แอฟริกาเหนือของอิตาลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
แอฟริกาเหนือของอิตาลี
Africa Settentrionale Italiana
อาณานิคม

 

 

1912–1943
ธงชาติ ตราแผ่นดิน
แอฟริกาเหนือของอิตาลีในเดือน พ.ย. 1942 ครอบคลุมประเทศลิเบีย ตูนิเซีย และอียิปต์ฝั่งตะวันตก
เมืองหลวง ตริโปลิเตเนีย
ภาษา ภาษาอิตาลี ภาษาอาหรับ
ศาสนา โรมันคาทอลิก ศาสนาอิสลาม
โครงสร้างการเมือง อาณานิคม
ประวัติศาสตร์
 -  สถาปนา 1912 1912
 -  สิ้นสภาพ 1943 1943
ก่อนหน้า
ถัดไป
จักรวรรดิออตโตมัน
ราชอาณาจักรอียิปต์
เบย์ลิกแห่งตูนิส
ไซเรไนกา
ราชอาณาจักรอียิปต์
เฟซซัน
ตริโปลิเตเนีย
เบย์ลิกแห่งตูนิส

แอฟริกาเหนือของอิตาลี (อิตาลี: Africa Settentrionale Italiana) เป็นพื้นที่ซึ่งรวมเอาอาณานิคมและดินแดนในความปกครองของราชอาณาจักรอิตาลีในทวีปแอฟริกาเหนือ ตั้งแต่ ค.ศ. 1912 จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบด้วยดินแดนสองส่วนหลักคือตริโปลิเตเนียและไซเรไนกาตั้งแต่ ค.ศ. 1912 - 1934 หลังจากนั้นจึงรวมกันเป็นอิตาเลียนลิเบีย ผู้นำเผด็จการ มุสโสลินิเรียกดินแดนลิเบียในช่วงนั้นว่า "ชายฝั่งทั้งสี่ของอิตาลี" (Quarta Sponda)

นับตั้งแต่ ค.ศ. 1940 - 1940 อิตาลีได้พยายามพิชิตอียิปต์และตูนิเซียเพื่อขยายพื้นที่ของแอฟริกาเหนือของอิตาลี กองทัพของจอมพลเออร์วิน รอมเมลแห่งนาซีเยอรมนีได้รุกคืบในแอฟริกาเหนือจนประสบความสำเร็จในนามของอิตาลี อิตาลีจึงได้รับส่วนแบ่งสำคัญเป็นดินแดนด้านตะวันตกของอียิปต์ในปี ค.ศ. 1941 - 1942 และตูนิเซียใน ค.ศ. 1942 - 1943 ตูนิเซียได้ถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของชายฝั่งทั้งสี่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1942

ดินแดนแอฟริกาเหนือของอิตาลีได้สิ้นสภาพลงทั้งหมดจากการยึดครองของฝ่ายสัมพันธมิตรในปฏิบัติการคบเพลิงเมื่อ ค.ศ. 1943 โดยที่ตูนิเซียนั้นเป็นดินแดนสุดท้ายที่อิตาลีได้ครอบครองโดยพฤตินัยตราบจนกระทั่งกองกำลังสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรตีตูนิเซียแตกเมื่อกลางปี ค.ศ. 1943