ข้ามไปเนื้อหา

แมวจรจัด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แมวจรจัดตัวหนึ่งมีหูข้างหนึ่งถูกตัดออก แสดงว่ามันถูกทำหมันแล้วในโครงการจับ-ทำหมัน-ปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ

แมวจรจัด เป็นแมวบ้าน (Felis catus) ที่ไม่มีเจ้าของ ซึ่งอาศัยอยู่กลางแจ้งและหลีกเลี่ยงการติดต่อกับมนุษย์ มันไม่ยอมให้ใครจับหรือสัมผัส และมักจะซ่อนตัวจากมนุษย์เสมอ[1][2] แมวจรจัดอาจแพร่พันธุ์ได้หลายสิบชั่วอายุและกลายเป็นผู้ล่าสูงสุดในท้องถิ่นตามสภาพแวดล้อมเมือง ทุ่งหญ้าสะวันนา และพื้นที่ป่าพุ่มไม้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนเกาะที่สัตว์พื้นเมืองไม่ได้วิวัฒนาการควบคู่ไปกับผู้ล่า แมวจรจัดบางตัวอาจคุ้นเคยกับผู้คนที่ให้อาหารพวกมันเป็นประจำ แต่แม้จะพยายามเข้าสังคมในระยะยาว พวกมันก็มักจะยังคงปลีกตัวและออกหากินมากที่สุดหลังพลบค่ำ จากจำนวนแมว 700 ล้านตัวทั่วโลก มีแมวจรจัดประมาณ 480 ล้านตัว[3][4][5]

แมวจรจัดสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อสัตว์ป่า และนักชีววิทยาด้านการอนุรักษ์ถือว่าพวกมันเป็นหนึ่งในสายพันธุ์รุกรานที่เลวร้ายที่สุดในโลก[6][7] พวกมันถูกรวมอยู่ในรายชื่อ 100 สายพันธุ์ต่างถิ่นรุกรานที่เลวร้ายที่สุดในโลก ความพยายามในการควบคุมประชากรแมวจรจัดนั้นมีแพร่หลาย แต่โดยทั่วไปแล้วมีผลกระทบภายในเขตอนุรักษ์ที่มีรั้วกั้นมากที่สุด

กลุ่มสิทธิสัตว์บางกลุ่มสนับสนุนโครงการจับ-ทำหมัน-ปล่อย เพื่อป้องกันไม่ให้แมวจรจัดแพร่พันธุ์ต่อไป หลักฐานทางวิทยาศาสตร์แสดงให้เห็นว่า โครงการจับ ทำหมัน และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ (TNR) ไม่ได้ผลในการควบคุมประชากรแมวจรจัด[8][9]

คำนิยาม

[แก้]
แมวจรจัดที่ลอร์โกดีตอร์เรอาร์เจนตินา โรม ภาพถ่ายโดยเปาโล มอนตี, ค.ศ. 1969

ความหมายของคำว่าแมวจรจัดนั้นแตกต่างกันไปตามอาชีพและประเทศ และบางครั้งก็ใช้คำอื่น ๆ แทนกันได้ เช่น แมวเร่ร่อน แมวข้างถนน แมวตรอกซอย หรือแมวชุมชน บางคำเหล่านี้ยังใช้เรียกแมวจรจัดด้วย แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วผู้ช่วยเหลือ สัตวแพทย์ และนักวิจัยจะถือว่าแมวเร่ร่อน (stray cats) และแมวจรจัด (feral cats) นั้นแตกต่างกันก็ตาม[10] เส้นแบ่งระหว่างแมวเร่ร่อนและแมวจรจัดนั้นไม่ชัดเจน แนวคิดทั่วไปคือ แมวมีเจ้าของที่เดินเตร่ออกจากบ้านอาจกลายเป็นแมวเร่ร่อน และแมวเร่ร่อนที่อาศัยอยู่ในป่ามาสักระยะหนึ่งอาจกลายเป็นแมวจรจัดได้[11]

