เรขา

เรขา
เรขาในปี ค.ศ. 2023
เกิด	ภานุเรขา คเณศาน (1954-10-10) 10 ตุลาคม ค.ศ. 1954 มัทราส, รัฐมัทราส, อินเดีย
การศึกษา	โรงเรียนพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์, เจนไน
อาชีพ	นักแสดง
ปีปฏิบัติงาน	ค.ศ. 1958 – ปัจจุบัน
คู่สมรส	มุเกศ อัครวาล (สมรส 1990; เสียชีวิต 1990)
บุพการี	เจมินี คเณศาน (บิดา) ปุษปาวลี (มารดา)
เกียรติยศ	ปัทมะ ศรี (ค.ศ. 2010)
สมาชิกราชยสภา
ดำรงตำแหน่ง 27 เมษายน ค.ศ. 2012 – 26 เมษายน ค.ศ. 2018
เขตเลือกตั้ง	แบบคัดเลือก
ลายมือชื่อ

ภานุเรขา คเณศาน (อักษรโรมัน: Bhanurekha Ganesan; ฮินดี: भानुरेखा गणेशन; เตลูกู: భానురేఖ గణేశన్; ออกเสียง: [ˈbʱaːnuɾeːkʰa ɡaɳeːʃan]; เกิด 10 ตุลาคม ค.ศ. 1954) หรือที่รู้จักกันในชื่อการแสดงว่า เรขา (อักษรโรมัน: Rekha; ฮินดี: रेखा) เป็นนักแสดงชาวอินเดียที่ส่วนใหญ่แสดงในภาพยนตร์ภาษาฮินดี เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุดในวงการภาพยนตร์อินเดีย เธอแสดงในภาพยนตร์มากกว่า 200 เรื่อง และได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ 1 รางวัล และรางวัลฟิล์มแฟร์ 3 รางวัล เธอมักรับบทเป็นตัวละครหญิงที่แข็งแกร่งและซับซ้อน ตั้งแต่ตัวละครสมมติไปจนถึงตัวละครจากวรรณกรรม ทั้งในภาพยนตร์กระแสหลักและภาพยนตร์ค่ายอิสระ แม้ว่าอาชีพการงานของเธอจะผ่านช่วงเวลาที่ตกต่ำมาเล็กน้อย แต่เรขาได้รับชื่อเสียงในด้านการพลิกบทบาทตัวเองหลายครั้ง และได้รับการยกย่องในความสามารถในการรักษาชื่อเสียงของเธอ ในปี ค.ศ. 2010 รัฐบาลอินเดียได้มอบรางวัลปัทมะ ศรี ซึ่งเป็นรางวัลพลเรือนสูงสุดอันดับสี่ของอินเดียให้แก่เธอ

เรขาเป็นลูกสาวของนักแสดง ปุษปาวลี และ เจมินี คเณศาน เธอเริ่มต้นอาชีพนักแสดงตั้งแต่อายุยังน้อยในภาพยนตร์ภาษาเตลูกูเรื่อง อินติ กุฏฏุ (Inti Guttu - ค.ศ. 1958) และ รังกุลา รัตนัม (Rangula Ratnam - ค.ศ. 1966) ภาพยนตร์เรื่องแรกที่เธอรับบทนำคือภาพยนตร์ภาษากันนาดาเรื่อง โอเปอเรชัน แจ็กพอต นัลลี ซี.ไอ.ดี. 999 (Operation Jackpot Nalli C.I.D 999 - ค.ศ. 1969) การเปิดตัวในวงการภาพยนตร์ฮินดีของเธอด้วยเรื่อง สาวัน บาโดน (Sawan Bhadon - ค.ศ. 1970) ทำให้เธอกลายเป็นดาวรุ่ง แต่ถึงแม้ภาพยนตร์ในช่วงแรก ๆ ของเธอจะประสบความสำเร็จหลายเรื่อง เธอก็มักถูกวิพากษ์วิจารณ์ในสื่อเรื่องรูปลักษณ์และน้ำหนักตัว ด้วยแรงผลักดันจากคำวิจารณ์ เธอจึงเริ่มปรับปรุงรูปลักษณ์และพยายามพัฒนาเทคนิคการแสดงและทักษะภาษาฮินดี ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงที่ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวาง การได้รับการยอมรับในช่วงต้นปี ค.ศ. 1978 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จที่สุดในอาชีพการงานของเธอ และเธอก็เป็นหนึ่งในดารานำของวงการภาพยนตร์ฮินดีตลอดช่วงทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990

