แดนซ์ฮอลล์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แดนซ์ฮอลล์
แหล่งกำเนิดทางรูปแบบ เร้กเก้, อาร์แอนด์บี, สกา, ร็อกสเตดี, ดั๊บ, การดีเจ
แหล่งกำเนิดทางวัฒนธรรม ปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จาเมกา โดยเฉพาะในกรุงคิงส์ตัน
เครื่องบรรเลงสามัญ แดนซ์ฮอลล์ยุคแรก: กลองชุด - กีตาร์เบส - กีตาร์ - ออร์แกนไฟฟ้า
แดนซ์ฮอลล์ยุคใหม่: ดรัมแมชชีน - แซมเพลอร์ - เครื่องสังเคราะห์เสียง - ออร์แกนไฟฟ้า
รูปแบบอนุพันธุ์ ไกรม์, เรเกตอน
แนวย่อย
รักก้า - เร็กเกฟิวชัน - Reggae en Español
แนวประสาน
Bhangragga

แดนซ์ฮอลล์ (อังกฤษ: dancehall) เป็นแนวเพลงป็อปของชาวจาเมกาที่พัฒนาในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในช่วงแรกเกิดขึ้นอย่างบางตาและไม่เน้นเรื่องการเมืองและศาสนาอย่างเร็กเก มากกว่าแนวเพลงที่โดดเด่นมากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970[1]

ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 เครื่องดนตรีรูปแบบดิจิทัลแพร่หลายมากขึ้น ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางด้านดนตรี กับแดนซ์ฮอลล์แบบดิจิทัล (หรือ รักก้า) ที่เริ่มเพิ่มเอกลักษณ์โดยจังหวะเร็วขึ้นกับการเชื่อมโยงเล็กน้อยกับจังหวะเร็กเกช่วงแรก

อ้างอิง[แก้]

  1. Barrow, Steve & Dalton, Peter (2004) "The Rough Guide to Reggae, 3rd edn.", Rough Guides, ISBN 1-84353-329-4