ข้ามไปเนื้อหา

แลนโด นอร์ริส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แลนโด นอร์ริส
เกิด (1999-11-13) 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 (26 ปี)
บริสตอล อังกฤษ
รางวัลรายชื่อเต็ม
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติสหราชอาณาจักร บริติช
ทีมฤดูกาล 2025แมกลาเรน-เมอร์เซเดส[1]
ทีมฤดูกาล 2026แมกลาเรน-เมอร์เซเดส[2]
หมายเลขรถ4
1 (2026)[a]
แข่ง152 (ออกตัว 152)
แชมป์โลก1 (2025)
ชนะ11
โพเดียม44
คะแนน1430
ตำแหน่งโพล16
รอบเร็วที่สุด18
แข่งครั้งแรกออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2019
ชนะครั้งแรกไมอามีกรังด์ปรีซ์ 2024
ชนะครั้งล่าสุดเซาเปาโลกรังด์ปรีซ์ 2025
แข่งครั้งล่าสุดอาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2025
อันดับฤดูกาล 20251 (423 คะแนน)
รายการที่แล้ว
ตำแหน่งแชมป์
เว็บไซต์landonorris.com

แลนโด นอร์ริส (อังกฤษ: Lando Norris; เกิด 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแข่งรถชาวบริติช ปัจจุบันแข่งรถในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่แมกลาเรน นอร์ริสเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับในฤดูกาล 2025 กับแมกลาเรน และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 11 รายการ ตลอดการแข่งขันเจ็ดฤดูกาล

นอร์ริสเกิดที่เมืองบริสตอล และเติบโตที่เมืองแกลสตันบูรี โดยเขาเป็นบุตรของบิดาชาวอังกฤษและมารดาชาวเบลเยียม[4][5] นอร์ริสเริ่มต้นอาชีพด้วยการแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุเจ็ดขวบ โดยประสบความสำเร็จมากที่สุดในฤดูกาล 2014 จากการเป็นแชมป์รุ่นไดเรกไดร์ฟในการแข่งรถคาร์ตชิงแชมป์โลก[6][7] นอร์ริสเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาระดับรอง และได้ตำแหน่งแชมป์แรกในการแข่งขันเอ็มเอสเอฟอร์มูลาแชมเปียนชิป 2015 กับคาร์ลิน[8] เขายังเป็นแชมป์รายการโตโยต้าเรซซิงซีรีส์ ฟอร์มูลาเรอโนยูโรคัป และฟอร์มูลาเรอโนเอ็นอีซีในฤดูกาล 2016[9][10] ส่งผลให้เขาได้รับรางวัลออโตสปอร์ตบีอาร์ดีซีอะวอร์ดประจำปีนั้น นอร์ริสได้ตำแหน่งแชมป์การแข่งขันเอฟไอเอฟอร์มูลาทรีชิงแชมป์ยุโรป ฤดูกาล 2017 และได้อันดับรองชนะเลิศโดยเป็นรองเพียง จอร์จ รัสเซลล์ ในเอฟไอเอฟอร์มูลาทู ฤดูกาล 2018 กับคาร์ลินทั้งสองรายการ[11][12]

นอร์ริสเป็นสมาชิกโครงการสนับสนุนนักแข่งรุ่นใหม่ของแมกลาเรนตั้งแต่ ค.ศ. 2017 และเข้าร่วมแมกลาเรนในฤดูกาล 2019 โดยจับคู่กับ การ์โลส ไซนซ์ ยูนิออร์ เขาเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันรายการแรกที่ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์[13][14] เขาได้โพเดียมและทำรอบได้เร็วที่สุดเป็นครั้งแรกตั้งแต่ต้นฤดูกาล 2020 ในการแข่งขันออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์[15] ก่อนที่เขาจะได้ตำแหน่งโพลแรกที่รัสเซียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2021 พร้อมกับได้อันดับบนโพเดียมเพิ่มเติมมาอีก[16] นอร์ริสขึ้นโพเดียมเพียงครั้งเดียวที่เอมีเลีย-โรมัญญากรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2022 ก่อนที่เขาจะได้ขึ้นโพเดียมถึงเจ็ดครั้งตลอดฤดูกาล 2023[17][18] นอร์ริสชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์รายการแรกที่ไมอามีกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2024[19] และชนะอีกครั้งที่เนเธอร์แลนด์ สิงคโปร์ และอาบูดาบี[20][21][22] ทำให้เขาได้อันดับรองชนะเลิศในการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับตามหลังเพียง มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[23] เขาชนะการแข่งขันเพิ่มขึ้นอีกเจ็ดรายการในฤดูกาล 2025 รวมถึงการแข่งขันที่บริเตนใหญ่ซึ่งเป็นสนามบ้านเกิดของเขา และได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับสมัยแรกจากการแย่งชิงตำแหน่งกับแฟร์สตัปเปินและนักขับร่วมทีม ออสการ์ พิแอสทรี[24][25]

