แคลเซียมไบคาร์บอเนต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

แคลเซียมไบคาร์บอเนต หรือ แคลเซียมไฮโดรเจนคาร์บอเนต (อังกฤษ: Calcium bicarbonate-Ca (HCO3) 2) เป็นสารประกอบที่อยู่ในสารละลายเท่านั้น ถ้าสารละลายระเหยจะเกิดปฏิกิริยาดังนี้

Ca (HCO3) 2) (aq) → CO2 (g) + H2O (l) + CaCO3 (s).

แคลเซียมไบคาร์บอเนต จะเกิดก็ต่อเมื่อน้ำมี คาร์บอนไดออกไซด์ ในสารละลาย (หรือเรียกว่า กรดคาร์บอนิก) ทำปฏิกิริยากับ แคลเซียมคาร์บอเนต

ปฏิกิริยานี้มีความสำคัญมากในการเกิด สตาแลคไทต์ (stalactites), สตาแลกไมต์ (stalagmites), คอลัมน์, และ สเปีอิโอเทม (speleothems) ภายใน ถ้ำ น้ำที่มี คาร์บอนไดออกไซด์ ในบรรยากาศผ่านลงไปตามหินปูน (limestone) หรือแคลเซียมคาร์บอเนตอื่น แคลเซียมคาร์บอเนตบางส่วนจะถูกเปลี่ยนไปเป็น ไบคาร์บอเนตซึ่งละลายน้ำได้ดีมาก ต่อมาเมื่อน้ำแห้ง แคลเซียมไบคาร์บอเนต จะเปลี่ยนไปเป็น แคลเซียมคาร์บอเนตซึ่งละลายน้ำได้น้อยจะแยกตัวออกมาเกาะเป็นหินงอกหินย้อย อุณหภูมิมีความสำคัญต่อปฏิกิริยามาก เพราะเมื่ออุณหภูมิสูง คาร์บอนไดออกไซด์จะแยกตัวออกจากสารละลายแคลเซียมไบคาร์บอเนตเร็วขึ้น

อ้างอิง[แก้]