เวอร์จิน แอตแลนติก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เวอร์จิน แอตแลนติก
Virgin Atlantic logo 2018.svg
IATA
VS
ICAO
VIR
รหัสเรียก
VIRGIN
ก่อตั้ง1984
เริ่มดำเนินงาน22 มิถุนายน 1984; 38 ปีก่อน (1984-06-22)
ท่าหลักท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิค
สะสมไมล์Flying Club
ห้องรับรองVirgin Atlantic Clubhouse
ขนาดฝูงบิน37
จุดหมาย30
บุคลากรหลักริชาร์ด แบรนสัน
เว็บไซต์www.virginatlantic.com

เวอร์จิน แอตแลนติก (อังกฤษ: Virgin Atlantic) เป็นสายการบินที่ตั้งอยู่ในสหราชอาณาจักร สายการบินนี้ เป็นเจ้าของโดย 2 บริษัท ได้แก่ เวอร์จิน กรุ๊ป และ เดลต้า แอร์ไลน์[1] เวอร์จินแอตแลนติกมีเส้นทางบินจากท่าหลักที่ ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์และท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิค ไปยังสถานที่ต่าง ๆ เช่น สหรัฐอเมริกา แคริบเบียน แอฟริกา ตะวันออกกลาง เอเชีย และออสเตรเลีย โดยเที่ยวบินมากกว่า 75% ของทั้งหมด ปฏิบัติการ ณ ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่บินจากสนามบินลอนดอนแกตวิค สนามบินแมนเชสเตอร์ หรือสนามบินกลาสโกว์ เวอร์จิน แอตแลนติก บินไปยัง 31 เมือง ทั้งหมดอยู่ในแอฟริกา เอเชีย ยุโรป สหรัฐอเมริกา หรือแคริบเบียน

สายการบินนี้ก่อตั้งโดยเซอร์ริชาร์ด แบรนสัน นักธุรกิจชาวอังกฤษในทศวรรษ 1980

พันธมิตร[แก้]

เวอร์จิน แอตแลนติก มีพันธมิตรทางธุรกิจ ดังนี้

จุดหมายปลายทาง[แก้]

เวอร์จิน แอตแลนติกมีจุดหมายปลายทางไปยังสถานที่ต่าง ๆ อาทิ สหรัฐอเมริกา แคริบเบียน แอฟริกา ตะวันออกกลาง เอเชีย และออสเตรเลีย

แผนที่แสดงเส้นทางการบินของเวอร์จิน แอตแลนติก

ฝูงบิน[แก้]

เวอร์จิน แอตแลนติก มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินอยู่ 37 ลำ ดังนี้

เครื่องบิน ประจำการ สั่งซื้อ ที่นั่ง หมายเหตุ
F C Y ทั้งหมด
แอร์บัส เอ 330-200 2 19 35 212 266 [2]
แอร์บัส เอ 330-300 10 31 48 185 264 [3]
แอร์บัส เอ 330 นีโอ 14 รอการประกาศต่อไป สั่งซื้อแบบ 6 ตัวเลือก[4]

กำหนดส่งมอบในปี 2565[5]

แอร์บัส เอ 350-1000 7 4 44 56 235 335 [6]
16 56 325 397 [7]
โบอิง 787-9 17 31 35 198 264 [8]
ทั้งหมด 37 18

การบริการ[แก้]

ห้องโดยสารชั้นประหยัดธรรมดาบนเครื่องบินแอร์บัส เอ 340

ห้องโดยสาร[แก้]

เวอร์จิน แอคแลนติก ให้บริการระดับชั้นของที่นั่งภายในห้องโดยสารอยู่ 3 ชั้น คือ ชั้นประหยัด, ชั้นประหยัดพรีเมียม, และชั้นอัปเปอร์คลาส

ชั้นประหยัด[แก้]

ชั้นประหยัดเป็นชั้นมาตรฐานของเครื่องบินในฝูงบินของเวอร์จิน แอตแลนติก การโดยสารชั้นนี้จะมีราคาที่ถูกที่สุด ผู้โดยสารมักจะได้รับอาหารฟรี เครื่องดื่ม และชุดอำนวยความสะดวกขนาดเล็ก ที่นั่งในชั้นนี้มีระยะห่างสูงสุด 31 นิ้ว แต่ขึ้นอยู่กับเครื่องบินแต่ละลำ

ชั้นประหยัดพรีเมียม[แก้]

