เหล้ามธุรส
 เหล้ามธุรส รสชาติดอกอูน | |
| ประเภท | เครื่องดื่มหมักดอง |
|---|---|
| แอลกอฮอล์โดยปริมาตร | 3.5–20.5% |
| Proof (US) | 7°–41° |
| สี | เหลืองอ่อน |
| รสชาติ | ไม่หวาน หวาน กึ่งหวาน |
| ส่วนผสม | น้ำผึ้ง น้ำเปล่า ผลไม้ สมุนไพร เครื่องเทศ |
| รูปแบบอื่น | metheglyn, chouchen, bochet |
| สินค้าที่เกี่ยวข้อง | tej, midus, medovukha, bais, balché |
เหล้ามธุรส (อังกฤษ: Mead) หรือ ไวน์น้ำผึ้ง (อังกฤษ: honey wine) เป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ได้จากการหมักน้ำผึ้งกับน้ำ และอาจมีการเติมส่วนผสมอื่น เช่น ผลไม้ เครื่องเทศ ธัญพืช หรือฮ็อป[1][2] มีปริมาณแอลกอฮอล์ตั้งแต่ประมาณร้อยละ 3.5 โดยปริมาตร (ABV)[3] ไปจนถึงมากกว่าร้อยละ 20 มีดอาจเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง โดยลักษณะสำคัญที่ใช้จำแนกมีดคือ น้ำตาลที่สามารถหมักได้ส่วนใหญ่ของเครื่องดื่มต้องมาจากน้ำผึ้ง[4] เหล้ามธุรสมีทั้งชนิดไม่อัดก๊าซ ชนิดอัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และชนิดที่เกิดฟองตามธรรมชาติ แม้โดยทั่วไปมักมีความเข้าใจว่าเหล้ามธุรสเป็นเครื่องดื่มที่มีรสหวาน แต่มีดสามารถผลิตให้มีรสตั้งแต่แบบไม่หวาน กึ่งหวาน ไปจนถึงหวาน[5][6][7]
เหล้ามธุรสที่มีเครื่องเทศเป็นส่วนประกอบเรียกว่า "มิเธกลิน" (metheglin) เหล้ามธุรสที่มีผลไม้เป็นส่วนประกอบเรียกว่า "เมโลเมล" (melomel) ส่วนคำว่า "ไวน์น้ำผึ้ง" (honey wine) บางครั้งใช้เป็นคำพ้องของเหล้ามธุรส แต่โดยทั่วไปคำว่า “ไวน์” หมายถึงเครื่องดื่มที่ได้จากการหมักองุ่นหรือผลไม้ และในบางวัฒนธรรมมีเครื่องดื่มชื่อไวน์น้ำผึ้งที่ถือว่าต่างจากเหล้ามธุรส ตัวอย่างเช่น ไวน์น้ำผึ้งของฮังการีผลิตโดยการหมักกากองุ่นหรือกากผลไม้ชนิดอื่นที่เติมน้ำผึ้ง[8]
มีหลักฐานการผลิตเหล้ามธุรสมาตั้งแต่สมัยโบราณในหลายพื้นที่ของยุโรป แอฟริกา และเอเชีย[9][10][11][12] นอกจากนี้ เหล้ามธุรสยังมีบทบาทสำคัญในตำนานและคติความเชื่อของชนหลายกลุ่ม โดยบางวัฒนธรรมเชื่อว่าเครื่องดื่มชนิดนี้มีคุณสมบัติวิเศษหรือพลังเหนือธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น ในปกรณัมปรัมปรานอร์ส มีเรื่องราวเกี่ยวกับ เหล้ามธุรสแห่งกวี (Mead of Poetry) เชื่อว่าผู้ที่ดื่มจะได้รับความสามารถในการประพันธ์กวี
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Mead dictionary definition | mead defined". www.yourdictionary.com.
- ↑ Beer is produced by the fermentation of grain, but the grain can be used in mead provided it is strained off immediately. As long as the primary substance fermented is still honey, the drink is still mead.Fitch, Ed (1990). The Rites of Odin (พิมพ์ครั้งที่ 1st). Llewellyn Worldwide. น. 290. ISBN 978-0-87542-224-4.
- ↑ Lichine, Alexis (1987). Alexis Lichine's new encyclopedia of wines & spirits. Knopf. OCLC 1244230688.
- ↑ Gayre, Robert (1986). Brewing Mead. Brewers Publications. น. 158. ISBN 978-0-937381-00-7.
...Therefore to our synopsis: Mead is the general name for all drinks made of honey.
- ↑ Rose, Anthony H. (1977). Alcoholic Beverages. Michigan: Academic Press. น. 413.
- ↑ Fitzsimons, Tim (1 พฤษภาคม 2011). "Medieval No More: Mead Enjoys A Renaissance". NPR. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Mead leaves the dark ages behind". The Sydney Morning Herald. 3 มกราคม 2011. สืบค้นเมื่อ 24 มิถุนายน 2024.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "History of beer in Hungary".
{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์) - ↑ Toussaint-Samat, Maguelonne (2009). A history of food. Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4051-8119-8. OCLC 1020512534.
- ↑ Hornsey, Ian (2003). A History of Beer and Brewing. Royal Society of Chemistry. น. 7. ISBN 978-0-85404-630-0.
...mead was known in Europe long before wine, although archaeological evidence of it is rather ambiguous. This is principally because the confirmed presence of beeswax or certain types of pollen ... is only indicative of the presence of honey (which could have been used for sweetening some other drink) – not necessarily of the production of mead.
- ↑ "The Funerary Feast of King Midas @ the Penn Museum | Remains of a Feast". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 ธันวาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 7 ธันวาคม 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lévi-Strauss, Claude (1983). From honey to ashes. University of Chicago Press. ISBN 0-226-47489-5. OCLC 664396551.