ข้ามไปเนื้อหา

เหยี่ยวถลาลม

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เหยี่ยวถลาลม
The Lonely Hunter 1981
ประเภท
เขียนโดยหลี่เฉียน, จาง อี้เฉิง, เย่ จงเซียน
กำกับโดยเสี่ยว เจี้ยนเคิง, อู๋ อี้ฟาน, ยู ไกรรง
แสดงนำ
ผู้ประพันธ์เพลงกวนจวี่อิง  
ประเทศต้นกำเนิดฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับกวางตุ้ง
จำนวนตอน25
การผลิต
ควบคุมการผลิตหลี่ เทียนเซิง
สถานที่ถ่ายทำฮ่องกง
ระยะเวลา42 นาที/ตอน
บริษัทผู้ผลิตTVB
การเผยแพร่ต้นฉบับ
ออกอากาศ9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 (1981-02-09) 
13 มีนาคม ค.ศ. 1981 (1981-03-13)

"เหยี่ยวถลาลม" (อังกฤษ: The Lonely Hunter) เป็นละครแนวสากลย้อนยุคที่ผลิตโดยช่องของทีวีบี (TVB) เป็นละครฮิตแห่งปีและยังเป็นละครแจ้งเกิด หวงเย่อหัว ในบทบาทพระเอกเต็มตัว และเขากลายเป็นที่นิยมในทันที และยังส่งเสริมให้นักแสดงชายอีกคน คือ เหมียวเฉียวเหว่ย ในบทโอวหยางกัง มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นอีกด้วย เรตติงเฉลี่ย 54 จุดเปิดและกลายเป็นแชมป์เรตติงเฉลี่ยสูงสุดแห่งปี[1]

เนื้อเรื่อง

[แก้]

เรื่องเกิดในเซี่ยงไฮ้ ฟั่นจั่นหยุน (พ่อนางเอก) หลี่เทียนหลง (พ่อพระเอก) และ ฟางยี่ถิง สาบานที่จะต่อต้านญี่ปุ่นด้วยกัน แต่ฟางยี่ถิง ดันทรยศ ไปเข้ากับญี่ปุ่น และเป็นชู้กับภรรยาของฟั่นจั่นหยุนที่เป็นพี่ใหญ่ หลี่เทียนหลงน้องรองได้รู้เรื่องเข้า ฟางยี่ถิงจึงวางแผนโยนความผิดให้กับหลี่เทียนหลง หลี่เทียนหลงถูกฟางยี่ถิงฆ่าตาย แต่กวั่นซื่อ ที่เป็นคนรับใช้และเพื่อนของหลี่เทียนหลง ได้ช่วย หลี่ถัง (พระเอก) ลูกชายของหลี่เทียนหลงไว้ และเข้าใจว่าทั้งฟั่นจั่นหยุน และฟางยี่ถิง เป็นคนสังหารหลี่เทียนหลง จึงสอนให้หลี่ถังเป็นมือเพชรฆาตเพื่อกลับมาแก้แค้น ส่วนฟั่นจั่นหยุน ได้รู้ทีหลังว่าจริง ๆ แล้วเป็นฟางยี่ถิงที่ทรยศแต่ก็สายเกินไป ตัวเขาและองค์กรต่อต้านญี่ปุ่นถูกตามฆ่า แต่เขาและลูกสาว ฟั่นยู่อิ๋ง (นางเอก) หลบหนีไปได้ ทั้ง ฟั่นจั่นหยุน ฟางยี่ถิง และ หลี่ถัง ได้ย้ายไปอยู่ที่ฮ่องกง เมื่อหลี่ถังโตขึ้นได้วางแผนให้ฟั่นจั่นหยุน กลับเข้าวงการ เพื่อจะได้ให้สองเสือรบกันเอง แต่ส่วนตัวหลี่ถัง กลับไปรักกับลูกสาวฟั่นจั่นหยุน

นักแสดง (บางส่วน)

[แก้]
  • หวงเย่อหัว รับบท หลี่ถัง
  • เหมียวเฉียวเหว่ย รับบท โอวหยางกัง
  • เจิ้งอวี้หลิง รับบท ฟั่นยู่อิ๋ง
  • เฉินหมิ่นเอ๋อ รับบท กวนเฟิง
  • หลิวตัน รับบท หลี่เทียนหลง
  • หยาง คุน รับบท ฟาน จ้านหยุน

อ้างอิง

[แก้]
  1. "เหยี่ยวุลาลม". Ent.sina.com.hk. สืบค้นเมื่อ 2011-04-10.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]