ผู้โดยสารที่ใช้ชั้นประหยัดพรีเมียมจะมีพื้นที่เช็คอินเป็นของตัวเอง ผู้โดยสารจะมีอภิสิทธิ์ในการขึ้นเครื่องบินก่อนผู้โดยสารชั้นประหยัดและมีเครื่องดื่มบริการก่อนเที่ยวบิน พวกเขาได้ที่นั่งที่ดีขึ้นและมีลูกเรือสำหรับผู้โดยสารชั้นนี้เป็นพิเศษ ที่นั่งนั้นมีความกว้างและมีระยะห่างจากเบาะนั่งด้านหน้ามากขึ้น

ในเดือนพฤศจิกายน 2549 เวอร์จินสร้างที่นั่งใหม่ กว้างกว่ารุ่นเก่าและมีปลั๊กสำหรับแล็ปท็อป มันถูกวางไว้บนเครื่องบินทุกลำ และตอนนี้ แอร์บัส เอ 340 ทั้งหมดและโบอิ้ง 747 ทั้งหมดที่บินจากสนามบิน ลอนดอนฮีทโธรว์ จะมีที่นั่งใหม่ที่สะดวกสบายมากขึ้นกว่าเดิม

ชั้นอัปเปอร์คลาส[แก้]

ที่นั่งชั้นอัปเปอร์คลาส บริเวณส่วนหัวของเครื่องบินโบอิ้ง 747-400

ชั้นอัปเปอร์คลาส (Upper Class) เป็นชื่อชั้นธุรกิจของ เวอร์จิน แอตแลนติก พวกเขาไม่มีบริการชั้นหนึ่ง เวอร์จินกล่าวว่า ที่นั่งที่สามารถพับเป็นเตียงนอนราบได้นี้ เป็นที่นั่งที่ใหญ่ที่สุดในชั้นธุรกิจ (ยาว 202 ซม. และกว้าง 84 ซม.) แต่ แอร์ แคนาดา และ สิงค์โปร์ แอร์ไลน์ ได้กล่าวไว้เช่นกัน[9] ที่นั่งทั้งหมดมีปลั๊กสำหรับแล็ปท็อปและไอพอด

ผู้โดยสารชั้นบนสามารถมีคนขับรถของตัวเอง เช็คอินแบบไดรฟ์ทรู มีจุดรักษาความปลอดภัยของตัวเองที่สนามบินบางแห่ง เข้าถึงเวอร์จินคลับเฮาส์ (พื้นที่วีไอพีพิเศษพร้อมบาร์และที่นั่ง) เมนูสำหรับเที่ยวบิน อาหารที่เพิ่มขึ้น รวมถึงบาร์ที่ผู้โดยสารสามารถยืนหรือนั่งบนเครื่องบินได้

ห้องรับรอง[แก้]

เวอร์จิน คลับเฮาส์ ที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอนดอน ฮีท์โธรว์

เวอร์จิน แอตแลนติกให้บริการห้องรับรอง "เวอร์จินคลับเฮาส์" สำหรับผู้โดยสารชั้นอัปเปอร์คลาส ห้องรับรองนี้ตั้งอยู่ในจุดหมายปลายทางต่าง ๆ ทั่วโลก ห้องรับรองเป็นพื้นที่เงียบสงบที่มีสไตล์ ออกแบบมาเพื่อให้ผู้โดยสารได้พักผ่อนก่อนขึ้นเครื่อง [10]

สายการบินอื่น ๆ ในเวอร์จินกรุ๊ป[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "49 percent stake in Virgin Atlantic acquired". Delta News Hub (ภาษาอังกฤษ).
  2. "Virgin Airbus A330-200 | A330-200 Configuration | Virgin Atlantic". flywith.virginatlantic.com.
  3. "Virgin Airbus A330-300 | A330-300 Configuration | Virgin Atlantic". flywith.virginatlantic.com.
  4. Kaminski-Morrow2019-06-17T09:46:24+01:00, David. "PARIS: Virgin Atlantic signs for up to 20 A330-900s". Flight Global (ภาษาอังกฤษ).
  5. "Virgin Atlantic's New A330neo Fleet To Enter Service From 2022". Simple Flying (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2020-11-12.
  6. "Meet our Airbus A350-1000". Virgin Atlantic. สืบค้นเมื่อ 13 December 2019.
  7. "All about The Booth. Our unique social space for leisure customers". Virgin Atlantic. สืบค้นเมื่อ 3 September 2021.
  8. "Virgin Atlantic Boeing 787 Dreamliner | Virgin Atlantic". flywith.virginatlantic.com.
  9. "Singapore Airlines New Business Class Seat". web.archive.org. 2010-02-08. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-02-08. สืบค้นเมื่อ 2021-12-03.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (ลิงก์)
  10. "Full List of U.S. Virgin Clubhouse Lounges & Locations". UpgradedPoints.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2019-09-27.