จากสถิติล่าสุด ณ การแข่งขันอาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ 2025 นอร์ริสมีผลงานเป็นชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 11 ครั้ง ตำแหน่งโพล 16 ครั้ง รอบเร็วที่สุด 18 ครั้ง และอันดับบนโพเดียม 44 ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน นอร์ริสเซ็นสัญญาอยู่กับแมกลาเรนอย่างน้อยจนสิ้นสุดฤดูกาล 2027[2]

รางวัลและการเชิดชูเกียรติ

[แก้]

ฟอร์มูลาวัน

[แก้]

รางวัลอื่น ๆ

[แก้]

สถิติการแข่งรถคาร์ต

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถคาร์ต

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม อันดับ
2008 ซูเปอร์วันแนชันนัลแชมเปียนชิป – รุ่นคัมเมอร์คาเดต 35
2009 ซูเปอร์วันแนชันนัลแชมเปียนชิป – รุ่นคัมเมอร์คาเดต 14
ฟอร์มูลาคาร์ตสตาส์เอ็มเอสเอ – รุ่นคาเดต 21
2010 ซูเปอร์วันแนชันนัลแชมเปียนชิป – รุ่นคัมเมอร์คาเดต 3
ฟอร์มูลาคาร์ตสตาส์เอ็มเอสเอ – รุ่นคาเดต 10
คาร์ตมาสเตอส์บริติชกรังด์ปรีซ์ – รุ่นคัมเมอร์คาเดต 27
2011 ซูเปอร์วันแนชันนัลแชมเปียนชิป – รุ่นคัมเมอร์คาเดต 5
คาร์ตมาสเตอส์บริติชกรังด์ปรีซ์ – รุ่นคัมเมอร์คาเด็ต 25
เทรนต์แวลลีคาร์ตคลับ – มินิแมกซ์ 27
เอ็มเอสเอบริติชแชมเปียนชิป – รุ่นคาเดต 6
2012 ฟอร์มูลาคาร์ตสตาส์เอ็มเอสเอ – รุ่นมินิแมกซ์ 1
ซูเปอร์วันแนชันนัลแชมเปียนชิป – รุ่นโรแทกซ์มินิแมกซ์ 2
โกปาเดกัมเปออนส์ – เคเอฟทรี 3
คาร์ตมาสเตอส์บริติชกรังด์ปรีซ์ – รุ่นโรแทกซ์มินิแมกซ์ อาร์แอลเรซซิงดีพาร์ตเมนต์ 4
ฟอร์มูลาคาร์ตสตาส์เอ็มเอสเอ – รุ่นจูเนียร์แมกซ์ 18
โรแทกซ์แมกซ์ยูโรแชลเลนจ์ – รุ่นจูเนียร์ อาร์แอลเรซซิง 19
ดับเบิลยูเอสเคไฟนอลคัป – เคเอฟทรี ริกกี ฟรินน์มอเตอร์สปอร์ต 20
2013 ดับเบิลยูเอสเคยูโรซีรีส์ – เคเอฟเจ ริกกี ฟรินน์มอเตอร์สปอร์ต 1
ซีไอเค-เอฟไอเอยูโรเปียนแชมเปียนชิป – เคเอฟเจ 1
ซีไอเค-เอฟไอเออินเตอร์แนชันนัลซูเปอร์คัป – เคเอฟเจ 1
ดับเบิลยูเอสเคซูเปอร์มาสเตอร์ซีรีส์ – เคเอฟเจ 2
ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์แชมเปียนชิป – เคเอฟเจ 4
โกปาเดกัมเปออนส์ – เคเอฟทรี 5
เซาท์การ์ดาวินเทอร์คัป – เคเอฟทรี 5
โตรเฟโออันเดรอามาร์กุตตี – เคเอฟเจ 5
ดับเบิลยูเอสเคไฟนอลคัป – เคเอฟเจ 7
โรแทกซ์แมกซ์ยูโรแชลเลนจ์ – รุ่นจูเนียร์ 7
อิตาเลียนซีเอสเอไอแชมเปียนชิป – เคเอฟทรี 13
2014 ซีไอเค-เอฟไอเอเวิลด์แชมเปียนชิป – เคเอฟ ริกกี ฟรินน์มอเตอร์สปอร์ต 1
