ข้ามไปเนื้อหา

แดเนียล ริกคาร์โด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แดเนียล ริกคาร์โด
AM
ริกคาร์โดใน ค.ศ. 2024
เกิดแดเนียล โจเซฟ ริกคาร์โด
(1989-07-01) 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 (36 ปี)
เพิร์ท รัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
รางวัลรายชื่อเต็ม
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติประเทศออสเตรเลีย ออสเตรเลีย
ฤดูกาลที่แข่ง2011–2024
ทีม
หมายเลขรถ3
แข่ง258 (ออกตัว 257)
แชมป์โลก0
ชนะ8
โพเดียม32
คะแนน1329
ตำแหน่งโพล3
รอบเร็วที่สุด17
แข่งครั้งแรกบริติชกรังด์ปรีซ์ 2011
ชนะครั้งแรกคะเนเดียนกรังด์ปรีซ์ 2014
ชนะครั้งล่าสุดอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ 2021
แข่งครั้งล่าสุดสิงคโปร์กรังด์ปรีซ์ 2024
รายการที่แล้ว
ตำแหน่งแชมป์

แดเนียล โจเซฟ ริกคาร์โด (อังกฤษ: Daniel Joseph Ricciardo, ออกเสียง: /rᵻˈkɑːrdoʊ/ ⓘ; อิตาลี: [ritˈtʃardo], ริชชาร์โด;[1][2] เกิด 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นอดีตนักแข่งรถชาวออสเตรเลีย เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 2011 ถึง 2024 และได้รับฉายาว่า "ฮันนีแบดเจอร์"[a] ริกคาร์โดชนะการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้นแปดรายการตลอด 14 ฤดูกาลแข่งขัน

ริกคาร์โดเกิดและเติบโตที่เพิร์ทในครอบครัวชาวออสเตรเลียเชื้อสายอิตาลี เขาเริ่มแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุเก้าขวบ และเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาเยาวชนใน ค.ศ. 2005 ซึ่งการแข่งขันรายการแรกของเขาคือฟอร์มูลาฟอร์ดระดับภูมิภาค[4][5][6] เขาได้ตำแหน่งแชมป์แรกในการแข่งขันฟอร์มูลาเรอโน 2.0 เวสต์ยูโรเปียนคัป ฤดูกาล 2008 กับแอ็สเฌฟอร์มูลา ก่อนที่เขาจะเป็นแชมป์บริติชฟอร์มูลาทรีอินเตอร์แนชันนัลซีรีส์ ฤดูกาล 2009 กับคาร์ลิน[4][5][7][8] จากนั้นริกคาร์โดได้เลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาเรอโน 3.5 และได้อันดับรองชนะเลิศในฤดูกาลแรกแบบเต็มตัวของเขา โดยเป็นรองเพียงมีฮาอิล อะลิโอชิน สองคะแนน[9] ริกคาร์โดเข้าแข่งขันฟอร์มูลาวันครั้งแรกในการแข่งขันบริติชกรังด์ปรีซ์ 2011 กับเอชอาร์ทีในฐานะสมาชิกเรดบูลจูเนียร์ทีม โดยขับแทนนารายัณ การติเกยัน สำหรับการแข่งขันที่เหลือในฤดูกาล 2011[10][11] เขาได้เป็นนักแข่งหลักของโตโรรอสโซในฤดูกาล 2012 และ 2013 เคียงคู่กับฌ็อง-เอริก แวร์ญ โดยเขาสะสมคะแนนได้จำนวนหนึ่งในทั้งสองฤดูกาล[12][13]

