เอ็กเบิร์ต กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอ็กเบิร์ต
Egbert - MS Royal 14 B V.jpg
ภาพวาดของเอ็กเบิร์ตจากพงศาวดารวงศ์วานของกษัตริย์อังกฤษ ปลายศตวรรษที่ 13 ต้นฉบับอยู่ที่หอสมุดแห่งชาติของอังกฤษ
กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
ครองราชย์ ค.ศ.802 – 839
ก่อนหน้า บอร์นธริค
ถัดไป เอเธลวูล์ฟ
กษัตริย์แห่งเคนต์
ครองราชย์ ค.ศ.825 – 839
ก่อนหน้า บาลด์เร็ด
ถัดไป เอเธลวูล์ฟ
ชายา เร็ดเบลก้าแห่งฟรานเซีย
พระราชบุตร เอเธลวูล์ฟ กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
ราชวงศ์ เวสเซ็กซ์
พระราชบิดา เอลมุนด์แห่งเคนต์
ประสูติ ราวค.ศ.770-780
สวรรคต ค.ศ.839 (อายุ 69-79 ปี)
ที่ฝังพระศพ วินเชสเตอร์

เอ็กเบิร์ต (ค.ศ.802-839) [ภาษาอังกฤษ Egbert หรือ ภาษาแองโกลแซ็กซัน Ecgberht] กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์และเป็นกษัตริย์แซ็กซันพระองค์แรกที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์ของอังกฤษทั้งหมด พระองค์เป็นโอรสของขุนนางชาวเคนต์แต่อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากเซอร์ดิค (ครองราชย์ปีค.ศ.519-34) ผู้ก่อตั้งตระกูลเวสเซ็กซ์ อาณาจักรของชาวแซ็กซันตะวันตกทางตอนใต้ของอังกฤษ ช่วงปลายศตวรรษที่ 8 เมื่อพระเจ้าออฟฟ่าแห่งเมอร์เซีย (ครองราชย์ปีค.ศ.757-796) ปกครองอังกฤษส่วนใหญ่ เอ็กเบิร์ตถูกขับไล่ออกนอกประเทศไปอยู่ที่ราชสำนักของชาร์เลอมาญ เอ็กเบิร์ตกอบกู้อาณาจักรกลับคืนมาได้ในปีค.ศ.802 พระองค์พิชิตอาณาจักรเพื่อนบ้าน เคนต์, คอร์นวอลล์ และเมอร์เซีย และในปีค.ศ.830 พระองค์ยังเป็นที่ยอมรับในฐานะกษัตริย์ของอีสต์แองเกลีย, ซัสเซ็กซ์, เซอร์รีย์ และนอร์ธัมเบรีย และได้รับการถวายตำแหน่งเป็นเบร็ตวัลด้า (ภาษาแองโกลแซ็กซัน แปลว่าผู้ปกครองของชาวบริเตน) ในช่วงหลายปีต่อมาเอ็กเบิร์ตเป็นผู้นำในการเดินทางไปต่อต้านพวกเวลส์และพวกไวกิ้ง ปีก่อนที่พระองค์จะสวรรคต ทรงปราบกองกำลังร่วมระหว่างพวกเดนท์กับพวกคอร์นวอลล์ที่ฮิงสตันดาวน์ในคอร์นวอลล์ พระองค์ได้รับการสืบสันตติวงศ์โดยเอเธลวูล์ฟ พระราชบิดาของอัลเฟรด

บรรพบุรุษ[แก้]