เรขาได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเป็นครั้งแรกจากการแสดงในภาพยนตร์ตลกเรื่อง ขุบสุรัต (Khubsoorat - ค.ศ. 1980) แม้ว่าส่วนใหญ่เธอจะมีผลงานในวงการภาพยนตร์ภาษาฮินดีที่เป็นที่นิยม แต่ในช่วงเวลานี้เธอก็ได้ลองเข้าสู่วงการภาพยนตร์นอกกระแส ซึ่งเป็นกระแสภาพยนตร์ศิลปะแนวสัจนิยมใหม่ บทบาทของเธอในฐานะนางคณิกาคลาสสิกใน อุมราว จาน (Umrao Jaan - ค.ศ. 1981) ทำให้เธอได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม หลังจากประสบกับความล้มเหลวเล็กน้อยในช่วงกลางทศวรรษ 1980 เธอก็เป็นหนึ่งในนักแสดงหญิงที่นำกระแสภาพยนตร์แก้แค้นที่เน้นผู้หญิงเป็นศูนย์กลาง โดยเริ่มต้นจาก ขุน บารี มาง (Khoon Bhari Maang - ค.ศ. 1988) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากฟิล์มแฟร์เป็นครั้งที่สอง

อย่างไรก็ตาม ผลงานของเรขาในทศวรรษต่อมานั้นน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด บทบาทของเธอในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ส่วนใหญ่ได้รับการวิจารณ์ในแง่ลบเล็กน้อย ในปี ค.ศ. 1996 เธอพลิกบทบาทมารับบทเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียในภาพยนตร์แอ็คชั่นระทึกขวัญเรื่อง ขิลาดิโยน กา ขิลาดี (Khiladiyon Ka Khiladi - ค.ศ. 1996) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลฟิล์มแฟร์ครั้งที่สามในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ในช่วงทศวรรษ 2000 เธอเริ่มรับบทเป็นแม่ ซึ่งรวมถึงบทบาทในภาพยนตร์ไซไฟเรื่อง โกยี... มิล กยา (Koi... Mil Gaya - ค.ศ. 2003) และภาคต่อซูเปอร์ฮีโร่เรื่อง กฤษ (Krrish - ค.ศ. 2006) ซึ่งประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์ทั้งคู่ โดยเรื่องหลังสุดกลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของเธอ

นอกเหนือจากการแสดงแล้ว เรขาเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกราชยาสภา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 ถึง ค.ศ. 2018 ชีวิตส่วนตัวและภาพลักษณ์สาธารณะของเธอเป็นที่สนใจและถูกพูดถึงในสื่ออยู่บ่อยครั้ง ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1970 การแสดงคู่กับอมิตาภ บัจจันในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่องของเธอ ทำให้เกิดการคาดเดาเรื่องความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างทั้งสองอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งภาพยนตร์เรื่อง สิลสิลา (Silsila - ค.ศ. 1981) ที่ทั้งสองแสดงนำ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการคาดการณ์ของสื่อ การแต่งงานครั้งเดียวของเธอกับมุเกศ อัครวาล นักอุตสาหกรรมและผู้ผลิตโทรทัศน์ในเดลี ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1990 จบลงในอีกเจ็ดเดือนต่อมาเมื่อเขาฆ่าตัวตาย ภาพลักษณ์สาธารณะของเรขามักเชื่อมโยงกับเสน่ห์ทางเพศ เธอไม่ค่อยเต็มใจที่จะให้สัมภาษณ์หรือพูดคุยเกี่ยวกับชีวิตของเธอ ซึ่งส่งผลให้เธอถูกมองว่าเป็นคนเก็บตัว