ริกคาร์โดเลื่อนขั้นเป็นนักแข่งหลักของเรดบูลเรซซิงในฤดูกาล 2014 เพื่อเข้ามาแทนที่มาร์ก เวบเบอร์ ที่ออกจากการแข่งขัน และได้จับคู่กับเซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล แชมป์โลกประเภทนักขับสี่สมัยที่ต้องป้องกันตำแหน่งแชมป์ของฤดูกาลก่อนหน้า[14][15] เขาได้อันดับที่สามในการแข่งขันชิงแชมป์โลกประเภทนักขับในฤดูกาลแรกของเขากับทีมที่ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ของเรอโน[b] โดยเขาได้รับชัยชนะครั้งแรกในการแข่งขันคะเนเดียนกรังด์ปรีซ์ ก่อนจะได้รับชัยชนะอีกครั้งที่ฮังการีและเบลเยียม[17][18][19] ริกคาร์โดไม่ชนะการแข่งขันใดเลยในฤดูกาล 2015 จนกระทั่งเขาชนะการแข่งขันมาเลเซียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2016 และได้อันดับที่สามในการแข่งขันชิงแชมป์โลกอีกครั้ง[20][21][22] เขานำชัยชนะมาให้แก่เรดบูลเรซซิงเพิ่มขึ้นอีกในการแข่งขันอาเซอร์ไบจานกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2017 เช่นเดียวกับการแข่งขันไชนีสและโมนาโกกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 2018[23][24][25] ริกคาร์โดเซ็นสัญญากับเรอโนในฤดูกาล 2019 และทำผลงานดีที่สุดในฤดูกาลด้วยอันดับที่สี่ที่อิตาลี[26][27] เขายังคงรักษาตำแหน่งนักแข่งหลักในฤดูกาล 2020 โดยได้ขึ้นโพเดียมในการแข่งขันสองรายการ และจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ห้าในการชิงแชมป์โลก[28][29][30] เขาเข้าร่วมแมกลาเรนในฤดูกาล 2021 และจับคู่กับแลนโด นอร์ริส โดยเขามีอันดับบนโพเดียมและชัยชนะเพียงครั้งเดียวให้แก่ทีมในการแข่งขันอิตาเลียนกรังด์ปรีซ์[31][32] ริกคาร์โดออกจากแมกลาเรนหลังสิ้นสุดฤดูกาล 2022 ท่ามกลางการทำผลงานอย่างยากลำบาก และกลับมาเซ็นสัญญากับทีมของเรดบูลอีกครั้งในฐานะนักขับสำรองสำหรับฤดูกาล 2023[33][34][35] เขาได้เป็นนักแข่งหลักให้แก่อัลฟาทอรีแทนที่นิก เดอ ฟริส ตั้งแต่การแข่งขันฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์[36][37] ริกคาร์โดรักษาตำแหน่งในทีมที่ปรับภาพลักษณ์ใหม่เป็นอาร์บีสำหรับฤดูกาล 2024 แต่เขาถูกเปลี่ยตัวกับเลียม ลอว์สัน หลังสิ้นสุดการแข่งขันสิงคโปร์กรังด์ปรีซ์[38][39]

ริกคาร์โดมีผลงานเป็นชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์แปดครั้ง ตำแหน่งโพลสามครั้ง รอบเร็วที่สุด 17 ครั้ง และอันดับบนโพเดียม 32 ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน เขาประกาศอำลาจากวงการแข่งรถใน ค.ศ. 2025 และผันตัวมาเป็นทูตตราสินค้าระดับโลกของฟอร์ดเรซซิง[40] ริกคาร์โดได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออสเตรเลีย ชั้นสมาชิก เนื่องในพิธีพระราชทานในวันชาติออสเตรเลียประจำ ค.ศ. 2022

รางวัลและการเชิดชูเกียรติ

[แก้]

ฟอร์มูลาวัน

[แก้]

รางวัลอื่น ๆ

[แก้]

เครื่องอิสริยาภรณ์

[แก้]