ซีไอเค-เอฟไอเอยูโรเปียนแชมเปียนชิป – เคเอฟ 3
ดับเบิลยูเอสเคซูเปอร์มาสเตอร์ซีรีส์ – เคเอฟ 12
ดับเบิลยูเอสเคแชมเปียนส์คัป – เคเอฟ 20
เซาท์การ์ดาวินเทอร์คัป – เคเอฟทู 34
แหล่งข้อมูล:[35][36]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
2014 จิเนตตาจูเนียร์แชมเปียนชิป เอชเอชซีมอเตอร์สปอร์ต 20 4 8 2 11 432 3
2015 เอ็มเอสเอฟอร์มูลาแชมเปียนชิป คาร์ลิน 30 8 10 9 15 413 1
บีอาร์ดีซีฟอร์มูลาโฟร์ออทัมน์โทรฟี เอชเอชซีมอเตอร์สปอร์ต 4 2 1 1 4 128 5
เอดีเอซีฟอร์มูลาโฟร์แชมเปียนชิป มึคเคอมอเตอร์สปอร์ต 8 1 0 3 6 131 8
อิตาเลียนฟอร์มูลาโฟร์แชมเปียนชิป 9 0 0 3 1 51 11
2016 ฟอร์มูลาเรอโน 2.0 เอ็นอีซี โยเซ็ฟ เคาฟ์มันเรซซิง 15 6 10 4 11 316 1
โตโยต้าเรซซิงซีรีส์ เอ็มทูคอมเพทิชัน 15 6 8 5 11 924 1
ยูโรคัปฟอร์มูลาเรอโน 2.0 โยเซ็ฟ เคาฟ์มันเรซซิง 15 5 6 4 12 253 1
บีอาร์ดีซีบริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป คาร์ลิน 11 4 4 3 8 247 8
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ 1 0 0 0 0 — 11
เอฟไอเอฟอร์มูลาทรีชิงแชมป์ยุโรป 3 0 0 0 0 0 NC†
2017 เอฟไอเอฟอร์มูลาทรีชิงแชมป์ยุโรป คาร์ลิน 30 9 8 8 20 441 1
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ 1 0 0 0 1 — 2
เอฟไอเอฟอร์มูลาทูแชมเปียนชิป กัมโปสเรซซิง 2 0 0 0 0 0 25
2018 เอฟไอเอฟอร์มูลาทูแชมเปียนชิป คาร์ลิน 24 1 1 1 9 219 2
เวเทอร์เทคสปอร์ตส์คาร์แชมเปียนชิป ยูไนเต็ดออโตสปอร์ตส์ 1 0 0 0 0 18 58
ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม นักขับทดสอบ/สำรอง
2019 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 21 0 0 0 0 49 11
2020 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 17 0 0 2 1 97 9
2021 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 22 0 1 1 4 160 6
2022 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 22 0 0 2 1 122 7
2023 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม 22 0 0 1 7 205 6
2024 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม 24 4 8 6 13 374 2
2025 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม 24 7 7 6 18 423 1
แหล่งข้อมูล:[35]
หมายเหตุ
  • † ไม่มีสิทธิ์สะสมคะแนนและอันดับเพื่อชิงแชมป์ เนื่องจากเข้าร่วมการแข่งขันในฐานะนักขับรับเชิญ

