แอลีเรซอ แอรอฟี
แอลีเรซอ แอรอฟี | |
|---|---|
علی رضا اعرافی | |
 แอรอฟีใน ค.ศ. 2020 | |
| สมาชิกคณะผู้นำชั่วคราวอิหร่าน | |
| ดำรงตำแหน่ง 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 – 8 มีนาคม ค.ศ. 2026 (8 วัน) ดำรงตำแหน่งร่วมกับ แมสอูด เพเซชคียอน และ โกลอมโฮเซย์น โมห์เซนี เอเฌยี | |
| ก่อนหน้า | แอลี ฆอเมเนอี (ในฐานะผู้นำสูงสุด) |
| ถัดไป | โมจแทบอ ฆอเมเนอี (ในฐานะผู้นำสูงสุด) |
| สมาชิกสภาอารักษ์ | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 | |
| แต่งตั้งโดย | แอลี ฆอเมเนอี |
| ก่อนหน้า | โมแฮมแมด โมเมน |
| สมาชิกสมัชชาปราชญ์ผู้นำ | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง 8 มีนาคม ค.ศ. 2022 | |
| เขตเลือกตั้ง | จังหวัดเตหะราน |
| คะแนนเสียง | 1,293,072 |
| ประธานการศาสนา | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 2016 | |
| แต่งตั้งโดย | แอลี ฆอเมเนอี |
| อิหม่ามละหมาดวันศุกร์แห่งเมืองโกม | |
| เริ่มดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 2015 | |
| แต่งตั้งโดย | แอลี ฆอเมเนอี |
| อธิการบดีแห่งมหาวิทยาลัยนานาชาติอัล-มุสตอฟา | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 2008 – ค.ศ. 2018 | |
| ถัดไป | แอลี แอบบอซี |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ค.ศ. 1959 (อายุ 66–67 ปี) เมย์โบด ประเทศอิหร่าน |
| ส่วนบุคคล | |
| ศาสนา | อิสลาม |
| นิกาย | ชีอะฮ์สิบสองอิหม่าม |
| สำนักคิด | ญะอ์ฟะรี |
| ลัทธิ | อุศูลี |
แอลีเรซอ แอรอฟี (เปอร์เซีย: علی رضا اعرافی, อักษรโรมัน: Alireza Arafi; เกิด ค.ศ. 1959) เป็นนักบวชและนักการเมืองชาวอิหร่าน ซึ่งดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาอารักษ์ตั้งแต่ ค.ศ. 2019 และเป็นสมาชิกสมัชชาปราชญ์ผู้นำ ตั้งแต่ ค.ศ. 2022 เขาดำรงตําแหน่งสมาชิกคณะผู้นำชั่วคราวร่วมกับประธานาธิบดี แมสอูด เพเซชคียอน และประธานศาลสูงสุด โกลอมโฮเซย์น โมห์เซนี เอเฌยี (Gholam-Hossein Mohseni-Eje'i) หลังจากการลอบสังหารแอลี ฆอเมเนอี
แอรอฟีดำรงตำแหน่งหัวหน้าโรงเรียนสอนศาสนาแห่งอิหร่านตั้งแต่ ค.ศ. 2016 และเป็นอิหม่ามประจำละหมาดวันศุกร์ของเมืองโกม ตั้งแต่ ค.ศ. 2015 เขาเป็น อธิการบดีแห่งมหาวิทยาลัยนานาชาติอัล-มุสตอฟา ตั้งแต่ ค.ศ. 2008 ถึง 2018[1][2]
ปฐมวัยและการศึกษา
[แก้]แอลีเรซอ แอรอฟี เกิดใน ค.ศ. 1959 ที่เมืองเมย์โบด จังหวัดแยซด์ ในครอบครัว ชาวเคิร์ดเลก กล่าวกันว่าบรรพบุรุษของเขาเปลี่ยนมานับถือศาสนาอิสลามจากศาสนาโซโรอัสเตอร์ในศตวรรษที่ 19[3] กล่าวกันว่าบิดาของเขา อายะตุลลอฮ์ โมฮัมมัด อิบรอฮีม อัล-แอรอฟี เป็นเพื่อนสนิทของรูฮุลลอฮ์ โคมัยนี อย่างไรก็ตาม นักวิเคราะห์บางคนกล่าวว่านั่นอาจเป็นการกล่าวเกินจริง[3]
แอรอฟีสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาในเมืองโกม ต่อมาเขายังได้เข้าเรียนหลักสูตรศาสนศาสตร์ ศึกษาภาษาอาหรับและภาษาอังกฤษ รวมถึงคณิตศาสตร์และปรัชญา[4]
อาจารย์ผู้สอน
[แก้]อาจารย์ของเขามีดังนี้: [3]
- แอลี แมชกีนี
- มูฮัมมัด บอกีร์ อัล-ซาดร์
- คาซิม อัลฮุไซนี อัลฮาอิรี
- โมร์เตซอ ฮอเอรี ยาซดี
- โมแฮมแมด ฟอเซล แลงแกรอนี
- โฮเซย์น แวฮีด โฆรอซอนี
- แจวอด แทบรีซี
- แอบโดลลอฮ์ แจวอดี-แอโมลี
- โมร์เทซา โมทาฮ์ฮารี
- โมแฮมแมด-แทกี เมสบอฮ์-แยซดี
ในฐานะนักบวชและนักการเมือง