สถิติการแข่งรถคาร์ต

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถคาร์ต

[แก้]
ฤดูกาล รายการ อันดับ
2000 บ็อบ สมิเทอส์เมมอเรียล — รุ่นจูเนียร์คลับแมน 5
2005 ออสเตรเลียนซีไอเคแชมเปียนชิปซีรีส์ — รุ่นคอนติเนนทัลเอ 1
ออสเตรเลียนแนชันนัลสปรินต์คาร์ตแชมเปียนชิป — รุ่นจูเนียร์คลับแมน 10
2010 งานระดมทุนฟัน แดร์ ดริฟท์ DNF
แหล่งที่มา:[54][55]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
2005 เวสเทิร์นออสเตรเลียนฟอร์มูลาฟอร์ดแชมเปียนชิป ทีมอิสระ 3 0 0 N/a 0 74 8
2006 ฟอร์มูลาบีเอ็มดับเบิลยูเอเชีย ยูเรเชียมอเตอร์สปอร์ต 19 2 3 3 12 231 3
ฟอร์มูลาบีเอ็มดับเบิลยูเวิลด์ไฟนอล ฟอร์เทคมอเตอร์สปอร์ต 1 0 0 0 0 N/a 5
ฟอร์มูลาบีเอ็มดับเบิลยูยูเค โมตาเวิลด์เรซซิง 2 0 0 0 0 3 20
2007 ฟอร์มูลาเรอโน 2.0 อิตาลี อาร์พีมอเตอร์สปอร์ต 14 0 0 0 0 196 6
ยูโรคัปฟอร์มูลาเรอโน 2.0 4 0 0 0 0 0 NC
2008 ฟอร์มูลาเรอโน 2.0 ดับเบิลยูอีซี แอ็สเฌฟอร์มูลา 15 8 9 7 11 192 1
ยูโรคัปฟอร์มูลาเรอโน 2.0 18 6 5 5 7 136 2
ฟอร์มูลาทรียูโรซีรีส์ 2 0 0 0 0 N/a NC
มาสเตอส์ออฟฟอร์มูลาทรี 1 0 0 0 0 N/a NC
2009 บริติชฟอร์มูลาทรีอินเตอร์แนชันนัลซีรีส์ คาร์ลินมอเตอร์สปอร์ต 20 7 6 5 13 275 1
ฟอร์มูลาเรอโน 3.5 ซีรีส์ เทควันเรซซิง 2 0 0 0 0 0 34
ฟอร์มูลาทรียูโรซีรีส์ คาร์ลินมอเตอร์สปอร์ต 1 0 0 0 0 N/a NC
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ คาร์ลิน 1 0 0 0 0 N/a NC
2010 ฟอร์มูลาเรอโน 3.5 ซีรีส์ เทควันเรซซิง 17 4 8 5 8 136 2
2011 ฟอร์มูลาเรอโน 3.5 ซีรีส์ ไอเอสอาร์ 12 1 2 3 6 144 5
ฟอร์มูลาวัน เอชอาร์ทีฟอร์มูลาวันทีม 11 0 0 0 0 0 27
สกูเดเรียโตโรรอสโซ นักขับทดสอบ
2012 ฟอร์มูลาวัน สกูเดเรียโตโรรอสโซ 20 0 0 0 0 10 18
2013 ฟอร์มูลาวัน สกูเดเรียโตโรรอสโซ 19 0 0 0 0 20 14
2014 ฟอร์มูลาวัน อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง 19 3 0 1 8 238 3
2015 ฟอร์มูลาวัน อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง 19 0 0 3 2 92 8
2016 ฟอร์มูลาวัน เรดบูลเรซซิง 21 1 1 4 8 256 3
2017 ฟอร์มูลาวัน เรดบูลเรซซิง 20 1 0 1 9 200 5
2018 ฟอร์มูลาวัน แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง 21 2 2 4 2 170 6
2019 ฟอร์มูลาวัน เรอโนเอฟวันทีม 21 0 0 0 0 54 9
2020 ฟอร์มูลาวัน เรอโนดีพีเวิลด์เอฟวันทีม 17 0 0 2 2 119 5
2021 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 22 1 0 1 1 115 8
2022 ฟอร์มูลาวัน แมกลาเรนเอฟวันทีม 22 0 0 0 0 37 11
2023 ฟอร์มูลาวัน สกูเดเรียอัลฟาทอรี 8 0 0 0 0 6 17
2024 ฟอร์มูลาวัน วีซาแคชแอปอาร์บีเอฟวันทีม 18 0 0 1 0 12 17