เอ็กเบิร์ตประสูติราวปีค.ศ.770-780 เป็นโอรสของเอลมุนด์ กษัตริย์แห่งเคนต์ ที่ถูกพูดถึงในกฎบัตรของปีค.ศ.784 ตัวเอลมุนด์เองเป็นโอรสของเอียฟ่า กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ กับเจ้าหญิงชาวเคนต์ ตระกูลเวสเซ็กซ์อ้างตนว่าสืบเชื้อสายมาจากบุคคลที่สำคัญไม่น้อยไปกว่าโวเด็นผู้ยิ่งใหญ่ พงศาวดารแองโกลแซ็กซันบันทึกไว้ว่าเอ็กเบิร์ตสืบเชื้อสายมาจากเซอร์ดิค ผู้รุกรานชาวแซ็กซันที่ขึ้นฝั่งบนชายฝั่งตอนใต้ในปีค.ศ.495

ชีวิตช่วงต้น[แก้]

หลังการถูกปลงพระชนม์ของพระเจ้าไซน์วูล์ฟ พระญาติของเอ็กเบิร์ต เบียธริค ได้รับเลือกให้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งเวสเซ็กซ์ที่ว่างในปีค.ศ.786 แต่เอ็กเบิร์ตที่มองว่าพระองค์เองมีสิทธิ์มากกว่าแก่งแย่งสิทธิ์ของเขา

เอ็กเบิร์ตถูกบีบให้ลี้ภัยไปอยู่ในราชสำนักของออฟฟ่าผู้ทรงอำนาจ กษัตริย์แห่งอาณาจักรเมอร์เซีย เบียธริคตอบสนองโดยการยื่นข้อเสนอพันธมิตรระหว่างพระองค์กับออฟฟ่า ที่จะเหนียวแน่นโดยการอภิเษกสมรสของพระองค์กับธิดาของออฟฟ่า เอ็ดเบอร์ก้า พระองค์เรียกร้องต่อให้ออฟฟ่าส่งตัวกบฏเอ็กเบิร์ตให้พระองค์ ออฟฟ่ารับข้อเสนอของเบียธริคเรื่องส่งธิดาของพระองค์ไปอภิเษกสมรส แต่แทนที่จะส่งตัวเอ็กเบิร์ตให้ศัตรูของพระองค์ปลงพระชนม์เสีย ทรงทำเพียงแค่เนรเทศพระองค์ออกจากอังกฤษ

เอ็กเบิร์ตถูกบีบให้หนีไปฝรั่งเศสที่ขณะนั้นปกครองโดยจักรพรรดิชาร์เลอมาญและถูกพูดถึงว่าได้ถวายการรับใช้อยู่ในกองทัพของพระองค์ พระองค์ยังคงปลอดภัยดีในฝรั่งเศสในรัชสมัยในเวสเซ็กซ์ที่เหลืออยู่ของเบียธริค พระองค์ตกลงอภิเษกสมรสกับเร็ดเบอร์ก้า เจ้าหญิงชาวแฟรงก์ที่ถูกพูดถึงโดยผู้รู้ว่าเป็นพระขนิษฐาของชาร์เลอมาญ แม้ว่าพระนางจะยังคงมีตัวตนเลือนรางเป็นที่รู้น้อยมาก แต่การอภิเษกสมรสของเอ็กเบิร์ตกับเร็ดเบอร์ก้าให้กำเนิดโอรสสองคนกับธิดาหนึ่งคน

การขึ้นสู่บัลลังก์[แก้]

การสวรรคตของเบียธริคทำให้เอ็กเบิร์ตกลับสู่อังกฤษบ้านเกิดของพระองค์เพื่ออ้างสิทธิ์ในบัลลังก์แห่งเวสเซ็กซ์ที่ว่างในปีค.ศ.800 และได้รับการยอมรับแม้ว่าชาวเมอร์เซียจะต่อต้านการปกครองของพระองค์ เวสเซ็กซ์ถูกโจมตีโดยฮวิกเช ภายใต้ผู้นำท้องถิ่น เอเธลมุนด์ (ฮวิกเชเดิมตั้งตัวแยกจากอาณาจักร แต่ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเมอร์เซีย) วีโอสตาน ผู้นำท้องถิ่นเวสเซ็กซ์และถูกพูดถึงโดยแหล่งที่มาหนึ่งว่าเป็นพระขนิษฐภรรดาของเอ็กเบิร์ต เผชิญหน้ากับเขาและคนจากวิลต์เชียร์ ฮวิกเชพ่ายแพ้ และวีโอสตานกับเอเธลมุนด์ถูกสังหารโหด

