เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
US Navy 040730-N-1234E-002 PCU Virginia (SSN 774) returns to the General Dynamics Electric Boat shipyard.jpg
ยูเอสเอส เวอร์จิเนีย แล่นในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 2004
SSN774.svg
โปรไฟล์เอสเอสเอ็นชั้นเวอร์จิเนีย
ภาพรวมชั้น
ผู้สร้าง:
ผู้ใช้งาน: Naval flag of สหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ
ก่อนหน้าโดย: ชั้นซีวูล์ฟ
ราคา:

2.8 พันล้านดอลลาร์ต่อหน่วย[1]

3.4 พันล้านดอลลาร์ต่อหน่วย ระบบอาวุธเวอร์จิเนียเพย์โหลดมอดูล[1]
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2000–ปัจจุบัน
ในประจำการ: ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน
วางแผน: 66 ลำ[1]
อยู่ในระหว่างสั่งซื้อ: 6 ลำ
กำลังสร้าง: 11 ลำ
เสร็จแล้ว: 17 ลำ
ยกเลิก: 0 ลำ
ใช้การอยู่: 17 ลำ
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท: เรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์
ขนาด (ระวางขับน้ำ): ดำน้ำ: 7,900 เมตริกตัน (8,700 ช็อตตัน)
ความยาว: 377 ฟุต (115 เมตร)
ความกว้าง: 34 ฟุต (10 เมตร)
ใบจักร: ปฏิกรณ์เอส9จี 40,000 แรงม้าเพลา (30 เมกะวัตต์)
ความเร็ว: 25 นอต (46 กม./ชม.; 29 ไมล์/ชม.) หรือมากกว่า[2]
พิสัยเชื้อเพลิง: ไม่จำกัด
พิสัยปฏิบัติการ: จำกัดเฉพาะตามข้อกำหนดด้านอาหารและการบำรุงรักษา
ทดสอบความลึก: กว่า 800 ฟุต (240 เมตร)
อัตราเต็มที่: 135 นาย (ทหารชั้นสัญญาบัตร 15 นาย; เกณฑ์ทหาร 120 นาย)
ยุทโธปกรณ์:

ชั้นเวอร์จิเนีย (อังกฤษ: Virginia class) หรือที่เรียกว่า ชั้นเอสเอสเอ็น-774 (อังกฤษ: SSN-774 class) เป็นชั้นของเรือดำน้ำโจมตีเร็วขีปนาวุธร่อนพลังงานนิวเคลียร์ในราชการทหารปัจจุบันของกองทัพเรือสหรัฐ ออกแบบโดยอิเล็กทริกโบต (EB) ของเจเนอรัลไดนามิกส์ และฮันติงตันอินกอลส์อินดัสทรีส์ เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียเป็นแพลตฟอร์มการสงครามใต้ทะเลล่าสุดของกองทัพเรืออเมริกัน ซึ่งรวมเอาสิ่งล่าสุดในพฤติการณ์ลับ, การรวบรวมข่าวกรอง และเทคโนโลยีระบบอาวุธ[5][6]

เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียได้รับการออกแบบมาสำหรับภารกิจในมหาสมุทรเปิดและบริเวณฝั่งในวงกว้าง รวมถึงการปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำ และการรวบรวมข่าวกรอง พวกมันมีกำหนดการแทนที่เรือดำน้ำชั้นลอสแอนเจลิสรุ่นเก่า ซึ่งหลายลำถูกปลดประจำการแล้ว เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียจะได้รับผ่านปี ค.ศ. 2043 และคาดว่าจะยังอยู่ในราชการจนถึงปี ค.ศ. 2060 เป็นอย่างน้อย โดยเรือดำน้ำรุ่นต่อมาคาดว่าจะอยู่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2070[7][8]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Navy Virginia (SSN-774) Class Attack Submarine Procurement: Background and Issues for Congress" (PDF). Congressional Research Service. 29 June 2018. Archived from the original (PDF) on 9 July 2018. สืบค้นเมื่อ 16 July 2018. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  2. "NSSN Virginia Class Attack Submarine". naval-technology. 15 June 2011. Archived from the original on 20 April 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
  3. "An Analysis of the Navy's Fiscal Year 2013 Shipbuilding Plan" (PDF). Congressional Budget Office. July 2012. Archived from the original (PDF) on 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  4. O'Rouke, Ronald (17 May 2017). "Navy Virginia (SSN-774) Class Attack Submarine Procurement: Background and Issues for Congress" (PDF). Congressional Research Service. Archived from the original (PDF) on 15 May 2017. สืบค้นเมื่อ 6 July 2017 – โดยทาง Federation of American Scientists. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  5. "History of Ships Named For The State of North Carolina - Battleships NC". Archived from the original on 7 January 2018. สืบค้นเมื่อ 8 January 2018. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  6. "Submarine surge: Why the Navy plans 32 new attack subs by 2034". Warrior Maven (in อังกฤษ). 2019-03-28. Archived from the original on 28 March 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-03-28. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  7. Osborn, Kris (12 February 2014). "Navy Considers Future After Virginia-class Subs". Defensetech.org. Archived from the original on 10 January 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)
  8. Thompson, Loren (6 May 2014). "Five Reasons Virginia-Class Subs Are the Face of Future Warfare". Forbes. Archived from the original on 24 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015. Unknown parameter |url-status= ignored (help)

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]