แหล่งที่มา:[54]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ปี ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 อันดับ คะแนน
2011 สกูเดเรียโตโรรอสโซ โตโรรอสโซ เอสทีอาร์6 แฟร์รารี 056 2.4 วี8 AUS
TD		 MAL
TD		 CHN
TD		 TUR
TD		 ESP
TD		 MON
TD		 CAN
TD		 EUR
TD		 27 0
ฮิสปาเนียเรซซิงเอฟวันทีม ฮิสปาเนีย เอฟ111 คอสเวิร์ธ ซีเอ2011 2.4 วี8 GBR
19
เอชอาร์ทีฟอร์มูลาวันทีม GER
19		 HUN
18		 BEL
Ret		 ITA
NC		 SIN
19		 JPN
22		 KOR
19		 IND
18		 ABU
Ret		 BRA
20
2012 สกูเดเรียโตโรรอสโซ โตโรรอสโซ เอสทีอาร์7 แฟร์รารี 056 2.4 วี8 AUS
9		 MAL
12		 CHN
17		 BHR
15		 ESP
13		 MON
Ret		 CAN
14		 EUR
11		 GBR
13		 GER
13		 HUN
15		 BEL
9		 ITA
12		 SIN
9		 JPN
10		 KOR
9		 IND
13		 ABU
10		 USA
12		 BRA
13		 18 10
2013 สกูเดเรียโตโรรอสโซ โตโรรอสโซ เอสทีอาร์8 แฟร์รารี 056 2.4 วี8 AUS
Ret		 MAL
18†		 CHN
7		 BHR
16		 ESP
10		 MON
Ret		 CAN
15		 GBR
8		 GER
12		 HUN
13		 BEL
10		 ITA
7		 SIN
Ret		 KOR
19†		 JPN
13		 IND
10		 ABU
16		 USA
11		 BRA
10		 14 20
2014 อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง เรดบูลเรซซิง อาร์บี10 เรอโน เอนเนอร์จี เอฟ1-2014 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
DSQ		 MAL
Ret		 BHR
4		 CHN
4		 ESP
3		 MON
3		 CAN
1		 AUT
8		 GBR
3		 GER
6		 HUN
1		 BEL
1		 ITA
5		 SIN
3		 JPN
4		 RUS
7		 USA
3		 BRA
Ret		 ABU
4		 3 238
2015 อินฟินิทีเรดบูลเรซซิง เรดบูลเรซซิง อาร์บี11 เรอโน เอนเนอร์จี เอฟ1-2015 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
6		 MAL
10		 CHN
9		 BHR
6		 ESP
7		 MON
5		 CAN
13		 AUT
10		 GBR
Ret		 HUN
3		 BEL
Ret		 ITA
8		 SIN
2		 JPN
15		 RUS
15†		 USA
10		 MEX
5		 BRA
11		 ABU
6		 8 92
2016 เรดบูลเรซซิง เรดบูลเรซซิง อาร์บี12 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2016 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
4		 BHR
4		 CHN
4		 RUS
11		 ESP
4		 MON
2		 CAN
7		 EUR
7		 AUT
5		 GBR
4		 HUN
3		 GER
2		 BEL
2		 ITA
5		 SIN
2		 MAL
1		 JPN
6		 USA
3		 MEX
3		 BRA
8		 ABU
5		 3 256
2017 เรดบูลเรซซิง เรดบูลเรซซิง อาร์บี13 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2017 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
Ret		 CHN
4		 BHR
5		 RUS
Ret		 ESP
3		 MON
3		 CAN
3		 AZE
1		 AUT
3		 GBR
5		 HUN
Ret		 BEL
3		 ITA
4		 SIN
2		 MAL
3		 JPN
3		 USA
Ret		 MEX
Ret		 BRA
6		 ABU
Ret		 5 200