บรรณานุกรม

• Deep, Mohan (1999). Eurekha!: The Intimate Life Story of Rekha. Shivani Publications. ISBN 978-81-90107-90-7.
• Bumiller, Elisabeth (1 June 1991). May You Be the Mother of a Hundred Sons. Penguin Books. p. 185. ISBN 978-0-14-015671-3.
• Chaudhuri, Diptakirti (2014). Bollybook: The Big Book of Hindi Movie Trivia (ภาษาอังกฤษ). Penguin Books. ISBN 978-93-5118-799-8. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 April 2021. สืบค้นเมื่อ 1 November 2020.
• Dasgupta, Rohit K.; Datta, Sangeeta (2018). 100 Essential Indian Films (ภาษาอังกฤษ). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4422-7799-1.
• Dwyer, Rachel (25 July 2019) [2002]. Yash Chopra: Fifty Years in Indian Cinema. London, United Kingdom: British Film Institute. ISBN 978-1-83902-131-2.
• Dwyer, Rachel (25 July 2019) [2005]. 100 Bollywood Films (ภาษาอังกฤษ). Bloomsbury Publishing. ISBN 978-81-7436-433-3.
• Gahlot, Deepa (2015). Sheroes: 25 Daring Women of Bollywood (ภาษาอังกฤษ). Westland Publication. pp. 29–34. ISBN 978-93-85152-74-0. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 April 2021. สืบค้นเมื่อ 1 November 2020.
• Ganti, Tejaswini (2004). Bollywood: A Guidebook to Popular Hindi Cinema. Routledge. ISBN 978-0-415-28853-8. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 October 2019. สืบค้นเมื่อ 16 October 2016.
• Garga, Bhagwan Das (1996). So Many Cinemas: The Motion Picture in India. Eminence Designs. ISBN 978-81-90060-21-9. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 October 2021. สืบค้นเมื่อ 27 April 2021.
• Gulzar; Nihalani, Govind; Chatterjee, Saibal (26 February 2003). Encyclopaedia of Hindi Cinema (ภาษาอังกฤษ). Encyclopædia Britannica, Inc. ISBN 978-81-7991-066-5.
• K. Jha, Subhash; Bachchan, Amitabh (2005). The Essential Guide to Bollywood (ภาษาอังกฤษ). Lustre Press. ISBN 978-81-7436-378-7.
• Rajadhyaksha, Ashish; Willemen, Paul (1999). Encyclopedia of Indian Cinema (ภาษาอังกฤษ). Routledge. ISBN 978-1-135-94325-7.
• Ray, Bibekananda (2005). Conscience of The Race (ภาษาอังกฤษ). Publication Division. ISBN 978-81-230-2661-9.
• Thoraval, Yves (2000). The Cinemas of India (ภาษาอังกฤษ). Macmillan India. ISBN 978-0-333-93410-4.
• Usman, Yasser (24 August 2016). Rekha: The Untold Story (ภาษาอังกฤษ). New Delhi, India: Juggernaut Books. ISBN 978-81-93284-18-6.

อ่านเพิ่มเติม

• Raheja, Dinesh (17 May 2003). "Rekha: The divine diva". Rediff.com. สืบค้นเมื่อ 27 February 2011.
• Verma, Sukanya (10 October 2001). "An enigma called Rekha". Rediff.com. สืบค้นเมื่อ 20 July 2007.
• Joshi, Meera (25 June 2002). "The One and only... Rekha". The Times of India. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2012. สืบค้นเมื่อ 20 July 2001.
• Raheja, Dinesh (18 October 2009). "Enigma at 55". Mid-Day. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 March 2012. สืบค้นเมื่อ 14 January 2011.
• "At 55, Rekha still an engima, an icon". Deccan Herald. Indo-Asian News Service. 9 October 2009. สืบค้นเมื่อ 27 February 2011.
• Das Gupta, Ranjan (6 October 2010). "Ever gorgeous". The Hindu. Chennai, India. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 June 2011. สืบค้นเมื่อ 27 February 2011.
• Gangadhar, V. (24 April 2004). "Queen bee – The legend of Rekha". The Tribune; Spectrum. สืบค้นเมื่อ 8 September 2011.
• Sharma, Amit (10 October 2006). "Rekha: The Journey of a Woman". สืบค้นเมื่อ 10 October 2007.
• Usman, Yasser (10 October 2024). "Rekha at 70: Bollywood's timeless icon". BBC. สืบค้นเมื่อ 10 October 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

• เรขา ที่อินเทอร์เน็ตมูวีเดตาเบส
• เรขา ที่ Bollywood Hungama