แฟร์รุชโช ลัมโบร์กีนี
แฟร์รุชโช ลัมโบร์กีนี Ferruccio Lamborghini | |
|---|---|
 | |
| เกิด | 28 เมษายน ค.ศ. 1916 เซนโต ราชอาณาจักรอิตาลี |
| เสียชีวิต | 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (76 ปี) เปรูจา ประเทศอิตาลี |
| ศิษย์เก่า | Istituto Fratelli Taddia |
| อาชีพ | ช่างกล, นักผลิตไวน์, นักอุตสาหกรรม, ผู้ประกอบการ |
| ตำแหน่ง | [1] |
| คู่สมรส | คนแรก: Clelia Monti คนที่ 2: Anna Borgatti คนที่ 3: Maria Theresa Cane |
| บุตร | 2 |
| ลายมือชื่อ | |
 | |
แฟร์รุชโช ลัมโบร์กีนี (อิตาลี: Ferruccio Lamborghini เป็นนักอุตสาหกรรมชาวอิตาลี เขาเปลี่ยนภูมิทัศน์ของยานยนต์สมรรถนะสูงในศตวรรษที่ 20 จากจุดเริ่มต้นในฐานะชาวไร่ในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา สู่ผู้ก่อตั้งสองธุรกิจที่โด่งดังไปทั่วโลกอย่าง Lamborghini Trattori (ธุรกิจรถไถ) และ Automobili Lamborghini (ธุรกิจรถสปอร์ต)
ประวัติ
[แก้]เขาเกิดเมื่อ 28 เมษายน 1916 ที่เทศบาลเซนโต แคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ลัมโบร์กีนีเติบโตในครอบครัวเกษตรกร แต่ความหลงใหลของเขาอยู่กับเครื่องจักร เขาเข้าเรียนสถาบันเทคนิค Istituto Fratelli Taddia และทำงานเกี่ยวกับเครื่องกลมาตั้งแต่วัยหนุ่ม ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขารับราชการในกองทัพอากาศอิตาลี (Regia Aeronautica) ในบทบาทด้านช่างเทคนิค ซึ่งสั่งสมทักษะทางวิศวกรรมเชิงปฏิบัติการให้แก่เขาเป็นอย่างมาก ประสบการณ์เชิงเทคนิคนี้กลายเป็นฐานสำคัญของความสำเร็จหลังสงคราม
เริ่มสร้างอาณาจักรลัมโบร์กีนี
[แก้]หลังสงคราม ลัมโบร์กีนีเริ่มดัดแปลงเครื่องยนต์และชิ้นส่วนยานยนต์เหลือใช้จากกองทัพเพื่อผลิต “คาริโอกา” รถไถรุ่นบุกเบิก ก่อนจะก่อตั้งบริษัท Lamborghini Trattori อย่างเป็นทางการในปี 1948 ที่บ้านเกิดของเขา[2][3] บริษัทเติบโตอย่างรวดเร็วด้วยกลวิธีทางเทคนิคที่ชาญฉลาด เช่น หัวฉีดไอเชื้อเพลิงสำหรับสตาร์ตด้วยน้ำมันเบนซินแล้วสลับเป็นดีเซล และได้รับแรงหนุนจากกฎหมายในปี 1952 ที่เอื้อต่อการซื้อเครื่องจักรกลการเกษตรผลิตในประเทศ นี่ทำให้เขากลายเป็นเศรษฐีด้วยวัยยังไม่มาก และเป็นผู้ประกอบการระดับชาติในสายเกษตรกรรม
ความสำเร็จของรถไถยังพาเขาสู่การแตกแขนงธุรกิจใหม่ เขาตั้งบริษัท Lamborghini Bruciatori ผลิตหัวเผาและระบบทำความร้อน และต่อมาก่อตั้งบริษัท Lamborghini Oleodinamica ผลิตชิ้นส่วนและอุปกรณ์ไฮดรอลิก
สร้างรถสปอร์ต
[แก้]ความมั่งคั่งจากรถไถและอุปกรณ์ทำความร้อน ทำให้ลัมโบร์กีนีมีโอกาสสร้างรถสปอร์ตในอุดมคติของตนเอง เขาก่อตั้งบริษัท Automobili Lamborghini ในปี 1963[4] เพื่อตอบสนองลูกค้าที่อยากได้รถเร็วแต่ขับใช้งานได้ทุกวัน ผลงานยุคแรกอย่างต้นแบบ 350 GTV พัฒนาเป็น 350 GT (1964) และต่อยอดเป็น 400 GT (1966) จนถึง Miura (1966) ที่เปลี่ยนเกมด้วยเครื่องวางกลางและนิยามใหม่ให้กับซูเปอร์คาร์สมัยใหม่ สัญลักษณ์ “วัวกระทิง” ของแบรนด์สะท้อนราศีพฤษภของผู้ก่อตั้ง และกลายเป็นอัตลักษณ์ถาวรของบริษัท
