ข้ามไปเนื้อหา

แดเนริส ทาร์แกเรียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แดเนริส ทาร์แกเรียน
ตัวละครใน ตัวละครจาก มหาศึกชิงบัลลังก์
เกมออฟโธรนส์
ปรากฏตัวครั้งแรก
ปรากฏตัวครั้งสุดท้าย
สร้างโดยจอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน
ผู้ดัดแปลง
แสดงโดยเอมีเลีย คลาร์ก (เกมออฟโธรนส์)
อิโมเจน รูบี ลิตเติล (House of the Dragon)
ให้เสียงโดยเอมีเลีย คลาร์ก
ข้อมูลในเรื่อง
นามแฝง
  • แดเนริส สตอร์มบอร์น
  • สุภาพสตรีสีเงิน
  • บุตรสาวแห่งมังกร
  • มารดาแห่งมังกร
  • เจ้าสาวแห่งไฟ
  • ธิดาแห่งความตาย
  • ผู้พิชิตคำโกหก
  • เด็กแห่งสามสิ่ง
  • มิสซา
  • ราชินีเงิน
  • ผู้ทำลายโซ่ตรวน
  • เอกอนผู้พิชิตในร่างหญิง
  • อาโซร์ อาไฮ กลับชาติมาเกิด
  • ราชินีมังกร
  • ราชินีแห่งฟากน้ำ
ชื่อเล่นแดนนี
สายพันธุ์มนุษย์
เพศหญิง
บรรดาศักดิ์/ตำแหน่ง
  • เจ้าหญิงแห่งดรากอนสโตน
  • ผู้ไม่อาจถูกเผาไหม้
  • ราชินีแห่งมีรีน
  • ราชินีแห่งอันดัล รอยนาร์ และบุรุษแรก (ผู้อ้างสิทธิ์)
  • สตรีแห่งเจ็ดอาณาจักร (ผู้อ้างสิทธิ์)
  • ผู้พิทักษ์แห่งอาณาจักร (ผู้อ้างสิทธิ์)
  • คาลีซีแห่งทะเลหญ้าอันยิ่งใหญ่
  • ผู้ทำลายโซ่ตรวน
  • มารดาแห่งมังกร
  • โทรทัศน์:
  • สตรีแห่งดรากอนสโตน
อาชีพกษัตริย์
ครอบครัวตระกูลทาร์แกเรียน
คู่สมรส
คนรัก
บุตร
  • เรโก (คลอดก่อนกำหนดและเสียชีวิต)
ญาติ
ศาสนาศรัทธาทั้งเจ็ด
ถิ่นกำเนิดดรากอนสโตน
สัญชาติ
  • วาเลเรียน
  • ดอธราคี (โดยการสมรส)

แดเนริส ทาร์แกเรียน (/dəˈnɛərɪs tɑːrˈɡɛəriən/ də-NAIR-iss tar-GAIR-ee-ən)[2] เป็นตัวละครสมมติในนิยายแนวแฟนตาซีมหากาพย์เรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ โดยจอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน นักเขียนชาวอเมริกัน เธอเป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญที่มีบทบรรยายแบบมุมมองบุคคลที่สาม และเป็นหนึ่งในตัวละครยอดนิยมของเรื่อง เดอะนิวยอร์กไทมส์ กล่าวถึงเธอว่าเป็นหนึ่งในตัวละครที่ดีที่สุดของผู้เขียน[3]

เธอปรากฏตัวครั้งแรกในนวนิยายเรื่อง มหาศึกชิงบัลลังก์ (ค.ศ. 1996) ในวัย 13 ปี[4] แดเนริสเป็นหนึ่งในสมาชิกตระกูลทาร์แกเรียนที่รอดชีวิต (ร่วมกับพี่ชาย วิเซริส ทาร์แกเรียน) ซึ่งเคยปกครองเวสเทอรอสด้วยบัลลังก์เหล็กมาเกือบ 300 ปี ก่อนถูกโค่นล้มเมื่อ 14 ปีก่อนเหตุการณ์ในนวนิยาย เธอปรากฏตัวต่อในเรื่อง สงครามราชา (ค.ศ. 1998) และ พายุดาบ (ค.ศ. 2000) และแม้จะไม่ปรากฏในเรื่อง งานเลี้ยงอีกาคร่ำครวญ (ค.ศ. 2005) แต่เธอก็กลับมาในเรื่อง มังกรเหมันต์ (ค.ศ. 2011)[5][6]

ในเรื่อง แดเนริสอยู่ในช่วงวัยรุ่นตอนต้น กำลังลี้ภัยอยู่ในเอสซอส โดยเธอพูดสำเนียงแบบไทโรชิ เธอยังคงต้องพึ่งพาวีเซริส พี่ชายที่ชอบใช้ความรุนแรง และถูกบังคับให้แต่งงานกับคาล โดรโก ผู้นำชาวโดธราคี เพื่อแลกกับกองทัพของเขาที่จะช่วยวีเซริสชิงบัลลังก์เหล็กในเวสเทอรอส แดเนริสสามารถปรับตัวเข้ากับชีวิตร่วมกับชาวโดธราคีได้ และบุคลิกของเธอก็ค่อย ๆ เผยให้เห็นถึงความเข้มแข็ง ความมั่นใจ และความกล้าหาญ เธอกลายเป็นทายาทของราชวงศ์ทาร์แกเรียนหลังจากพี่ชายของเธอถูกฆ่า และวางแผนจะชิงบัลลังก์เหล็กด้วยตนเอง เพราะมองว่าเป็นสิทธิ์โดยกำเนิดของเธอ แดเนริสที่ตั้งครรภ์สูญเสียทั้งสามีและลูกของเธอ แต่ด้วยเวทเลือด ทำให้แดเนริสสามารถฟักไข่มังกรสามใบได้ มังกรเหล่านี้กลายเป็นข้อได้เปรียบทางยุทธศาสตร์และเสริมเกียรติยศให้แก่เธอ

หมายเหตุ

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Hurley, Laura (15 กันยายน 2022). "House Of The Dragon Showrunners Reveal Key Book Details That George R.R. Martin Wanted In The Game Of Thrones Prequel". Media. CinemaBlend. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2022.
  2. "Official Pronunciation Guide for 'Game of Thrones'". Making of Game of Thrones. HBO. 11 กุมภาพันธ์ 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 เมษายน 2020. สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2022.
  3. Orr, David (12 สิงหาคม 2011). "Dragons Ascendant: George R. R. Martin and the Rise of Fantasy". เดอะนิวยอร์กไทมส์. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 5 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2020. ตัวละครที่ดีที่สุดของมาร์ตินจนถึงปัจจุบันได้แก่ ทีเรียน แลนนิสเตอร์, จอน สโนว์ และ แดเนริส ทาร์แกเรียน
  4. Game of Thrones. น. 28. Dany was thirteen, old enough to know that such gifts seldom come without their price, here in the free city of Pentos.
  5. Brown, Rachael (11 กรกฎาคม 2011). "George R. R. Martin on Sex, Fantasy, and A Dance With Dragons". เดอะแอตแลนติก. Emerson Collective. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2020. ตัวละครที่ขาดหายไปใน Feast — แดเนริส ทาร์แกเรียน, ทีเรียน แลนนิสเตอร์ และ จอน สโนว์ — กลับมามีบทบาทในเล่มใหม่
  6. Leonard, Andrew (10 กรกฎาคม 2011). "Return of the new fantasy king: "A Dance With Dragons"". ซาโลน. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 11 ตุลาคม 2020.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]