ข้ามไปเนื้อหา

แพต นิกสัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แพต นิกสัน
ภาพถ่ายทางการใน ค.ศ. 1972
สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง
20 มกราคม 1969 – 9 สิงหาคม 1974
ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน
ก่อนหน้าเลดี เบิร์ด จอห์นสัน
ถัดไปเบ็ตตี ฟอร์ด
สุภาพสตรีหมายเลขสองแห่งสหรัฐอเมริกา
ดำรงตำแหน่ง
20 มกราคม ค.ศ. 1953 – 20 มกราคม ค.ศ. 1961
รองประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน
ก่อนหน้าเจน แฮดลีย์ บาร์กลีย์
ถัดไปเลดี เบิร์ด จอห์นสัน
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
เธลมา แคเทอรีน ไรอัน

(1912-03-16)16 มีนาคม ค.ศ. 1912
อีลี รัฐเนวาดา สหรัฐ
เสียชีวิต22 มิถุนายน ค.ศ. 1993(1993-06-22) (81 ปี)
พาร์กริจ รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
ที่ไว้ศพหอสมุดและพิพิธภัณฑ์ประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน
พรรคการเมืองรีพับลิกัน
คู่สมรสริชาร์ด นิกสัน (สมรส 1940)
บุตร
การศึกษา
ลายมือชื่อ

เธลมา แคเทอรีน "แพต" นิกสัน (อังกฤษ: Thelma Catherine "Pat" Nixon, สกุลเดิม: ไรอัน; 16 มีนาคม ค.ศ. 1912 – 22 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1969 ถึง 1974 ในฐานะภรรยาของประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน เธอยังดำรงตำแหน่งสุภาพสตรีหมายเลขสองแห่งสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1953 ถึง 1961 เมื่อสามีของเธอดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดี

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

เธลมา แคเทอรีน ไรอันเกิดใน ค.ศ. 1912 ทีเมืองเหมืองขนาดเล็กชื่ออีลี รัฐเนวาดา[1] วิลเลียม เอ็ม. ไรอัน ซีเนียร์ บิดาของเธอ เป็นกะลาสีเรือ คนงานเหมืองทอง และเกษตรกรรถบรรทุกเชื้อสายไอริช ส่วนแคเทอรีน ฮัลเบอร์ชตัดท์ (Katherine Halberstadt) มารดาของเธอ เป็นผู้อพยพชาวเยอรมัน[1] บิดาเป็นผู้ให้ชื่อเล่น "แพต" แก่เธอ เนื่องจากเธอเกิดในวันก่อนวันนักบุญแพทริกและมีเชื้อสายไอริช[1] เมื่อเธอเข้าเรียนในวิทยาลัยใน ค.ศ. 1931 เธอใช้ชื่อ "แพต" (และ "แพทริเซีย" ในบางครั้ง) แทน "เธลมา" แต่ไม่ได้เปลี่ยนชื่อของเธอตามกฎหมาย[2][3]

หลังเธอกำเนิด ครอบครัวไรอันย้ายไปที่แคลิฟอร์เนีย และใน ค.ศ. 1914 จึงเข้าอาศัยอยู่ในฟาร์มรถบรรทุกขนาดเล็กที่อาร์เตเซีย (ปัจจุบันคือเซร์รีโตส)[4]

เธอทำงานในฟาร์มครอบครัวและยังทำงานเป็นภารโรงและนักบัญชีในธนาคารท้องถิ่น แม่ของเธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งใน ค.ศ. 1924[5]

เสียชีวิตและพิธีศพ

[แก้]

แพต นิกสันเสียชีวิตในบ้านของเธอที่พาร์กริจ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เมื่อเวลา 5:45 น. ของวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1993 หลังครบรอบวันแต่งงาน 53 ปีเพียงวันเดียว[6] ด้วยอายุ 81 ปี บรรดาลูกสาวและสามีของเธออยู่ข้างเธอตอนเสียชีวิต

ป้ายหลุมศพของนิกสันระบุชื่อเธอว่า "แพทริเซีย ไรอัน นิกสัน" ซึ่งเป็นชื่อที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง สามีของเธอยังมีชีวิตอีก 10 เดือนก่อนเสียชีวิตในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1994 ด้วยอายุ 81 ปี[7]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "First Lady Biography: Pat Nixon". The National First Ladies Library. 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤษภาคม 9, 2012. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 15, 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ Halloran, Richard (มีนาคม 16, 1972). "First Lady of the Land at 60: Thelma Catherine Ryan Nixon, Woman in the News". The New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Kinnard, Judith M. (สิงหาคม 20, 1971). "Thelma Ryan's Rise: From White Frame to White House". The New York Times.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ "First Lady Hailed on Return 'Home'". The New York Times. กันยายน 6, 1969. น. 18.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Pat Nixon, Former First Lady, Dies at 81". The New York Times. กรกฎาคม 23, 1993. น. D22. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กันยายน 21, 2023. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 9, 2007.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Weekly Compilation of Presidential Documents (ภาษาอังกฤษ). Office of the Federal Register, National Archives and Records Service, General Services Administration. 1993. น. 1157. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ กรกฎาคม 5, 2023. สืบค้นเมื่อ มิถุนายน 22, 2023.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Weil, Martin; Randolph, Eleanor (เมษายน 23, 1994). "Richard M. Nixon, 37th President, Dies". The Washington Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ สิงหาคม 30, 2008. สืบค้นเมื่อ สิงหาคม 2, 2008.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]