เอลิเนอร์แห่งอังกฤษ เคาน์เตสแห่งเลสเตอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เอลิเนอร์แห่งอังกฤษ เคาน์เตสแห่งเลสเตอร์
เคานเตสแห่งเพมโบรก; เคานเตสแห่งเลสเตอร์
Alienor Pembroke.jpg
อัครมเหสีวิลเลี่ยม มารแชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 2
แต่งงานค.ศ. 1224; ตายค.ศ. 1231
ซิมง เดอ มงต์ฟอต์ เอิร์ลแห่งเลสเตอร์คนที่ 6
แต่งงานค.ศ. 1238; ตายค.ศ. 1265
พระราชบุตรเฮนรี่ เดอ มงต์ฟอต์
ซิมงผู้ลูก เดอ มงต์ฟอต์
อาโมรี เดอ มงต์ฟอต์ คานันแห่งยอร์ก
กีย์ เดอ มงต์ฟอต์ เคานต์แห่งโนลา
เอเลนอร์ เดอ มงต์ฟอต์
ราชวงศ์แพลนทาเจเนต
พระราชบิดาพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
พระราชมารดาอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม
ประสูติค.ศ.1215
กลอสเตอร์, กลอสเตอร์เชียร์
สวรรคตมงตาร์ฌีส์แอบบีย์ ฝรั่งเศส
ฝังพระศพ13 เมษายน ค.ศ.1275
มงตาร์ฌีส์แอบบีย์ ฝรั่งเศส

เอเลนอร์แห่งอังกฤษ (หรือ เอเลนอร์ แพลนทาเจเนต[1] หรือ เอเลนอร์แห่งเลสเตอร์) (ค.ศ.1215 - 13 เมษายน ค.ศ.1275) เป็นลูกคนสุดท้องของพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษกับอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม

ชีวิตช่วงต้น[แก้]

ในตอนที่เอเลนอร์ประสูติที่กลอสเตอร์ ลอนดอนของพระเจ้าจอห์นอยู่ในมือของกองทัพฝรั่งเศส จอห์นถูกบีบบังคับให้ลงนามในแม็กนาคาร์ต้า ส่วนราชินีอิซาเบลลาก็ตกอยู่ในความอับอาย เอเลนอร์ไม่เคยเจอพระบิดาของพระองค์ เนื่องจากพระองค์สิ้นพระชนม์ที่ปราสาทนวร์กในตอนที่เอเลนอร์อายุไม่ถึงปี ชาวฝรั่งเศส นำโดยเจ้าชายหลุยส์สิงห์ อนาคตพระเจ้าหลุยส์ที่ 8 กำลังเดินทัพลงใต้ มีเพียงดินแดนในมิดแลนด์กับทางตะวันตกเฉียงใต้ที่ภักดีต่อพระเชษฐาของพระองค์ เฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ บารอนปกครองตอนเหนือ แต่รวมตัวเป็นหนึ่งเดียวกับผู้สนับสนุนกษัตริย์ภายใต้วิลเลี่ยม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 1 ที่คุ้มครองพระเจ้าเฮนรี่น้อย และหลุยส์พ่ายแพ้ไป

ก่อนวิลเลี่ยม มาร์แชลจะตายในค.ศ.1219 ได้มีการสัญญาว่าจะยกเอเลนอร์ให้กับลูกชายของเขาที่ชื่อวิลเลี่ยมเช่นกัน ทั้งคู่แต่งานกันเมื่อ 23 เมษายน ค.ศ.1224 ที่โบสถ์นิวเทมเปิ้ลในลอนดอน วิลเลี่ยมผู้ลูกอายุ 34 ปี ส่วนเอเลนอร์อายุเพียง 9 ปี เขาตายในลอนดอนเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ.1231 ก่อนวันครบรอบปีที่เจ็ดของทั้งคู่ การแต่งงานครั้งนี้ไม่มีลูก

เอเลนอร์ได้นำสินสอดเป็นคฤหาสน์ 10 หลังกับเงิน 200 ปอนด์ต่อปีติดตัวมาในการแต่งงานครั้งนี้ ตามกฎหมายในเวลานั้น ภรรยาม่ายมีสิทธิ์ได้รับหนึ่งในสามของสินสมรส ทว่าน้องสามีของพระองค์ ริชาร์ด ยึดสินสมรสทั้งหมดและขายไปหลายส่วน รวมถึงสินสอดของพระองค์ เพื่อชำระหนี้ของวิลเลี่ยม เอเลนอร์พยายามดิ้นรนอยู่หลายปีจนได้ทรัพย์สมบัติที่เสียไปของพระองค์กลับคืนมา[2]

เอเลนอร์ม่ายสาบานคำปฏิญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งการครองพรหมจรรย์ต่อหน้าเอ็ดมุนด์ ริช อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี[3]

ซิมง เดอ มงต์ฟอต์[แก้]