2018 แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง เรดบูลเรซซิง อาร์บี14 แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2018 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
4		 BHR
Ret		 CHN
1		 AZE
Ret		 ESP
5		 MON
1		 CAN
4		 FRA
4		 AUT
Ret		 GBR
5		 GER
Ret		 HUN
4		 BEL
Ret		 ITA
Ret		 SIN
6		 RUS
6		 JPN
4		 USA
Ret		 MEX
Ret		 BRA
4		 ABU
4		 6 170
2019 เรอโนเอฟวันทีม เรอโน อาร์.เอส.19 เรอโน อี-เทค 19 1.6 วี6 เทอร์โบ AUS
Ret		 BHR
18†		 CHN
7		 AZE
Ret		 ESP
12		 MON
9		 CAN
6		 FRA
11		 AUT
12		 GBR
7		 GER
Ret		 HUN
14		 BEL
14		 ITA
4		 SIN
14		 RUS
Ret		 JPN
DSQ		 MEX
8		 USA
6		 BRA
6		 ABU
11		 9 54
2020 เรอโนดีพีเวิลด์เอฟวันทีม เรอโน อาร์.เอส.20 เรอโน อี-เทค 20 1.6 วี6 เทอร์โบ AUT
Ret		 STY
8		 HUN
8		 GBR
4		 70A
14		 ESP
11		 BEL
4		 ITA
6		 TUS
4		 RUS
5		 EIF
3		 POR
9		 EMI
3		 TUR
10		 BHR
7		 SKH
5		 ABU
7		 5 119
2021 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล35เอ็ม เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม12 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
7		 EMI
6		 POR
9		 ESP
6		 MON
12		 AZE
9		 FRA
6		 STY
13		 AUT
7		 GBR
5		 HUN
11		 BEL
4‡		 NED
11		 ITA
13		 RUS
4		 TUR
13		 USA
5		 MXC
12		 SAP
Ret		 QAT
12		 SAU
5		 ABU
12		 8 115
2022 แมกลาเรนเอฟวันทีม แมกลาเรน เอ็มซีแอล36 เมอร์เซเดส-เอเอ็มจี เอฟ1 เอ็ม13 อี เพอร์ฟอร์แมนซ์ 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
14		 SAU
Ret		 AUS
6		 EMI
186		 MIA
13		 ESP
12		 MON
13		 AZE
8		 CAN
11		 GBR
13		 AUT
9		 FRA
9		 HUN
15		 BEL
15		 NED
17		 ITA
Ret		 SIN
5		 JPN
11		 USA
16		 MXC
7		 SAP
Ret		 ABU
9		 11 37
2023 สกูเดเรียอัลฟาทอรี อัลฟาทอรี เอที04 ฮอนด้า อาร์บีพีทีเอช001 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR SAU AUS AZE MIA MON ESP CAN AUT GBR HUN
13		 BEL
16		 NED
WD		 ITA SIN JPN QAT USA
15		 MXC
7		 SAP
13		 LVG
14		 ABU
11		 17 6
2024 วีซาแคชแอปอาร์บีเอฟวันทีม อาร์บี วีคาร์บ 01 ฮอนด้า อาร์บีพีทีเอช002 1.6 วี6 เทอร์โบ BHR
13		 SAU
16		 AUS
12		 JPN
Ret		 CHN
Ret		 MIA
154		 EMI
13		 MON
12		 CAN
8		 ESP
15		 AUT
9		 GBR
13		 HUN
12		 BEL
10		 NED
12		 ITA
13		 AZE
13		 SIN
18		 USA MXC SAP LVG QAT ABU 17 12
แหล่งที่มา:[56][57]
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด
  • ‡ คะแนนเพียงครึ่งหนึ่งถูกมอบให้ เนื่องจากการแข่งขันเสร็จสิ้นน้อยกว่าร้อยละ 75 ของระยะทางทั้งหมด

