ข้ามไปเนื้อหา

เอฮุด บารัก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เอฮุด บารัก
ภาพถ่ายอย่างเป็นทางการปี พ.ศ.2542
นายกรัฐมนตรีอิสราเอล
ดำรงตำแหน่ง
6 กรกฎาคม พ.ศ. 2542  7 มีนาคม พ.ศ. 2544
ก่อนหน้าเบนจามิน เนทันยาฮู
ถัดไปอาเรียล ชารอน
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
เอฮุด บรอก

12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 (84 ปี)
มิชเมเรต, ปาเลสไตน์ของอังกฤษ
สัญชาติอิสราเอล
ศาสนาศาสนายูดาห์
พรรคการเมืองพรรคแรงงาน
คู่สมรสนาวา บารัก (หย่า)
นิสซาน เคอร์เรน (สมรส พ.ศ. 2552)
บุตร3
การศึกษามหาวิทยาลัยฮิบรูแห่งเยรูซาเลม
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
อาชีพนักการเมือง
ลายมือชื่อ

เอฮุด บารัก (ฮีบรู: אֵהוּד בָּרָק; เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2485 ในชื่อ เอฮุด บรอก) เป็นนักการเมืองชาวอิสราเอลที่เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนที่ 10 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2542 ถึง พ.ศ. 2544 ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นเสนาธิการกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) และยังดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหลายกระทรวงในภายหลัง

บารักเป็นทหารที่ได้รับการประดับเหรียญกล้าหาญมากที่สุดในประวัติศาสตร์อิสราเอล[1] เข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 35 ปี ในช่วงเวลานั้นเขาได้รับเหรียญกล้าหาญและเครื่องราชอิสริยาภรณ์อีกสี่เหรียญ[1] เขาเป็นสมาชิกหน่วยคอมมานโดพิเศษ ซาเยเรต มัตคาล (Sayeret Matkal) และเป็นผู้บัญชาการหน่วยในเวลาต่อมา เขามีบทบาทสำคัญในการปฏิบัติการทางทหารหลายครั้ง เช่น ปฏิบัติการอิโซโทป และ ปฏิบัติการกำจัดความกริ้ว นอกจากนี้เขายังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยข่าวกรองทหาร (AMAN) และหัวหน้าฝ่ายยุทธการของกองทัพบกอิสราเอล

หลังเกษียณจากกองทัพ บารักเข้าสู่เส้นทางการเมือง เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในปี พ.ศ. 2538 และต่อมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปี พ.ศ. 2539 ในปีเดียวกันนั้นเขาได้รับเลือกเป็นผู้นำพรรคแรงงาน และนำพรรคไปสู่ชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2542 ซึ่งทำให้เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรี เขาพ่ายแพ้ให้กับอาเรียล ชารอนในการเลือกตั้งทั่วไปปี พ.ศ. 2544 และก้าวลงจากตำแหน่งทางการเมือง แต่ต่อมาได้กลับมาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ถึง พ.ศ. 2556

  1. 1 2 גולן, יוסי. "השירות של אהוד ברק: מפקד סיירת מטכ"ל ושר ביטחון". www.maariv.co.il (ภาษาฮิบรู). สืบค้นเมื่อ 2024-03-22.