เลโอ กาเมซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เลโอ กาเมซ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง ซิลบิโอ ราฟาเอล กาเมซ
ฉายา โตริโต
วันเกิด 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506
สถานที่เกิด รัฐกวารีโก เวเนซุเอลา
รุ่น มินิมัมเวต ไลต์ฟลายเวต
ฟลายเวต ซูเปอร์ฟลายเวต
สถิติ
ชก 48
ชนะ 35
ชนะน็อก 26
แพ้ 12
เสมอ 1

ซิลบิโอ ราฟาเอล กาเมซ (สเปน: Silvio Rafael Gámez) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เลโอ กาเมซ (Leo Gámez) เป็นนักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ที่รัฐกวารีโก ประเทศเวเนซุเอลา เป็นอดีตแชมป์โลกชาวเวเนซุเอลา และได้ครองแชมป์โลกถึง 4 รุ่น สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 35 (น็อก 26) เสมอ 1 แพ้ 12

ประวัติ[แก้]

กาเมซเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 และเป็นฝ่ายชนะฟรันซิสโก การ์ซิอา ในการชกกำหนด 4 ยก จากนั้น ชกชนะติดต่อกันมาตลอด จนวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2530 กาเมซชนะน็อกราฟาเอล โบลิบาร์ ยก 2 ทำให้เขากลายเป็นนักมวยที่มีชื่อเสียงทันที ต่อมา ในวันที่ 30 เมษายน กาเมซขึ้นชิงแชมป์เวเนซุเอลารุ่นจูเนียร์ฟลายเวต ชนะน็อกเปโดร นิเอเบส ยก 2 ได้ครองแชมป์ เขาป้องกันตำแหน่งได้ครั้งดียวก็มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกในวันที่ 10 มกราคม 2531 กาเมซได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวตของสมาคมมวยโลกกับคิม บง-จุน ที่เกาหลีใต้ซึ่งเป็นการชกมวยในต่างแดนครั้งแรก ซึ่งกาเมซเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ครองแชมป์โลก และกลายเป็นนักมวยที่โด่งดังในเวเนซุเอลาทันที

กาเมซมีปัญหากับผู้จัดการหลายอย่างหลังจากได้เป็นแชมป์โลก เขาป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียว ชนะน็อกเค็นจิ โยโกซาวะ ยก 3 ที่ญี่ปุ่น หลังจากนั้น เขาแขนหัก จึงสละแชมป์โลกและหยุดชกไปช่วงหนึ่ง กาเมซกลับมาชกอีกเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2532 ชนะน็อกบิกโตเรียโน เอร์นันเดซ ยก 5 ต่อมา กาเมซได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลกกับยู มย็อง-อู ใน พ.ศ. 2533 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอย่างน่าสงสัย เมื่อชกแก้มือกันอีกครั้ง เขาก็แพ้คะแนนอีก

กาเมซหยุดชกมวยไประยะหนึ่ง และเลื่อนขึ้นมาชกรุ่นฟลายเวต และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2534 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนคิม ยง-คัง ไปอีก ต่อมาเมื่อยู มย็อง-อู สละแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลก เมื่อ พ.ศ. 2536 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อกชิโร ยาฮิโระ ที่ญี่ปุ่น ได้ครองแชมป์โลก กาเมซป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง รวมทั้งเสมอกับห้าดาว ซีพียิม แบบน่าแพ้ และชนะน็อกพิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ ทั้งที่ตัวเองเกือบถูกน็อกก่อน จากนั้นจึงไปเสียแชมป์ให้ชเว ฮี-ยง เมื่อ พ.ศ. 2538 ที่เกาหลีใต้