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ (อังกฤษ: the Honey Badger); ฉายาของริกคาร์โดมาจากตัวฮันนีแบดเจอร์ โดยเขาอธิบายว่าเขาโอบรับมันจากลักษณะนิสัยที่ไร้ความกลัว ซึ่งสะท้อนถึงรูปแบบการขับที่ดุดันของเขา[3]
  2. ↑ เครื่องยนต์ของเรอโนที่เรดบูลเรซซิงใช้นั้น ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น แท็กฮอยเออร์ ตั้งแต่ฤดูกาล 2016 ถึง 2018[16]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Interview with Toro Rosso's Daniel Ricciardo". GPUpdate.net. JHED Media. 1 February 2011. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 March 2014. สืบค้นเมื่อ 17 April 2018.
  2. ↑ Daniel Ricciardo & Nico Hulkenberg Answer Google Most Searched Questions. Radio Télévision Luxembourg (RTL). 26 June 2019 [23 June 2019]. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 December 2021. สืบค้นเมื่อ 9 November 2020 – โดยทาง YouTube.
  3. ↑ Kisby, Cambridge (21 July 2023). "How Daniel Ricciardo earned his 'honey badger' reputation". Motor Sport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 January 2024. สืบค้นเมื่อ 29 June 2025.
  4. 1 2 Boulton, Martin (10 July 2011). "Daniel Ricciardo – the Wanneroo wannabe". The Sydney Morning Herald. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 July 2011. สืบค้นเมื่อ 4 April 2025.
  5. 1 2 Kennedy, David (15 June 2014). "Trailblazing dreamer Ricciardo only scratching surface". Irish Independent. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 December 201. สืบค้นเมื่อ 27 March 2017.
  6. ↑ Clayton, Matthew (17 January 2017). "27 to 1: the definitive Daniel Ricciardo". Red Bull. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 November 2021. สืบค้นเมื่อ 7 November 2021.
  7. ↑ "Renault 2008 season review". Motorsport.com. Motorsport Network. 3 November 2008. สืบค้นเมื่อ 4 April 2025.
  8. ↑ Anderson, Ben (13 September 2009). "Bianchi wins as Ricciardo seals title". Autosport.com. Haymarket Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 March 2016. สืบค้นเมื่อ 4 April 2025.
  9. ↑ Mils, Peter (10 October 2010). "Aleshin secures title, Guerrieri wins". Autosport.com. Haymarket Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 October 2012. สืบค้นเมื่อ 13 October 2010.
  10. ↑ Beer, Matt (30 June 2011). "Hispania confirms Daniel Ricciardo will race for it from Silverstone". Autosport.com. Haymarket Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 October 2012. สืบค้นเมื่อ 30 June 2011.
  11. ↑ Collantine, Keith (30 June 2011). "Ricciardo to make F1 debut for HRT at Silverstone". RaceFans. Collantine Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  12. ↑ Elizalde, Pablo (14 December 2011). "Ricciardo, Vergne to race for Toro Rosso in 2012 Formula 1 season". Autosport.com. Haymarket Publications. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 January 2017. สืบค้นเมื่อ 14 December 2011.
  13. ↑ "Ricciardo and Vergne get another year". AUSmotive.com. 1 November 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 November 2020. สืบค้นเมื่อ 1 November 2012.
  14. ↑ Weaver, Paul (2 September 2013). "Red Bull pick Daniel Ricciardo to partner Sebastian Vettel in 2014 F1". The Guardian. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 March 2014. สืบค้นเมื่อ 7 March 2014.
  15. ↑ Cary, Tom (19 August 2013). "Red Bull to replace Mark Webber with fellow Australian Daniel Ricciardo". The Daily Telegraph. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 January 2022. สืบค้นเมื่อ 7 March 2014.
  16. ↑ Straw, Edd (3 February 2023). "Red Bull's strange history of manufacturer F1 tie-ups". The Race. The Race Media. สืบค้นเมื่อ 30 May 2025.
  17. ↑ Benson, Andrew (8 June 2014). "Canadian GP: Ricciardo wins ahead of Rosberg, Hamilton retires". BBC Sport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 January 2015. สืบค้นเมื่อ 21 December 2014.
  18. ↑ Galloway, James (27 July 2014). "2014 Hungarian GP: Daniel Ricciardo wins epic race as Lewis Hamilton surges to third". Sky Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 October 2014. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  19. ↑ "Daniel Ricciardo Q&A: Great to taste winner's champagne again!". Formula One. 24 August 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 December 2014. สืบค้นเมื่อ 21 December 2014.