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 อันดับ คะแนน
2018 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล33 เรอโน อาร์.อี.18 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS BHR CHN AZE ESP MON CAN FRA AUT GBR GER HUN BEL
TD		 ITA
TD		 SIN RUS
TD		 JPN
TD		 USA
TD		 MEX
TD		 BRA
TD		 ABU – –
2019 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล34 เรอโน อี-เทค 19 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
12		 BHR
6		 CHN
18†		 AZE
8		 ESP
Ret		 MON
11		 CAN
Ret		 FRA
9		 AUT
6		 GBR
11		 GER
Ret		 HUN
9		 BEL
11†		 ITA
10		 SIN
7		 RUS
8		 JPN
11		 MEX
Ret		 USA
7		 BRA
8		 ABU
8		 11 49
2020 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล35 เรอโน อี-เทค 20 1.6 วี6 เทอร์โบ AUT
3		 STY
5		 HUN
13		 GBR
5		 70A
9		 ESP
10		 BEL
7		 ITA
4		 TUS
6		 RUS
15		 EIF
Ret		 POR
13		 EMI
8		 TUR
8		 BHR
4		 SKH
10		 ABU
5		 9 97
2021 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล35เอ็ม เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม12 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
4		 EMI
3		 POR
5		 ESP
8		 MON
3		 AZE
5		 FRA
5		 STY
5		 AUT
3		 GBR
4		 HUN
Ret		 BEL
14		 NED
10		 ITA
2		 RUS
7		 TUR
7		 USA
8		 MXC
10		 SAP
10		 QAT
9		 SAU
10		 ABU
7		 6 160
2022 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล36 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม13 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
15		 SAU
7		 AUS
5		 EMI
35		 MIA
Ret		 ESP
8		 MON
6		 AZE
9		 CAN
15		 GBR
6		 AUT
7		 FRA
7		 HUN
7		 BEL
12		 NED
7		 ITA
7		 SIN
4		 JPN
10		 USA
6		 MXC
9		 SAP
Ret7		 ABU
6		 7 122
2023 แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล60 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม14 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
17		 SAU
17		 AUS
6		 AZE
9		 MIA
17		 MON
9		 ESP
17		 CAN
13		 AUT
4		 GBR
2		 HUN
2		 BEL
76		 NED
7		 ITA
8		 SIN
2		 JPN
2		 QAT
33		 USA
24		 MXC
5		 SAP
22		 LVG
Ret		 ABU
5		 6 205
2024 แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล38 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม15 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
6		 SAU
8		 AUS
3		 JPN
5		 CHN
26		 MIA
1		 EMI
2		 MON
4		 CAN
2		 ESP
2		 AUT
20†3		 GBR
3		 HUN
2		 BEL
5		 NED
1		 ITA
3		 AZE
4		 SIN
1		 USA
43		 MXC
2		 SAP
61		 LVG
6		 QAT
102		 ABU
1		 2 374
2025 แมกลาเรนฟอร์มูลาวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล39 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม16 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
1		 CHN
28		 JPN
2		 BHR
3		 SAU
4		 MIA
21		 EMI
2		 MON
1		 ESP
2		 CAN
18†		 AUT
1		 GBR
1		 BEL
23		 HUN
1		 NED
18†		 ITA
2		 AZE
7		 SIN
3		 USA
2		 MXC
1		 SAP
11		 LVG
DSQ		 QAT
43		 ABU
3		 1 423
แหล่งข้อมูล:[37][38]
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันมากกว่าร้อยละ 90 ของระยะทางการแข่งขัน