การเรืองอำนาจ[แก้]

แผนที่ของอังกฤษในรัชสมัยของเอ็กเบิร์ต

ได้รับแรงบันดาลใจจากการทหารของพวกแฟรงค์และแนวคิดจักรวรรดิ เอ็กเบิร์ตพยายามอย่างแรงกล้าที่จะนำชาวบริเตนพื้นเมืองหรือพวกเซลต์มาอยู่ใต้การปกครอง ในที่สุดทั้งหมดที่ปัจจุบันคือเวลส์ก็อยู่ภายใต้พระราชอำนาจของพระองค์ เอ็กเบิร์ตปราบพระเจ้าบอร์นวูล์ฟแห่งเมอร์เซียที่เป็นศัตรูในสมรภูมิที่เอลแลนดุน ใกล้กับสวินดอน และกรีธาทัพเข้าสู่เคนต์ที่เวลานั้นอยู่ภายใต้การปกครองของเมอร์เซีย บาลด์เร็ด กษัตริย์ย่อยแห่งเคนต์ของเมอร์เซียหนีไป และชาวเคนต์ยอมรับเอ็กเบิร์ตเป็นเจ้าเหนือหัว ตามด้วยเซอร์รีย์, ซัสเซ็กซ์ และเอสเซ็กซ์ โอรสคนโตของเอ็กเบิร์ต เอเธลวูล์ฟได้รับการแต่งตั้งเป็นกษัตริย์ย่อยของพื้นที่เหล่านี้

ชาวอีสต์แองเกลียที่อยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์เมอร์เซียเช่นกันก่อกบฏ บอร์นวูล์ฟ กษัตริย์แห่งเมอร์เซีย ต้องการจะมีอำนาจในมณฑลนี้อีกครั้ง ชาวอีสต์แองเกลียเอาตัวเองไปอยู่ภายใต้การคุ้มกันของเอ็กเบิร์ตแห่งเวสเซ็กซ์ที่มาช่วยเหลือ และตัวบอร์นวูล์ฟเองถูกปลงพระชนม์ในความขัดแย้งที่ตามมา วิกลาฟได้รับเลือกให้สืบทอดตำแหน่งของพระองค์ในปีค.ศ.829 อาศัยช่วงที่วิกลาฟไม่มีเวลาเตรียมตัว เอ็กเบิร์ตรีบเดินหน้าเข้าสู่เมอร์เซียและเนรเทศพระองค์ออกไปจากอาณาจักร ตั้งพระองค์องเป็นผู้ปกครองของอังกฤษทั้งหมดที่อยู่ใต้ฮัมเบอร์ จากนั้นเอ็กเบิร์ตก็หันความสนใจไปที่อาณาจักรของชาวแองเกลียแห่งนอร์ธัมเบรียที่พ่ายแพ้ต่อพระองค์เช่นกัน ตอนนี้พระองค์ควบคุมอังกฤษทั้งหมด พระองค์ได้รับชัยชนะ พระองค์คือเบร็ตวัลด้า

การรุกรานของไวกิ้ง[แก้]

ชาวไวกิ้ง ผู้รุกรานชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์ ทำลายชายฝั่งของอังกฤษครั้งแรกในปีค.ศ.793 บันทึกไว้อย่างเร้าใจในพงศาวดารแองโกลแซ็กซัน

