร์ไบน์ | ROC Ret |
INT Ret |
||||||||
| โลตัส 72ดี | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | VIC 2 | |||||||||
| 1972 | จอห์นเพลเยอร์ทีมโลตัส | โลตัส 72ดี | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | ROC 1 |
BRA Ret |
INT 1 |
OUL 2 |
REP 1 |
VIC Ret |
||
| 1973 | จอห์นเพลเยอร์ทีมโลตัส | โลตัส 72ดี | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | ROC Ret |
INT Ret |
||||||
| 1974 | มาร์ลโบโรทีมเท็กซาโก | แมคลาเรน เอ็ม23 | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | PRE 1 |
ROC 3 |
INT | |||||
| 1975 | มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน | แมคลาเรน เอ็ม23 | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | ROC 5 |
INT 2 |
SUI Ret |
|||||
| 1978 | ฟีชีเปาจีออโตโมทีฟ | ฟีชีเปาจี เอฟ5เอ | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | INT 2 |
|||||||
| 1980 | สกัลฟีชีเปาจีออโตโมทีฟ | ฟีชีเปาจี เอฟ7 | ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 | ESP 5 |
|||||||
| แหล่งที่มา:[20] | |||||||||||
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 Fittipaldi, Emerson (14 มีนาคม 2013). "From motorbikes to McLaren". McLaren Racing. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 Diepraam, Mattijs; Nyberg, Rainer (12 กรกฎาคม 2004). "The Champions / Emerson Fittipaldi: Making it big on both sides of the Atlantic". Forix. Motorsport Network. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Higham, Peter (1995). The Guinness Guide to International Motor Racing: A Complete Reference from Formula One to Touring Cars. Enfield, London: Guinness. น. 214. ISBN 0-85112-642-1 – โดยทาง Open Library.
- 1 2 Reive, Steven (9 ตุลาคม 2012). "Emerson Fittipaldi: He was fast on track, so he was fast-tracked to the top". Edmonton Journal. สืบค้นเมื่อ 3 สิงหาคม 2025 – โดยทาง PressReader.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 Taylor, Simon (ธันวาคม 2007). "Lunch With... Emerson Fittipaldi". Motor Sport. เล่มที่ 83 ฉบับที่ 12. น. 64–70. ISSN 0027-2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ธันวาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2025.
{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Hamilton, Maurice (26 กันยายน 2005). "Alonso crowned youngest champion". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2025.
Emerson Fittipaldi, the man whose record Alonso beat, hailed his achievement [...] in 1972 aged 25 years, eight months and 29 days.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dodgins, Tony (17 กันยายน 2020). "The first Brazilian to blaze a trail in F1: Emerson Fittipaldi". Motor Sport. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2024. สืบค้นเมื่อ 6 สิงหาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 Ludvigsen, Karl (2002). Emerson Fittipaldi: Heart of a Racer. Newbury Park, CA: Haynes Publishing. น. 132–136. ISBN 1-85960-837-X.
- ↑ Siano, Joseph (29 พฤษภาคม 1989). "Fittipaldi Wins Indy 500 After Collision With Unser". The New York Times. ISSN 0362-4331. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2018.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Four days to the 100th Indy 500: Emerson Fittipaldi and the orange juice". The Indianapolis Star. Associated Press. 25 พฤษภาคม 2016. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2018 – โดยทาง USA Today.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Dagys, John (19 พฤศจิกายน 2014). "Fittipaldi Confirmed in AF Corse Ferrari for Brazil". Sportscar365. John Dagys Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2014. สืบค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2014.
{{cite web}}: ตราเวลาใน|archive-date=/|archive-url=ไม่ตรงกัน; แนะนำค่า 29 พฤศจิกายน 2014 แทน (วิธีใช้)CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Nine new inductees to join the Motorsports Hall of Fame of America". Autoweek. 28 มกราคม 2001. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Shea, Terry (7 ธันวาคม 2017). "Formula 1 inaugurates its Hall of Fame". Hemmings Motor News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 26 มิถุนายน 2025.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Emerson Fittipaldi". Motor Sport Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Emerson Fittipaldi – Racing career profile". DriverDB.com. The Race Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2023. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ The Les Leston Trophy Meeting (PDF). Autocar (รายงาน). Oulton Park: British Racing and Sports Car Club. 5 กรกฎาคม 1969. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2025 – โดยทาง The Programme Covers Project.
{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "1983-84 USAC Gold Crown Championship". ChampCarStats.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 กันยายน 2008. สืบค้นเมื่อ 11 พฤษภาคม 2009.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Small, Steve (2000). "Emerson Fittipaldi". Grand Prix Who's Who (พิมพ์ครั้งที่ Third). Reading, Berkshire: Travel Publishing. น. 203–206. ISBN 978-1-902007-46-5. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2023 – โดยทาง Open Library.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Emerson Fittipaldi – Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Emerson Fittipaldi – Involvement Non World Championship". StatsF1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 11 สิงหาคม 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี สรุปอาชีพนักแข่งรถที่ไดรเวอร์ดีบี.คอม
- แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี สถิติการแข่งขันของนักแข่งรถที่เรซ-เรฟอเรนซ์
- แอเมร์ซง ฟีชีเปาจี ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส