แขไข เทวิณ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จงกลณี พุทธิแพทย์
แขไข เทวิณ.jpg
นามปากกา: แขไข เทวิณ
จงกลณี ราชนิมิตร
เกิด: 6 เมษายน พ.ศ. 2471
จังหวัดเชียงใหม่
ถึงแก่กรรม: 28 ตุลาคม พ.ศ. 2505 (อายุ 33 ปี)
อาชีพ: นักเขียน
บิดา: ขุนจักรวิจารณ์บดี
มารดา: นางจักรวิจารณ์บดี
คู่สมรส: ฉัตร บุญยศิริชัย
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง

แขไข เทวิณ เป็นนามปากกาของ จงกลณี พุทธิแพทย์ ธิดาของขุนจักรวิจารณ์บดีและนางจักรวิจารณ์บดี เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2471 ที่เชียงใหม่ บิดารับราชการเป็นนายช่างทาง จึงต้องย้ายที่อยู่ไปตามต่างจังหวัดเสมอ ๆ

จบการศึกษาชั้นต้นจาก โรงเรียนมาแตร์เดอี และจบเตรียมอุดมจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใน พ.ศ. 2488 ตั้งใจศึกษาต่อในคณะนิติศาสตร์ แต่ไม่สำเร็จเพราะสุขภาพไม่สมบูรณ์

สนใจอ่านหนังสือวรรณคดีและนวนิยายมาก โดยเฉพาะเรื่อง ลูกรักลูกชัง ของ ก. สุรางคนางค์ เริ่มงานเขียนขณะรับราชการที่กระทรวงคมนาคม โดยส่งเรื่องสั้นหรือบทกวีไปตามนิตยสารต่าง ๆ แต่มักได้รับการปฏิเสธ แต่ไม่ท้อถอยยังคงเขียนหนังสือต่อไปโดยหวังว่าจะได้เป็นนักประพันธ์สักวันหนึ่ง

ปี 2490 เริ่มยึดอาชีพเป็นนักเขียน แต่งเรื่องสั้นและยาวลงในหนังสือพิมพ์ ประชากร มี อ.ร.ด. (เอื้อม รุจิดิษฏ์) เป็นบรรณาธิการ ต่อมาเขียนลงในหนังสือพิมพ์ปิยมิตรของ ป. อินทรปาลิต

ปี 2495 พิมพ์นวนิยายเรื่องแรกคือ ชีวิตมืด ได้รับความนิยมจึงเกิดกำลังใจเขียนนิยายอีก จนได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในฐานะเจ้าของบทประพันธ์จากเรื่อง เกล็ดแก้ว ในปี 2501 มีผลให้อาชีพนักประพันธ์ก้าวหน้า มีผลงานตีพิมพ์ในนิตยสารหลายฉบับ เช่น สกุลไทย เพลินจิตต์ แดนดารา เป็นต้น

ปี 2505 ตั้งใจไปศึกษาต่อยังประเทศฝรั่งเศส แต่ล้มป่วย เมื่อหายป่วยจึงเปลี่ยนใจไปท่องเที่ยวญี่ปุ่น นาน6เดือน จึงเดินทางกลับ แล้วเขียนสารคดีเกี่ยวกับการเดินทางครั้งนั้นลงใน สกุลไทย

สมรสครั้งแรกกับ ฉัตร บุญยศิริชัย นักเขียนและนักหนังสือพิมพ์ มีบุตรสาวด้วยกันหนึ่งคนชื่อ แขไฉไล แต่แยกทางกัน และแต่งงานใหม่กับ นักประพันธ์ และบรรณาธิการนิตยสารจักรวาล ชื่อ ประสิทธิ์ ศิริบันเทิง ชีวิตคู่ไม่ราบรื่น

กลับจากญี่ปุ่น พบเหตุร้ายแรงทางครอบครัวทำให้กระทบกระเทือนใจมาก อาการโรคประสาทและหัวใจกำเริบ แขไข เทวิณ ถึงแก่กรรมอย่างสงบเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ที่โรงพยาบาลกลาง อายุเพียง 33 ปี

นามปากกาที่ใช้[แก้]

  • แขไข เทวิณ
  • จงกลณี ราชนิมิตร ใช้เขียนเรื่องสั้นและบทโทรทัศน์
  • อัจฉริยา ใช้เขียนบทความ คอลัมน์สตรี
  • จันทร์เจ้า ใช้เขียนเรื่องสั้น
  • พิมพ์พัตรา ใช้เขียนบรรยายภาพการ์ตูน


ผลงานบทประพันธ์ (ในนามแขไข เทวิณ)[แก้]

  • ชีวิตมืด
  • ผู้เป็นที่รัก
  • ทุ่งรวงทอง
  • คนข่าวตะวันออก
  • ฟ้าแดง
  • ทาสนางดิน
  • นาคสวาท
  • ตามรอยเลือด
  • แก้วหยาดฟ้า
  • ฟ้าหม่น
  • เกล็ดแก้ว
  • ลั่นทมแดง
  • สร้อยสามกษัตริย์
  • จุมพิศฆาตกรรม
  • ปนัดดา
  • บุหลันแดง
  • ห้วงมารยา
  • ม่านไข่มุก
  • ราชาวดีสีทอง
  • เยี่ยมวิมานรัก
  • คัทลียาชาว
  • แรมสวรรค์
  • ขอบฟ้าสีเงิน
  • สาปสวาท
  • ความรักของสัตตบุษย์
  • วสันต์สั่ง
  • ขวัญชีวา
  • สายขิม
  • ทุ่งร้าง
  • มนัสสวาสดิ์
  • สายสวาทยังไม่สิ้น
  • สวรรค์เป็นพยาน
  • พระจันทร์ส่องแสง (แต่งไม่จบ)

บทประพันธ์ที่นำไปสร้างภาพยนตร์[แก้]