  20. ↑ van Leeuwen, Andrew (30 November 2015). "Ricciardo "grateful" for tough 2015 season". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 December 2023. สืบค้นเมื่อ 28 December 2023.
  21. ↑ Spurgeon, Brad (2 October 2016). "Daniel Ricciardo Wins Malaysian Grand Prix in a Red Bull Sweep". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 October 2017. สืบค้นเมื่อ 2 October 2016.
  22. ↑ Dale, Will (31 October 2016). "F1: How Daniel Ricciardo ended up finishing third in the Mexican Grand Prix". Fox Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  23. ↑ "Daniel Ricciardo wins 'crazy' Azerbaijan Grand Prix, Lewis Hamilton labels Sebastian Vettel a 'disgrace'". ABC News. Australian Associated Press (AAP); Reuters. 25 June 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  24. ↑ "I don't win boring races! – Ricciardo on crazy China triumph". Formula One. 15 April 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 October 2023. สืบค้นเมื่อ 9 February 2024.
  25. ↑ Mayer, Matthew (27 May 2018). "2018 Monaco F1 Grand Prix results: Daniel Ricciardo wins from pole, Lewis Hamilton finishes third". CBS Sports. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  26. ↑ "Daniel Ricciardo joins Renault Sport Formula One Team from 2019" (Press release). Renault Sport. 3 August 2018. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2020. สืบค้นเมื่อ 4 August 2018.
  27. ↑ Smale, Simon (8 September 2019). "Daniel Ricciardo finishes fourth in F1 Italian Grand Prix as Charles Leclerc claims win for Ferrari". ABC News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  28. ↑ "Ricciardo equals best-ever Renault finish as Hamilton wins on three wheels in stunning last lap". Fox Sports. Agence France-Presse (AFP). 2 August 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  29. ↑ Polychronis, Jacob (31 August 2020). "'I've never heard that': Mercedes ace fumes at Hamilton order as Ricciardo seizes huge F1 chance". Fox Sports. Agence France-Presse (AFP). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2021. สืบค้นเมื่อ 15 September 2021.
  30. ↑ "Ricciardo 'proud' of final year with Renault as team claim fifth in constructors' in season finale". Formula One. 13 December 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 December 2024. สืบค้นเมื่อ 22 November 2024.
  31. ↑ "McLaren swoop for Daniel Ricciardo as Carlos Sainz replacement for 2021". Formula One. 14 May 2020. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 May 2020. สืบค้นเมื่อ 14 May 2020.
  32. ↑ "'Deep down I never lost faith or belief' says Ricciardo after taking first win since 2018". Formula One. 12 September 2021. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 December 2024. สืบค้นเมื่อ 27 November 2024.
  33. ↑ Doyle, Michael (20 November 2022). "Daniel Ricciardo finishes ninth in final F1 race with McLaren as Max Verstappen claims year-ending victory". ABC News. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 November 2022. สืบค้นเมื่อ 14 April 2024.
  34. ↑ "Red Bull confirm Ricciardo to return as third driver in 2023". Formula One. 23 November 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 December 2022. สืบค้นเมื่อ 23 November 2022.
  35. ↑ Woodhouse, Jamie (14 December 2022). "Strong McLaren recovery but an underwhelming season leaves work to do". PlanetF1.com. Planet Sport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 December 2022. สืบค้นเมื่อ 14 April 2024.
  36. ↑ Cleeren, Filip (11 July 2023). "AlphaTauri F1 set to replace De Vries for remainder of 2023". Motorsport.com. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 July 2023. สืบค้นเมื่อ 11 July 2023.
  37. ↑ "Scuderia AlphaTauri welcomes back Daniel Ricciardo". Scuderia AlphaTauri. 11 July 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2023. สืบค้นเมื่อ 11 July 2023.
  38. ↑ "Tsunoda and Ricciardo to race for AlphaTauri in 2024". Formula One. 23 September 2023. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 September 2023. สืบค้นเมื่อ 23 September 2023.
