ข้ามไปเนื้อหา

แกรนด์เธฟต์ออโต 2

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แกรนด์เธฟต์ออโต 2
นักพัฒนา
ผู้จัดจำหน่ายร็อกสตาร์เกมส์
ผู้กำกับ
นักออกแบบ
  • สตีเฟน แบงส์
  • วิลเลียม มิลส์
  • บิลลี ทอมสัน
นักเขียนโปรแกรม
  • คีท อาร์. แฮมิลตัน
  • มาร์ติน แมกเคนซี (GBC)
ศิลปิน
  • เอียน แมกคิว
  • รัสเซล อีสต์ (GBC)
นักเขียนแดน เฮาเซอร์
ผู้ประพันธ์เพลง
  • โคลิน แอนเดอร์สัน
  • เครก คอนเนอร์
  • เบิร์ต รีด
  • สจวร์ต รอสส์
  • พอล สการ์กิล
  • แอนโทนี แพตัน (GBC)
ชุดเกมแกรนด์เธฟต์ออโต
แพลตฟอร์ม
วันวางจำหน่าย
22 ตุลาคม 1999
  • เพลย์สเตชัน, วินโดวส์
  • 22 ตุลาคม 1999
  • ดรีมแคสต์
  • เกมบอยคัลเลอร์
  • ธันวาคม 2000
แนวเกมแอ็กชันผจญภัย
โหมดการเล่นผู้เล่นเดี่ยว, หลายผู้เล่น

แกรนด์เธฟต์ออโต 2 (อังกฤษ: Grand Theft Auto 2) เป็นเกมแอ็กชันผจญภัย ค.ศ. 1999 พัฒนาโดยดีเอ็มเอดีไซน์และจัดจำหน่ายโดยร็อกสตาร์เกมส์ เป็นภาคต่อของแกรนด์เธฟต์ออโต ค.ศ. 1997 และเป็นเกมหลักลำดับที่สองในชุดแกรนด์เธฟต์ออโต ตัวเกมมีฉากหลังเป็นมหานครสไตล์เรโทรฟิวเจอร์ริสติก (retrofuturistic) ที่รู้จักในชื่อ "เอนีแวร์ซิตี" (Anywhere City) โดยเน้นไปที่การให้ผู้เล่นรับบทเป็นอาชญากรที่ท่องไปในโลกเปิด ทำงานกับองค์กรอาชญากรรมต่าง ๆ และมีอิสระเต็มที่ในการทำอะไรก็ได้ที่ปรารถนาเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ฉากเปิดของเกมมีความโดดเด่นไม่เหมือนใครในชุด เนื่องจากมีฉากคนแสดงจริงที่ถ่ายทำโดยร็อกสตาร์เกมส์ วางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันและวินโดวส์ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1999 และสำหรับดรีมแคสต์และเกมบอยคัลเลอร์ใน ค.ศ. 2000

แกรนด์เธฟต์ออโต 2 ได้รับคำวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดีในเกือบทุกแพลตฟอร์ม และได้รับคำวิจารณ์เชิงลบสำหรับเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์ แต่ก็ถือว่าประสบความสำเร็จทางด้านยอดขายในระดับปานกลาง ขณะที่เพลงประกอบและองค์ประกอบการเล่นบางอย่าง เช่น ระบบความจงรักภักดีต่อแก๊งได้รับคำชม แต่ด้านกราฟิก การควบคุม และการกำหนดฉากกลับได้รับการตอบรับจากกลุ่มผู้เล่นที่ค่อนข้างก้ำกึ่ง เกมยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าล้มเหลวในการสร้างนวัตกรรมใหม่ ๆ ให้กับสูตรสำเร็จที่ภาคก่อนวางไว้ แม้จะมีการปรับปรุงหลายส่วนให้ดีขึ้นก็ตาม แกรนด์เธฟต์ออโต 2 ตามมาด้วยแกรนด์เธฟต์ออโต III ใน ค.ศ. 2001 ซึ่งเป็นการเริ่มต้นยุคใหม่ของชุด ในขณะที่ตัวเกมภาค 2 เองก็ถูกนำกลับมาวางจำหน่ายอีกครั้งบนสตีมในเดือนมกราคม ค.ศ. 2008[1]