'ในปีนี้ลางร้ายได้ปรากฏเหนือนอร์ธัมเบรียและสร้างความหวาดกลัวเป็นอย่างมากแก่ประชาชน พวกมันประกอบด้วยลมหมุนขนาดมหึมากับแสงวุบวาบของอัสนีบาตและมองเห็นมังกรที่ลุกเป็นไฟโบยบินอยู่ในอากาศ ทุพภิกขภัยครั้งใหญ่เกิดขึ้นทันทีหลังจากนั้น และต่อมาไม่นานในปีเดียวกัน ในวันที่ 8 มิถุนายน การทำลายของคนนอกรีตทำลายโบสถ์ของพระเจ้าในลินดิสฟาร์นอย่างน่าเศร้าใจด้วยการปล้นสะดมและสังหารโหด'

ต่อมาพวกไวกิ้งที่น่ากลัวโจมตีต่อและเริ่มแข็งแกร่งขึ้นในช่วงปีท้ายๆของรัชสมัยของเอ็กเบิร์ต พวกเขาข้ามทะเลมากจากเดนมาร์กและนอร์เวย์ในหัวเรือมังกร หรือเรือยาวไวกิ้ง ในปีค.ศ.835 พวกไวกิ้งรุกรานเกาะเช็พพาย เอ็กเบิร์ตนำกองทัพไปต่อต้านพวกเขาที่คาร์แฮมพ์ตันบนชายฝั่งนอร์ธเดวอน พวกเซลต์แห่งคอร์นวอลล์และเดวอนที่ชาวแซ็กซันรู้จักในนามชาววิลิสต์ (หมายถึงชาวต่างแดน) ร่วมมือกับพวกเดนท์ เอ็กเบิร์ตปราบพวกเขาได้แต่เมื่อพระองค์สวรรคตในปีค.ศ.839 การรุกรานของไวกิ้งก็เกิดขึ้นรายปีและเมอร์เซียได้เอกราชกลับคืนมาอีกครั้ง

การสืบทอดบัลลังก์[แก้]

ป้ายที่ฝังศพศตวรรษที่ 16 หนึ่งในชุดที่อ้างว่ามีกระดูกของเอ็กเบิร์ตอยู่

เอ็กเบิร์ตได้รับการสืบสันตติวงศ์แห่งเวสเซ็กซ์โดยโอรสคนโตของเขา เอเธลวูล์ฟ และถูกฝังที่วินเชสเตอร์ หลังการพิชิตของนอร์มัน มหาวิหารวินเชสเตอร์ถูกสร้างขึ้นบนที่ดินของโอลด์มินสเตอร์ของแซ็กซัน สิ่งที่เกี่ยวกับราชวงศ์ยังคงอยู่ รวมถึงกระดูกของพระเจ้าเอ็กเบิร์ตที่ถูกขุดขึ้นมาและวางไว้รอบๆแท่นบูชาของนักบุญสวิธินในสิ่งปลูกสร้างใหม่ ทว่าในศตวรรษที่ 17 ช่วงสงครามกลางเมืองของอังกฤษ กระดูกที่ต่อมาได้ถูกใช้เป็นสิ่งขว้างปาโดยทหารของครอมเวลล์เพื่อพังกระจกย้อมสีกระจัดกระจายและปะปนอยู่บนป้ายที่ฝังพระศพร่วมกับกระดูกของกษัตริย์และบิชอปแซ็กซันคนอื่นๆและกษัตริย์นอร์มัน วิลเลี่ยมรูฟัส ป้ายยังคงอยู่ถึงทุกวันนี้ วางอยู่บนแผ่นประดับตกแต่งรอบๆแท่นบูชาของมหาวิหาร

แหล่งข้อมูล[แก้]

ก่อนหน้า เอ็กเบิร์ต กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ ถัดไป
บอร์นวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์ 2leftarrow.png พระมหากษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์
(ราชวงศ์เวสเซ็กซ์)

(ค.ศ.827 – ค.ศ.839)
2rightarrow.png สมเด็จพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์ แห่งเวสเซ็กซ์