ข้ามไปเนื้อหา

เอสโอเอส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

SOS คือสัญญาณแจ้งเหตุร้ายในรหัสมอร์ส (  ▄ ▄ ▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄▄▄ ▄ ▄ ▄ ) ที่ใช้กันทั่วโลก ซึ่งเดิมกำหนดขึ้นสำหรับการใช้งานทางทะเล ในรูปแบบทางการ SOS จะเขียนด้วยเส้นขีดทับด้านบน (SOS) เพื่อแสดงว่ารหัสวิทยุโทรเลขของแต่ละตัวอักษรในคำว่า "SOS" ถูกส่งติดต่อกันเป็นชุดเดียวโดยไม่มีช่องไฟระหว่างตัวอักษร คือ จุดสามครั้ง / ขีดสามครั้ง / จุดสามครั้ง ทำให้กลายเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือในยามฉุกเฉินที่เป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง[1] ในรหัสมอร์สสากล จุดสามครั้งแทนอักษร "S" และขีดสามครั้งแทนอักษร "O" ดังนั้น "S O S" จึงกลายเป็นวิธีท่องจำลำดับของจุดและขีดที่พบได้ทั่วไป

SOS เมื่อแรกเริ่มตกลงกันโดยอนุสัญญาวิทยุโทรเลขระหว่างประเทศ (ค.ศ. 1906) เป็นเพียงลำดับรหัสวิทยุโทรเลขที่โดดเด่นและไม่ได้เป็นคำย่อแต่อย่างใด ต่อมาได้มีการสร้างคำย่อกลับ (backronym) ขึ้นในการใช้งานทั่วไป และ SOS ก็เริ่มเชื่อมโยงกับวลีช่วยจำ เช่น "save our souls" (ช่วยชีวิตพวกเรา) และ "save our ship" (ช่วยเรือของพวกเรา)[2] ยิ่งไปกว่านั้น จากการถูกนำไปใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความสำคัญสูง วลี "SOS" จึงได้เข้ามาสู่การใช้งานทั่วไปเพื่อสื่อถึงวิกฤตหรือความจำเป็นในการดำเนินการอย่างไม่เป็นทางการ

วลี "SOS" ที่ใช้บนป้ายจราจร โทรศัพท์ฉุกเฉิน ของประเทศเบลเยียม

SOS มีต้นกำเนิดมาจากข้อบังคับวิทยุทางทะเลของรัฐบาลเยอรมัน ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1905 มันกลายเป็นมาตรฐานสากลเมื่อถูกรวมไว้ในข้อบังคับการบริการของการประชุมวิทยุโทรเลขระหว่างประเทศครั้งแรก ซึ่งลงนามเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1906 และมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 ในคำศัพท์สมัยใหม่ SOS คือ "สัญญาณเชิงกระบวนงาน (procedural signal)" หรือ "prosign",[3] ที่ใช้เป็นเครื่องหมายเริ่มต้นข้อความสำหรับการส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือเมื่อการสูญเสียชีวิตหรือความเสียหายร้ายแรงต่อทรัพย์สินกำลังจะเกิดขึ้น[4] ส่วนคำนำหน้าอื่นๆ จะใช้สำหรับการชำรุดของเครื่องจักร คำขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ และการส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือต่อที่ส่งมาจากสถานีอื่นในตอนแรก SOS ยังคงเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือทางวิทยุทางทะเลจนถึงปี ค.ศ. 1999 เมื่อมันถูกแทนที่ด้วยระบบความปลอดภัยและเตือนภัยทางทะเลสากล (Global Maritime Distress and Safety System)[5]

SOS ยังคงได้รับการยอมรับว่าเป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือมาตรฐานที่สามารถใช้กับวิธีการส่งสัญญาณใดๆ ก็ได้[6] โดยถูกนำมาใช้เป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือทางภาพ ซึ่งประกอบด้วยแสงกะพริบสั้น 3 ครั้ง / ยาว 3 ครั้ง / สั้น 3 ครั้ง[7] เช่น จาก กระจกส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ (survival mirror) ในบางกรณี ตัวอักษร "S O S" จะถูกสะกดออกมา เช่น การประทับลงในกองหิมะ หรือการเรียงท่อนไม้บนชายหาด การที่ "S O S" สามารถอ่านได้ทั้งจากด้านบนลงล่างและจากล่างขึ้นบน (ในแบบแอมบิแกรม) ถือเป็นข้อดีสำหรับการมองเห็นเพื่อจดจำ

SOS ที่ส่งจาก ไฟฉาย

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ U.S. Navy, Bureau of Naval Personnel, Radioman 3 & 2, NAVPERS 10228-B, Washington, D.C.: U.S.G.P.O., 1957, pp. 135, 177, 402.
  2. ↑ "S O S", The Sailors' Magazine and Seaman's Friend, October 1915, page 158.
  3. ↑ Weik, Martin (2012). Communications Standard Dictionary (พิมพ์ครั้งที่ 3rd). Springer Science & Business Media. น. 760. ISBN 9781461304296.
  4. ↑ สำหรับการส่งสัญญาณฉุกเฉิน SOS จะแทนที่ CT = KA =   ▄▄▄ ▄ ▄▄▄ ▄ ▄▄▄  ซึ่งเป็นเครื่องหมายสำหรับเริ่มต้นข้อความปกติ
  5. ↑ "Discontinuation of Morse code services in the MF radiotelegraphy band" (PDF). GMDSS. GMDSS Resolution. 10 กุมภาพันธ์ 1993. COM/Circ.115. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2020-06-10. สืบค้นเมื่อ 2019-08-18.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ U. S. Coast Guard, Amalgamated International and U. S. Inland Navigation Rules, Annex IV, Retrieved October 24, 2018
  7. ↑ "How to Signal SOS With a Flashlight [Complete Guide]". Lumen Authority (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2021-04-15. สืบค้นเมื่อ 2021-07-07.