ตัวเกม

[แก้]

ผู้เล่นเริ่มต้นเกมด้วยตัวละครหนึ่งตัว (หกตัวในเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์) เช่นเดียวกับภาคก่อน เกมจะเน้นไปที่การทำให้ผู้เล่นทำภารกิจในระดับต่าง ๆ ให้สำเร็จ โดยแต่ละระดับต้องการคะแนนเป้าหมายที่กำหนดไว้เพื่อผ่านไปยังด่านถัดไป คะแนนจะได้รับจากการทำผิดกฎหมายต่าง ๆ เช่น การทำลายรถ การขายรถ และการทำภารกิจให้สำเร็จสำหรับองค์กรอาชญากรรมต่าง ๆ ซึ่งอย่างหลังนี้จะให้คะแนนมากกว่าการก่ออาชญากรรมทั่วไป การสร้างความวุ่นวายจากอาชญากรรมจะทำให้ผู้เล่นถูกตำรวจหมายหัว ซึ่งจะคอยตามล่าผู้เล่นเพื่อจับกุมหรือวิสามัญ โดยระดับความต้องการตัวที่สูงขึ้นจะเพิ่มระดับการตอบโต้ที่รุนแรงขึ้น การถูกจับกุมหรือเสียชีวิตจะทำให้ผู้เล่นสูญเสียอุปกรณ์ทั้งหมดที่หามาได้ และส่งผลกระทบต่อโบนัสตัวคูณของพวกเขา

ฉากหลังของแกรนด์เธฟต์ออโต 2 นั้นมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะสำหรับชุดนี้ นั่นคือเมืองใหญ่ในสไตล์เรโทรฟิวเจอริสติก (retrofuturistic) ที่ถูกเรียกว่า "เอนีแวร์ซิตี สหรัฐอเมริกา"[2] ซึ่งแบ่งออกเป็นสามย่าน (ย่านกลางเมือง ย่านที่พักอาศัย และย่านอุตสาหกรรม) ที่ผู้เล่นจะต้องสลับไปมาเมื่อดำเนินเรื่องผ่านเกมไปเรื่อย ๆ ช่วงเวลาที่เกมดำเนินอยู่นั้นไม่ได้ถูกระบุไว้อย่างเจาะจง มีแหล่งข้อมูลที่ขัดแย้งกันซึ่งบ่งชี้ได้ตั้งแต่ "สามสัปดาห์ในอนาคต"[3] ไปจนถึง ค.ศ. 2013[2] แม้จะมีข้อมูลอ้างอิงภายในเกมถึง "สหัสวรรษใหม่" ที่กำลังจะมาถึง (บอกเป็นนัยว่าเกมดำเนินเรื่องในช่วงเวลาที่เกมวางจำหน่าย คือใน ค.ศ. 1999)

เกมนี้แนะนำฟีเจอร์และการปรับปรุงหลายอย่างให้กับชุด ผู้เล่นสามารถบันทึกเกมระหว่างการเล่นในระดับนั้นได้โดยการไปที่โบสถ์ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้น แต่ต้องจ่ายคะแนนตามที่กำหนดเพื่อทำเช่นนั้น งานที่มีให้ทำมาจากองค์กรอาชญากรรมที่แตกต่างกันสามกลุ่ม ในแต่ละระดับจะมีองค์กรที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะสองกลุ่ม ควบคู่ไปกับองค์กรที่สามซึ่งปรากฏอยู่ในทุกระดับ การทำงานให้องค์กรและทำสำเร็จจะทำให้ผู้เล่นได้รับ "ความเคารพ" จากองค์กรนั้น ช่วยให้สามารถรับงานที่ยากขึ้นได้หากมีระดับความเคารพเพียงพอ แต่ในขณะเดียวกันก็จะสูญเสียความเคารพจากกลุ่มที่เป็นคู่อริหลักขององค์กรนั้น ทำให้ไม่สามารถรับงานจากกลุ่มคู่อริได้และทำให้สมาชิกของกลุ่มนั้นแสดงท่าทีเป็นศัตรูกับผู้เล่น การปรับปรุงอื่น ๆ รวมถึงรถและคนเดินถนนที่มีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมของเกมมากขึ้น เช่น สมาชิกแก๊งที่มีการต่อสู้กับตำรวจ การมีอยู่ของอาชญากรคนอื่น ๆ (เช่น พวกจี้ปล้น)[4] แถบพลังชีวิต อู่ซ่อมรถที่สามารถดัดแปลงรถด้วยการปรับปรุงพิเศษ ภารกิจเสริมที่มีให้เลือกตั้งแต่การขับแท็กซี่ไปจนถึงการขับรถกึ่งพ่วง และกลุ่มของ 'พัสดุที่ซ่อนอยู่' ให้ค้นหาทั่วทั้งระดับ