ตราประทับของเอเลนอร์ในฐานะเคานเตสแห่งเลสเตอร์

เจ็ดปีต่อมา เอเลนอร์เจอกับซิมง เดอ มงต์ฟอต์ เอิร์ลแห่งเลสเตอร์คนที่ 6 ซิมงถูกดึงดูดด้วยความงามและความเลิศหรูของเอเลนอร์ พอๆกับความร่ำรวยและชาติกำเนิดที่สูงส่งของพระองค์ ทั้งคู่ตกหลุมรักและแต่งงานกันอย่างลับๆ เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ.1238 ที่โบสถ์น้อยของกษัตริย์ในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ พระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าเฮนรี่ ต่อมาได้ให้เหตุผลว่ายินยอมให้แต่งงานเนื่องจากซิมงล่อลวงเอเลนอร์ การแต่งงานเป็นที่โต้แย้งเนื่องจากเอเลนอร์เคยสาบานไว้เมื่อหลายปีก่อนว่าจะรักษาพรหมจรรย์ ด้วยเหตุนี้ซิมงจึงทำการจาริกแสวงบุญไปโรมเพื่อหาทางให้พระสันตะปาปาอนุมัติการแต่งงานของทั้งคู่ ซิมงกับเอเลนอร์มีลูกด้วยกัน 7 คน

  1. เฮนรี่ เดอ มงต์ฟอต์ (พฤศจิกายน ค.ศ.1238 - ค.ศ.1265)
  2. ซิมงผู้ลูก เดอ มงต์ฟอต์ (เมษายน ค.ศ.1240 - ค.ศ.1271)
  3. อาโมรี เดอ มงต์ฟอต์ คานันแห่งยอร์ก (ค.ศ.1242/1243 - ค.ศ.1300)
  4. กีย์ เดอ มงต์ฟอต์ เคานต์แห่งโนล่า (ค.ศ.1244 - ค.ศ.1288)
  5. โจแอนนา เกิดและตายในบอร์กโดซ์ระหว่างค.ศ.1248 ถึงค.ศ.1251
  6. ริชาร์ด เดอ มงต์ฟอต์ (ค.ศ.1252 - ค.ศ.1281)
  7. เอเลนอร์ เดอ มงต์ฟอต์ เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (ค.ศ.1258 - ค.ศ.1282)

ในช่วงสงครามบารอนครั้งที่สอง ชัยชนะของซิมง เดอ มงต์ฟอต์ที่สมรภูมิแห่งลูอิสในค.ศ.1264 ทำให้เขากลายเป็นผู้ปกครองทางพฤตินัยของอังกฤษ เขาพยายามปฏิรูปการบริหารราชการ รวมไปถึการงจัดตั้งสภานิติบัญญัติที่เลือกโดยชาวเมืองครั้งแรก แต่ไม่สามารถเรียกการสนับสนุนจากบารอนคนอื่นๆได้ การเปลี่ยนฝ่ายไปเป็นผู้สนับสนุนกษัตริย์หลายครั้งเป็นเหตุให้มงต์ฟอต์พ่ายแพ้ที่สมรภูมิแห่งอีฟชามเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ.1265 ที่ซึ่งเขาถูกฆ่าพร้อมกับลูกชาย เอเลนอร์หนีออกจากประเทศไปฝรั่งเศส ที่ซึ่งพระองค์กลายเป็นแม่ชีที่มงตาร์ฌีส์แอบบีย์ สำนักชีที่ก่อตั้งโดยน้องสาวของสามีผู้ล่วงลับ อามิเชีย ซึ่งเป็นอธิการิณีอยู่ที่นั่น พระองค์สิ้นพระชนม์ที่นั่นเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ.1275 และถูกฝังที่นั่น พระองค์ได้รับการปฏิบัติเป็นอย่างดีจากเฮนรี่ ได้รับเงินรายได้ และผู้พิทักษ์สิทธิ์ของพระองค์ได้รับอนุญาตให้ฟ้องร้องเรื่องการรับช่วงต่อเลสเตอร์ในราชสำนักอังกฤษได้ เจตจำนงและพินัยกรรมของพระองค์มีผลบังคับใช้ตามกฎหมายโดยไร้โต้แย้ง

ผ่านทางลูกชายของพระองค์ กีย์ เอเลนอร์เป็นบรรพบุรุษของอลิซาเบธ วู้ดวีลล์ ราชินีคู่สมรสของเอ็ดเวิร์ดที่ 4

ลูกสาวของเอเลนอร์ เอเลนอร์ เดอ มงต์ฟอต์ แต่งงาน ที่วูร์สเตอร์ ในค.ศ.1278 กับลีเวลีน อัป กรุฟฟุด เจ้าชายแห่งเวลส์ เธอเสียชีวิตในการให้กำเนิดลูกคนเดียวของทั้งคู่ เกว็นเลียนแห่งเวลส์ หลังการพิชิตเวลส์ เกว็นเลียนถูกคุมขังโดยเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ญาติลำดับที่ 1 ของแม่ของเธอ ที่ศาสนสำนักเซมปริงแฮม ที่ซึ่งเธอตายในค.ศ.1337

อ้างอิง[แก้]

  1. ชื่อสกุล "แพลนทาเจเนต" ถูกนำมาใช้ย้อนหลังกับลูกหลานสายผู้ชายของจอฟฟรีย์ แพลนทาเจเนต เคานต์แห่งอ็องฌู กับจักรพรรดินีมาทิลด้า โดยไม่มีการอ้างเหตุผลในทางประวัติศาสตร์ เป็นวิธีที่ง่ายในการเรียกคนที่ความจริงแล้วไม่มีชื่อสกุล ลูกหลานคนแรกของจอฟฟรีย์ที่ใช้ชื่อสกุลนี้ คือ ริชาร์ด แพลนทาเจเนต ดยุคแห่งยอร์กคนที่ 3 (บิดาของทั้งเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษและริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ) ที่เริ่มนำมาใช้ราวค.ศ.1448
  2. Levin 2000, p. 213.
  3. Levin 2000, p. 214.