  39. ↑ "Lawson to replace Ricciardo at RB for remainder of the season". Formula One. 26 September 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 October 2024. สืบค้นเมื่อ 26 September 2024.
  40. ↑ Saunders, Nate (5 September 2025). "Ricciardo confirms retirement from motor racing". ESPN UK. สืบค้นเมื่อ 5 September 2025.
  41. ↑ "Ricciardo awarded F1 honour". Fox Sports. Speed. 2 September 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 June 2020. สืบค้นเมื่อ 18 January 2021.
  42. ↑ "Novak Djokovic wins Laureus for sportsman of the year". ESPN. Associated Press (AP). 16 April 2015. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 October 2017. สืบค้นเมื่อ 19 October 2017.
  43. ↑ "GQ Australian names Men of the Year 2014". Magazine Publishers of Australia (MPA). 20 November 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 November 2018. สืบค้นเมื่อ 18 January 2021.
  44. ↑ "Confartigianato: torna la kermesse "dalle corse alla strada". Premi per Ricciardo e Capelli" [Confartigianato: The annually "from the race to the street" event is back, awarding Ricciardo and Capelli]. MBNews (ภาษาอิตาลี). 1 September 2014. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 September 2014. สืบค้นเมื่อ 20 January 2021.
  45. ↑ "Confartigianato Motori – Il Premio Confartigianato Motori 2018 va a Daniel Ricciardo della Red Bull Racing" [Confartigianato Motori – The 2018 Confartigianato Motori Award goes to Daniel Ricciardo of Red Bull Racing]. Confartigianato Imprese (ภาษาอิตาลี). 7 September 2018. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 September 2020. สืบค้นเมื่อ 18 January 2021.
  46. ↑ "A Monza Confartigianato Motori premia i campioni della F1 e dell'artigianato" [In Monza, Confartigianato Motori awards F1 champions and fraternity]. Confartigianato Imprese (ภาษาอิตาลี). 30 August 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 December 2024. สืบค้นเมื่อ 7 December 2024.
  47. ↑ Wilkins, Robert (3 December 2013). "The 2013 BRDC Award winners in full". Crash. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 February 2021. สืบค้นเมื่อ 18 January 2021.
  48. 1 2 "BRDC celebrates the best of British motor sport at 2014 Annual Awards". British Racing Drivers' Club. 9 December 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 January 2015. สืบค้นเมื่อ 19 January 2021.
  49. ↑ "BRDC celebrates the best of British motor sport at the 2016 Annual Awards". British Racing Drivers' Club. 6 December 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 December 2016. สืบค้นเมื่อ 19 January 2021.
  50. ↑ Paice, Simon (9 December 2015). "BRDC Celebrate Member Success With 2015 Awards". The Checkered Flag. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 March 2021. สืบค้นเมื่อ 19 January 2021.
  51. ↑ "Australia Day 2022 Honours List". Sydney Morning Herald. Nine Entertainment. 25 January 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 January 2022. สืบค้นเมื่อ 25 January 2022.
  52. ↑ "Australian Day 2022 Honors List" (PDF). The Governor-General of the Commonwealth of Australia. 26 January 2022. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 26 January 2022. สืบค้นเมื่อ 26 January 2022.
  53. ↑ Chisenhall, Jeremy (17 October 2023). "Australian F1 driver has become an American fan favorite. Now he's a Kentucky Colonel, too". Lexington Herald Leader. สืบค้นเมื่อ 19 September 2025.
  54. 1 2 "Daniel Ricciardo – Racing career profile". Driver Database. The Race. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 April 2022. สืบค้นเมื่อ 3 December 2021.
  55. ↑ "Champions – Australian Kart Championship/Stars of Karting/CIK Championship Round Winners". Karting Australia. Australian Karting Association. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 April 2023. สืบค้นเมื่อ 11 August 2023.
  56. ↑ "Daniel Ricciardo – Results". Motorsport Stats. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 July 2023. สืบค้นเมื่อ 9 April 2025.
  57. ↑ "Daniel Ricciardo – Involvement". StatsF1. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2024. สืบค้นเมื่อ 9 April 2025.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แดเนียล_ริกคาร์โด&oldid=12960693"