การพัฒนาและวางจำหน่าย

[แก้]

แกรนด์เธฟต์ออโต 2 พัฒนาโดยดีเอ็มเอดีไซน์ในดันดี ภายใต้การนำของหัวหน้าโปรแกรมเมอร์ คีท แฮมิลตัน ในตอนแรกทีมงานตั้งใจจะเรียกชื่อเกมนี้ว่า Eh Stole E' Motur แต่ในเวลาต่อมาเชื่อว่าชื่อนี้อาจขัดขวางความน่าดึงดูดของเกมในระดับสากล[5]

แกรนด์เธฟต์ออโต 2 วางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันและวินโดวส์เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1999[6][7] และวางจำหน่ายสำหรับดรีมแคสต์ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2000 ในอเมริกาเหนือ[8] และวันที่ 20 พฤษภาคม ในยุโรป[9] ส่วนเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์ พัฒนาโดยทารันทูล่าสตูดิโอส์ ได้รับการวางจำหน่ายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2000[10]

จีทีเอ 2 – เดอะมูฟวี

[แก้]

ตัวเกมได้รับการพัฒนาควบคู่ไปกับภาพยนตร์สั้นความยาว 8 นาทีที่ใช้ฟุตเทจคนแสดงจริง ถ่ายทำภายในนครนิวยอร์ก ภาพยนตร์สั้นนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นลำดับภาพเปิดนำเข้าสู่ตัวเกม และมีการเปิดให้รับชมผ่านทางเว็บไซต์ของร็อกสตาร์เกมส์ เนื้อเรื่องในภาพยนตร์ติดตามอาชญากรคนหนึ่งนามว่าคล็อด สปีด (แสดงโดยสกอตต์ แมสเลน)[a] ผู้ซึ่งรับทำงานต่าง ๆ ทั่วเอนีแวร์ซิตีให้องค์กรอาชญากรรมหลายแห่ง จนกระทั่งในที่สุดการกระทำของเขาก็ตามมาหลทันและเขาถูกสังหารโดยมือสังหารจากแก๊งหนึ่งที่เขาเคยไปปล้นมา ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นจากบทภาพยนตร์โดยแดน เฮาเซอร์และกำกับโดยอเล็กซ์ เดอ ราคอฟฟ์[11][12][13]

เพลงประกอบ

[แก้]

ในแต่ละพื้นที่จะประกอบด้วยห้าสถานีวิทยุจากทั้งหมดสิบเอ็ดสถานี ซึ่งผู้เล่นจะได้ยินสถานีใดสถานีหนึ่งขณะขับขี่รถเกือบทุกชนิดในเกม ผู้เล่นสามารถเปลี่ยนสถานีวิทยุตามความชอบได้ สถานี "เฮดเรดิโอ" เป็นสถานีที่มีปรากฏอยู่ในแกรนด์เธฟต์ออโตภาคอื่น ๆ ด้วย แต่ละแก๊งจะมีสถานีวิทยุเป็นของตัวเองซึ่งจะส่งสัญญาณภายในพื้นที่จำกัด รถตำรวจ รถพยาบาล รถดับเพลิง และรถถัง ไม่สามารถรับวิทยุได้ โดยผู้เล่นจะได้ยินสัญญาณวิทยุจากหน่วยบริการฉุกเฉินแทน[ต้องการอ้างอิง]

