เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
US Navy 040730-N-1234E-002 PCU Virginia (SSN 774) returns to the General Dynamics Electric Boat shipyard.jpg
ยูเอสเอส เวอร์จิเนีย แล่นในเดือนกรกฏาคม ค.ศ. 2004
SSN774.svg
โปรไฟล์เอสเอสเอ็นชั้นเวอร์จิเนีย
ภาพรวมชั้น
ผู้สร้าง:
ผู้ใช้งาน: Naval flag of สหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐ
ก่อนหน้าโดย: ชั้นซีวูล์ฟ
ราคา:

2.8 พันล้านดอลลาร์ต่อหน่วย[1]

3.4 พันล้านดอลลาร์ต่อหน่วย ระบบอาวุธเวอร์จิเนียเพย์โหลดมอดูล[1]
สร้างเมื่อ: ค.ศ. 2000–ปัจจุบัน
ในประจำการ: ค.ศ. 2004–ปัจจุบัน
วางแผน: 66 ลำ[1]
อยู่ในระหว่างสั่งซื้อ: 6 ลำ
กำลังสร้าง: 11 ลำ
เสร็จแล้ว: 17 ลำ
ยกเลิก: 0 ลำ
ใช้การอยู่: 17 ลำ
ลักษณะเฉพาะ
ประเภท: เรือดำน้ำโจมตีพลังงานนิวเคลียร์
ขนาด (ระวางขับน้ำ): ดำน้ำ: 7,900 เมตริกตัน (8,700 ช็อตตัน)
ความยาว: 377 ft (115 m)
ความกว้าง: 34 ft (10 m)
ใบจักร: ปฏิกรณ์เอส9จี 40,000 แรงม้าเพลา (30 เมกะวัตต์)
ความเร็ว: 25 นอต (46 กิโลเมตรต่อชั่วโมง; 29 ไมล์ต่อชั่วโมง) หรือมากกว่า[2]
พิสัยเชื้อเพลิง: ไม่จำกัด
พิสัยปฏิบัติการ: จำกัดเฉพาะตามข้อกำหนดด้านอาหารและการบำรุงรักษา
ทดสอบความลึก: กว่า 800 ft (240 m)
อัตราเต็มที่: 135 นาย (ทหารชั้นสัญญาบัตร 15 นาย; เกณฑ์ทหาร 120 นาย)
ยุทโธปกรณ์:

ชั้นเวอร์จิเนีย (อังกฤษ: Virginia class) หรือที่เรียกว่า ชั้นเอสเอสเอ็น-774 (อังกฤษ: SSN-774 class) เป็นชั้นของเรือดำน้ำโจมตีเร็วขีปนาวุธร่อนพลังงานนิวเคลียร์ในราชการทหารปัจจุบันของกองทัพเรือสหรัฐ ออกแบบโดยอิเล็กทริกโบต (EB) ของเจเนอรัลไดนามิกส์ และฮันติงตันอินกอลส์อินดัสทรีส์ เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียเป็นแพลตฟอร์มการสงครามใต้ทะเลล่าสุดของกองทัพเรืออเมริกัน ซึ่งรวมเอาสิ่งล่าสุดในพฤติการณ์ลับ, การรวบรวมข่าวกรอง และเทคโนโลยีระบบอาวุธ[5][6]

เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียได้รับการออกแบบมาสำหรับภารกิจในมหาสมุทรเปิดและบริเวณฝั่งในวงกว้าง รวมถึงการปฏิบัติการต่อต้านเรือดำน้ำ และการรวบรวมข่าวกรอง พวกมันมีกำหนดการแทนที่เรือดำน้ำชั้นลอสแอนเจลิสรุ่นเก่า ซึ่งหลายลำถูกปลดประจำการแล้ว เรือดำน้ำชั้นเวอร์จิเนียจะได้รับผ่านปี ค.ศ. 2043 และคาดว่าจะยังอยู่ในราชการจนถึงปี ค.ศ. 2060 เป็นอย่างน้อย โดยเรือดำน้ำรุ่นต่อมาคาดว่าจะอยู่ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2070[7][8]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 "Navy Virginia (SSN-774) Class Attack Submarine Procurement: Background and Issues for Congress" (PDF). Congressional Research Service. 29 June 2018. Archived (PDF) from the original on 9 July 2018. สืบค้นเมื่อ 16 July 2018.
  2. "NSSN Virginia Class Attack Submarine". naval-technology. 15 June 2011. Archived from the original on 20 April 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.[แหล่งอ้างอิงอาจไม่น่าเชื่อถือ]
  3. "An Analysis of the Navy's Fiscal Year 2013 Shipbuilding Plan" (PDF). Congressional Budget Office. July 2012. Archived (PDF) from the original on 23 September 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.
  4. O'Rouke, Ronald (17 May 2017). "Navy Virginia (SSN-774) Class Attack Submarine Procurement: Background and Issues for Congress" (PDF). Congressional Research Service. Archived (PDF) from the original on 15 May 2017. สืบค้นเมื่อ 6 July 2017 – โดยทาง Federation of American Scientists.
  5. "History of Ships Named For The State of North Carolina - Battleships NC". Archived from the original on 7 January 2018. สืบค้นเมื่อ 8 January 2018.
  6. "Submarine surge: Why the Navy plans 32 new attack subs by 2034". Warrior Maven (in อังกฤษ). 2019-03-28. Archived from the original on 28 March 2019. สืบค้นเมื่อ 2019-03-28.
  7. Osborn, Kris (12 February 2014). "Navy Considers Future After Virginia-class Subs". Defensetech.org. Archived from the original on 10 January 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.
  8. Thompson, Loren (6 May 2014). "Five Reasons Virginia-Class Subs Are the Face of Future Warfare". Forbes. Archived from the original on 24 March 2015. สืบค้นเมื่อ 26 April 2015.

อ่านเพิ่ม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]