เรพรีเซนเทชันนัลสเตตแทรนส์เฟอร์
เรพรีเซนเทชันนัลสเตตแทรนส์เฟอร์ (อังกฤษ: representational state transfer) หรือเรียกอย่างย่อว่า เรสต์ (อังกฤษ: REST) เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมซอฟต์แวร์ซึ่งสร้างขึ้นเพื่ออธิบายการออกแบบและแนะแนวทิศทางของสถาปัตยกรรมสำหรับเวิลด์ไวด์เว็บ รูปแบบสถาปัตยกรรมเรสต์กำหนดชุดข้อจำกัดสำหรับลักษณะการทำงานของสถาปัตยกรรมระบบไฮเปอร์มีเดียแบบกระจายในระดับอินเทอร์เน็ต เช่น เว็บ และมุ่งเน้นในเรื่องเอพีไอที่เป็นมาตรฐาน การดีพลอยส่วนประกอบซอฟต์แวร์แบบอิสระ ความปรับขนาดได้ (scalability) ของการโต้ตอบระหว่างส่วนประกอบซอฟต์แวร์เหล่านั้น และการสร้างสถาปัตยกรรมแบบหลายชั้น (layered architecture) เพื่อส่งเสริมการทำแคชเพื่อลดเวลาแฝงที่ผู้ใช้รับรู้ บังคับใช้มาตรการ/นโยบายเกี่ยวกับความมั่นคงปลอดภัย และห่อหุ้มระบบเก่า (legacy system)[1]
เรสต์ได้ถูกนำไปใช้ทั่ววงการอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์เพื่อสร้างโปรแกรมประยุกต์บนเว็บที่ใช้โพรโทคอลแบบไร้สภาวะซึ่งเชื่อถือได้ โปรแกรมประยุกต์ที่ยึดตามข้อจำกัดของสถาปัตยกรรมเรสต์อาจเรียกอย่างไม่เป็นทางการได้ว่าเป็นโปรแกรมประยุกต์แบบเรสต์ฟูล (RESTful) ถึงแม้ว่าคำนี้มักจะมีความเกี่ยวข้องกับการออกแบบเอพีไอที่มีพื้นฐานบนเอชทีทีพี และแนวทางที่ถือกันว่าดีที่สุดเกี่ยวกับเรื่องของ "กริยา" (คำสั่งร้องขอในเอชทีทีพี) ที่ทรัพยากรจะตอบสนอง ในขณะที่ไม่เกี่ยวข้องใดๆ กับแนวคิดดั้งเดิมของเรสต์ และมักจะขัดแย้งด้วยซ้ำ[2]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Fielding, Roy Thomas (2000). "Chapter 5: Representational State Transfer (REST)". Architectural Styles and the Design of Network-based Software Architectures (Ph.D.). University of California, Irvine. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-05-13. สืบค้นเมื่อ 2004-08-17.
- ↑ Fielding, Roy T. (2008-10-20). "REST APIs must be hypertext driven" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). roy.gbiv.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-03-18. สืบค้นเมื่อ 2016-07-06.