[แก้]ก่อนการปฏิวัติอิสลาม แอรอฟีเป็นนักเทศน์และนักเขียน ชื่อเสียงของเขาโด่งดังขึ้นหลังจากแอลี ฆอเมเนอี ขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดใน ค.ศ. 1989 ในช่วงหลายปีต่อมา แอรอฟีได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางการหลายตำแหน่ง ใน ค.ศ. 1992 เมื่ออายุ 33 ปี เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้นำละหมาดวันศุกร์ของเมืองเมย์โบด อันเป็นบ้านเกิดของเขา ซึ่งถือเป็นการขึ้นสู่ตำแหน่งที่รวดเร็ว ต่อมาเขายังได้รับบทบาทเพิ่มเติมในสถาบันทางศาสนาและการเมืองของอิหร่าน ใน ค.ศ. 2015 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้นำละหมาดวันศุกร์ของเมืองโกม[5]
แม้ว่าแอรอฟีจะไม่ได้เข้าร่วมการทดสอบข้อเขียนโดยสภาอารักษ์เพื่อเข้าร่วมในสมัชชาปราชญ์ผู้นำ แต่เขาก็ได้รับการรับรองให้เข้าร่วมสมัชชาในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2015 โดยใช้อำนาจแห่งมาตรา 3 ของกฎหมายควบคุมการเลือกตั้งสมัชชาปราชญ์ผู้นำในอิหร่าน ซึ่งอนุญาตให้ผู้นำสูงสุดของอิหร่านอนุมัติโดยดุลพินิจซึ่งอยู่เหนือข้อกำหนดของสภาอารักษ์[6][7]
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 ฆอเมเนอีแต่งตั้งแอรอฟีซึ่งขณะนั้นอายุ 57 ปี ให้เป็นหัวหน้าโรงเรียนสอนศาสนาทั่วประเทศแห่งอิหร่าน 3 ปีต่อมา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2019 ฆอเมเนอีได้แต่งตั้งเขาให้ดำรงตำแหน่งในสภาอารักษ์ที่มีสมาชิก 12 คน ซึ่งเป็นองค์กรตามรัฐธรรมนูญที่มีหน้าที่ตรวจสอบกฎหมายและกำกับดูแลการเลือกตั้ง รวมถึงการอนุมัติผู้สมัครรับเลือกตั้ง[5]
หลังจากการลอบสังหารผู้นำสูงสุด อาลี ฆอเมเนอี เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 ระหว่างการโจมตีอิหร่านโดยอิสราเอล-สหรัฐ พ.ศ. 2569 แอรอฟีได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในสภาผู้นำชั่วคราว 3 คน ซึ่งจะทำหน้าที่เป็นผู้นำสูงสุดของประเทศจนกว่าจะมีการเลือกตั้งผู้นำสูงสุดคนใหม่[8]
บันทึกและความรับผิดชอบ
[แก้]- ประธานศูนย์วิทยาศาสตร์อิสลามนานาชาติ และสมาชิกคณะกรรมการบริหาร
- ประธานสถาบันวิจัยมหาวิทยาลัย
- แผนกการศึกษา สถาบันอิหม่ามโคมัยนี
- สภาวิจัยของวิทยาลัยศาสนศาสตร์โกม
- วันศุกร์ที่เมืองเมย์โบด
- สมาชิกสภาสูงสุดแห่งการปฏิวัติวัฒนธรรม
- อธิการบดีศาสนศาสตร์แห่งอิหร่าน
- อธิการบดีมหาวิทยาลัยนานาชาติอัลมุสตอฟา
มหาวิทยาลัยนานาชาติอัลมุสตอฟา
[แก้]ตั้งแต่ ค.ศ. 2009 ถึง 2018 แอรอฟีดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยนานาชาติอัล-มุสตอฟา ซึ่งเป็นศูนย์การศึกษาทางศาสนาเพื่อ "เผยแพร่อุดมการณ์ของสาธารณรัฐอิสลาม" และ "เผยแพร่ศาสนาอิสลามชีอะห์" แอรอฟีอ้างว่าในระยะเวลา 8 ปี สถาบันแห่งนี้ได้แปลงศาสนาให้ 50 ล้านคนเป็นชีอะห์ ซึ่งเป็นข้ออ้างที่ผู้เชี่ยวชาญหลายคนมองว่า "ไม่น่าเชื่อและเป็นไปไม่ได้"[9] ใน ค.ศ. 2020 แอรอฟีกล่าวว่ามีนักศึกษาศาสนศาสตร์ที่ไม่ใช่ชาวอิหร่านประมาณ 40,000 คนกำลังศึกษาอยู่ในอิหร่าน และมีนักศึกษาอีก 80,000 คนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยนานาชาติอัล-มุสตอฟาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา[5]
สภาผู้นำชั่วคราว
[แก้]เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2026 แอรอฟีได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้นำชั่วคราวซึ่งจะรับหน้าที่ความรับผิดชอบของฆอเมเนอี รวมถึงตำแหน่งของเขาในสมัชชาปราชญ์ผู้นำ ซึ่งจะแต่งตั้งผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากฆอเมเนอี[10] และการเป็นผู้สมัครรับเลือกตั้งเพื่อเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งดังกล่าว[11] ตามรายงานของอิหร่านไวร์ แอรอฟีเป็น "นักบวชหัวรุนแรงที่มีชื่อเสียง" และได้รับการพิจารณาอย่างกว้างขวางว่าเป็น "ผู้ภักดีอย่างแน่วแน่ต่อแก่นอุดมการณ์ของสาธารณรัฐอิสลาม" [12]
การต่อต้านศาสนาคริสต์ในอิหร่าน