ดนตรีและโฆษณาทั้งหมดที่รวมอยู่ในเกมเป็นผลงานที่สร้างขึ้นเพื่อเกมนี้โดยเฉพาะ เป็นไปตามธรรมเนียมของเกมภาคก่อน โดยมีเครก คอนเนอร์, สจวร์ต รอสส์, พอล สการ์กิล, โคลิน แอนเดอร์สัน, เบิร์ต เรด และมูวิงแชโดว์เป็นผู้รับผิดชอบเนื้อหาทางดนตรี ผู้ผลิตผลงานเหล่านี้บางคนจะยังคงสร้างสรรค์ผลงานใน GTA ภาคต่อ ๆ มา[ต้องการอ้างอิง]

เวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์มีการใช้เพลงที่มีอยู่จริงบางเพลง หนึ่งในนั้นคือเพลง "Back in Black" ของวงเอซี/ดีซี ในเวอร์ชันที่เร่งความเร็วขึ้น ส่วนเพลงประกอบในหน้าเลือกตัวละครคือเพลงบราซิลเก่าชื่อ "Chega de Saudade"[ต้องการอ้างอิง]

การตอบรับ

[แก้]
การตอบรับ
คะแนนรวม
ผู้รวมคะแนน
เกมแรงกิงส์71.50% (PC)[14]
70.80% (DC)[15]
69.92% (PS1)[16]
35.00% (GBC)[17]
เมทาคริติก70/100 (PS1)[18]
คะแนนปฏิทรรศน์
สิ่งพิมพ์เผยแพร่คะแนน
คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์4/5 stars (PC)[19]
เอดจ์8/10[20]
เกมสปอต6.9/10 (PS1)[21]
6.9/10 (DC)[22]
6.8/10 (PC)[23]
ไอจีเอ็น7.3/10 (PC)[4]
6.8/10 (PS1)
6.7/10 (DC)
เน็กซ์เจเนเรชัน2/5 stars[24]

มีการจัดส่งเกมมากกว่า 1.2 ล้านชุดไปยังร้านค้าปลีกทั่วโลกเมื่อเริ่มวางจำหน่าย คาดว่าจะสร้างรายได้รวมกว่า 33 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[25] สำหรับเวอร์ชันคอมพิวเตอร์ของแกรนด์เธฟต์ออโต 2 ได้รับรางวัลยอดขายระดับ "เงิน" จากสมาคมผู้จัดพิมพ์ซอฟต์แวร์เพื่อความบันเทิงและนันทนาการ (ELSPA)[26] บ่งบอกถึงยอดขายอย่างน้อย 100,000 ชุดในสหราชอาณาจักร[27] ส่วนเวอร์ชันเพลย์สเตชันของเกมได้รับรางวัลยอดขายระดับ "แพลทินัม" (300,000 ชุดขึ้นไปในสหราชอาณาจักร) จาก ELSPA[28] โดยรวมแล้วเกมทำยอดขายได้ประมาณ 2 ล้านชุดทั่วโลก[29]

แกรนด์เธฟต์ออโต 2 วางจำหน่ายท่ามกลางคำวิจารณ์แบบผสมผสาน[18] กราฟิกของเกมได้รับปฏิกิริยาหลากหลายจากนักวิจารณ์ ซึ่งตั้งข้อสังเกตว่าแทบไม่มีความแตกต่างจากกราฟิกในเกมภาคแรกเลย ทาล เบลวินส์ จากไอจีเอ็นเรียกมันว่า "อยู่ในระดับปานกลางเป็นอย่างมาก" และทัศนียภาพนั้น "ยากที่จะประทับใจ"[4] ขณะที่เจฟฟ์ เกิร์สต์มันน์จากเกมสปอตกล่าวว่า "กราฟิกดูธรรมดาไปหน่อย"[30] อย่างไรก็ตาม เพลงประกอบของเกมได้รับผลตอบรับในเชิงบวก โดยเกิร์สต์มันน์เรียกมันว่า "เพลงประกอบที่ยอดเยี่ยม" และมัน "สะท้อนรูปแบบสถานีวิทยุของเกมภาคแรกได้อย่างใกล้ชิด"[30] ด้านเบลวินส์จากไอจีเอ็นเรียกเพลงประกอบว่าเป็น "หนึ่งในฟีเจอร์ที่ดีที่สุด" ของเกม[4]