นักเคลื่อนไหวที่พยายามทำให้แมวจรจัดเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งแวดล้อมกำลังพยายามเปลี่ยนชื่อเรียกแมวจรจัดให้เป็น แมวชุมชน นักชีววิทยาบอกว่าคำศัพท์ใหม่นี้เป็นคำที่ใช้เพื่อลดทอนความรุนแรง และเบี่ยงเบนความสนใจจากแมวจรจัดเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อม อีกทั้งยังมีความหมายแฝงที่เข้าใจผิดว่าแมวจรจัดดำรงอยู่โดยได้รับความยินยอมจากชุมชนที่พวกมันอาศัยอยู่ และสาธารณชนมีหน้าที่ทางศีลธรรมที่จะต้องสนับสนุนให้พวกมันออกมาหากินในพื้นที่กลางแจ้ง จากการศึกษาพบว่าสาธารณชนไม่ได้สนับสนุนให้มีแมวจรจัดจำนวนมากในพื้นที่กลางแจ้ง แต่การใช้ภาษาในการสำรวจดูเหมือนจะมีอิทธิพลต่อระดับการสนับสนุนทางเลือกในการจัดการที่แตกต่างกัน[12]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Liberg, O.; Sandell, M.; Pontier, D.; Natoli, E. (2014). "Density, spatial organisation and reproductive tactics in the domestic cat and other felids". ใน Turner, D. C.; Bateson, P. (บ.ก.). The domestic cat: the biology of its behaviour (Third ed.). Cambridge: Cambridge University Press. pp. 119–147. ISBN 978-1-107-02502-8.
  2. ↑ Hildreth, Aaron M.; Vantassel, Stephen M.; Hygnstrom, Scott E. "Feral Cats and Their Management" (PDF). University of Nebraska Lincoln Extension. University of Nebraska. สืบค้นเมื่อ 5 February 2021.
  3. ↑ Ali Taghipour, Sahar Ghodsian, Mina Shajarizadeh, Mitra Sharbatkhori, Sasan Khazaei, Hamed Mirjalali. "Global prevalence of microsporidia infection in cats: a systematic review and meta-analysis of an emerging zoonotic pathogen." Preventive Veterinary Medicine 188, 105278, 2021.
  4. ↑ Ali Rostami, Mahdi Sepidarkish, Guangxu Ma, Tao Wang, Maryam Ebrahimi, Yadolah Fakhri, Hamed Mirjalali, Andreas Hofmann, Calum NL Macpherson, Peter J Hotez, Robin B Gasser. "Global prevalence of Toxocara infection in cats". Advances in Parasitology 109, 615-639, 2020.
  5. ↑ Xuying Zhang, Kokila Jamwal, Ottmar Distl. " Tracking footprints of artificial and natural selection signatures in breeding and non-breeding cats." Scientific reports 12 (1), 18061, 2022.
  6. ↑ Longcore, T.; Rich, C.; Sullivan, L. M. (2009). "Critical Assessment of Claims Regarding Management of Feral Cats by Trap-Neuter-Return" (PDF). Conservation Biology. 23 (4): 887–894. Bibcode:2009ConBi..23..887L. doi:10.1111/j.1523-1739.2009.01174.x. PMID 19245489. S2CID 48293. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 27 May 2018. สืบค้นเมื่อ 26 May 2018.
  7. ↑ "IUCN/SSG Invasive Species Specialist Group". 100 Worst Invasive Species. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 December 2018. สืบค้นเมื่อ 29 November 2021.
  8. ↑ Coe, Seraiah T; Elmore, Jared A. (23 December 2021). "Free-ranging domestic cat abundance and sterilization percentage following five years of a trap–neuter–return program". Wildlife Biology. 2021 (1): 1. Bibcode:2021WildB202100799C. doi:10.2981/wlb.00799. S2CID 233938210.
  9. ↑ Hostetler, Mark; Wisely, Samantha M.. "How Effective and Humane Is Trap-Neuter-Release (TNR) for Feral Cats?". IFAS Extension. University of Florida. สืบค้นเมื่อ 14 April 2022.
  10. ↑ Gosling, L.; Stavisky, J.; Dean, R. (2013). "What is a feral cat?: Variation in definitions may be associated with different management strategies". Journal of Feline Medicine and Surgery. 15 (9): 759–764. doi:10.1177/1098612X13481034. PMC 11110973. PMID 23966002. S2CID 28188116. A feral cat is a cat that is unapproachable in its free-roaming environment and is capable of surviving with or without direct human intervention, and may additionally show fearful or defensive behaviour on human contact.
  11. ↑ Levy, J. K.; Crawford, P. C. (2004). "Humane strategies for controlling feral cat populations" (PDF). Journal of the American Veterinary Medical Association. 225 (9): 1354–1360. doi:10.2460/javma.2004.225.1354. PMID 15552308. S2CID 16619209.
  12. ↑ Lepczyk, C. A.; Calver, M. C. (2022). "Cat got your tongue? The misnomer of 'community cats' and its relevance to conservation". Biological Invasions. 24 (8): 2313–2321. Bibcode:2022BiInv..24.2313L. doi:10.1007/s10530-022-02788-5. S2CID 248013591.

อ่านเพิ่ม

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แมวจรจัด&oldid=12740095"