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ นอร์ริสจะใช้หมายเลข 1 เมื่อเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับในฤดูกาล 2026[3]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Lando Norris agrees major contract extension to stay at McLaren until 2025". Formula 1. 9 February 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 June 2022. สืบค้นเมื่อ 18 June 2022.
  2. 1 2 Noble, Jonathan (26 January 2024). "Norris commits to new McLaren F1 deal". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 January 2024. สืบค้นเมื่อ 16 October 2025.
  3. ↑ "Norris confirms he will use car number 1 next season after claiming maiden F1 World Championship". Formula One. 8 December 2025. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  4. ↑ Wilkes, Joseph (6 March 2019). "Who is Adam Norris, millionaire father of Lando Norris, McClaren's new Bristol-born Formula 1 star?". Bristol Post. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 May 2021. สืบค้นเมื่อ 6 March 2019.
  5. ↑ Tetaert, Chris (17 September 2019). "Lance Stroll en Lando Norris: halve Belgen in de F1". Knack (ภาษาเฟลมิช). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 January 2021. สืบค้นเมื่อ 13 July 2020.
  6. ↑ Ward, Tom (18 January 2023). "Lando Norris is coming in hot". GQ (UK). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 January 2023. สืบค้นเมื่อ 18 January 2023.
  7. ↑ "CIK champions awarded | Ardigo, Norris and Ahmed 2014 World Karting Champions". Fédération Internationale de l'Automobile. 5 December 2014. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  8. ↑ McErlean, Paul; Carter, Nick (8 December 2015). "2015 Season Review: MSA Formula Championship". BRSCC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 September 2022. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  9. ↑ Carrell, Benjamin (22 March 2020). "Look back in history Sunday: Future F1 driver Lando Norris takes 2016 TRS title". Talk Motorsport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 February 202a. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  10. ↑ Hensby, Paul (5 December 2016). "2016 Formula Renault 2.0 Review – Norris does the double". The Checkered Flag. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 December 2016. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  11. ↑ Hensby, Paul (15 November 2017). "Season Review: FIA European Formula 3 Championship – Norris' Rise Continues". The Checkered Flag. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 July 2021. สืบค้นเมื่อ 21 July 2021.
  12. ↑ "2018 Rewind: Lando Norris' last victory before his triumph in Miami". Formula 2. 7 May 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 May 2024. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  13. ↑ "Lando Norris joins McLaren F1 young driver programme". Motorsport Week. Motorsport Media. 22 February 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 November 2022. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  14. ↑ "Lando Norris to drive for McLaren from 2019". McLaren. 3 September 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 September 2018. สืบค้นเมื่อ 3 September 2018.
  15. ↑ Duncan, Phil; Slater, Luke (5 July 2020). "Valtteri Bottas wins chaotic Austrian Grand Prix as brilliant Lando Norris takes maiden podium for McLaren". The Telegraph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 January 2022.
  16. ↑ "Hamilton takes 100th F1 victory after late rain shower denies long-time leader Norris at Sochi". Formula One. 26 September 2021. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  17. ↑ Thurston, Emma (24 April 2022). "Lando Norris hails McLaren's teamwork after P3 finish in Imola". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 April 2022. สืบค้นเมื่อ 25 April 2022.
  18. ↑ Kalinauckas, Alex (27 December 2023). "Norris: F1 2023 has "been my best year"". Motorsport. Motorsport Network. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  19. ↑ "Norris beats Verstappen for breakthrough maiden F1 victory in action-packed Miami Grand Prix". Formula One. 5 May 2024. สืบค้นเมื่อ 22 April 2024.
  20. ↑ "Norris fights back against Verstappen to end home hero's run of Dutch GP wins". Formula One. 25 August 2024. สืบค้นเมื่อ 25 August 2024.
  21. ↑ Richards, Giles (22 September 2024). "Lando Norris eases to Singapore F1 GP win despite twice hitting wall". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2024. สืบค้นเมื่อ 23 September 2024.
  22. ↑ "Norris sails to victory ahead of Sainz and Leclerc in Abu Dhabi as McLaren seal constructors' championship". Formula One. 8 December 2024. สืบค้นเมื่อ 8 December 2024.
  23. ↑ "Verstappen crowned champion as Russell heads Mercedes 1-2 in Las Vegas". Formula One. 24 November 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 November 2024.
  24. ↑ "Norris wins dramatic wet-dry British GP from Piastri as Hulkenberg claims maiden F1 podium". Formula One. 6 July 2025. สืบค้นเมื่อ 6 July 2025.
  25. ↑ "Norris secures maiden F1 title in Abu Dhabi with podium finish behind Verstappen and Piastri". Formula One. 7 December 2025. สืบค้นเมื่อ 8 December 2025.
  26. ↑ "DHL Fastest Lap Award 2024". Sky Sports. 8 December 2024. สืบค้นเมื่อ 10 December 2024.
  27. ↑ "Vincitore Edizione 2023 | Lando Norris". Trofeo Lorenzo Bandini (ภาษาอิตาลี). Associazione Trofeo Lorenzo Bandini APS. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 January 2024. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  28. ↑ Duncan, Lewis (9 December 2019). "McLaren F1's Norris is British Competition Driver of the Year". Autosport. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 November 2021. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  29. ↑ "Norris wins Autosport's British Competition Driver of the Year Award". Autosport. Motorsport Network. 16 December 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 April 2021. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  30. ↑ Turner, Kevin (7 February 2022). "Norris named Autosport's British Competition Driver of the Year". Autosport. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 February 2022. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  31. ↑ Turner, Kevin (4 December 2023). "Lando Norris named Autosport's British Competition Driver of the Year". Autosport. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2023. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  32. ↑ Hunt, Ben (29 January 2025). "Norris named Autosport's British Competition Driver of the Year". Autosport. Motorsport Network. ISSN 0269-946X. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 January 2025. สืบค้นเมื่อ 31 January 2025.
  33. 1 2 Mitchell, Scott (5 December 2015). "Lando Norris wins 2016 McLaren Autosport BRDC Award". Autosport. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 March 2024. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  34. ↑ Cozens, Jack (4 December 2017). "Autosport Awards: Norris named National Driver of the year". Motorsport. Motorsport Network. สืบค้นเมื่อ 12 December 2024.
  35. 1 2 "Lando Norris – Racing career profile". Driver Database. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 October 2021. สืบค้นเมื่อ 3 December 2021.
  36. ↑ "Norris, Lando – Results". Kartcom (ภาษาฝรั่งเศส). 26 April 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2021. สืบค้นเมื่อ 3 December 2021.
  37. ↑ "Lando Norris – Results". Motorsport Stats. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 April 2024. สืบค้นเมื่อ 16 December 2024.
  38. ↑ "Lando Norris – Involvement". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 March 2024. สืบค้นเมื่อ 16 December 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]

​

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แลนโด_นอร์ริส&oldid=12717502"