องค์ประกอบด้านการเล่นของแกรนด์เธฟต์ออโต 2 ได้รับปฏิกิริยาแบบผสมผสาน เจเรมี ดันแฮมจากไอจีเอ็นกล่าวว่าการเล่นเกมคือ "จุดที่เกมถูกต่อยเข้าที่ท้องอย่างจัง" และมัน "น่าจะทำได้ดีกว่านี้มาก"[31] แต่ทาง เบลวินส์กลับมองว่ามัน "เรียบง่ายแต่มีประสิทธิภาพ"[4] ส่วนเจฟฟ์ เกิร์สต์มันน์กล่าวว่า "ถึงแม้การเล่นส่วนใหญ่จะเหมือน GTA ภาคก่อน แต่ก็ยังสนุกมาก"[30] นิตยสารเอดจ์เน้นย้ำถึงการพัฒนาเนื้อเรื่องและภารกิจที่สร้างสรรค์ โดยระบุว่าแกรนด์เธฟต์ออโต 2 "สามารถดึงคุณให้ดำดิ่งลงไปในความซับซ้อนของโลกในเกมได้"[20]

เบลก ฟิชเชอร์วิจารณ์เกมเวอร์ชันดรีมแคสต์ลงในเน็กซ์เจเนเรชัน โดยให้คะแนน 2 จาก 5 ดาว และระบุว่ามันเป็น "ไอเดียที่ยอดเยี่ยม ซึ่งด้วยเหตุผลบางประการ มันไม่เคยไปถึงขั้นการเป็นเกมที่ต้องเล่นให้ได้เลย"[24]

สำหรับเวอร์ชันเกมบอยคัลเลอร์นั้นได้รับคำวิจารณ์ในแง่ลบ เครก แฮร์ริสจากไอจีเอ็นเขียนไว้ว่า "ผมซึ้งใจในความปรารถนาที่จะพยายามย้ายเกมจากแพลตฟอร์มที่สูงกว่ามาลงในเกมบอยคัลเลอร์ แต่ให้ตายเถอะ แกรนด์เธฟต์ออโต 2 เนี่ยนะ? แค่ภาคแรกก็แย่พอแล้ว ผมจะใช้โอกาสนี้ขอร้องไปยังร็อกสตาร์เกมส์ว่าช่วยเลิกทำ GTA ลง GBA เถอะ"[32]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ระวังสับสนกับคล็อด ตัวเอกของแกรนด์เธฟต์ออโต III

