เหยียมจุ้น
หน้าตา
เหยียม จุ้น (เหยียน จฺวิ้น) | |
|---|---|
| 嚴畯 | |
| หัวหน้าสำนักราชเลขาธิการ (尚書令 ช่างชูลิ่ง) | |
| ดำรงตำแหน่ง ?–? | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| เสนาบดีองครักษ์ (衞尉 เว่ย์เว่ย์) | |
| ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 229 – ? | |
| กษัตริย์ | ซุนกวน |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ไม่ทราบ นครสฺวีโจว นครเจียงซู |
| เสียชีวิต | ไม่ทราบ |
| บุตร |
|
| อาชีพ | ขุนนาง |
| ชื่อรอง | ม่านไฉ (曼才) |
เหยียมจุ้น[1][2] (ราว คริสต์ทศวรรษ 200–240) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหยียน จฺวิ้น (จีน: 嚴畯; พินอิน: Yán Jùn) ชื่อรอง ม่านไฉ (จีน: 曼才; พินอิน: Màncái) เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ
[แก้]เหยียมจุ้นเป๋นชาวเมืองเพ้งเสีย (彭城 เผิงเฉิง) ซึ่งคือนครสฺวีโจว (徐州) มณฑลเจียงซู (江蘇) ในปัจจุบัน เหยียมจุ้นเป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีความขยันหมั่นเพียรตั้งแต่วัยเยาว์มีความรู้เรื่องคัมภีร์ในลัทธิขงจื๊อเป็นอย่างดี เมื่อเกิดความวุ่นวายในภาคกลางของจีนในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น เหยียมจุ้นอพยพไปยังภูมิภาคกังตั๋ง (江東 เจียงตง) ทางใต้ของจีน ที่กังตั๋งเหยียมจุ้นได้พบและเป็นมิตรกับบัณฑิตผู้มีชื่อเสียงคนอื่น ๆ เช่น จูกัดกิ๋น (諸葛瑾 จูเก๋อ จิ่น) และเปาจิด (步騭 ปู้ จื้อ) เหยียมจุ้นเป็นที่รู้จักในฐานะคนที่จริงใจ ซื่อสัตย์ และทุ่มเทให้กับทุกสิ่งที่ทำ[3]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ("แลขอดเต๊กชาวเมืองห้อยเข เหยียมจุ้นชาวเมืองเพ้งเสีย ชีจ๋องชาวเมืองไพก๊วน เทียเป๋งชาวเมืองยีหลำ จีห้วนลกเจ๊กกับเตียวอุ๋นนั้นชาวเมืองต๋องง่อ เล่งทองกับงอซันนั้นชาวเมืองห้อยเข เก้าคนนี้ซุนกวนตั้งไว้เปนที่ปรึกษา") "สามก๊ก ตอนที่ ๓๔". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 16, 2025.
- ↑ ("เหยียมจุ้นได้ยินขงเบ้งว่าดังนั้นจึงว่า ขงเบ้งเจรจาเปนโวหารอันจะพูดจาด้วยฉนี้มิได้ จำจะเอาถ้อยคำซึ่งมีไว้ในกฎหมายมาเจรจาด้วยจึงจะได้") "สามก๊ก ตอนที่ ๓๘". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ May 16, 2025.
- ↑ (嚴畯字曼才,彭城人也。少耽學,善詩、書、三禮,又好說文。避亂江東,與諸葛瑾、步隲齊名友善。性質直純厚,其於人物,忠告善道,志存補益。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 53.
บรรณานุกรม
[แก้]- ตันซิ่ว (ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
- เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).