เมืองเก่าแห่งกัว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โบสถ์และสำนักชีแห่งกัว *
Se cathedral goa.jpg
อาสนวิหารแห่งเซ
ประเทศ ธงของสาธารณรัฐอินเดีย อินเดีย
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา ii, iv, vi
ประวัติการจดทะเบียน
จดทะเบียน 2529 (คณะกรรมการสมัยที่ 10)
เมืองเก่าแห่งกัว is located in Goa
เมืองเก่าแห่งกัว
ที่ตั้งของเมืองเก่าแห่งกัว ในประเทศ India Goa

เมืองเก่าแห่งกัว (อังกฤษ: Old Goa, กงกณี:पोरणें गोंय – Pornnem Goem, ฮินดี: ओल्ड गोवाOld Gova, पुराणा गोवा – Purana Gova) or Velha Goa (Velha มีความหมายว่า "เก่าแก่" ในภาษาโปรตุเกส) เป็นเมืองเก่าที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ตั้งอยู่ในอำเภอกัวเหนือ รัฐกัว ในประเทศอินเดีย โดยเมืองแห่งนี้สร้างในสมัยสุลต่านแห่งบิจาปูร์ (Bijapur Sultanate) ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาได้กลายมาเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมของโปรตุเกสในอินเดีย (Portuguese India) หรือเรียกอีกชื่อว่า รัฐอินเดีย (State of India) ภายใต้จักรวรรดิโปรตุเกส ตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนกระทั่งยุบลงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เนื่องจากโรคระบาด โดยสันนิษฐานว่าเคยมีประชากรราวๆ 200,000 คนก่อนสมัยโรคระบาด เพื่อใช้ในการค้าและเดินเรือของชาวโปรตุเกส ในปัจจุบันเมืองเก่าแห่งกัวได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก โดยองค์การยูเนสโก เมืองเก่าแห่งกัว ตั้งอยู่ห่างจากปณชีซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐกัวในปัจจุบันประมาณ 10 กิโลเมตร

ประวัติ[แก้]

รูปปั้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระหฤทัยของพระเยซู ตั้งอยู่ตรงข้ามกับอาสนวิหารเซ ในโอกาสครบรอบ 400 ปีการก่อตั้งอัครมุขมณฑลกัวในปีค.ศ. 1957
บาซิลิกาบอมเยซุส

เมืองแห่งนี้เริ่มก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เพื่อเป็นเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำมันดาวี ในการปกครองของสุลต่านแห่งบิจาปูร์ เพื่อทดแทนเมืองโกวาปุริ (Govapuri) ซึ่งตั้งอยู่ถัดไปทางใต้ไม่กี่กิโลเมตร และเคยเป็นเมืองท่าสำคัญในสมัยกษัตริย์แห่งจักรวรรดิวิชัยนคร นอกจากนี้เมืองกัวนี้ยังทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงแห่งที่สองตั้งแต่สมัยของราชวงศ์เอดิลชะฮี (Adil Shahi) ซึ่งในขณะนั้นเมืองนั้นล้อมรอบด้วยคูเมือง และเป็นที่ตั้งของพระราชวังแห่งชาห์ รวมทั้งมัสยิด และโบสถ์ต่างๆ ต่อมาในปีค.ศ. 1510 ได้ถูกยึดเป็นอาณานิคมของจักรวรรดิโปรตุเกสในฐานะศูนย์กลางการปกครอง และต่อมาในปีค.ศ. 1759 เมืองหลวงแห่งนี้จึงได้ถูกย้ายไปยังปณชี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆซึ่งอยู่ห่างไปราว 9 กิโลเมตรทางทิศตะวันตก

ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองแห่งนี้ยังเป็นศูนย์กลางการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของดินแดนตะวันออก[1] โดยเป็นที่ตั้งของคณะนักบวชคาทอลิกทุกสาขา[2] ประชากรในอดีตนั้นเคยสันนิษฐานว่ามากถึง 2 แสนคนในปีค.ศ. 1543 ซึ่งมาลาเรีย และอหิวาตกโรคได้ระบาดทั่วเมืองในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 จึงถูกทิ้งร้างลงเหลือประชากรเพียง 1,500 คนในปีค.ศ. 1775 ซึ่งทำให้การปกครองนั้นย้ายไปยังเมืองขนาดเล็กซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆ คือ ปณชี ในขณะที่เมืองเก่าแห่งนี้ยังมีฐานะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการตั้งแต่นั้นมาจนกระทั่งปีค.ศ. 1843 จึงย้ายมาที่ปณชี โดยเรียกเป็นภาษาโปรตุเกสว่า "โนวา กัว" (Nova Goa - กัวแห่งใหม่) ในขณะที่เมืองหลวงเดิมเรียกว่า "เวลยา กัว" (Velha Goa - กัวแห่งเดิม) เพื่อแยกกันกับเมืองแห่งใหม่อย่างชัดเจน

เมืองเก่าแห่งกัวนั้นได้ถูกผนวกเข้ากับสาธารณรัฐอินเดียในปีค.ศ. 1961 พร้อมกันกับเมืองในปกครองทั้งหมด

โบสถ์และวิหารแห่งกัว[แก้]

ในบริเวณเมืองเก่าแห่งกัวเป็นที่ตั้งของคริสต์ศาสนสถานสำคัญหลายแห่ง ประกอบด้วย อาสนวิหารเซ (Se Cathedral) อันเป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลกัว (Archiodese of Goa), โบสถ์นักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซีแห่งกัว (Church of St. Francis of Assisi), โบสถ์นักบุญคาเยทาน (Church of Saint Cajetan), บาซิลิกาบอมเยซุส (Basilica of Bom Jesus) อันเป็นที่เก็บเรลิกของนักบุญฟรันซิสโก คาเบียร์ (Saint Francis Xavier) ซึ่งจะจัดงานเฉลิมฉลองทุกปีระหว่างวันที่ 24 พฤศจิกายนถึง 3 ธันวาคม

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]