แม่น้ำสาพรมตี
| สาพรมตี | |
|---|---|
 | |
 | |
| ที่ตั้ง | |
| ประเทศ | อินเดีย |
| รัฐ | รัฐคุชราต, รัฐราชสถาน |
| นคร | อะห์มดาบาด, ครนธีนคร |
| ลักษณะทางกายภาพ | |
| ต้นน้ำ | |
| • ตำแหน่ง | เทือกเขาอราวลี อำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน |
| • ระดับความสูง | 782 m (2,566 ft) |
| ปากน้ำ | |
• ตำแหน่ง | อ่าวขัมภัต รัฐคุชราต |
| ความยาว | 371 กิโลเมตร (231 ไมล์)[1] |
| พื้นที่ลุ่มน้ำ | 30,680 ตารางกิโลเมตร (11,850 ตารางไมล์)[1] |
| อัตราการไหล | |
| • เฉลี่ย | 120 m3/s (4,200 cu ft/s) |
| อัตราการไหล | |
| • ตำแหน่ง | อะห์มดาบาด[2] |
| • เฉลี่ย | 33 m3/s (1,200 cu ft/s) |
| • ต่ำสุด | 0 m3/s (0 cu ft/s) |
| • สูงสุด | 484 m3/s (17,100 cu ft/s) |
| ลุ่มน้ำ | |
| ลำน้ำสาขา | |
| • ซ้าย | หลายสาย รวมถึง หาถมตี[1] |
| • ขวา | แม่น้ำเสอี[1] |
สาพรมตี (คุชราต: સાબરમતી નદી, สาพะระมะตี นะที, คุชราต: [sabəɾmət̪iː]) เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในประเทศอินิดียที่ไหลลงทางตะวันตก[3] มีต้นธารอยู่ในเทือกเขาอราวลี อำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน และไหลลงสู่อ่าวขัมภัตในทะเลอาหรับ มีความยาวรวม 371 km (231 mi) ไหลในทิศใต้และตะวันตกผ่านรัฐราชสถานและรัฐคุชราต[3] โดยคิดเป็น 48 km (30 mi) และ 323 km (201 mi) ในแต่ละรัฐ ตามลำดับ[3]
เส้นทาง
[แก้]แม่น้ำสาพรมตีมีจุดกำเนิดในเทือกเขาอราวลี รัฐราชสถาน มีความยาวรวม 371 km (231 mi)[1][4] ไหลเป็นระยะ 48 km (30 mi) ในรัฐราชสถาน ก่อนเข้าสู่เขตรัฐคุชราต ที่มีแม่น้ำสาขาทางซ้าย วกัล มาบรรจบที่ใกล้กับหมู่ล้านโฆปันขารี (Ghonpankhari)[5] จากนั้นไหลต่อมาถึงหมู่บ้านมเหาวรี (Mhauri) ซึ่งมีแม่น้ำสาขาทางขวา แม่น้ำเสอี มาบรรจบ ตามด้วยแม่น้ำสาขาทางซ้าย แม่น้ำหรนวะ (Harnav River) ก่อนเข้าสู่เขื่อนธาโรอี และหลังจากนั้นมีแม่น้ำสาขาทางซ้าย แม่น้ำหถามตี มาบรรจบ[5] จากนั้นไหลผ่านนครอะห์มดาบาด และแม่น้ำสาขาฝั่งซ้าย วัฏรักมาบรรจบ ก่อนไหลลงสู่อ่าวขัมภัตในทะเลอาหรับ[5]
พื้นที่ซับน้ำ
[แก้]พื้นที่ซับน้ำของลุ่มแม่น้ำสาพรมตีมีขนาดรวม 21,674 km2 (8,368 sq mi) คิดเป็น 4,124 km2 (1,592 sq mi) ในรัฐราชสถาน และ 18,550 km2 (7,160 sq mi) ในรัฐคุชราต[6] ในพื้นที่กึ่งแห้งแล้ง ด้วยปริมาณน้ำฝนระหว่าง 450 ถึง 800 mm (18 ถึง 31 in) ในแต่ละส่วนของลุ่มแม่น้ำ[7]
ในศาสนา
[แก้]ในรัฐราชสถานมีความเชื่อว่าแม่น้ำสาพรมตีมีที่มาจากการบำเพ็ญพรตเพื่อไถ่บาปของฤาษีกาษยปบนเขาอาบู[8] ซึ่งทำให้พระศิวะพึงพระทัย พระศิวะจึงประทานแม่น้ำคงคาแก่ฤาษีกาษยป แม่นเำคงคาไหลจากพระเกศาของพระศิวะ ผ่านเชาอาบู และกลายมาเป็นแม่น้ำสาพรมตี[8] ในอีกตำนานระบุว่าพระศิวะนำพระแม่คงคามายังคุชราต ซึ่งเสกให้เกิดเป็นแม่น้ำสาพรมตีขึ้น[9]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 Sabarmati Basin. Government of India Ministry of Water Resources. 2014. สืบค้นเมื่อ 3 May 2019.
- ↑ "Sabarmati Basin Station: Ahmedabad". UNH/GRDC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 October 2013.
- 1 2 3 Water Year Book 2011-12: Mahi, Sabarmati & Other West Flowing Rivers (PDF). Gandhinagar: Central Water Commission. 2012. p. 14. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 3 March 2017. สืบค้นเมื่อ 2 March 2017.
- ↑ Singh, Dhruv Sen, บ.ก. (2018). The Indian rivers : scientific and socio-economic aspects. Springer Nature Singapore. p. 466.
- 1 2 3 Jain, S. K.; Agarwal, Pushpendra K; Singh, V. P. (2007). Hydrology and water resources of India. Dordrecht: Springer. pp. 589–579. Bibcode:2007hwri.book.....J.
- ↑ "Sabarmati River, India". National River Conservation Directorate.
- ↑ Sridhar, Alpa; Chamyal, L.S.; Patel, Mansi (25 August 2014). "Palaeoflood record of high-magnitude events during historical time in the Sabarmati River, Gujarat" (PDF). Current Science. 107 (4): 675–679. สืบค้นเมื่อ 12 May 2019.
- 1 2 Eck, Diana L. (2012). India : a sacred geography. New York: Harmony. p. 283.
- ↑ "The sacrificial maiden river". The Times of India. 2 September 2002. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 March 2016.