หลังจากเสียแชมป์ กาเมซขยับขึ้นไปชกรุ่นฟลายเวต ได้ครองแชมป์ WBA Fedelatin ชนะคะแนนอากิเลส กุซมัน ใน พ.ศ. 2538 และในปีถัดมาได้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับแสน ส.เพลินจิต แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนจากนั้น เสียแชมป์ WBA Fedelatin คืนให้กุซมัน และกลับมาครองแชมป์ Fedelatin อีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2541 ชนะน็อกฮิลเบร์โต กอนซาเลซ และได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตของสมาคมมวยโลกใน พ.ศ. 2542 ชนะน็อกอูโก ราฟาเอล โซโต ต่อมาขึ้นชกชนะน็อกโฮซูเอ กามาโช แชมป์เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลกได้ แต่สมาคมมวยโลกยังประกาศให้เขาเป็นแชมป์โลกรุ่นฟลายเวตอยู่ จนกระทั่งมาเสียแชมป์โลกให้กับศรพิชัย กระทิงแดงยิม จึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวตของสมาคมมวยโลกกับฮิเดกิ โทดากะ ปรากฏว่ากาเมซเป็นฝ่ายชนะ ได้ครองแชมป์โลกรุ่นที่สี่ใน พ.ศ. 2543 ก่อนจะเสียแชมป์ให้เซเลส โคบายาชิ ในปีถัดมา

หลังจากเสียแชมป์ กาเมซพยายามเป็นแชมป์โลกห้ารุ่นโดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตของสมาคมมวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2545 แพ้คะแนนจอห์นนี บรีดาล ที่เดนมาร์ก และแพ้ฮิเดกิ โทดากะที่ญี่ปุ่นอีก รวมทั้งขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลรุ่นนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2548 แพ้คะแนนพูลสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม จากนั้นกาเมซจึงตัดสินใจแขวนนวมไป

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์เวเนซุเอลารุ่นไลต์ฟลายเวต (2530)
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลก
    • ชิง 10 มกราคม 2531 ชนะคะแนนคิม บง-จุน ที่เกาหลีใต้
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 24 เมษายน 2531 ชนะน็อกเค็นจิ โยโกซาวะ ยก 3 ที่ญี่ปุ่น
    • สละแชมป์
  • แชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก
    • ชิง 21 ตุลาคม 2536 ชนะน็อกชิโร ยาฮิโระ ยก 9 ที่ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 5 กุมภาพันธ์ 2537 ชนะน็อกฮวน อันโตนิโอ ตอร์เรส ยก 7 ที่ปานามา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 มิถุนายน 2537 เสมอกับห้าดาว ซีพียิม ที่เวทีมวยราชดำเนิน
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 9 ตุลาคม 2537 ชนะน็อกพิชิตน้อย ศิษย์บางพระจันทร์ ยก 6 ที่กรุงเทพมหานคร
    • เสียแชมป์ 4 กุมภาพันธ์ 2538 แพ้คะแนนชเว ฮี-ยง ที่เกาหลีใต้
  • แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต
    • ชิง 20 พฤษภาคม 2538 ชนะคะแนนอากิเลส กุซมัน ที่เวเนซุเอลา
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 18 กันยายน 2538 ชนะน็อกอัลบาโร มาร์กาโด ยก 4 ที่เวเนซุเอลา
    • เสียแชมป์ 7 ตุลาคม 2539 แพ้คะแนนอากิเลส กุซมัน ที่เวเนซุเอลา
  • แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นฟลายเวต
  • แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก
    • ชิงแชมป์เฉพาะกาล 29 พฤษภาคม 2542 ชนะน็อกโฮซูเอ กามาโช ยก 8 ที่ปวยร์โตรีโก
    • ชิงแชมป์จริง 9 ตุลาคม 2543 ชนะน็อกฮิเดกิ โทดากะ ยก 7 ที ญี่ปุ่น
    • เสียแชมป์ 11 มีนาคม 2544 แพ้น็อกเซเลส โคบายาชิ ยก 10 ที่ญี่ปุ่น
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 29 เมษายน 2533 แพ้คะแนนยู มย็อง-อู ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลต์ฟลายเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2533 แพ้คะแนนยู มย็อง-อู ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 5 ตุลาคม 2534 แพ้คะแนนคิม ยง-คัง ที่เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 24 มีนาคม 2539 แพ้คะแนนแสน ส.เพลินจิต ที่ปทุมธานี
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 8 พฤศจิกายน 2545 แพ้คะแนนจอห์นนี บรีดาล ที่เดนมาร์ก
    • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 4 ตุลาคม 2546 แพ้คะแนนฮิเดกิ โทดากะ ที่ญี่ปุ่น
    • ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 26 ตุลาคม 2547 แพ้คะแนนวลาดิเมียร์ ไซโดเรนโก ที่เยอรมนี
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวต สมาคมมวยโลก เมื่อ 22 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนนพูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ที่เวตีมวยราชดำเนิน

อ้างอิง[แก้]