[แก้]เนื่องจากศาสนาคริสต์ได้รับความนิยมมากขึ้นในอิหร่านในช่วงไม่นานนี้ อายะตุลลอฮ์ แอรอฟีจึงประณามถึงจำนวนโบสถ์ "ส่วนตัว/ตามบ้าน" ที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทั่วอิหร่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขายังประณามแนวโน้มของสังคมอิหร่านที่มีต่อศาสนาคริสต์นิกายอีแวนเจลิคัลอย่างรุนแรงอีกด้วย
อุดมการณ์
[แก้]แอรอฟีนำเสนอศาสนาอิสลาม โดยเฉพาะนิกายชีอะห์ ว่ามีกรอบทางปัญญาและอารยธรรมที่ครอบคลุม ซึ่งสามารถตอบสนองต่อความคิดทางปรัชญา วัฒนธรรม และการเมืองสมัยใหม่ของตะวันตกได้ ในสุนทรพจน์ของเขา มีรายงานว่าเขาเน้นย้ำสิ่งที่เขาอธิบายว่าเป็นข้อบกพร่องทางศีลธรรมและจิตวิญญาณของความทันสมัยแบบตะวันตก รวมถึง โลกิยนิยม เสรีนิยม และวัตถุนิยม เขาโต้แย้งว่าการศึกษาทางวิชาการของอิสลามนำเสนอญาณวิทยาและแบบจำลองทางสังคมทางเลือกที่ตั้งอยู่บนการเปิดเผยและอำนาจทางศาสนา เขายังวิพากษ์วิจารณ์ศาสนาอื่น ๆ โดยเฉพาะศาสนาคริสต์ด้วย[9]
ผลงานตีพิมพ์
[แก้]อาราฟีได้รับตำแหน่งอิจญ์ติฮาด เนื่องจากความเชี่ยวชาญในนิติศาสตร์อิสลามและ ปรัชญาอิสลาม และได้ตีพิมพ์หนังสือและบทความมากกว่า 20 เล่มในหัวข้อดังกล่าว[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Biography of Alireza Arafi.
- ↑ Reals, Tucker (2026-03-01). "Iran names three men for interim Leadership Council to pick next supreme leader". CBS News (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). สืบค้นเมื่อ 2026-03-01.
- 1 2 3 Vatanka, Alex (6 July 2020). "The Islamic Republic's next generation of leaders: A profile of Alireza Arafi - Middle East Institute". Middle East Institute (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2026-01-10. สืบค้นเมื่อ 2026-03-01. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Vatanka-2020a" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Information Base of Mr Arafi.
- 1 2 3 4 Vatanka, Alex (6 July 2020). "The Islamic Republic's next generation of leaders: A profile of Alireza Arafi - Middle East Institute". Middle East Institute (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2026-01-10. สืบค้นเมื่อ 2026-03-01. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Vatanka-2020b" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Ayatollah Al-Araf was director of the Qom Seminary. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2018-10-05. สืบค้นเมื่อ 2016-11-21.
- ↑ shora-gc. The Assembly of Experts election law.
- ↑ "Why has the US attacked Iran? What we know about the attack and Tehran response". www.bbc.com (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 2026-03-01. สืบค้นเมื่อ 2026-03-01.
- 1 2 گنجی, اکبر (August 2, 2017). "معجزه «شیعه کردن ۵۰ میلیون نفر» و «به شهادت رساندن» تعداد کثیری از آنان در سوریه و عراق". Radio Farda. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "گنجی-2017" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ "Who are the three men on Iran's interim leadership council?". The Globe and Mail (ภาษาอังกฤษแบบแคนาดา). 2026-03-01. สืบค้นเมื่อ 2026-03-02.
- ↑ Jeyaretnam, Miranda; Guzman, Chad de (2026-03-02). "After Khamenei, Who Could Lead Iran Next?". TIME (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-03-02.
- ↑ "Alireza A'rafi Appointed to Temporary Leadership Council". Iran Wire (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2026-03-02.