ตำนานเล่าว่า ลัมโบร์กีนีไม่พอใจคลัตช์ยี่ห้อแฟร์รารีที่ตนเองซื้อมา และไปโต้เถียงกับเอนโซ แฟร์รารี จนถูกดูแคลนว่า “นายทำรถไถก็พอ” แล้วเขาจึงสร้างรถสปอร์ตแข่งกัน ตำนานนี้ทรงพลัง แต่รายละเอียดแตกต่างกันไปตามแหล่งข่าว และหลักฐานร่วมสมัยก็มีจำกัด สื่อสายยานยนต์หลายสำนักชี้ว่า แม้ว่าลัมโบร์กีนีกับแฟร์รารีมีปัญหากันจริง แต่แรงจูงใจในการสร้างรถสปอร์ตของเขามีมากกว่าการถูกพูดถากถางเพียงครั้งเดียว
ขาลงของลัมโบร์กีนี
[แก้]ยุคทองของซูเปอร์คาร์สิ้นสุดลงเมื่อเกิดวิกฤตการณ์น้ำมัน ค.ศ. 1973 ความต้องการรถสมรรถนะสูงทั่วโลกลดลงอย่างรวดเร็ว ลัมโบร์กีนีเริ่มลดบทบาททางธุรกิจ โดยขายหุ้น 51% ของ Automobili Lamborghini ให้แก่นักลงทุนชาวสวิสชื่อว่า ฌอร์ฌ-อ็องรี รอสเซ็ตติ (Georges-Henri Rossetti) ในปี 1972 ก่อนทยอยขายส่วนที่เหลือ ต่อมา เขาตัดสินใจขาย Lamborghini Trattori ให้กับกลุ่ม SAME ในปี 1973 เหตุการณ์เหล่านี้สะท้อนว่าเขามีสัญชาตญาณนักอุตสาหกรรมที่รู้เวลาเหมาะสมที่จะถอนตัวเมื่อโครงสร้างตลาดเปลี่ยนไป
บั้นปลายชีวิต
[แก้]หลังจากขายกิจการ ลัมโบร์กีนีหันไปใช้ชีวิตในชนบทตามที่ใฝ่ฝัน เขาซื้อที่ดินขนาดราว 200 ไร่ ใกล้ทะเลสาบตราซีเมโน แคว้นอุมเบรีย ตั้งชื่อไร่แห่งนี้ว่า "ลาฟิออริตา" (La Fiorita) และเริ่มทำไร่องุ่นในช่วงกลางทศวรรษ 1970 เขาตั้งชื่อไวน์ของเขาว่า “Sangue di Miura” (โลหิตกระทิง) และยังสร้างพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวขนาดเล็กในไร่เพื่อเก็บผลงานที่ภาคภูมิใจ
แฟร์รุชโช ลัมโบร์กีนี ถึงแก่กรรมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 1993 ที่เมืองเปรูจา แคว้นอุมเบรีย ด้วยอายุ 76 ปี แม้ผู้ก่อตั้งจะจากไป แต่มรดกทางวิศวกรรมและวัฒนธรรมยานยนต์ของเขายังทรงพลังต่อเนื่อง Automobili Lamborghini คงอยู่ผ่านภาวะล้มละลายและการเปลี่ยนมือผู้ถือหุ้นหลายครั้ง ก่อนจะเข้าสู่ฟ็อลคส์วาเกินกรุ๊ปในปี 1998
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Lyons et al. 1988, p. 12.
- ↑ Baravelli, A. (2004). Lamborghini, Ferruccio. Dizionario Biografico degli Italiani, Vol. 63. Istituto della Enciclopedia Italiana. https://www.treccani.it/enciclopedia/ferruccio-lamborghini_(Dizionario-Biografico)
- ↑ SDF Group. (n.d.). Our history. Retrieved August 10, 2025, from https://www.sdfgroup.com/en-us/our-history อ้างอิงผิดพลาด: พารามิเตอร์ "name"sdf"" ในแท็ก
<ref>ไม่ถูกต้อง พารามิเตอร์ที่รองรับคือ dir, follow, group, name - ↑ Automobili Lamborghini S.p.A. (n.d.). Milestones. Retrieved August 10, 2025, from https://www.lamborghini.com/en-en/history/milestones
ข้อมูลทั่วไป
[แก้]- Lyons, Pete; The Auto Editors of Consumer Guide (9 June 1988). The Complete Book of Lamborghini (Hardcover ed.). Woodstock, New York: Beekman House. ISBN 9780854297351.
{{cite book}}:|last2=มีชื่อเรียกทั่วไป (help)
| นานาชาติ | |
|---|---|
| ประจำชาติ | |
| ประชาชน | |
| อื่น ๆ | |