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Steam (4 January 2008). "News – Rockstar Games Brings Full Line-up to Steam". Valve. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 August 2010. สืบค้นเมื่อ 5 February 2011.
  2. 1 2 "GTA2 – Individual Police Files". Rockstar Games. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 February 2009. สืบค้นเมื่อ 29 April 2007.
  3. ↑ "GTA2 – Frameset". Rockstar Games. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 December 2010. สืบค้นเมื่อ 5 February 2011.
  4. 1 2 3 4 5 Blevins, Tal (18 November 1999). "Grand Theft Auto 2 – IGN". IGN. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 February 2008. สืบค้นเมื่อ 29 April 2007.
  5. ↑ "Diary". The Herald. 3 March 1999.
  6. ↑ "Take-Two Interactive Software Inc.'s Rockstar Games Division Announces its GTA2 has Gone Gold and Will Ship Worldwide on October 22". Berkshire Hathaway. 13 October 1999. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2018. สืบค้นเมื่อ 8 July 2019 – โดยทาง The Free Library.
  7. ↑ Kennedy, Sam (13 October 1999). "Rockstar's GTA2 Goes Gold". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 April 2000. สืบค้นเมื่อ 8 July 2019.
  8. ↑ "Take-Two Interactive Software, Inc.'s Rockstar Games Launches GTA2 For the Sega Dreamcast; Grand Theft Auto Franchise Makes Sega System Debut". Berkshire Hathaway. 1 May 2000. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 December 2018. สืบค้นเมื่อ 8 July 2019 – โดยทาง The Free Library.
  9. ↑ Warren, Alex (28 May 1999). "GTA2". Official Dreamcast Magazine. No. 9. Paragon Publishing. pp. 60–61. ISSN 1466-2388.
  10. ↑ Harris, Craig (19 December 2000). "Grand Theft Auto 2". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 June 2001.
  11. ↑ Kelly, Andy (5 August 2017). "Revisiting Grand Theft Auto 2, the weirdest GTA of them all". PC Gamer.
  12. ↑ Sperling, Daniel (18 September 2013). "GTA 5: Best celebrity appearances in the game series". Digital Spy.
  13. ↑ Davies, Marsh (29 October 2013). "Grand Theft Auto 2 marked the end of Grand Theft Auto as a pure chaos sandbox". PC Gamer.
  14. ↑ "Grand Theft Auto 2 for PC". GameRankings. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 June 2012. สืบค้นเมื่อ 12 August 2012.
  15. ↑ "Grand Theft Auto 2 for Dreamcast". GameRankings. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 August 2012. สืบค้นเมื่อ 12 August 2012.
  16. ↑ "Grand Theft Auto 2 for PlayStation". GameRankings. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 September 2012. สืบค้นเมื่อ 12 August 2012.
  17. ↑ "Grand Theft Auto 2 for Game Boy Color". GameRankings. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 August 2012. สืบค้นเมื่อ 12 August 2012.
  18. 1 2 "Grand Theft Auto 2 for PlayStation Reviews". Metacritic. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 April 2013. สืบค้นเมื่อ 13 February 2013.
  19. ↑ Scott, Dean (December 1999). "Grand Theft Auto 2". Computer and Video Games. No. 217. pp. 88–89.
  20. 1 2 "Grand Theft Auto 2". Edge. No. 79. Future Publishing. December 1999. pp. 80–81.
  21. ↑ "Grand Theft Auto 2 - GameSpot.com". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 March 2013. สืบค้นเมื่อ 13 February 2013.
  22. ↑ "Grand Theft Auto 2 - GameSpot.com". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 January 2013. สืบค้นเมื่อ 13 February 2013.
  23. ↑ "Grand Theft Auto 2 - GameSpot.com". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 January 2013. สืบค้นเมื่อ 13 February 2013.
  24. 1 2 Fischer, Blake (August 2000). "Finals". Next Generation. Vol. 3 no. 8. Imagine Media. p. 90.
  25. ↑ "Take-Two Interactive Software, Inc.'s Rockstar Games Division Begins Global Shipment of GTA2" (Press release). New York: Take Two Interactive. 21 October 1999. Gale A56690333 – โดยทาง Business Wire.
  26. ↑ "ELSPA Sales Awards: Silver". Entertainment and Leisure Software Publishers Association. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 February 2009.
  27. ↑ Caoili, Eric (26 November 2008). "ELSPA: Wii Fit, Mario Kart Reach Diamond Status In UK". Gamasutra. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 September 2017.
  28. ↑ "ELSPA Sales Awards: Platinum". Entertainment and Leisure Software Publishers Association. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 May 2009.
  29. ↑ Kushner, David (2007-03-29). "The Road to Ruin: How Grand Theft Auto Hit the Skids". Wired (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 1059-1028. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-11-18. สืบค้นเมื่อ 2025-11-28.
  30. 1 2 3 Gerstmann, Jeff (22 October 1999). "Grand Theft Auto 2 Review - GameSpot.com". GameSpot. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 August 2013. สืบค้นเมื่อ 26 August 2013.
  31. ↑ Dunham, Jeremy (8 May 2000). "Grand Theft Auto 2 Review – IGN". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 August 2013. สืบค้นเมื่อ 26 August 2013.
  32. ↑ Harris, Craig (19 December 2000). "Grand Theft Auto 2". IGN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 June 2001.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=แกรนด์เธฟต์ออโต_2&oldid=12817079"